ſtinctionis vijQueſtio

Du. cionisqn̄ d̓r idem nō elicit ſe. verū eſt idē formaliter.qn̄ tamē nō ſunt idem formal̓r nō eſt incōueniens vnū eſſe elicitiuū ⁊ aliud eē elicitū. ſic̄ nōeſt inconueniēs vnū eſſe abſolutū ⁊ fundamētum. ⁊ aliud eſſe relationē. nō eſt tn̄ aliud niſinatura. ſed nō eſt idē formal̓r. Et ſi queraturquid ſit dicendū de ꝟtute ẜmonis. Dico ꝙ illd̓vocabulū elicitū ſicut vſitatur in q̄one raro vl̓nunꝙͣ inuenit̉ in ph̓is vel ſanctis. ⁊ ideo vtendum eſt eo ſicut homīes cōiter vtunt̉. ⁊ ſi varijvario modo vtant̉. ſicut iſte doctor alit̓ ꝙͣ alijvtit̉. ꝙͣtum mihi videt̉ ex dictis ſuis hic. ꝙͣuiscertitudinē de eis nō habeā ꝓ eo ꝙ in reſpiciēdo dicta ſua nunꝙͣ ad ſpaciū vniꝰ diei expendidiſtinguēdū eſt. ⁊ tūc ẜm varias ſignificatōespoteſt de ꝟtute ẜmonis vtrūqꝫ concedi. et tn̄iſte ꝙͣtum mihi apparet ex dictis ſuis hic nondiſcordat ab alijs niſi in voce. que tn̄ fuerit iniū tentio ſua neſcio. Ad ſcd̓m dubiū videt̉ difficultas magis conſiſtere in verbis ꝙͣ in re. Siem̄ illud p̄cife dicat̉ eſſe ꝓductū qd̓ eſt terminus ꝓductionis. ⁊ denoīat̉ a ꝓductione. ſic ipſa gnatio paſſiua nō eſt ꝓducta. ſi auteꝫ illuddicat̉ ꝓductū quod eſt idem real̓r cū terminoꝓducto ⁊ hꝫ diuerſitatē realē ad ꝓducēs qualiter nō habet eēntia diuina. ⁊ iō nō poteſt dici nec ꝓducens nec ꝓducta. Si inqͣ ita ſit. tūcpoteſt dici ꝙ filiatio ⁊ generatio paſſiua eſt ꝓducta. qꝛ eſt eadē real̓r cū filio ꝓducto ⁊ diſtinguitur real̓r a patre. ⁊ ita nō videt̉ incōueniēſattribuere filiationi vel generatōi paſſiue qͥcquid attribuit̉ filio ꝓpter identitatē realē cūfilio. ⁊ ꝓpter diſtinctionē ip̄ius realē a quocūqꝫ real̓r diſtinguit̉ filius. Et ſi dicat̉ ꝙ tūc ſpiratio actiua poſſꝫ dici ꝓducta in filio. Dico ꝙno. qꝛ ꝙͣuis ſit eadeꝫ real̓r cū filio. eſt tn̄ realit̓eadē cū patre. ⁊ id̓o ab eo nō ꝓducit̉ ſicut neceſſentia. Per iſta ſiue dicat̉ vno mō ſiue aliopoteſt reſpōderi ad argumēta. tenendo enimſcd̓m modū concedēda eſt cōcluſio illoꝝ argumentoꝝ. Et poſſet cōfirmari iſte modus. qͥa ſiꝑ impoſſibile filius de nouo ꝓduceret̉. ita tn̄ ꝙeſſentia nō de nouo caꝑet eſſe. ſicut nec aīa intellectiua ſi ſub ea de nouo crearet̉ materia. ⁊ip̄a filiatio eēt vere ꝓducta. quia om̄e nouumeſt vere ꝓductū. gͦ eodē modo qd̓ eſt in producto ⁊ nō in ꝓducete. nec in aliquo niſi in ꝓducto. ꝙͣuis nō de nouo ꝓducat̉ poterit dici productuꝫ. gͦ cū filiatio ſit hmoi. vere poterit diciproducta. Et ſi dicat̉ ꝙ ſi ꝓducit̉. ergo aliqͣ ꝓductione producit̉. gͦ eēnt hmōi due ꝓductiones. Poteſt dici ꝙ nō ꝓducit̉ aliqua ꝓductōeque ſit aliqͥd vnū a parte rei quocūqꝫ mō diſtīctum ab illa ꝓductōe. ſed ſic̄ creatura crearet̉creatōe que nō eſt aliqͥd vnū a parte rei medi-

um inter creatorē et creaturā. ⁊ tamē realitercreat̉. ſed eſt h̓ vnus ꝯceptus ſignificās diuerſimode ip̄m deū ⁊ rem que creat̉. connotandodiuerſa ſicut patebit in ſcd̓o. ita iſta filiatio ꝓduceret̉. ⁊ tn̄ ſine omni productōe media q̄ dicat reſpectū ſiue realem ſiue rōnis. ⁊ tūc filiationē produci nō eſt aliud ꝙͣ eē idem real̓r cuꝫfilio. ⁊ diſtingui real̓r a quocūqꝫ diſtinguit̉ filius real̓r ⁊ filiū habere eſſe ad eē patris. ⁊ tūcnō eodē modo acciꝑet̉ productio cū d̓r generatio paſſiua producit̉. Et cum d̓r filius producitur gn̓̄atōne paſſiua. qꝛ in pͥmo nō accipiturproductio pro aliquo vno. ſed eſt nomē vel cōceptus cōnotatiuus ⁊ nō reſpectiuus ẜꝫ ꝙ diſtinguit̉ a conotatiuo. ⁊ in ſcd̓o dicit vnā remque eſt real̓r ⁊ formal̓r filiatio. ⁊ ſic accipiuntmodo cōiter doc. generare vel generationemactiuam vel paſſiuā. ⁊ ſic intellexi quicqͥd pͥusdixi de gn̓atione ⁊ pͥncipio elicitiuo ip̄ius. Tenendo pͥmū modū pōt dici ꝙ ꝙͣuis habeat eēſimpl̓r in filio. qꝛ tn̄ nō eſt terminꝰ talis productiōis. relatio nō pōt dici producta. Per idēad ſcd̓m ꝙ aliqͥd cōuenit ꝑſonis qd̓ nō couēiteēntie. ſicut eſſe formal̓r ſuppoſitū cōuenit ꝑſonis qd̓ nō cōuenit eſſentie. ⁊ ita poſſet dici īpropoſito. qͥa filiatio nō eſt formal̓r terminusproductus. ſed q̄ ſit cā iſtius locutionis. difficile eſt aſſignare. Ad tertiū dubiū dicendū ꝙloquēdo de gn̄atione ſicut cōiter loquunt̉ doctores. ſcꝫ de aliqͣ re q̄ diſtinguit̉ real̓r ab aliain diuinis. ſic pͥncipium elicitiuū ip̄ius eſt preciſe eēntia. nō tn̄ poteſt dici generās propteridentitatē realē cū producto. Ad ſcd̓m ꝙ pͥncipiū elicitiuū ⁊ terminꝰ formal̓ proportionāt̉qꝛ vtrūqꝫ eſt res. ꝙͣuis hoc nō ſemꝑ ſufficiat. ſꝫnō oꝫ ꝙ oēm modū eēndi habeat vnū queꝫ hꝫreliquū. Ad quartū dico ꝙ ꝙͣuis euidēter apⁱpareat ꝙ relatio nō eſt pͥncipiū e licitiuū generationis. accipiēdo gn̓ationē pro aliqͣ vna re.ſicut cōiter accipiūt doctores. tn̄ accipiendogenerationē illo modo quo accipiēda eſt creatio. difficile eſt probare quin gn̓atio actiua ſitpͥncipiū elicitiuū gn̓ationis illo modo dicte.et qͥn gn̓atio paſſiua ſit t̓minꝰ formalis eiuſdēſed ſic non ſum locutus de termino formali generatōnis prius. diſtin. v. ſed primo modo tm̄Uerūtamē probatur ꝙ relatio nullo modo ſitprincipium elicitiuū generationis. Primo ſic.Iomnis relatio videtur eque naturaliter reſpicere ſuum proprium correlatiuum. ergo relatio ſpirandi ita naturaliter reſpicit ſuum proprium correlatiuum. ſicut relatio generantisſuum. non diſtinguunt̉ autē in diuinis productiones per modū nature et volūtatis. niſi qͥaprincipium quo productionis aliter ſe habet

AAId ſcd̓m dubiū

ECAd quartū du.

Ꝙ relatio ⁊c.Probat̉ pͥmo

Scd̓o dicit̉

Ad ſcd̓m argu.

BBAd tertiū du.