bri primiSententiarum
eſt hō cōueniēter reſpōdet̉ ꝙ eſt aīal. nō tm̄ ꝙhabet aīalitatē ſicut ſi querit̉. qͣlis ē homo couenienter reſpōdetur ꝙ e rōnalis. hoc eſt hn̄srōnalitatē. ſimiliter cōuenienter reſpōdet̉ ꝙeſt materialis. et ē quaſi p̄dicatio denoīatiuap̄dicando quācūqꝫ dr̄am ſiue acceptā a formaſiue a materia de cōpoſito. ꝓ eo ſcꝫ ꝙ illud qd̓pͥmo ſignificatur ꝑ dr̄am. puta ꝑs rei. nō eſt realiter illud ⁊ eſſentialiter de quo fit īterrogatio. et iō nō cōueniēter reſpōdet̉ ꝑ illud ad. q.factā per qͥd. ſꝫ oīs res q̄ importat̉ ꝑ genꝰ: ſiueſumat̉ in abſtracto ſiue in ꝯcreto ē ſimpl̓r illares de qua fit interrogatio. Unde gͦ ꝑ aīal importat̉ ſimpl̓r ⁊ pͥmo negatiue exponēdo lypͥmo. eadē res q̄ importat ꝑ hoīem. ⁊ ideo q̄rendo. qͥd eſt homo. cōueniēter reſpōdet̉ ꝙ qͥdditatiue ⁊ eſſential̓r ⁊ ſimpl̓r ē aīal. qꝛ aīal nō importat aliquā rē q̄ ꝯueniat homini in obliquo⁊ nō in recto. ſicut ē de rōnali. qꝛ rōnale importat rōnalitatē q̄ nō p̄dicat̉ de hōie niſi in obliquo ſic dicēdo. homini ineſt rōnalitas. vel hōeſt habēs rōnalitatē. Ex hijs reſpōdeo adqueſtionē: ꝙ nūqͣ genꝰ ⁊ dr̄a importāt pͥmo eādem rē. qꝛ ſemꝑ genꝰ importat pͥmo totā rē. vl̓ſimpl̓r re. et ꝓ eadē ſupponit. Differētia aūt īportat pͥmo partē rei illo mō quo dicimꝰ ꝙ albū ſignificat primo et pͥncipal̓r qͣlitatē. ip̄a tn̄dr̄a nō ſupponit pͥmo ꝓ aliqua ꝑte rei. ſꝫ ꝓ tota re ꝓ qua ſupponit ip̄m genꝰ: ſicut albū nonſupponit ꝓ ip̄a qͣlitate: ſꝫ ſupponit ꝓ ip̄o ſubiecto. ſic aīal pͥmo ſignificat hoīeꝫ ⁊ ſupponitꝓ hoīe. rationale aūt pͥmo ſignificat aīam intellectiuā et ſupponit ꝓ ip̄o hoīe. et ita vl̓r deom̄ibꝰ talibꝰ generibꝰ ⁊ differētijs. Sed cir-ca p̄dicta occurrūt aliqͣ dubia. Primū quomodo aliqua dr̄a dr̄ eſſentialis ſi nō ſit ꝑs rei:nec de eſſentia rei. Scd̓m qūo ꝑ talē dr̄amdiſtinguit̉ vel ſpēs vel res ab alio: cuꝫ pͥus dictū ſit ꝙ ſic̄ nihil ē idē niſi ꝑ ſeip̄ꝫ vl̓ per aliqͥdſibi intrinſecū: ita nihil diſtinguit̉ ab alio niſiſe ip̄o vel ꝑ aliqͥd ſibi intrinſecū. Tertū. q̄anō videt̉ ꝙ dr̄a accipiat̉ a materia. qͥa ab illoaccipit̉ dr̄a qd̓ diſtinguit. ſꝫ materia nō diſtinguit ẜm ph̓m. vij. metha. actus ſeꝑat ⁊ diſtinguit. nō gͦ materia. Quartū. qꝛ nō videt̉ ꝙgenus importat totā rē pͥmo. qꝛ tūc in diffinitione qualibꝫ eēt nugatio. qꝛ ſi importat totārē. gͦ exprimendo poſtea ꝑ differētiā ꝑtē rei ibivl̓r expͥmitur illa pars pͥus expreſſa per genꝰ.Si dicat̉ ꝙ genus importat totā rē: non ſincathegoreumatice ſꝫ tm̄ cathegoreumatice. etideo nō eſt nugatio. Contra. ſicut genus nō īportat totā rē niſi cathegoreumatice ꝑ te. itaſpecies preciſe īportat totā rē cathegoreumatice: ⁊ non ſincathegoreumatice. ⁊ tn̄ ponēdo
pͥmo ſpeciē: ⁊ poſtea differentiā ſic dicēdo. homo rōalis. eſt nugatio. ergo ſimilit̓ ſic dicēdo.aīal rōnale. eſt nugatio. Pret̓ea. ẜm auicēnāᵍviij. metha. c. iiij. genus dicit partē rei. Pret̉ Lea. Boetius in li. diui. oē genus naturalit̓ pͥuseſt ꝓprijs ſpēbus. Tūc arguo. nihil eſt pͥus naturalit̓ aliquo cōpoſito niſi cauſe ſue extrinſece ⁊ ꝑtes ſue intrinſece. ſi ergo genꝰ ſit pͥus natural̓r ſpēbus ip̄is. oportet ꝙ dicat aliquā cauſaꝫ extrinſecā. qd̓ eſt manifeſte fl̓m. vel aliquācauſam intrīſecā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s partē. Pret̓ea. ibideꝫ. genus ſpeciebꝰ materia eſt. nā ſicut es accepta forma tranſit in ſtatuā. ita genus accepta differētia trāſit in ſpecies. ergo ẜꝫ intētionem eius genus vel eſt materia ⁊ ſimplicit̓ etrealit̓. vel dicit̉ materia. qꝛ importat materia.Itē. v. metha. c. d̓ ꝑ ſe. genus eſt pars ſpeciei⁊ cōmē. ibidē come. iij. Iteꝫ. c. de genere ⁊ cōmē. xxxiij. genus eſt materia. qꝛ recipit dr̄as etqualitates. Iteꝫ cōmē. vij. metha. cōmē. xi. p̄dicabilia ſubſtātialia. ſcꝫ genus ⁊ dr̄a adunatur inter ſe ⁊ cū diffinito. ſed hoc nō eſſet poſſibile niſi genꝰ ⁊ differētia eſſent ꝑtes diffiniti.Itē ph̓s. vij. metha. ⁊ ꝯmētator cōmē. xxxiij.ſicut allegatū eſt in p̄dicta q̄ſtione vult. ꝙ ſic̄diffinitio ſe habet ad rem. ita ꝑtes diffinitiōisad ꝑtes rei. ergo ſicut diffinitio ſignificat tota rem. ita ꝑs diffinitiōis ſignificat partē rei.ergo cū genꝰ ſit pars diffinitiōis. ſignificabit.partē rei. Itē ph̓s. viij. metha. ⁊ cōmentatoribidē ꝯmē. ix. Diffinitio eſt oratio lōga. ⁊ vnaꝑs ẜm cōmē. ſignificat formā et alia materiā.ergo genus tm̄ ſignificabit parteꝫ rei ⁊ nō to-tū. Quintū dubiū eſt quomō ſpēs ⁊ genꝰ diſtinguūtur ſi genus īportat totū ſicut ſpeciesgSextū dubiū eſt de p̄dicatione in qͥd ip̄iꝰ generis de ſpecie. qꝛ nō videt̉ ꝙ ſꝑ genus p̄dicatur in qͥd. ſicut nec ſpēs ſꝑ predicat̉ in qͥd. hecem̄ nō eſt in qͥd. verbū eſt homo. vel deꝰ eſt hō.ergo eadē rōe nec iſta erit in qͥd. homo eſt aīalvel iſte hō eſt aīal. de mōſtrādo xp̄ꝫ. Ad pͥmūiſtoꝝ dico. ꝙ dr̄a nō dicit̉ eſſentialis. qͥa ſit deeſſentia illiꝰ cuiꝰ eſt. ſed dr̄a dicit̉ eēntialis denoīatione extrīſeca vel magis ꝓprie loquēdodenoīatiue ab extrinſeco. qͥa ſcꝫ īportat aliqͥdeēntiale rei. ⁊ aliqͥd eſſentiale illi rei q̄ īportat̉ꝑ ſpēm. Et iſto mō pōt ꝯcedi aliqͥs cōceptꝰ eēeēntialis rei. qꝛ īportat eſſentiā vel aliqͥd eēn-tiale rei. Ad ſcd̓m dico. ꝙ de ꝟtute ſermonisnō debet ꝯcedi ꝙ ſpēs vna diſtinguit̉ ab aliaꝑ dr̄am. ſꝫ ſeip̄a diſtinguit̉ ab alia ſpē. eodē mōnō debet cōcedi de virtute ſermōis ꝙ aliqͣ resdiſtinguit̉ ab alia ꝑ dr̄am niſi accipiēdo dr̄amſcd̓o mō. ſic̄ diſtinctū eſt in pͥmo articulo. q. cōcedit̉ tn̄ cōiter ab auctoribꝰ ꝙ ſpēs diſtinguit̉
Quarto ad. q. reſpondet
Tertiū dubiū
Secūdū dubium
Primū oubium
Quartū dubiumArguitur primo.
Septimo.
uiintū hibium
Ad primū drbū
Quinto
Velita.
Aetuuo
Ecd̓oTertio
Serti dibium
Quarto
qd ſcꝫ dilij