ſtinctionis VIIIQueſtio III
Diſti cn VIIIper differētiā: ⁊ ꝙ res diſtinguit̉ a re ꝑ differētiā. ꝓpter duas rōes. Prima ē. qꝛ importat rēꝑ quā vna res diſtīguit ab alia. ſicut ſortes nōdiſtinguit̉ ab aſino ꝑ iſtā dr̄am rōnale. qꝛ iſtadr̄a nō eſt niſi qͥdā cōceptꝰ vel aliqd̓ p̄dicabile de multis. et poſito ꝙ nihil eſſet ſimpl̓r talep̄dicabile: ſortes ita realit̓ diſtingueret̉ ab aſino ſicut mō. qꝛ tn̄ rōnale importat aīam ītellectiuā ꝑ quā ſortes diſtinguitur ab aſino. iō cōcedit̉ ꝙ ſortes diſtinguit̉ ab aſino ꝑ rationalitatē. ⁊ aliquo mō per rōnale. ⁊ per dr̄am ſpecificā hōis. Et ſi dicat̉ ſortes diſtīguit̉ ſpecifice ab aſino. ſꝫ dr̄a ſpecifica etiā ꝓprie loquēdo nō eſt niſi ꝑ ſpēs: vl̓ ꝑ dr̄as ſpecificas. gͦ ſortes ſpecifice diſtinguit̉ ab aſino per ſpēm velper dr̄am ſpecificā. ⁊ hoc loquendo de virtuteſermonis. gͦ ſortes habet dr̄aꝫ ſpecificā. Reſpōdeo ꝙ ꝓprie loquendo nō eſt cōcedēdū ꝙdr̄a ſpecifica ē ꝑ ſpēs. nec ꝑ dr̄as ſpecificas ſꝫꝓprie loquēdo ipſa indiuidua ſeip̄is vel ꝑ partes ſingulares dr̄nt ſpecie ita ꝙ ſingularia ſūtpͥmo ⁊ īmediate denoīabilia a tali dr̄a: vel aliqua coīa ꝓ illis ſingularibꝰ: ita ꝙ illa cōia nōſic diſtinguūtur ſpē. Uerū tn̄ dr̄a ſpecifica nōp̄dicat̉ pͥmo ⁊ adeqͣte d̓ qͥbuſcūqꝫ ſingularibꝰſꝫ de cōibꝰ ꝓ ſingularibꝰ. Unde hͦ eſt pͥmo ꝟaoīs hō differt ſpe ab aſino. et pͥor ꝙͣ iſta. ſortesdiffert ſpē ab iſto aſino. vl̓ differt ſpē ab aſinohͨ em̄ ē pͥus ꝟa. oīs bō ꝑ rōnalitatē vel ꝑ aīamintellectiuā dr̄t ſpē ab aſino ꝙͣ iſta ſortes perhanc aīam intellectiuā dr̄t ſpē ab aſino. Et hͨē ſcd̓a rō quare cōcedit̉ ꝙ ſpēs diſtīguit̉ a ſpēꝑ dr̄am ſpecificā. ⁊ quare vna res diſtīguit̉ abalia ꝑ dr̄am ſpecificā vel eſſentialē. qꝛ ſcꝫ ꝓpōin qua ennciat̉ aliqͥd diſtingui a ſpē ꝑ dr̄am ēpͥmo ꝟa. vl̓ pͥus ꝟa ꝙͣ illa ꝓpō in qua enūciat̉aliqͥd diſtingui ab aliquo indiuiduo ꝑ ſuā partē eſſentialē. ſic̄ hec ē pͥor oīs hō differt ab aſino vel boue ꝑ rōnalitateꝫ ꝙͣ iſta. ſortes dr̄t abaſino vel boue ꝑ iſtā rōnalitatē. Et iō ſicut frequenter dictū eſt prius auctores ꝑ tales ꝓpōnes q̄ ẜm ſuā formā ſunt actꝰ exercitati intelligūt actꝰ ſignatos. qͥbꝰ tn̄ actibꝰ ſignatis correſpōdēt actꝰ exercitati ī qͥbꝰ termini hn̄t ſuꝑpoſitionē ſimplicē vel materialē. nec ē incōueniēs ꝓteruiētibꝰ ꝓpter ſolā ignorātiā logicevarias ſophiſticationes ⁊ pueriles pōderātibus ꝑ reſpōſiones pueriles ⁊ logicas ⁊ verastn̄ reſpōdere: quinimo tales ſophiſticationesalijs reſponſionibꝰ nō ſūt digne. Patet gͦ quomodo aliqͥd diſtinguit̉ ab aliquo alio ꝑ aliqͥdſibi extrinſecū nō quidē ꝓprie loquēdo. ſꝫ metaphorice loquēdo. qꝛ ſcꝫ diſtingui pͥus p̄dicatur de aliquo ſibi extrīſeco. ⁊ ſcd̓o de illa re. ſic̄poſſe ridere pͥns p̄dicat̉ de aliquo qd̓ nō p̄t ri-
dere ꝙͣ de illo qd̓ pōt ridere. qꝛ hec eſt pͥmo vera. oīs homo pōt ridere. ⁊ tn̄ iſte terminꝰ cōisqui ſubijcit̉ et de quo p̄dicatū p̄dicatur nō p̄tridere. ⁊ cauſa eſt dicta frequēter. qꝛ ſcꝫ hoc p̄dicatū p̄dicatur de hoc ſubiecto nō pro ſe qd̓non pōt ridere. ſed pro rebus q̄ poſſunt ridere⁊ hec eſt ſcd̓o vera. ſortes pōt ridere. etiā ſi ſortes extra ſubijceret̉. ita eſt in ꝓpoſito. ꝙ logice loquēdo: prius p̄dicatur diſtingui ab aſinode hoc cōi homo ꝙͣ de ſorte. Ad tertiū dubiū Adico ꝙ dr̄a accipit̉ a materia. ita em̄ eſſential̓rdiſtinguit̉ homo ab āgelis ꝑ materiā. qͥa ſcilꝫhomo habet materiā q̄ eſt incōpoſſibilis āgelis. ſicut diſtinguit̉ ab aſino ꝑ aīam intellectiuaꝫ. qꝛ ſcꝫ homo habet aīam intellectiuā q̄ eſtincōpoſſibilis aſino. Ad ph̓m de. vij. metha.dico ꝙ actꝰ cōparat et diſtīguit. cū hoc tn̄ ſtatꝙ materia ſeꝑat ⁊ diſtinguit. tū qꝛ hoc eſt cōeſicut declaratū eſt tā materie ꝙͣ forme. tū quiaip̄a materia actus qͥdaꝫ eſt. ſicut patebit in ſecūdo. Uerūtn̄ accipiēdo actū pro forma dicit̉magis forma ſeꝑare ⁊ diſtinguere ꝙͣ materia.qꝛ ſcꝫ a pluribꝰ diſtīguit forma ꝙͣ materia. naꝫa quibuſcūqꝫ diſtinguit̉ homo ſpecie ꝑ ſuā materiā. ab eis ⁊ a multis alijs diſtinguit̉ ſpecieper ſuā formā ſubſtantialē. Unde ab aſino diſtinguit̉ ſpecie ꝑ ſuā formā ſubſtantialē. qꝛ forma ſubſtātialis eſt alteriꝰ ⁊ alteriꝰ rōnis in homine ⁊ in aſino. materia aūt eſt eiuſdem rōnisin homīe ⁊ in aſino. Ad quartuꝫ dubiū dico⁊ꝙ genus īportat totā rē. nec tn̄ eſt nugatio ponēdo pͥmo genus ⁊ poſtea dr̄am. cuiꝰ rō eſt. qͥamulta excuſant nugationeꝫ pro eo ꝙ nugationō eſt quecūqꝫ qͣlitercūqꝫ repetitio vniꝰ ⁊ eiuſdeꝫ. excuſat̉ em̄ nugatio aliqn̄ ꝓpter diuerſuꝫmodū ſignificādi. ptꝫ. qꝛ hic non eſt nugatio.ſortes eſt homo hoīs. ita ꝙ genitiuus ꝯſtruat̉exvi poſſeſſiōis. ⁊ tn̄ hic eſt nugatio. hō homoSimilit̓ nihil īportat̉ ꝑ qd̓cūqꝫ nomē: qͥn īportet̉ per ens. ⁊ qͥn ꝑ ſe ſit inferiꝰ ad ens. ⁊ tn̄ ponēdo pͥmo ens: ⁊ poſtea addēdo ſibi aliqd̓ nomen eſt nugatio et addēdo aliud nō eſt nugatio ſic dicēdo ẜꝫ aliquos. ens albedo. eſt nugatio. ⁊ tn̄ dicēdo. ens albū. nō eſt nugatio. eodēmodo dicendo. ens rōnalitas. eſt nugatio ẜmaliquos. ⁊ tn̄ dicēdo. ens rōale nō eſt nugatio.⁊ tn̄ nihil īportat̉ ꝑ rōnale: qͥn īportet̉ per ensergo multo fortiꝰ aīal poterit īportare totū hominē. ⁊ tn̄ addēdo ſibi rōnale nō erit nugatio.Dico ergo vl̓r ꝙ qn̄ aliqd̓ ꝯcretū īportat ꝑtēalicuiꝰ totius: qd̓ īportat̉ ꝑ aliqd̓ cōe ad illudtotū ⁊ ad alia tota vel ſimplicia. non eſt nugatio. ⁊ rō eſt. qͥa illud cōe īportat multa ad q̄ mhil penitꝰ ꝑtinet illa ꝑs q̄ īportat̉ ꝑ illud ꝯcretū. ⁊ iō ponēdo priꝰ cōe ⁊ poſtea addendo ſibiiij
iij
Reſponſio.
nſtantia
RAd tertiū dubiū.
LAd qͣrtū dubium