Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ſtinctionis VIIIQueſtio III

Diſti cn VIIIper differētiā: res diſtinguit̉ a re differētiā. ꝓpter duas rōes. Prima ē. qꝛ importat quā vna res diſtīguit ab alia. ſicut ſortesdiſtinguit̉ ab aſino iſtā dr̄am rōnale. qꝛ iſtadr̄a eſt niſi qͥdā cōceptꝰ vel aliqd̓ p̄dicabile de multis. et poſito nihil eſſet ſimpl̓r talep̄dicabile: ſortes ita realit̓ diſtingueret̉ ab aſino ſicut. qꝛ tn̄ rōnale importat aīam ītellectiuā quā ſortes diſtinguitur ab aſino.cedit̉ ſortes diſtinguit̉ ab aſino rationalitatē. aliquo per rōnale. per dr̄am ſpecificā hōis. Et ſi dicat̉ ſortes diſtīguit̉ ſpecifice ab aſino. ſꝫ dr̄a ſpecifica etiā ꝓprie loquēdo eſt niſi ſpēs: vl̓ dr̄as ſpecificas. ſortes ſpecifice diſtinguit̉ ab aſino per ſpēm velper dr̄am ſpecificā. hoc loquendo de virtuteſermonis. ſortes habet dr̄aꝫ ſpecificā. Reſpōdeo ꝓprie loquendo eſt cōcedēdūdr̄a ſpecifica ē ſpēs. nec dr̄as ſpecificas ſꝫꝓprie loquēdo ipſa indiuidua ſeip̄is vel partes ſingulares dr̄nt ſpecie ita ſingularia ſūtpͥmo īmediate denoīabilia a tali dr̄a: vel aliqua coīa illis ſingularibꝰ: ita illa cōiaſic diſtinguūtur ſpē. Uerū tn̄ dr̄a ſpecificap̄dicat̉ pͥmo adeqͣte qͥbuſcūqꝫ ſingularibꝰſꝫ de cōibꝰ ſingularibꝰ. Unde eſt pͥmo ꝟaoīs differt ſpe ab aſino. et pͥor ꝙͣ iſta. ſortesdiffert ſpē ab iſto aſino. vl̓ differt ſpē ab aſino em̄ ē pͥus ꝟa. oīs rōnalitatē vel aīamintellectiuā dr̄t ſpē ab aſino ꝙͣ iſta ſortes perhanc aīam intellectiuā dr̄t ſpē ab aſino. Etē ſcd̓a quare cōcedit̉ ſpēs diſtīguit̉ a ſpē dr̄am ſpecificā. quare vna res diſtīguit̉ abalia dr̄am ſpecificā vel eſſentialē. qꝛ ſcꝫ ꝓpōin qua ennciat̉ aliqͥd diſtingui a ſpē dr̄am ēpͥmo ꝟa. vl̓ pͥus ꝟa ꝙͣ illa ꝓpō in qua enūciat̉aliqͥd diſtingui ab aliquo indiuiduo ſuā par eſſentialē. ſic̄ hec ē pͥor oīs differt ab aſino vel boue rōnalitateꝫ ꝙͣ iſta. ſortes dr̄t abaſino vel boue iſtā rōnalitatē. Et ſicut frequenter dictū eſt prius auctores tales ꝓpōnes ẜm ſuā formā ſunt actꝰ exercitati intelligūt actꝰ ſignatos. qͥbꝰ tn̄ actibꝰ ſignatis correſpōdēt actꝰ exercitati ī qͥbꝰ termini hn̄t ſuꝑpoſitionē ſimplicē vel materialē. nec ē incōueniēs ꝓteruiētibꝰ ꝓpter ſolā ignorātiā logicevarias ſophiſticationes pueriles pōderātibus reſpōſiones pueriles logicas verastn̄ reſpōdere: quinimo tales ſophiſticationesalijs reſponſionibꝰ ſūt digne. Patet quomodo aliqͥd diſtinguit̉ ab aliquo alio aliqͥdſibi extrinſecū quidē ꝓprie loquēdo. ſꝫ metaphorice loquēdo. qꝛ ſcꝫ diſtingui pͥus p̄dicatur de aliquo ſibi extrīſeco. ſcd̓o de illa re. ſic̄poſſe ridere pͥns p̄dicat̉ de aliquo qd̓ p̄t ri-

dere ꝙͣ de illo qd̓ pōt ridere. qꝛ hec eſt pͥmo vera. oīs homo pōt ridere. tn̄ iſte terminꝰ cōisqui ſubijcit̉ et de quo p̄dicatū p̄dicatur p̄tridere. cauſa eſt dicta frequēter. qꝛ ſcꝫ hocdicatū p̄dicatur de hoc ſubiecto pro ſe qd̓non pōt ridere. ſed pro rebus poſſunt ridere hec eſt ſcd̓o vera. ſortes pōt ridere. etiā ſi ſortes extra ſubijceret̉. ita eſt in ꝓpoſito. logice loquēdo: prius p̄dicatur diſtingui ab aſinode hoc cōi homo ꝙͣ de ſorte. Ad tertiū dubiū Adico dr̄a accipit̉ a materia. ita em̄ eſſential̓rdiſtinguit̉ homo ab āgelis materiā. qͥa ſcilꝫhomo habet materiā eſt incōpoſſibilis āgelis. ſicut diſtinguit̉ ab aſino aīam intellectiuaꝫ. qꝛ ſcꝫ homo habet aīam intellectiuā eſtincōpoſſibilis aſino. Ad ph̓m de. vij. metha.dico actꝰ cōparat et diſtīguit. hoc tn̄ ſtat materia ſeꝑat diſtinguit. qꝛ hoc eſt cōeſicut declaratū eſt materie ꝙͣ forme. quiaip̄a materia actus qͥdaꝫ eſt. ſicut patebit in ſecūdo. Uerūtn̄ accipiēdo actū pro forma dicit̉magis forma ſeꝑare diſtinguere ꝙͣ materia.qꝛ ſcꝫ a pluribꝰ diſtīguit forma ꝙͣ materia. naꝫa quibuſcūqꝫ diſtinguit̉ homo ſpecie ſuā materiā. ab eis a multis alijs diſtinguit̉ ſpecieper ſuā formā ſubſtantialē. Unde ab aſino diſtinguit̉ ſpecie ſuā formā ſubſtantialē. qꝛ forma ſubſtātialis eſt alteriꝰ alteriꝰ rōnis in homine in aſino. materia aūt eſt eiuſdem rōnisin homīe in aſino. Ad quartuꝫ dubiū dico⁊ genus īportat totā. nec tn̄ eſt nugatio ponēdo pͥmo genus poſtea dr̄am. cuiꝰ eſt. qͥamulta excuſant nugationeꝫ pro eo nugatio eſt quecūqꝫ qͣlitercūqꝫ repetitio vniꝰ eiuſdeꝫ. excuſat̉ em̄ nugatio aliqn̄ ꝓpter diuerſuꝫmodū ſignificādi. ptꝫ. qꝛ hic non eſt nugatio.ſortes eſt homo hoīs. ita genitiuus ꝯſtruat̉exvi poſſeſſiōis. tn̄ hic eſt nugatio. homoSimilit̓ nihil īportat̉ qd̓cūqꝫ nomē: qͥn īportet̉ per ens. qͥn ſe ſit inferiꝰ ad ens. tn̄ ponēdo pͥmo ens: poſtea addēdo ſibi aliqd̓ nomen eſt nugatio et addēdo aliud eſt nugatio ſic dicēdo ẜꝫ aliquos. ens albedo. eſt nugatio. tn̄ dicēdo. ens albū. eſt nugatio. eodēmodo dicendo. ens rōnalitas. eſt nugatio ẜmaliquos. tn̄ dicēdo. ens rōale eſt nugatio. tn̄ nihil īportat̉ rōnale: qͥn īportet̉ per ensergo multo fortiꝰ aīal poterit īportare totū hominē. tn̄ addēdo ſibi rōnale erit nugatio.Dico ergo vl̓r qn̄ aliqd̓ ꝯcretū īportat ꝑtēalicuiꝰ totius: qd̓ īportat̉ aliqd̓ cōe ad illudtotū ad alia tota vel ſimplicia. non eſt nugatio. eſt. qͥa illud cōe īportat multa ad mhil penitꝰ ꝑtinet illa ꝑs īportat̉ illud ꝯcre. ponēdo priꝰ cōe poſtea addendo ſibiiij

iij

Reſponſio.

nſtantia

RAd tertiū dubiū.

LAd qͣrtū dubium