Queſtioſtinctionis vt

I

Diſtineferiori ſiue ſit analogū ſiue nō. Primo mō nōqꝛ ſol agit natural̓r multos effectus qͥ nō hn̄tformā eiuſdē rōnis cū forma ſolis. Similiternec ſcd̓o modo. qꝛ ſubſtātia eſt cā accn̄tis et ſimil̓r ẜm eū ē cōuerſo accidēs eſt cā ſubſtantienō tn̄ cā accidētalis ſed ꝑ ſe cā ꝑ illā ꝓponemom̄e abſolutū nccͣrio p̄ſuppoſitū effectui eſt ꝑſe cā illius in aliquo gn̄e cauſe. Si intelligat̉tertio modo. ita effectꝰ aſſimilat̉ forme ꝑ quaꝫvolūtas agit. ſicut forme agētis naturalis. qꝛcertū eſt ꝙ tam forma ꝙͣ volūtas agit. quāuiseffectus eſt ens reale ⁊ ꝑ ſe in aliquo gn̄e ſaltēꝙͣtum ad multos effectus. Hoc etiā patꝫ. vij.meth̓. vbi ꝓbat ph̓s. ꝙ in gn̓atōe artis ē ꝓductio aliquo modo vniuoca. Preterea quodꝙ vnius rei nō eſt niſi vna forma natural̓. autintelligit de forma accidētali aut ſubſtātiali.Nō de forma ſubſtātiali. Tū qꝛ ille multe ſūt.Tum qꝛ reſpectu multarū oꝑationū illa nō eſtpͥncipiū ⁊ rō agendi. ſed accn̄talis. Nec de accidētali. Tum qꝛ multe ſunt forme accn̄talesvnius rei. Tum qꝛ illi forme frequēter nō aſſimilat̉ effectus ſed magis pͥncipalit̓ ip̄i formeſubſtātiali. Pret̓ea qd̓ dicit ꝙ agēs naturale facit quale ip̄m eſt. ſi dicat̉ ẜm formā ſpecificam. hͦ eſt ſimpl̓r falſum. qꝛ tūc ſol nō faceretniſi ſolē. Si ẜm genꝰ vl̓ ẜm aliqd̓ ſuꝑius. hͦ eſtcertū ꝙ agens naturale facit rem naturalē. ethoc pōt cōcedi. ſed nihil ad ꝓpoſitū. qꝛ ita voluntas facit vnā rem realē. Pret̓ea qd̓ dicitꝙ forma ꝑ quā volūtas agit nō eſt tm̄ vna. ſedpl̓es rōnes intellecte. ⁊ id̓o nō determinat̉ advnū. Contra rōnes aūt ſūt plura entia realia.aut plura entia rōnis. ſi ſint plura ētia realia.et omē ens reale aliud a volūtate naturaliterreſpicit eē ꝓducibl̓e ab illo alio cuiꝰ eſt rato ꝓducendi. gͦ illa que fiūt a volūtate mediātibusillis rōnibus ita narural̓r fierēt ſicut quecūqꝫalia. Sil̓r tūc volūtas nō eēt magis indet̓mīnata ꝙͣ quodcūqꝫ qd̓ pōt reciꝑe diuerſa pͥncipia agēdi vel ꝙͣ ſol qui pōt cū diuerſis cauſisparticl̓arit̓ ꝯcurrere ad diuerſos effectꝰ. ⁊ cuꝫdiuerſis materijs concurrit ad effectus ꝯͣriosSil̓r ſi volūtas hr̄et tm̄ vnā rōem intellectiuāpoſſet agere ⁊ nō agere. ad hoc gͦ nō facit pluralitas rōnū. An̄s pꝫ. qꝛ aliter non eēt maiorindifferētia in volūtate ꝙͣ in appetitu ſenſitiuo. qꝛ appetitus ſenſitiuus ẜm diuerſas diſpoſitiones corporis poteſt in diuerſa. Unde illd̓idem quod ꝓſequit̉ qn̄ eſt in vna diſpoſitōne.fugit qn̄ eſt in alia. ⁊ ecōuerſo. Si dicatur ꝙille rōnes intallecte ſunt diuerſa entia rōnis.Contra. ens rōnis nō eſt pͥncipiū entis realisꝙͣuis aliquādo inquirit̉ ꝙ ſit cognitum. ⁊ tūcip̄a cognitio eſt pͥncipiū agendi et non ipſum

u-cognituꝫ. Similiter ens rōis ſi principiat. itanaturaliter eſt ratio principiādi ſicut qd̓cūqꝫens reale. gͦ illa indr̄na nō pōt eē ꝓpter diuerſas rōnes qͥſcūqꝫ ītellectas. ſed eſt pͥmo ip̄iusvolūtatis. que abſqꝫ habitis quibuſcūqꝫ ronibus pōt hoc ⁊ ſuū oppoſitū. Id̓o dico ꝯnterIad p̄cedētia. ꝙ ſic dicendo pat genuit filiū volūtate. ly volūtate pōt teneri aduerbialit̓. ⁊ hͦduplicit̓ vel ẜm ꝙ eſt idē ꝙ volūtarie. Uel ẜmꝙ eſt idē qd̓ cōtingēter. Primo modo idē eſt.deus genuit filiū volūtate. ⁊ volēs genuit velvoluit generare. ⁊ ſic eſt cōcedendū ꝙ deꝰ genuit filiū voluntate. Scd̓o mō dico. ꝙ pat̓ nōgenuit filiū volūtate. qꝛ nō genuit filiū cōtingēter. ⁊ ſub illo ītellectu tractat magiſter ſententiarū iſtā queſtionē. An pater genuit filiūvolūtate. hoc ptꝫ per magiſtrū li. i. diſtinctiōeqͥnta. Ubi dicit ſic. Uerba quibus dictū eſt ꝙdeus pater nec volēs nec nolēs eſt deꝰ. nec nolens nec volēs genuit filiuꝫ. ſine volūtate velneceſſitate ex tali ſenſu mihi vidētur accipiēda. vt voluntatē precedētē vel accedentē ſuꝑple patri de nouo intelligamꝰ. qualiter eunomius intelligebat. nō em̄ ip̄e eſt deus volūtate. volūtate precedēte vel efficiēte. vel volenspͥus ꝙͣ deus. nec volūtate p̄cedēte vel accedēte genuit filiū. Nec pͥus volens ꝙͣ generās genuit filiū. Uolēs tn̄ genuit ſicut potēs genuit⁊ ſapiēs genuit. ⁊ bonus genuit. ⁊ hmoi. Sicintētio q̄ſtionis ẜm ꝙ eā ſancti contra hereticos acceperūt eſt querere. An pater cōtingēter ita ꝙ prius fuit voles ⁊ deliberauit an deberet generare genuit filium. Uel ꝙ de nouohabuit voluntatē generādi. ⁊ tūc genuit ⁊ nōante. qꝛ ante nō habuit talē volūtatē. ⁊ ſic dico cū magiſtro ⁊ ſanctis ꝙ pater nō genuit filiū volūtate. Volēs tn̄ genuit. Scd̓o dico. ꝙlyvolūtate pōt teneri noīaliter. ⁊ hoc dupliciꝰter. qꝛ iſte ablatiuus pōt cōſtrui in rōe alicuiꝰformalit̓ denominātis. ſicut dicimus ꝙ hic eſtalbus albedine. ⁊ calor calefacit calefactione⁊ pōt cōſtrui in rōe alicuius principij. ſicut dicimus ꝙ ignis calefacit calore et viſibile aliquod diſgregat albedine. qꝛ calor eſt pͥncipiūelicitiuū calefactionis ⁊ albedo diſgregatōisPrimo modo dico ꝙ pater nō genuit filiū volutate. nec ītellectu. nec natura ſed generatione. Nō em̄ dicit̉ deus denoīatiue generans avolūtate. ſicut dicit̉ aliquis a fortitudine fortis. ⁊ a calore calidus. ſed dicit̉ a generationegenerās. ſicut dicit̉ a calefactione calefaciēs.Scd̓o modo ſic tractare queſtionē magis ſpectat ad ſequentē diſtinctionē. ideo relinquat̉vſqꝫ alias. Ad argumentū principale dico ꝙ 3filius nō eſt p̄uolitus. nec p̄cognitus ante pro

q iiij

LAono

Oeraus

j

Ad principale

S. 6

MRn̄ſo auctoris

edo