ueſtioAIIiſtinctionis VIII
Diſtirpro deo. ⁊ pro āgelis. ⁊ ſic ptꝫ minor ꝙͣtum ada primā partē. alie ꝑtes ſunt manifeſte. Cōtraiſtā rationē pōt inſtari. qͥa ẜm hoc qualitati ⁊ꝙͣtitati eſſet aliqd̓ genus cōe. qꝛ de ip̄is p̄dicatur aliqͥd in quid. ⁊ dr̄nt plus ꝙͣ ſolo nūero ⁊cͣ.ergo ille cōceptus ſic de eis p̄dicabilis erit cōceptus generis. Preterea. ſequit̉ ꝙ quelibetdue ſpēs habēt vnū genus p̄ciſe cōe eis: ꝓbatio. qꝛ cauſa quare ab iſtis ſpēbus quibuſcūqꝫdemonſtratis abſtrahit̉ vnū genus. qd̓ nō abſtrahitur ab iſtis ſpēbꝰ et ab alijs ſpeciebꝰ. qͥaiſte ſpēs vel magis ꝓprie loquēdo indiuiduaiſtarū ſpecierū. habet certā ꝓportionē vel cōuenientiā inter ſe. qualē nō habēt cū alijs ſpeciebus. vel indiuiduis aliarū ſpecierū. ſꝫ demōſtratis indiuiduis duaruꝫ ſpecierū quarūcūqꝫilla indiuidua habent aliquā determinatā couenientiā vel ꝓportionē inter ſe. qualē nō habēt cū quibuſcūqꝫ indiuiduis aliarū ſpecierū.ergo eſt aliquis cōceptus abſtrahibilis p̄ciſeab iſtis. et eadē rōne a quibuſcūqꝫ indiuiduisquarūcunqꝫ duarū ſpecierū. ⁊ ex hoc vltra ſeqͥtur ꝙ reſpectu ſubſtātie ⁊ ꝙͣtitatis pōt abſtrahi ꝯceptus generis. qꝛ habet certā cōueniētiāinter ſe. qualē nō habēt cū qualitate. gͦ ab eisā. aliqͥs cōceptus determiatꝰ abſtrahi pōt. Adprimū iſtoꝝ poſſet dici. ſi vna opinio q̄ recitabitur in quarto eſſꝫ vera ꝙ genus eſt in duplici dr̄a. q̄daꝫ em̄ ſunt genera que ſignificāt resſimplicit̓ et abſolute ſine oī ꝯnotatiōe. ⁊ ſi itaeſſet. tūc poſſet dici ꝙ ſunt tm̄ tria genera generaliſſima. puta ſb̓a qͣlitas ⁊ reſpectꝰ. ẜm ponētes reſpectꝰ alios. qꝛ oīs res alia a d̓o: vel eſtſb̓a: vel eſt qͣlitas: vel eſt reſpectꝰ. Alio mō dicitur genus om̄e p̄dicabile pͥmo modo dicēdiper ſe ⁊ in abſtracto de alio. ⁊ iſto mō p̄nt dicidecē genera gn̓aliſſima .ſ. tria prīa ⁊ ſeptē aliaque tn̄ ſunt cōnotatiua. ſcꝫ ꝙͣtitas ⁊ relatio. etſic de alijs. Nec illud debet reputari ita abſurdū. cū etiā multi doctores dicant ꝙ reſpectusnūqͣ diſtinguit̉ a fundamēto real̓r. ⁊ ita nō ſicſunt decē gna diſtinctas res īportātia. quomōgenꝰ ſb̓e ⁊ qͣlitatis īportāt diſtīctas res. Sꝫtūc eſt dubiū. qꝛ nō videt̉ ꝙ reſpectꝰ qͥ poneretur diſtinctū p̄dicamētū tanꝙͣ īportās ſimpl̓rrem diſtinctā ſit aliqd̓ illoꝝ decē generū gnaliſſimoꝝ. q̄ ponit ph̓us ⁊ auctores ⁊ doctores.Ad iſtud poſſet dici. ꝙ ille nūerus p̄dicamētoꝝ eſt cōceſſus tanꝙͣ famoſus. ꝙͣuis tunc ẜmrei veritatē nō eſſet verus nūerus p̄dicamētoruꝫ. Poſſet tn̄ dici ꝙ per genus relationis intelligit̉ illud genus gn̓aliſſimū. ita ꝙ cōiter loquēdo genus re lationis cōprehendit ꝓpter ſimilē modū predicādi: ⁊ illud genꝰ gn̓aliſſimū⁊ alia que ponūtur in genere relatiōis. Et ita
ueſtio2ſub genere relatōis comp̄hendet̉ vnū genusgn̄aliſſimū. accipiēdo genꝰ gn̄aliſſimū ꝓ cōiſſimo aliquo īportāte p̄ciſe res diſtinctas ab oībus importatis ꝑ alia gn̓a gn̓aliſſima. Ad ſecundū poſſet dici multipl̓r. Uno mō ꝯcedēdoconcluſionē. Uidet̉ tn̄ argumentū valere magis ꝯopinātes ꝯͣrium. ꝙͣ ꝯͣ me. qꝛ ſicut ẜm eosidē nō pōt cōuenire cū aliquo real̓r et differreab eodē real̓r niſi ꝑ aliud ⁊ aliud. eadem rōneidem nō pōt differre real̓r ab vno plus ⁊ minꝰꝙͣ ab alio niſi ꝑ aliud ⁊ aliud. ſicut hō non pōtplus diſtingui a boue ꝙͣ ab aſino. niſi propteraliud ⁊ aliud vel ꝓpter aliā ⁊ aliā realitatem.Probatio iſtius. qꝛ minꝰ differret ab aſino ꝙͣa boue. gͦ ꝑ pͥncipia eoꝝ magꝭ cōuenit cū aſinoꝙͣ cū boue. gͦ in aliquo cōuenit cū aſino in quonō cōuenit cuꝫ boue. tūc quero. aut magis couenit cū aſino ꝙͣ cū boue ſeip̄o. ⁊ hoc non eſtpoſſibile. qꝛ tūc eadē rōne ſeip̄o cōueniret cuꝫaſino. ⁊ qua rōne ſeip̄o cōueniret cū aſino ead̓rōne cū diſtinguat̉ ab aſino ſeipſo diſtinguit̉ab aſino. qꝛ ſi ꝑ aliud diſtinguit̉. ergo nō ſeip̄ocōueniret pͥmo. ſed ꝑ aliud ꝑ quod nō diſtīguitur. ergo nō poteſt ſeip̄o pͥmo plus conuenirecum aſino ꝙͣ cū boue. Si aūt cōueniūt in aliquo magis homo ⁊ aſinꝰ. vl̓ homo ⁊ equꝰ (nōcuro de terminis) ꝙͣ homo ⁊ bos. quero de illo aūt eſt aīalitas vel realitas a qua accipiturgenus vel a qua accipit̉ dr̄a. Nō realitas a qͣgenꝰ accipit̉. qꝛ ꝑ illā nō diſtinguit̉ a boue. ſedin illa cōuenit cū boue ⁊ cū equo ⁊ cū alijs. Siautē ſit realitas a qua accipit̉ dr̄a. aut gͦ illa qͣhomo diſtinguit̉ ab omni aīali. puta a boue etab equo. vel aliqua qua diſtinguit̉ a boue ⁊ nōab equo. Si pͥmo modo. ergo in illa realitatehomo ⁊ equus nō cōueniūt. ſicut nec in illa cōueniūt homo ⁊ bos cū homo diſtinguat̉ ꝑ illāab vtroqꝫ ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab equo. ⁊ ꝑ idem nō poſſūtaliqͣ cōuenire ⁊ diſtingui. ſi ſcd̓o mo. gͦ alia eſtrealitas p̄ter realitate a qua accipit̉ genus. ⁊realitatē a qua accipit̉ dr̄a qͣ hō differret a boue. in qua cōueniūt hō ⁊ equus. ⁊ ita erūt tresEodē mō arguo ꝙ homo plus cōuenit cū boue ꝙͣ cuꝫ capra. gͦ in aliqua realitate alia ſicutpͥꝰ. Et vltͣ plꝰ ꝯueīt cū cap̄ ꝙͣ cū muſca. ⁊ ſic ꝓcedēdo ꝑ oēs ſpēs aīal̓ ⁊ oīꝫ q̄ ſūt ī gnͣe ſb̓e. ſeq̄tur ꝙ erūt tot realitates ī qͣlibꝫ ſpe. quot ſuntſpēs ī gne ſb̓e. qd̓ ē ſatꝭ abſurdū. Et vltra hͦ ētſeqͥt̉ ꝙ tot ſūt gn̓a ſuꝑiora ad quālibꝫ ſpēꝫ ſb̓equot ſūt ſpēs in genere ſubſtātie. minus ergoeſſet abſurdū ꝯcedere concluſione ꝙ eēnt totgenera ꝓpter ſolos cōceptus diſtinctos. ꝙͣ cōcedere tot genera cum tot realitatibꝰ in quolibet indiuiduo ⁊ in qualibet ſpecie. quia paruum inconueniēs videtur reſpectiue ꝙ aliqͥs
ſtantia prima
ecund.
ſidet̉ ad pͥmā.
Ad ſcd̓am d̓r pͥ.