Libri primiTentent. arum
Libri priminegas. Pret̓ea falſū eſt qd̓ accipit ꝙ omnisriſpes conſtituit̉ ex genere ⁊ dr̄a. Primo. qꝛ ſim3plicia nō hn̄t dr̄as eēntiales ſicut angeli ⁊ accidētia. Probo qꝛ ſi haberēt dr̄as ⁊ certū ē ꝙhn̄t genus. gͦ poſſent ꝓpͥe diffiniri. ꝯn̄s ē falſū.et cōtra Ari. vij. meth̓. qui ponit ꝙ accidentianō poſſunt diffiniri niſi ꝑ additamētū. Pre.terea. aut genus ⁊ dr̄a accipit̉ a rebꝰ diſtinctꝭ.et hoc improbatū eſt. aut no. ſed diſtinguiturſola rōne. ſed hͦ ꝑ te poteſt cōpetere deo. gͦ deꝰpōt eſſe in gn̓e niſi aliud obſtet. Pret̓ea exēplum ſuū eſt ad oppoſitū. qꝛ natura ſenſitiuanō eſt in potētia ad naturā intellectiuā. qꝛ qn̄aliqͥd eſt in potētia ad aliud ẜm iſtū diſtinguitur ab illo real̓r. ſed ẜm iſtos natura ſenſitiuanō diſtinguit̉ real̓r a natura intellectiua quiatunc in hoīe eſſent plures forme ſubſtātiales.quod ip̄i negāt. Preterea ſi ſenſitiuū ſit ī potentia ad intellectiuū aūt eſt in potētia paſſiua aut actiua. aut tm̄ logica. ſi paſſiua vel actiua. gͦ diſtinguit̉ real̓r. qꝛ nihil patit̉ a ſe. nec recipit ſe. nec agit ſe. gͦ ſemꝑ tam potētia actiuaꝙͣ paſſiua diſtinguit̉ real̓r ab actu. Si autē ſitpotētia logica. iſto mō pōt cōcedi ꝙ deus ē inpotētia ad ſeip̄m. ⁊ ꝙ in deo eſt potētia ⁊ actꝰſed hͦ nihil eſt ad ꝓpoſitū. gͦ loquēdo ſicut iſteloquit̉ de potētia ⁊ actu. potētia ⁊ actus diſtīguunt̉ real̓r. ⁊ ꝑ ꝯn̄s intellectiuū ⁊ ſenſitiuumnō ſe hn̄t ſicut potētia ⁊ actus. cū nō diſtīguātur ẜm eū alibi. ⁊ ita idē cōcedit ⁊ negat. Preterea vbi pͥus dicit ꝙ genꝰ ⁊ dr̄a in rebus materialibus accipit̉ ab alio ⁊ alio. gͦ accipitur areal̓r diuerſis. ſed ꝑ ip̄m intellectiuū ⁊ ſenſitiuum nō ſūt diuerſa real̓r. gͦ ab eis nō accipiturgenus ⁊ dr̄a. puta aīal ⁊ rōnale. cuiꝰ oppoſitūdicit h̓. ⁊ ita dicit ꝯͣdictoria. Pret̓ea ſcd̓a rōſua nō valet. qꝛ ſi ꝓpter hoc eēt ens genus deiſi deus eēt in gn̓e. qꝛ eēntia diuina eſt eē eius.gͦ eodē modo cū eēntia angeli ſit ſua entitas.ſi angelus ſit in genere. gͦ ens erit genꝰ angeli.Pret̓ea hͦ eſſe (demōſtrando eē creatū) eſteſſe. ⁊ eſt in gn̓e ꝑ reductōnē. gͦ ens erit genusſi argumentū ſuū valeat. qꝛ nō plus ꝯtingit ꝓbare ꝙ ens eſt genus ꝑ hͦ ꝙ vnū eſſe eſſꝫ in gneꝑ ſe. ꝙͣ ꝑ hoc ꝙ vnū aliud eſſe eēt in gn̓e ꝑ reductionē. ſicut nō plus ꝯtingit ꝓbare. ꝙ ſubſtantia eſt genus ꝑ hoc ꝙ hͨ ſubſtātia (demr̄andoſortē) e ī gnͣe ꝑ ſe. ꝙͣ ꝑ hͦ ꝙ hͨ (d̓ mr̄ando formāp. ſubſtantialē) eſt in gn̓e ꝑ reductōnē. Tertiarō nō valet. qꝛ illa q̄ ſunt ꝑ ſe in gn̓e non pluscōueniūt in eſſentia ꝙͣ in eſſe. qꝛ ſicut duo āgeli differūt ẜm ſua eē. ita differūt ẜm ſuas qͥdditates. qꝛ alia eſt qͥdditas ⁊ eēntia vniꝰ angeli ⁊alterius. Si dicat̉ ꝙ differūt ẜm ſuas quidditates ſpecificas. ꝯueniūt tn̄ in qͥdditate gene-
Tentent. arumris. Contra. ſicut cōueniūt in qͥdditate generꝭita conueniūt in eſſe ꝯn̄te illaꝫ qͥdditate ⁊ eēntiam. ⁊ ſicut differūt ẜm ſuas qͥdditates ſpecificas. ita differūt ẜm ſua eſſe ſpecifica. gͦ ꝓportionabil̓r ẜm iſtos ꝯueniūt ⁊ dr̄nt in eſſentia ⁊qͥdditate ⁊ ẜm eſſe. Cōfirmat̉ qꝛ ẜm btm̄ auguſtinū vt magr̄ in lr̄a allegat eū. ſicut a ſapiētia d̓r ſaꝑe. ita ab eēntia d̓r eſſe. ⁊ ita diſtinctaeſſentia hꝫ diſtinctū eſſe. ⁊ diſtincto eē corrn̄det diſtincta eēntia. Pret̓ea rō ꝑ quaꝫ ꝓbatꝙ deus nō eſt in gnͣe ꝑ reductione nihil valet.qꝛ illud qd̓ eſt in gn̓e ꝑ reductionē nō ſe extendit vltra illud genus tanꝙͣ pͥncipium alteriuſintrinſecū. quod tn̄ ſit pͥncipiū extrinſecū effectiuū alioꝝ. nō eſt incōueniēs. ſicut forma ſubſtantialis q̄ eſt in gn̓e ſubſtātie ꝑ reductionē.qꝛ eſt pͥncipiū illius intrinſecū qd̓ eſt in genere ſubſtātie. ⁊ eſt pͥncipiū extrinſecū accidentꝭNūc aūt deus ſi poneret̉ in gnͣe ſubſtātie ꝑ reductionē. nō poneret̉ pͥncipiū intrinſecū totius entis. ſed poneret̉ pͥncipiū extrinſecū effectiuum tm̄ ip̄oꝝ accidentiū. Ultima rō non Rvalet. qꝛ nō eſt incōueniens aliqͥd eē pͥncipiuꝫpͥus deo pͥoritate ꝯn̄e. qꝛ ſcilꝫ eſt cōius deo. etiſto mō p̄ciſe deus eſt pͥus illis q̄ ſunt in gn̓e. n̄ẜm rem nec ẜm ꝑfectionē. Alij tenēdo eādeꝫ Ocōcluſionē dicūt ꝙ cū ſimplicitate dei ſtat ꝙaliqͥs ſit ꝯceptus cōis deo ⁊ creaturꝭ. nō tamēꝯceptus aliqͥs cōis vt generꝭ. Scd̓a ꝑs ꝓbat̉ˣꝑ auguſtinū. vij. de tri. c. viij. Manifeſtū inqͥtᵖdeū abuſiue dici ſubſtantiā. Rō ſua eſt ibi. qͥaſubſtātia d̓r q̄ ſubſtat accn̄tibus. abſurdū ē ꝟoꝙ deus alicui accūti ſubſtet. Hec rō ſic tenet.nō intēdit ꝙ rō ſubſtātie ſit ſubſtare accn̄tibꝰvt ſubſtātia genꝰ eſt. ſꝫ ꝙ oīs ſubſtātia q̄ eſt ingn̄e pōt ſubſtare accn̄tibus. Sil̓r auicennaviij. meth̓. c. iiij. deus nō eſt in gnͣe. qꝛ genꝰ ē ꝑsdeus aūt ſimplex nō hn̄s parte. Probatur gͦꝓpoſitū duobus medijs ⁊ declarant̉ ex his ꝓpria deo. Primo ex rōne infinitatis. Scd̓o exrōne neceſſe eſſe. Ex pͥmo arguit̉. d̓r pͥmo ſic̄5cōceptus habēs indifferentiā ad aliqͣ ad q̄ nōpoteſt ꝯceptus generꝭ eſſe indifferēs. non pōteē ꝯceptus generꝭ. ſed quicqͥd d̓r coīter de deoet creatura. eſt indifferes ad finitū ⁊ infinituꝫet nullū genꝰ pōt eſſe indifferes ad finitū ⁊ infinitū gͦ ⁊c̄. Prima pars minoris eſt māifeſta.Scd̓a pars pꝫ. qꝛ genꝰ ſumit̉ ab aliqͣ realitateq̄ ẜm ſe eſt potētialis ad realitateꝫ a qͣaccipit̉differētia. nullū aūt infinitū eſt potentiale adaliqͥd. gͦ. Aſſumptū pꝫ ꝑ Ariſto. viij. meth̓. opꝫterminū .i. diffinitionē eē or̄onē longā. eo ꝙ ſignificat aliqͥd de aliquo qd̓ oꝫ eē materiaꝫ velformā. Patet etiā ꝑ rōnem. qꝛ ſi iſta realitas aqua accipit̉ genus eſſet vere tota qͥdditas rei
Tertia rō impro
Improbantur.nes ⁊ dicta eius
Scd̓a rō impro-
Primuꝫ ꝓbat̉ pmo
Fcd̓o
Rō vltīa repio
Opinio ſcd̓a
Probat̉ ſcd̓a pePrimo