iſtinctionis viijQueſtioI
Diſtinſolum genus complete diffiniret rē etiaꝫ ſinedifferētia. qꝛ rō ex eis nō indicaret pͥmo idemdiffinito. vnaq̄qꝫ em̄ res eſt ſolū ip̄a. ⁊ id̓o illarō que bis expͥmeret eā. nō indicaret pͥmo idēqͥdditati illius rei. Hāc rōem intelligūt ſic. ꝙī aliqͥbus creaturis genꝰ ⁊ dr̄a accipit̉ ab aliaet alia re. ſicut ponēdo plures formas in hoīeaīal accipit̉ a ſenſitiua. ⁊ rōnale ab intellectiua. ⁊ tūc iſta res a qͣ accipit̉ genus vere eſt potētionalis ⁊ ꝑfectibilis ab illa re a quā accipitur dr̄a. Alibi aūt qn̄ nō ſunt ibi res ⁊ res ſicutin accidētibus. ſaltē in vna re eſt aliqͣ ꝓpͥa realitas a qua ſumit̉ genꝰ ⁊ alia realitas a qͣ ſumitur dr̄a. Dicat̉ pͥma a. et ſcd̓a b. a eſt potētōalead b. ita ꝙ p̄ciſe intelligēdo a. et p̄ciſe intelligendo b. a vt intelligit in pͥmo inſtāti naturein quo p̄ciſe eſt. ip̄m eſt ꝑfectibile ꝑ b. ſic̄ ſi eētres alia. ſed ꝙ nō ꝑficit̉ real̓r ꝑ b. hͦ eſt ꝓpt̓ idētitatē a ⁊ b ad aliquod totū. cui real̓r pͥmo ſūteadē. qd̓ qͥdem pͥmo ꝓducit̉. et in ip̄o toto ābeille realitates ꝓducunt̉. ſi tn̄ altera illarū ſinealtera ꝓduceret̉: vere eēt potētionalis ad eaꝫ.vel vna eēt ꝑfecta ſine alia. Iſta ꝯpoſitio real̓potētionalis ⁊ accn̄talis mima eſt. q̄ ſuffic̄ adrōem generis ⁊ dr̄e. ⁊ nō ſtat iſta cū hoc ꝙ quelibꝫ realitas in aliquo ſit infinita. realitas em̄vna ſi eēt de ſe infinita. ꝙͣtūcūqꝫ p̄ciſe ſumptanō eēt in potētia ad aliā realitate. ergo cuꝫ indeo q̄libet realitas eēntialis ſit formal̓r infinita. nulla eſt a qͣ poſſit accipi formal̓r rō generꝭ.Scd̓o ex eodē medio arguit̉ ſic. conceptꝰ ſpeciei nō eſt tm̄ cōceptus realitatꝭ et modi intriſeci eiuſdē realitatis. qꝛ tūc albedo poſſet eſſegenus ⁊ gͣdus intrinſeci albedinis poſſēt eſſedr̄e ſpecifice. illa aūt ꝑ que cōe aliqͥd cōtrahit̉ad deū ⁊ creaturā ſunt. finitū ⁊ infinitū que dicūt gradus intrinſecos ip̄oꝝ. gͦ iſta ꝯͣhetia nopn̄t eē dr̄e. nec cū ꝯtracto ꝯſtituūt ꝯceptū itaꝯpoſitū. ſicut oꝫ cōceptū ſpēi eſſe ꝯpoſitū. īmoꝯceptus ex tali ꝯͣcto ⁊ ꝯͣhente eſt ſimplicior ꝙͣpoſſit eſſe ꝯceptus ſpei. Ex iſtis medijs de infinitate hꝫ euidētiā rō aug. ſupͣ tacta d̓ ſubſtātia ſubſtāte accn̄tibus. hꝫ etiā euidentiā ratōAuicēne ſupra tacta d̓ ꝑtialitate generis. qͥanunꝙͣ eſt genus ſine aliqua partiali realitatein ſpecie que nō poteſt eſſin vere ſimplici. Secundo arguit̉ ex ratōne neceſſe eſſe ⁊ eſt argumentū Auicēne. viij. meth̓. c. iiij. ſi neceſſe eſſehabet genus. ergo intētio generis vel erit exſe neceſſe eſſe vel no. Si pͥmo modo. tunc nonceſſabit quouſqꝫ ſit ibi differētia. hoc intelligitur ſic. genus includet tūc dr̄am. qꝛ ſine ip̄onō eſt in actu vltimo. Si aut genus includittotam differentiā tūc nō eſt genus. Si deturſcd̓m membrū. ſequit̉ ꝙ neceſſe eſſe ē ꝯſtitutū
ex eo qd̓ nō eſt neceſſe eſſe. Cōtra iſtā opinione. pͥmo quod dicit. in oī ſpecie ſunt due realitates. a quarū vna accipit̉ genꝰ. ⁊ ab alia dr̄aHoc eſt ſimpliciter falſuꝫ. qꝛ aliqd̓ indiuiduūeſt ſimplex ſimplicit̓. gͦ nō includit tales duasrealitates. Cōfirmat̉. qꝛ ſicut ꝓbatū eſt pͥusin creaturis nulla eſt diſtīctio a ꝑte rei niſi ſitdiſtinctio rerū. ſed ẜm iſtos multa ſunt indiuidua que non includūt diſtinctas res. gͦ multofortius nec ſpecies includit diuerſas res. et ꝑꝯſequēs nec īcludit tales diuerſas realitates.Pret̓ea. ſicut ſpecies ſe habet ad indiuiduaẜm iſtos. ita genus ad ſpēs. ſed indiuiduuꝫ nōincludit tales realitates duas. gͦ ⁊cͣ. Minorꝓbatur. qꝛ quero de illis realitatibꝰ ꝓprijs diuerſoꝝ indiuiduoꝝ. aut ſunt eiuſdeꝫ rōnis autnō. Nō pōt dici ꝙ ſic. qꝛ tunc ab eis poſſet abſtrahi aliquis cōceptus cōis vniuocus. qd̓ negant iſti. Si ſunt alterius rōnis. gͦ indiuiduanō ſunt eiuſdeꝫ rōnis ſed alterius rōnis. ⁊ itanō erut indiuidua eiuſdē ſpeciei. Si dicat̉ ꝙꝙͣuis iſte dr̄e ſint alterius rōnis: nō tn̄ indiuidua cōſtituta eſſent alterius rōnis. qꝛ cōſtituta minus dr̄nt ꝙͣ conſtituētia. Cōtra. qn̄ aliqua tota nata ſunt denomīari a nominibus ꝑtium. illa que conueniūt ꝑtibus conueniūt totis. ſed nūc eſt ita ꝙ indiuidua diſtinguūtur ꝑdr̄as indiuiduales. ergo ille denomīationes qconueniūt ip̄is differetijs iudiuidualibus: cōueniēt ip̄is indiuiduis. gͦ ſicut ip̄e dr̄e ſunt alterius rōnis. ita ip̄a indiuidua erūt alteriꝰ rōnis. Pret̓ea. qua rōne dicit̉ nō obſtāte ꝙ dr̄eindiuiduoꝝ ſunt alterius rōnis. tn̄ ip̄a indiuidua nō ſunt alterius rōnis: eadē rōne ⁊ facilitate dicet̉. ꝙ ꝙͣuis dr̄e ſpecifice ſint alteriꝰ rōnis: nō tn̄ ip̄e ſpecies cōſtitute erunt alteriꝰ rōnis. cū ſicut natura ſpecifica nō diſtinguit̉ niſi per dr̄as indiuiduales. ita ip̄a natura generis nō diſtinguit̉ nec diuiditur niſi per dr̄nasſpecificas ẜm eos. Si dicat̉ ꝙ non eſt ſimileqͥa illa dr̄a indiuidual̓ nō eſt qͥdditatiua. ſicutdr̄a ſpecifica eſt. Cōtra. hoc nō eſt niſi vocabulis vti ad placitū. cū ita ſit de eſſentia indiuidui dr̄a indiuidualis. ſicut de natura ſpecieieſt differētia ſpecifica. nec magis ſit intrinſeca ip̄i ſpēi dr̄a ſpecifica. ꝙͣ differētia īdiuidualis ip̄i indiuiduo. Preterea. dicit ꝙ illa natura ſpecifica eſt potētionalis ⁊ ꝑfectibilis ab illo actuali. hoc nō eſt verū. quia nulla res eſt inpotētia ad ſeip̄am. ergo ſi a ⁊ b non diſtinguātur realit̓. a nō eſt in potentia ad b. nec ecōuerſo. Si dicat̉ ꝙ ſufficit diſtīctio formalis. hͦ nōſufficit. qꝛ eadē rōne dicā ꝙ eſſentia diuina eſtī potētia ⁊ ꝑfectibilis ꝑ relationē. vel ecōuerſo ꝓpter diſtinctionē formalē int̓ eēntiā ⁊ re-
r iiij
Scd̓o
OCōtra ſcd̓aꝫ opi.