Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Sententiarumlibri primi

tatus. tn̄ ẜm ꝙ per eſſe intelligit̉ vnus actusſignatus ſic eſt vera. ⁊ eſt iſta ꝓpō de iſtis terminis ſortes ⁊ ſortes albus vere p̄dicatur eſſevnū real̓r. et tūc actus exercitatus corrndenserit iſte. ſortes ⁊ ſortes albus ſunt vnū real̓r. ⁊hoc ſatis inſinuat ph̓s pͥmo tho. docēs q̄ ſuntidē ⁊ vnū numero. dicit ſic. numero qͥd .ſ. ſuntidem quoꝝ noīa plura. res aut vna. vt tunicaet veſtis. hoc eſt dictū de illis noībus vere predicat̉ eſſe idem numero. que lꝫ ſint diuerſa nomina. ⁊ ꝑ ꝯn̄s illa noīa nō ſunt idem numero.tn̄ res importata eſt vna numero. ⁊ ideo ē hecvera. tunica et veſtis ſunt vnū numero ẜm ꝙtunica ⁊ veſtis ſumunt̉ ſignificatiue. ⁊ iſta eſtvera. tunica ⁊ veſtis ſunt plura noīa ⁊ nō plures ſed vna res ẜm ꝙ ſumunt̉ material̓r. et itade eis noībus p̄dicant̉ ꝯͣdictoria ꝓpt̓ diuerſitatem ſuppōnis. ⁊ hoc eſt poſſibile ⁊ aliter nōEt eodē modo ꝓportionabil̓r eſt de ꝯceptibꝰꝙ de ip̄is diſtinctis ⁊ qui nō ſunt vna res verep̄dicatur eſſe vnū. nō ꝓ ſe ẜ ꝓ eadē re. Et iſtomodo de attributꝭ diuinis vere p̄dicat̉ eēntiaet vnitas realis. ꝙͣtucūqꝫ ip̄a attributa nō ſūtreal̓r diuina eēntia. qꝛ ſunt quidā cōceptus qͥnō ſunt ip̄e deus. ⁊ ideo actus exercitatus correſpondēſ nō debet eē iſte. attributa ſunt vnūreal̓r. ſed iſte: intellectus diuinus et ſapiētiadiuina ⁊ volūtas diuina ſunt real̓r ⁊ formalit̓⁊ oīmodo ip̄a diuina eēntia. ita ꝙ eſt hec veraintellectus diuinus eſt diuina eēntia. ⁊ tamēillud quod ſubijcit̉ hoc nō eſt diuina eſſentia.Ex iſtis ſequit̉ ꝙ illud quod tertio dicit ē falſum. ſcꝫ ꝙ actus refert̉ ad eſſentiā ẜm hͦ attributū vel illud. qꝛ nullū attributū eſt illud cuipͥmo vel nō pͥmo cōuenit actus diuinꝰ qͥcunqꝫqꝛ ip̄m attributū nō eſt niſi rō tm̄. ⁊ nō eſt realiter deus. qꝛ intellectus diuinꝰ qͥ nō eſt attributum. ſed ipſamet eēntia real̓r ⁊ formal̓r illeeſt pͥncipiū actus notionalis ⁊ nō eſt illud attributū. Quarto falſum eſt qd̓ dicit. ꝙ intelligere eſt ab eēntia diuina inꝙͣtum ip̄a eſt intellectus. qꝛ intelligere nullo modo ē ab eēntia. cum ſit ip̄a diuina eēntia oībus modis exnatura rei. ⁊ ita nō plus eſt intelligere diuinūab eſſentia diuina ꝙͣ eēntia diuina ab intelligere dīno. Si dicat̉ ꝙ intelligere eſt actusſecūdus. ergo ſaltem ẜm modū noſtrū intelligendi eſt ab eēntia tanꝙͣ ab actu pͥmo. Dicoꝙ intelligere diuinū nō eſt actus ſecūdus plꝰꝙͣ eſſentiā diuina. et ideo nō eſt ab eēntia diuina. niſi ẜm modum intelligendi falſuꝫ. quiaattribuit rei illud quod ſibi repugnat. Undeintelligere quod eſt deuſ ip̄e ſimpl̓r repugnateſſe a quocūqꝫ. ẜm quēcūqꝫ modū intelligēdi.ꝙͣuis aliqͥs circa hoc habuerit falſum moduꝫ

ntentiarumintelligēdi. Quīto dicit falſum in ſecūdo articulo. Ubi dicit ꝙ volūtas ⁊ natura differūtin cauſando. qꝛ natura eſt determīata ad vnūnō ſic volūtas. qꝛ hoc nō p̄t habere niſi duplicē intellectū. Uel ꝙ natura nō pōt agere niſivnū. voluntas aūt plura. Uel ꝙ natura nō habet in ptāte ſua agere vel nō agere ⁊ volūtashabet. Primus intellectꝰ eſt falſus. qꝛ ſol ꝓducit plures effectus ⁊ in eodē ſicut ptꝫ. qꝛ calefacit ⁊ illuminat. ⁊ in diuerſis. ſicut patet manifeſte. Pret̓ea. ſi volūtas tm̄ poſſet in vnuꝫtn̄ ꝯtingent̓ ſic ꝙ haberet in ptāte ſua ferri inillud vel nō ferri in illud. adhuc ſufficiēter diſtingueret̉ a natura in cauſando. ergo qꝛ natura poſſit tm̄ in vnū. ⁊ voluntas in plura. nō facit ꝑ ſe ad hoc ꝙ diſtinguātur in modo cauſandi. Similiter ſi dicas ꝙ voluntas pōt in plura nō aūt natura. Aut intelligis ꝙ pōt in plures volitiōes. vel in plures actus ſequētes volitionē. Nō pͥmo modo. qꝛ reſpectu iſtaruꝫ ẜmiſtos volūtas eſt tm̄ paſſiua nō actiua. ſꝫ natura pōt in multa paſſiue. qꝛ a diuerſis pōt recipere diuerſa. ſicut volūtas a diuerſis obiectisrecipit volitiones. ergo ꝑ hoc nō diſtinguit̉ anatura in modo cauſandi. Si ſcd̓o mō. ⁊ in illos actus exteriores nō fertur volūtas niſi mediāte actu īteriori. ergo volūtas nō pōt in plura niſi ꝑ diuerſa in ea recepta. ſed ſic pōt natura in plura. qꝛ idē ſubiectu habēs diuerſa principia actiua pōt in diuerſa. Si dicat̉ ꝙ volitio nō eſt principiū eliciēdi actū exteriorē ſedſola volūtas. Contra. ſicut frequēter eſt acceptu. om̄e abſolutū neceſſario ẜm curſuꝫ nature p̄ſuppoſitū effectui: eſt cauſa illius ī aliquogenere cauſe. ſꝫ iſta volitio neceſſario p̄ſupponitur effectui ẜm curſuꝫ nature. ergo eſt cauſain aliquo genere. Aut pōt illa dr̄a inter naturā ⁊ volūtatē intelligi ſcd̓o mō ẜm iſtū. qꝛ ẜmeū volūtas nō pōt in aliqͥd niſi iudicatū ab intellectu. ita ꝙ ẜm veritatē iudicioꝝ in intellectu eſt varietas in voluntate. ergo pͥma indr̄anō eſt in volūtate ſed in ītellectu. ⁊ itaqꝫ ꝓbaret ꝙ ītellectus nō eſſet principiū ꝓductiuuꝫſicut ꝙ volūtas. Pret̓ea. voluntas eſt principiū ꝓducēdi ſpm̄ſcm̄. ⁊ tn̄ neceſſario. gͦ ita poterit eſſe principiū ꝓducēdi filiū. ꝙͣuis nccͣrioergo volūtas nō eſt tm̄ principiū eoꝝ que pn̄tſic ⁊ aliter eſſe. ſed etiā alicuiꝰ qd̓ ncc̄rio eſt. gͦꝑ hoc nō pōt plus ꝓbari ꝙ volūtas nō eſt pͥncipiū producēdi filiū ꝙͣ ſpm̄ ſctm̄. Pret̓ea. volūtas ẜm eū reſpectu finis nccͣrio determinat̉ergo illa dr̄a nō valet. Sexto. falſuꝫ eſt qd̓ di vecit vel nō eſt ad ꝓpoſitū. ſcꝫ ꝙ effectus aſſil̓atur forme agentis per quā agit. qꝛ quero. Autiſta aſſil̓atio eſt in genere aūt in ſpecie. aut in-

Tertio

Quorto

Sexto.

Quinta.