IIQueſtioiſinēcionis viij

Diſtinctioni.Ieſſe in genere. quāuis ſit cōditio ſequēs omneexiſtens ꝑ ſe in genere. cuiꝰ rō eſt. qꝛ ꝙͣtūcunqꝫaliqua res nō ſit in genere niſi ꝑ cōparationēad alias res eiuſdē generis. ſicut nullo modohomo poſſet eſſe ſpes ꝯtēta ſub hͦ genere aīal.niſi eſſet aliqua alia ſpēs ꝯtēta ſub eodē genere. tn̄ poſito per impoſſibile ꝙ nulla eſſet aliares ab hoīe ⁊ aſino ⁊ ceterꝭ aīalibꝰ. adhuc aīaleſſet genus ⁊ homo eſſet ſpēs. gͦ ꝑ cōꝑationeꝫad res alteriꝰ generis. non eſt homo in genereaīalis. gͦ cōpoſſibilitas hoīs cū alijs rebus abaīalibus: cū quibꝰ nō eſt cōpoſſibilis. nō facitꝑ ſe hoīem eſſe in genere anīalis. nec partialit̓nec totaliter. Preterea. ſicut indiuidua ſe habēt ad ſpeciē. ſic ſpecies ad genꝰ. ſed poſito ꝙſint duo hoīes ẜm ſuas eēntias abſolutas. poſito ꝑ īpoſſibile ꝙ cū nullo eſſent cōpoſſibilesadhuc illi hoīes eſſent eiuſdē ſpeciei. ergo poſito ꝑ īpoſſibile ꝙ eſſent homo ⁊ aſinus. ⁊ cetera aīalia. ſine omī cōpoſſibilitate cū alia re. adhuc eſſent in eodeꝫ genere. igit̉ cōpoſſibilitasnō facit ꝑ ſe aliqͥd eſſe in genere. hoc tn̄ nō obſtāte eſt cōditio cōueniēs omī exiſtenti ꝑ ſe ingenere. Tertio dico. ꝙ deus nō eſt in genereHoc tn̄ difficile eſt probare. Uerū tn̄ ꝑſuadeomagis per viā narratiōis ꝙͣ per viā ꝓbatiōis.Primo ſic. ſi deus eſſet in genere. aliqͥd eſſetgenus reſpectu dei ⁊ alioꝝ. ꝯn̄s eſt falſuꝫ. qꝛ ſiſic. illud eēt ens vel aliqͥd aliud cōe deo ⁊ creaturis. ſed ens nō eſt genus cuiꝰ ratio eſt. qͥa oēgenus ſeparat illud cuiꝰ eſt genꝰ ab alio. Hocptꝫ. vij. tho. Ubi vult ꝙ om̄e genus poſituꝫ indiffinitione ſiue ſit diffinitio ꝑ additamentuꝫſiue per ſe. ſeparat diffinitū ab aliquo. Hoc intelligo ſic. ꝙ aliqua negatiua negās aliqͥd abillo genere eſt īmediata. et negatiua negās illud ideꝫ a ſpecie eſt mediata. ſꝫ nihil pōt negari ab ente ī negatiua īmediata. cū ens p̄dicet̉de quolibꝫ. gͦ ens nō eſt genꝰ. et iſto modo pōtintelligi ph̓s. tertio metha. ꝙ oē genꝰ vere negat̉ ab aliqua dr̄a. ſed ens a nulla vere negat̉.gens nō eſt genus. Simil t̓ aliud ab ente cōedeo et alicui certe creature nō eſt genꝰ. qͥa genus qd̓ p̄dicat̉ de magis differētibꝰ p̄dicat̉ derebus minꝰ differētibꝰ. ſꝫ tale cōe nō p̄dicat̉ deoī illa. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o declaro hoc ideꝫ ſic. qꝛ oīaq̄ ſunt in genere habēt certā ꝓportionē ⁊ ꝑfectionē int̓ ſe. ſꝫ deꝰ in infinitū excedit oē aliuda deo. gͦ in nullo genere eſt cū quocunqꝫ alio adeo. Et ꝑ iſtā rōem p̄nt ītelligi ratio Auguſtini. ⁊ Auicen. Un̄ augꝰ. vij. de trini. c. xij. ꝓbatꝙ dina eſſentia nō eſt ſpēs neqꝫ genꝰ. qͥa ſemꝑplura cōtēta ſub ſpecie vel genere dicūt plusꝑfectionis: ꝙͣ vnū ſolū. ſꝫ hoc nō poſſet eſſe niſi omnia contenta ſub genere haberent certā

proportionem ad inuicē ẜm perfectioneꝫ. Siem̄ aliquid contētū in genere in infinitū excederet oīa alia contēta in gn̄e. nō plus ꝑfectionis dicerēt illud vnū ⁊ oīa alia ꝙͣ illud vnumſolum. Sic etiā poſſet intelligi ratio eiuſdemquā adducit ſcd̓a opinio recitata. ita ꝙ ꝑ illaꝫquaſi ꝓbat vnā ꝓponē iſtius rōnis pͥncipalis.ſic arguēdo. ome ꝑ ſe in gn̄e minus ꝑfectionisīcludit ꝑ ſe ſūptū ꝙͣ cū alio ſꝫ ſolꝰ deꝰ nō minꝰ ꝑfectōis īcludit ꝑ ſe ꝙͣ cū alio. gͦ ſolꝰ deꝰ n̄ ē ī gnͣeMinor ꝓbat̉. qꝛ ome quod pōt ſubſtare accidenti. minus ꝑfectōis dicit ꝑ ſe ꝙͣ cum alio. qꝛom̄e tale ꝑficit̉ ip̄o accidēte recepto. ſed ſolusdeus eſt qui nō eſt accn̄s nec ꝑficit̉ accidentegͦ ſolus deus eſt qui nō minꝰ ꝑfectionis includit ꝑ ſe ꝙͣ cū alio. Quāuis gͦ ſic poſſet exponibeatus auguſtinꝰ ad ꝓbandum ꝙ deus nō eſtin genere. tn̄ ſciendū ꝙ nō eſt intētio beati auguſtini ꝓbare ꝙ deus nō ē in gnͣe. ſed eſt intētio ſua ꝓbare ꝙ eēntia diuina nō eſt ſpecies. ⁊ip̄e ꝑſone indiuidua. qͥa tūc ſicut cōceditur ꝙpater ⁊ filius ⁊ ſpūs ſanctus ſunt tres ꝑſone.ita oporteret cōcedere ꝙ ſunt tres eēntie. Similiter ſi eēntia eſſet genus. ⁊ tres ꝑſone ſpēsoporteret idem cōcedere. qꝛ de quocūqꝫ predicant̉ indiuidua in plurali. vt d̓icant̉ plura indiuidua. de eiſdē p̄dicat̉ in plurali tam nomēſpēi ꝙͣ nomen generis. Unde d̓r ſic. Si genuseſt eſſentia. ſpecies autē ꝑſona. opꝫ appellaritres eſſentias ⁊c. Et ſequit̉. Neqꝫ em̄ ſpēs pluraliter dicta eſt. ⁊ ſingulariter genus. et ſequitur. ſicut dicūt̉ abraham yſaac ac iacob tria īdiuidua. ita tres homīes et tres anime ⁊c. Exiſtis patet ꝙ nō intēdit ibidem Auguſtinꝰ ꝓbare aliud niſi ꝙ eſſentia nec eſt ſpēs nec genus ꝑſonarū. Per p̄dictuꝫ etiā modū poteſtintelligi Auicēna. ꝙ ꝑ partē nō intelligit ꝓpͥeꝑtē. ſed intelligit ꝙ illud quod importat̉ ꝑ genus ſit pars. nō quidē pars ꝓpͥe dicta. ſꝫ dicit̉pars. qꝛ plus ꝑfectōis eſt in illo cū alio ꝙͣ in ilꝰlo ſolo. ſicut dicimꝰ ꝙ vna ſpēs vl̓ celū eſt parsvniuerſi. qꝛ ſcꝫ plus ꝑfectionis eſt in vniuerſoꝙͣ in celo vel quocūqꝫ alio vno per ſe ſumpto.Non ſic aūt poſſumus dicere ꝙ deus eſt parsvniuerſi. qꝛ nō plus ꝑfectionis eſt in deo ⁊ vniuerſo ꝙͣ in deo ſolo. Quarto dico ꝙ nō pōt ꝑrōnem ſufficiēter ꝓbari deū nō eſſe in genere.qꝛ nec ꝑ ſimplicitatē dei ſicut on̄ſum eſt. nec ꝑneceſſitatē dei. qꝛ nō plus poteſt ꝓbari deumnon habere conceptum generis per neceſſitatem dei. ꝙͣ deum nō habere conceptum cōemvniuocū. cum vterqꝫ ſit equaliter extrinſecuset exͣ eēntiā dei. ⁊ iō ꝓpt̓ ꝯceptū taleꝫ in nullod̓rogat̉ ncc̄itati dīne. nec ēt pōt ſufficiēt̓ ꝓbari ꝑ īfinitatē dei qꝛ ꝙͣtūcūqꝫ deꝰ ī īfitū excedat

r v

ertio dicit

robatur pͥmo.

Ad auguſtinum

Ad auicennā

MCygrto dicit