Diſtinctionis VIII35ueſtio 11
IIII
DiſtinctionisVIIIturaliter prior. Ad aliud ꝙ genus dr̄ materia ſicut dr̄ pars. ⁊ iō ſicut ꝓprie loquēdo genꝰeſt pars diffinitiōis ⁊ nō eſt pars rei. ita ē materia aliquo mō in diffinitione. et nō eſt materia rei. Unde ſicut materia a ꝑte rei vere preſupponitur forme ⁊ recipiēs formā facit cū forma vnū totū. ita genꝰ pͥmo ponit̉ in diffinitione. et poſtea addita ſibi differētia facit cū illadifferentia vnā diffinitionē. nec eſt aliquo mōmateria. nec aliquo modo ꝑs. ⁊ iſto modo genus recepta dr̄a trāſit in ſpes. hoc eſt facit diffinitiones eſſentiales ⁊ cōuertibiles cū ſpēbꝰAd aucto. de. v. metha. patet prius quomōgenus eſt ꝑs ſpēi. Per idē ad aliā de. vij. dico ꝙ oportet exponere cōmētatorē: cū dic̄ ibidē ꝙ diffinitio eſt idē qd̓ ſubſtātia rei. et alibidicit expreſſe ꝙ nō eſt ſubſtantia rei. ſꝫ ſignificat ſubſtantiā rei. ⁊ ꝙ vl̓ia ex quibꝰ cōponunt̉diffinitiōes nō ſunt ſb̓e rerū: ꝙͣuis declarantſubſtātias reꝝ. Ideo dico ꝙ ip̄e intelligit: nōꝙ vere diffinitio ſit ſubſtātia rei. nec genꝰ coadunat̉ eſſentialiter cū diffinito. nec cū differentia. ſꝫ qꝛ ibi predicātur per ſe pͥmo mō de ipſis rebꝰ ⁊ ꝙ nō importāt aliquid accidētale vl̓extrinſecū ip̄is rebꝰ de quibꝰ p̄dicant̉. ⁊ iō dicūtur p̄dicabilia ſubſtātialia. ⁊ coadunari cūdiffinito ⁊ inter ſe. quomō p̄dicata accidentalia nō ſe habēt ad ſubſtantias. Ad aliud dieo ꝙ nō eſt intētio ph̓i ⁊ cōmē. ꝙ ꝑtes diffinitionis importēt ſimpliciter ꝑtes rei ꝑ ſe ⁊ primo. ita ꝙ ſicut vna pars importat vnā parteꝫrei ꝙ ita alia ꝑs eodē modo īportet aliā partēcorreſpondentē. ſꝫ volūt ꝙ niſi diffinitū. hoc ēres diffinita haberet ꝑtes realiter diſtinctasſicut ip̄a diffinitio habet ꝑtes diſtinctas. quarū vna nō eſt alia nō poſſet diffiniri. ⁊ ita ſemper diſtinctis ꝑtibꝰ diffinitionis correſpōdētdiſtincte partes in re diffinita. tn̄ vna ꝑs diffinitionis ꝓprie loquendo ſignificat totā remdiffinitā. ⁊ alia pars ſignificat partē rei. Uerūtn̄ ꝙͣuis vna pars puta genus ſignificat totā rem ⁊ nullā partē proprie loquendo. tn̄ extēſiue loquendo ⁊ improprie: ip̄m genus aliquomodo ſignificat vnā partē rei ⁊ non aliā. quiaſcꝫ aliquid eiuſdē rōnis cū vna parte diffinitiinuenit̉ in quolibet ſignificato ipſiꝰ generis.nō ſic aūt eſt de alia. qꝛ in multis ſignificatisipſius generis nihil inuenit̉ eiuſdē rōnis cū illa parte. Uerbi gr̄a. aīal ſignificat primo oīaaīalia. ſcꝫ om̄es homines. oēs aſinos. et ſic dealijs. nūc aūt materia eſt eiuſdē rōnis in om̄ibus iſtis. nō aūt forma eſt eiuſdē rōnis in om̄ibus iſtis. ⁊ ꝓpter hoc dr̄ genꝰ ip̄m ſcꝫ aīal magis ſignificare materiā ꝙ ip̄am aīam intelleetiuā. et eodē modo de alijs formis ſpecificis.
quia ſicut nullū aīal eſt ſine materia. ⁊ tn̄ multa aīalia ſunt ſine aīa intellectiua. eodē mō ſiue aīe ſenſitiue ſint eiuſdē rōnis in oībus alijsſiue nō. qꝛ tn̄ nullū aīal eſt ſine aīa ſenſitiua. ettn̄ multa aīalia ſunt ſine aīa intellectiua. ideomagis dicit̉ ꝙ aīal ſignificat formā ſenſitiuaꝫꝙͣ aīam ītellectiuā. ⁊ ita eſt de alijs formis ſpecificis. ⁊ tn̄ in rei veritate aīal ſignificat qd̓libet totū ⁊ nullā ꝑteꝫ niſi ſic īproprie loquēdo.Et ſic pn̄t intelligi oēs auctoritates ponētesgenꝰ ſingnificare materiā nō formā. vel ponētes genus ſingnificare formā cōiorē. ſiue ꝑ p̄dicationē ſiue ꝑ coexiſtentiā. ⁊ nō formā ſpecificā. Sed cōtra illud pōt obijci. ꝙ ſi genus nō Oſignificaret aliquā partē. ergo qua rōne poſito genere oportet ponere vnā differentiā expͥmentē vnā partē ſcꝫ formā. eadē rōne oporteret apponere aliquā dr̄am exprimentē aliaꝫ ꝑtem ſcꝫ materiā. ꝯn̄s falſuꝫ. tū qꝛ ẜm ph̓m. vij.metha. ca. de vnitate diffinitiōis. poſito genere ſufficit ponere dr̄am ſpecificā. q̄ eſt tota ſb̓adiffiniti. tū qꝛ tūc diffinitio naturalis nō diſtīgueret̉ a diffinitōe metaphificali. qꝛ in naturali ponit̉ tam materia ꝙͣ forma. gͦ ſi eodē mō poneret̉ tā materia ꝙͣ forma in diffinitiōe metaphiſicali. eſſet eadē: vel ī vna eſſꝫ ſuperfluitasputa in illa ī qua ponit̉ plꝰ ꝙͣ materia ⁊ formaPret̓ea. ẜm ph̓m ibidē nihil differt diffinireꝑ plura aūt per pauca. et per pauca aut duo. gͦſuꝑflue ponit̉ dr̄a exprimes partē materialeꝫ.Reſpōdeo poſito genere ꝓpinquo nō opꝫ ponere dr̄am exprimentē parte materialē. Cuiꝰrō eſt. qꝛ qn̄ aliqua ſpēs diffinit̉ per genus propinquū p̄ſupponenda eſt diffinitio cōuertibilis cū illo genere ꝓpinquo ⁊ in illa diffinitiōevel diffinitiōe alicuiꝰ ſuꝑioris debet poni dr̄aexprimēs ꝑtē illā materialē. et iō cū diffinitioſit data cā īnoteſcēdi. poſito genere ꝓpinquonō oꝑꝫ apponere niſi dr̄am eſſentiale cōuertibilē cū diffinito. Un̄ iſte eſt rectꝰ ordo inueſtigādi diffinitōes acceptas ꝑ diuiſiōes. ſcꝫ prīodiuidere genus ſupremum ī ſuas ſpēs īmediatas ꝑ dr̄as eſſentiales ſi tales habeat. ⁊ ſtatiꝫhabet̉ diffinitio exprimēs aliquo mō ip̄aꝫ ſpeciē ſubalternā īmediatā. ⁊ tūc exprimit̉ ꝑs aliqua cuiuſlibet ꝯtēti ſub illa ſpē. Scd̓o opꝫ diuidere illud genꝰ ſubalternū ꝑ dr̄as. ⁊ tunc habet̉ alia diffinitio. ⁊ ſic cōtinue ꝓcedēdo quouſqꝫ veniat̉ ad vltimū genꝰ. cuiꝰ cognitio ſi recto ordine ꝓcedat̉ p̄ſupponit notitiā oīm dr̄aruꝫ exprimentiū oēs ꝑtes rei diffiniende. p̄terdr̄am cōuertibilē exprimentē ꝑtē diffiniti. cuinihil eiuſdē rōis inuenit̉ in quocūqꝫ alio. Et hͨeſt intētio ph̓i qn̄ dicit. nihil aliud eſt in diffinitiōe ꝙͣ pͥmuꝫ dictū genꝰ ⁊ dr̄a. alia vero gn̄a
ſ iiij
ſaſeppimi
Id quintū.Id ſextum
d quartū
RObijcit̉ ꝯtra dcā