tin. ¶¶I Queſtio VIIDiſtin. ℟ Queſtio

alterius rationis in homine et in brutis. ipſiꝰhominis erūt due dr̄e cōuertibiles: quarū vnaſumet̉ ab aīa ītellectīa. ⁊ alia ab aīa ſenſitiuaEt ſi dicat̉ ꝙ tūc vtraqꝫ illarū eēt ſpecifica ⁊ita vtraqꝫ cōſtitueret ſpeciē. Dico ꝙ dr̄a ſpecifica dupliciter accipit̉. Uno modo ꝓ om̄i dr̄aꝓpria ipſiꝰ ſpēi. ⁊ iſto modo vtraqꝫ illarū eſſetſpecifica. Alio modo ꝓ dra vltima nō tm̄ ẜmp̄dicationē ſꝫ etiā ẜm naturalē ꝯn̄am. ⁊ q̄ accipitur a re q̄ naturaliter eſt vltima in cōpoſito⁊ iſta dr̄ ſpecifica qꝛ per aduentū ipſiꝰ cōſtituitur res in ſpecie. Unde quātūcūqꝫ aīa ſenſitiua eſſet in corpore ante aīam intellectiuā: nūꝙͣ illud conſtitutū diceret̉ eſſe in ſpecie hōis:ſꝫ adueniēte aīa intellectiua ſtatim totū cōpoſitū eſt per ſe in ſpecie. ⁊ iſto modo non eſt niſivna vltima dra ⁊ ſpecifica.Queſtio. vij.Ecundo princilxiugpaliter quero de immutabilitate dei. Utrū ſolus deus ſit īmutabilis. Ꝙ nō videt̉ primo. qꝛdeus eſt mutabilis. gͦ nō ſolus deus eſt immutabilis. an̄s pꝫ. qꝛ omē qd̓ ē ī aliquo loco ī quoprius nō fuit eſt mutabile ẜꝫ locū. deus in pͥn.cipio mūdi fuit in aliquo loco in quo prius nōfuit. gͦ ⁊cͣ. Ad oppoſitū eſt magiſter in littera. Difficultates iſtiꝰ. q. habet locū verſusfinē pͥmi libri: ⁊ in pͥncipio ſcd̓i. ideo ꝑtranſeobreuit̓ circa eā. Et dico ꝙ mutatio dupl̓r accr̄.ſcꝫ ſtricte ⁊ large. Large ⁊ īpropͥe d̓r̄ aliqͥd mutari qd̓ habet eſſe poſt nō eſſe vel ecōuerſo. etiſta mutatio vocat̉ a damaſceno verſio. Alit̓accipitur mutari vel mutatio ſtricte. ⁊ hoc adhuc dupliciter. vel ſtricte vel ſtrictiſſime. Primo mō dr̄ aliquid mutari. qn̄ recipit aliqͥd qd̓prius nō habuit. vel nō habet aliqͥd qd̓ priushabuit ⁊ iſto mō ſi materia crearet̉ ſub formaipſa materia dr̄ mutari. qꝛ mō eſt vere ſub forma. ⁊ prius nō fuit ſub ea. Sil̓r ſi totū cōpoſitū ānihilaret̉ ip̄a materia diceret̉ mutari. nōtm̄. qꝛ nō eſt poſtꝙͣ pͥus fuit ſꝫ etiā qꝛ nō hꝫ formā quā pͥus habuit. Scd̓o mō dr̄ aliqͥd mutari qn̄ aliqͥd manens ẜꝫ ſuā eſſentiā hꝫ aliquidin ſe informās ip̄m qd̓ pͥus nō habuit. vel ecōuerſo. ita ꝙ ſubiectū manens pͥus ē ſub formaffir et poſtea ſub pͥuatiōe vel ecōuerſo. Ex hijsad. q. dico ꝙ deꝰ ē imutabilis pͥmo mō. qꝛ ē neceſſe eſſe. ſi em̄ nō eſſet neceſſe eē: neceſſario eſſet aliqͥd pͥus eo qd̓ poſſꝫ facere ip̄ꝫ eē poſt nōeſſe. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ip̄m nō eſſet deꝰ. Sil̓r ꝙ ſit īmutabilis ſcd̓o mō ptꝫ ex hoc ꝙ ē īmutabilis pͥmomo. Sil̓r ꝙ ſit īmutabilis tertio mō pꝫ. qꝛ ensſimpliciter infinitū nō pōt ꝑfici. ſꝫ deus ē ensinfinitū ſimplicit̓. ſiue hoc poſſit rōne natura

Diſtin. ℟ Queſtioli ꝓbari ſiue nō. gͦ nō pōt ꝑfici quocūqꝫ accidēte. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullo mō mutari a pͥuatione ad formā nec ecōuerſo. ⁊ ſic pꝫ affirmatiua exponēsp̄dicte excluſiue. Sꝫ de negatiua exponengͣte ē magis dubiū. Et dico ꝙ nihil aliud a deoeſt īmutabile pͥmo mō: ꝙͣuis hoc nō poſſit rōenaturali ꝓbari. ſicut patebit verſus finē pͥmi.ſꝫ hoc eſt ſola fide tenendū. qꝛ deus in pͥncipiocreationis mūdi oīa ꝓduxit: ita ꝙ nihil antefuit in rerū natura p̄ter deū. Sꝫ loquendo ſecūdo mō ⁊ tertio mō de mutabili ⁊ īmutabiliDico ꝙ aliqua creatura eſt īmutabilis. qꝛ aliqua creatura ē q̄ nullius pōt eſſe receptiua. ſꝫtm̄ pōt recipi in aliquo. gͦ illa neutro illoꝝ modorū eſt mutabilis. an̄s pꝫ. qꝛ aliter eſſet ꝓceſſus in infinitū. Nā accipio iſtā creaturā putaa. ſi. a. pōt mutari. gͦ pōt aliquid alteriꝰ rōis recipere. et quero de illo ſicut de pͥori ſi pōt recipere aliquid vel nō. ſi nō habetur ꝓpoſituꝫ ſiſic. quero de illo alio recepto ſicut de priori. etita vel erit ꝓceſſus in infinitū vl̓ ſtabit̉ ad aliquid qd̓ nihil pōt recipere. nec ꝑ ꝯn̄s pōt mutari ſcd̓o modo vel tertio mō. Ad argumētū pͥmū dico ꝙ deus eſt in loco in quo pͥus nōfuit ꝑ nouā ꝓductionē loci. ⁊ ita deꝰ nō mutatur. ſꝫ illa maior generaliter accepta eſt falſa.Diſtinctio nonaQueſtio prima.Iſtinctionenona tractat magiſter degeneratōe filij a pr̄e oſtenddendo ꝙ non pͥus fuit pat̓ꝙͣ genuit filiū. Ideo circadiſtinctionē primo querā.Utrū filius vere generat̉ a patre. Ꝙ nō. qꝛomne genitum habet eſſe poſt non eſſe. ſed filius in diuinis cū ſit deus non habet eſſe poſtnon eſſe. ergo ⁊cͣ. maior probatur. quia hoc eſtgenerari. acciꝑe eſſe ab alio ſine quo haberetnon eſſe. ⁊ per conſequens habet eſſe poſt nōeſſe ſaltem naturaliter. Ad oppoſitū. omnisfilius eſt genitꝰ a patre. ergo ⁊ filiꝰ in diuinisAd iſtam queſtionem aliqui reprobantesrationes aliquorum doctorum tanꝙͣ inutilesad probandum generationem eſſe in diuinis.adducunt alias ratiōes tanꝙͣ efficaciores adprobandum ꝙ productio eſt in diuinis. Etarguūt primo ſic. quicquid de ratione ſua formali eſt principium productiuum in quocunqꝫ eſt ſine imperfectione in eo eſt principiumproductiuum iſtud totum intellectus habēsobiectum intelligibile ſibi preſens ex rationeſua formali eſt principium productiuū notitiegenite. ergo in quocūqꝫ eſt illud totum. ſcꝫ intellectus habens obiectuꝫ actu intelligibile

Reſpōſio ꝓ affir

irta

Avijniu

BCirca. q. opi. pri-

Prima rō

Ad principale

Diſtinctio

Queſtio.

PReſponſio ꝓ negatiua