Diſtinctionis vijFQueſtio

Diſtinctionis vijcidētalis. Si ſb̓alis. ⁊ illa eſt rō agendi: ſalteꝫprincipalis. ergo forma indiuidualis eſt illudquo generās generat. Si ſic forma accidētal̓⁊ illa ꝑ te eſt ratio agendi ſaltē inſtrumētalisgͦ forma indiuidualis eſt illud quo generās generat. Pret̓ea. qd̓ dicit. ꝙ ſi forma īdiuidual̓eſſet illud quo generās generat. ꝙ tunc ſortesgeneraret ſorteꝫ. Hoc nō valet. qꝛ forma ſoliseſt illud quo ſol ꝓducit. ⁊ tn̄ nō ſequit̉. igit̉ ſolꝓducit ſolē. Sil̓r diuinitas vel aliqͥd intrinſecū deo eſt illud quo deꝰ creat. gͦ deꝰ creat deuꝫvel diuinitatē vel aliqͥd intrinſecū deo. nō ſequit̉. Pret̓ea. nihil eſt rō generādi niſi hͨ forma. ergo hec forma eſſet rō generādi hanc formā. Pret̓ea. quecūqꝫ forma ſit rō generādi illa eſt ſimpl̓r diſtīcta a forma generati in creaturis. ergo diſtinctū principiū eſt rō ꝓducēdidiſtinctu. ergo ꝙͣtūcunqꝫ forma indiuidualisſit rō agēdi. nō opꝫ ꝙ ſit ratio generādi eandēformā indiuidualē. ſꝫ ſufficit ꝙ ſit rō generādialiā formā indiuidualē vel aliud aliqd̓ indiuiduū. ⁊ ita ſortes ꝙͣuis agat ꝑ formā ſuā indiuidualē. non oportet ꝙ generet ſortē. ſed ſufficitꝙ generet vnū aliud indiuiduū. Et eodeꝫ mōꝙͣuis paternitas eſſet ratio generādi. nō ꝓpt̓ea oporteret ꝙ pater generaret patrē. ſed ſufficeret niſi aliud obſtaret ꝙ pr̄ generaret aliāꝑſonā ſcꝫ filiū. Hhoc ꝯfirmat̉ per ph̓m. vij. vl̓qͥnto metha. Ubi vult ꝙ hoc indiuiduū ſit abhoc idiuiduo. ⁊ ꝙ talia vl̓ia nihil faciūt ad generationē. cū generatiōes ⁊ oꝑatiōes ſint ſinna gulariū. Aliter dicit̉ ꝙ in diuinis vltra pͥmāeſſentiā deitatis nihil aliud dicit̉. neqꝫ ẜm reꝫneqꝫ ẜm rōem veridicaꝫ intelligēdi niſi reſpectus. ſiue in attributis ſb̓alibꝰ. ſiue in rōibꝰ ꝑfectionū aut ydearuꝫ. ſiue in ip̄is notionibꝰ ⁊ꝓprietatibus ꝑſonarū. Reſpectꝰ aūt ẜm ph̓mqͣnto phi. nec eſt ꝑ ſe principiū actiōis nec eſtterminus. ſed illo quo agens formalit̓ agit eſtprincipiū ꝑ ſe elicitiuū actionis ⁊ eſt aliqͥd poſitiuū reale. gͦ eēntia eſt principiū eliciēdi oēsdiuinas oꝑatiōes vel actiōes. ꝙͣuis reſpectunulliꝰ ſit qd̓ ſꝫ quo tm̄. qꝛ tn̄ hmōi actiōes ſuntdifferētes int̓ ſe. ⁊ non eſt dr̄a in actionibꝰ niſiex dr̄a ex ꝑte principij elicitiui. ⁊ non eſt dr̄a ineēntia dei niſi ꝓpter reſpectus adueniētes. gͦoportet eēntiā differre in ſe ꝑ tales reſpectus.qui circa eēntiā duo faciūt. vnū vt ꝑ ip̄os eēntia reſpiciat actus. ⁊ qͣſi inclinationē habeatad ip̄os actus eliciēdos. qͥa ex hoc ꝙ ẜm ſe eſtaliqͥd abſolutū. nullū ẜm ſe reſpicit actū eliciēduꝫ. ⁊ nullo modo pōt eſt eſſe ratio agēdi ip̄mactū niſi aliquo modo ip̄ꝫ reſpiceret ⁊ ad ip̄mordinaret̉. Aliud vero faciūt p̄dicti reſpectuscirca eſſentiā. vt penes differentiā ip̄orum. ip̄i

eſſentie determinent̉ actus differētes. cum ſenullū omnino ſibi determinet. et ideo nullumdeterminate eliceret niſi ab aliquo determīaretur. ſic ergo diuina eſſentia eſt ratio eliciēdiomnes actiones. ſed reſpectꝰ diuerſoꝝ modorum potētie ſunt rōnes determinandi. Undeſicut materia nullum ordinē habet ad formā ⁊ad pati recipiēdo aliquid in ſe niſi per rōnempotētie paſſiue. ī nuda tamē ſubſtātia ſua formas recipit. ⁊ illa potētia materie nō eſt aliares abſoluta ab ip̄a potētia materie ẜm Commen. de ſubſtantia orbis. ſed ip̄a materia ex ſeet ẜm ſuam ſubſtantiā ſubintrat rationem reſpectus. ſic eſſentia diuina nullum ordinē habet ad actum qui eſt agere ſimpl̓r. niſi per rationem potētie actiue pure. tamen ſubſtantiaſua eſt ratio eliciendi omnē actum. ⁊ ideo iſtapotentia in eſſentia diuina fundata nō eſt aliud aliquid realiter ab ip̄a eſſentia. ſed eſt ſolūreſpectus ſumptus in ip̄a diuina eſſentia. Inſpeciali ergo dicit̉ ꝙ actum intelligēdi elicitip̄a diuina eſſentia. inꝙͣtum habet in ſe reſpectum importatū per rōnem veri. nō tamen ꝙreſpectus veritatis ſit obiectum intellectusActum autem volēdi elicit diuina eſſentia inquātum habet reſpectuꝫ importatū per rationem boni cogniti. Similiter actum generādifilium elicit diuina eſſentia. vt habꝫ eſſe in patre. ſub ratione reipectꝰ importati nomine potentie generandi actiue. et ſic de actu ſpirandi et actu creationis elicit cōmuniter in tribꝰperſonis. vt habet eſſe in ip̄is ſub ratione reſpectus importati nomine voluntatis liberevoluntatis ad oppoſita. Contra iſtum modum ponendi arguo primo per dicta ſua alibi Iꝙ contradicat ſibijp̄i. quia alibi expones ſe dicit ſic. cum querirur vtrum ratio generandi inpatre tanꝙͣ principium quo agit pater in generando ſit ip̄a diuina eſſentia vel proprietasperſone aliqua. vel paternitas non intelligit̉queſtio iſta. Utrum ratio illa ſit ipſa eſſentiatanꝙͣ aliquid ſeorſum ab eſſentia quod nō eſtip̄a eſſentia. ſed intelligitur vtrum eſſentia ipſa ſub ratione qua eſſentia. vel ſub ratiōe quaꝓprietas aliqua ſit principium quo pater generat. Hoc ſuppoſito reſpondet ad queſtionēdicendo totum contrariuꝫ illi quod modo dictum eſt et vt patebit euidenter retitādo verba ſua. Unde dicit ſic. Dicendum eſt ergo adqueſtionem ꝙ pater nō generat niſi ſibi ſimilem. vt deus deum. et hoc non niſi diſtinctuma ſe. quia nullus aſſimilatur ſibijp̄i. ratio ergogenerandi qua pater generat in ſe debet complecti geminam rationem. et rationem quā ſimilant̉. et rōnem qua diſtinguit. ita ꝙ pͥncipa

q v

Opinio ſecund-

Contra aliud.

HCōtra ſcd̓aꝫ opiPrimo