Sententiarum1 Primi
Libri primiipſa ſola poneretur in diffinitione. et probat.Si non oportet multotiens eadē dicere īterminis. ⁊ poſtea concludit palā. qꝛ diffinitio rōeſt que ex differentijs ⁊ harum ex finali. ẜm rectum. hoc eſt illa ſola que eſt vltima in diuiſione in qua ſemper per ſe ſuperius diuidit̉ ꝑ ſuaper ſe contenta. illa inꝙͣ ſola erit in diffinitione ſpeciei. Et probat quia aliter eſſꝫ nugatioet probat ꝙ eſſet nugatio tranſponendo drasillas. ſcꝫ priorē ⁊ poſteriorē. Sed quia exēplūph̓i non ponitur tanꝙͣ verū. ſꝫ vt ſentiant quiaddiſcunt. ideo pōt poni aliud exemplū verū.Uerbi gratia: dico ꝙ forma eſt vnū cōmune aquo accipitur dra per quā modo expoſito in pͦoribus queſtionibꝰ ſubſtantia cōpoſita diſtinguitur ab angelis qui ſunt in genere ſubſtantie. ita ꝙ habes formā eſt differentia talis ſpeciei ſubalterne. ſicut fenſibile ē dr̄a aīalis. tūcforma diuiditur ꝑ ſe tanꝙͣ in per ſe cōtenta inmultas formas ſubſtantiales alterius ⁊ alterius rōnis. puta in formā elementarē ⁊ in formā mixti. et ſi haberemus nomen ſignificansquodlibet habens formā elementarem. eſſetper ſe dra elementi ⁊ adhuc forma elemētariseſſet vnū cōe ad formā ignis. formā aeris ⁊cͣ. ⁊tūc ſi ignis deberet diffiniri. nec habens formā. nec habēs formā elementarē deberet poni in eius diffinitione. ſꝫ preciſe habens formātalē. quia aliter ſi omnes ille dre ponerēt̉. ꝑ ſeſuperius ⁊ ꝑ ſe inferiꝰ ponerētur a parte eiuſdē extremi. Loquēdo de differētijs ordinatisſcd̓o mō. Sic dico ꝙ omēs dre cū genere gn̓aliſſimo debent poni in diffinitione. ⁊ illa diffinitio eſt cōpletior ꝙͣ diffinitio cōpoſita ex genere ꝓpinquo ⁊ vltima differētia. Verbi gr̄aponat̉ ad pn̄s ꝙ in hoīe aīa intellectiua ⁊ aīaſenſitiua realiter diſtinguātur. et tūc iſte duedr̄e rōnale ⁊ ſenſibile ordinātur. qꝛ om̄e rōnale ē ſenſibile ⁊ nō ecōuerſo. nō tn̄ vnū eſt ꝑ ſe īferius ⁊ aliud per ſe ſuperiꝰ. ſicut nec aīa intellectiua ⁊ aīa ſenſitīa illo modo ordināt̉. qꝛ aīaintellectiua nō ē aīa ſenſitiua nec ecōuerſo. ſicut ī priori mēbro forma elementaris ē formaet fiſſio pedis ē pedalitas ẜm exēplū ph̓i. et iōtā rōnale ꝙͣ ſenſibile dꝫ poni in diffinitiōe hominis ad hͦ ꝙ hō cōplete diffiniat̉ ſi tn̄ aīal ponat̉ in diffinitiōe hoīs. ſolū poni dꝫ rōnale ꝓpter cām pͥus dictā. ſꝫ illa diffinitio nō erit copleta. qꝛ ꝑ iſtā diffinitionē hō ē aīal rōnale. neſcit̉ an aīa ſenſitiua diſtinguat̉ ab aīa intellectiua vel nō. qd̓ tn̄ requirit̉ ad hͦ ꝙ ſciret̉ diſticte qͥdditas hoīs. Sꝫ ꝯͣ p̄dcā p̄t obijci multiplicit̓. Primo ſic. qꝛ ſi p̄dicta eſſent ꝟa: ſeq̄retur ꝙ aliqn̄ dr̄a ſuꝑior p̄dicaret̉ ꝑ ſe primo mōde dra īferiori. ꝯn̄s ē falſū. gͦ ⁊ an̄s. falſitatē cō
ſequētis ꝓbāt aliqͥ pͥmo ſic. qꝛ ſi ſic. gͦ dr̄e eēntdifferentes. qꝛ cōueniūt in dra ſuperiori. ⁊ itaeēt ꝓceſſus in infinitū in differētijs. Scd̓o qꝛtūc dr̄a eſſet ꝟe ſpēs. ⁊ tūc eēt plura gn̓aliſſima ꝙͣ decē. cū nō ſint tm̄ dece ſpēs. ꝓbatio coſequētie. qꝛ om̄e qd̓ hꝫ p̄dicatū dictū de illo inqͥd ⁊ dr̄am dictā in quale ē ſpēs. qꝛ cōponiturex genere ⁊ dr̄a ⁊ pōt ꝑ illa diffiniri. ⁊ om̄e diſfinibile ē ſpēs. ſꝫ talis inferior dr̄a haberet differentiā ſuperiorē tāꝙͣ p̄dicatū dictū in quid.⁊ aliā dr̄am qͣ differret ab illa dra oppoſita. q̄dicet̉ de ea ī quale. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o nō videt̉ ꝙalique dr̄e ſic ordinetur ſcd̓o mō. qꝛ ſi ſic. cōtigeret īueniri dr̄am poſteriorē ſine pͥori. ſic̄ aīaintellectiua ꝑ potentiā diuinā pōt eē ſine aīaſenſitiua ſi ſit realiter diſtincta. ⁊ ꝑ ꝯn̄s aliqͥdeēt rōnale qd̓ nō eſſet ſenſibile. Tertio dubiū eſt. an dra ſumpta a materia debeat poniin diffinitiōe ſpēi ſubalterne. ⁊ videt̉ ꝙ nō. qͥaſic ſic: ſequeret̉ ꝙ in aliqua diffinitiōe ponerētur due dr̄e cōuertibiles. Ad pͥmū iſtoꝝ cōcedo ꝙ aliqn̄ dr̄a ſuꝑior p̄dicat̉ ꝑ ſe pͥmo mōd̓ hdr̄a inferiori. ⁊ hoc eſt verū ꝗͥn̄cūqꝫ ī eadē re nōſūt due res realiter diſtincte. a quarū vna poſſet accipi dr̄a vna ⁊ ab alia dr̄a alia. Ad pͥmūargumētū in ꝯͣriū pꝫ ꝑ dicta ī ſcd̓a diſtinctōeqꝛ ꝓcedit ex falſa ymaginatione. ſcꝫ ꝙ om̄e ꝑſe inferiꝰ includit eſſentialit̓ ſuū ſuperiꝰ ⁊ aliqͥd additū ſibi: qd̓ nō eſt verū. Ad ſcd̓m dicoꝙ ad hoc ꝙ aliquid ſit ſpēs: non ſufficit ꝙ ꝑ ſeꝯtineat̉ ſub aliquo cōi. nec ꝙ habeat dr̄aꝫ aliquo mō. ſꝫ requirit̉ ſiue habeat dr̄am ſiue nonꝙ nō ſit natuꝫ eſſe ꝑs eſſentialis alicuius ꝑ ſevnius. nec ꝙ primo ſignificet partē. nūc aūt īꝓpoſito ome illud quod per ſe ſgnificatur ⁊ pͥmo per dr̄am talē ē natū eſſe pars eſſentialisalicuiꝰ per ſe vnius. ⁊ ideo non eſt per ſe in genere nec eſt ſpēs. Ad ſcd̓m dico ꝙ nō ē co 1tradictio. illud a quo accipitur dr̄a inferior eēſine illo a quo accipitur differentia ſuperior. ⁊ſi eſſet poſſibile aīam intellectiuaꝫ informareimmediate materiā pͥmā. vel formā corporeitatis ſine aīa ſenſitiua. ſicut pōt eē ſeꝑata ſineaīa ſenſitiua. nō eēt cōtradictio ꝙ aliquid eētcōpoſitū ⁊ rationale. ⁊ tn̄ ꝙ nō eſſet ſenſibile:nec tunc ordinarentur taliter dr̄e ille niſi ẜmcōmunē curſum nature. et ꝙͣuis naturalit̓ nōpoſſet aliter eſſe. nō tn̄ repugnaret diuine potentie aliter facere. Ad tertiū dico. ꝙ diffe 2rentia ſumpta a materia debet poni ī tali diffinitōe. et ideo ad cōpletā diffinitionē cuiuſcunqꝫ ſpeciei debet differentia ſumpta a materia poni in ea. nec eſt inconueniens aliquidhabere duas differentias conuertibiles inter ſe et cū diffinito. ſicut ſi anima ſenſitiua ſit
Obijcitur primo
Reſpōdeturprimū
Ad teruū
Tertio
Ad ſcd̓m
Secūda
Scd̓o ob
Probatio-