Diſtinctionis
DiſtinctionisQueſtioT
poſſet ſupponere pro ip̄a eſſentia adhuc eſſetvera. eſſentia generat. ꝙͣuis nō eſſet ꝑ ſe pͥmomodo ſic̄ hec eſt vera. eentia diuina eſt bona.qͥa p̄dicatū ſupponit pro ipſa eēntia. ꝙͣuis nōſit ꝑ ſe prīo modo. Un̄ de rōne taliū p̄dicatoꝝſcꝫ adiectiuoꝝ. ꝑticipioꝝ ⁊cͣ. eſt ſupponere ꝓalijs ꝙͣ pro ſignificatis ſuoꝝ abſtractoꝝ. et iode alijs p̄dicant̉. īmo qͣſi ſꝑ p̄dicātur de alijs.em ſcꝫ de illis q̄ abſtrahuntur ab eis. Ideo dicoaliter ad q̄ſtionē ꝙ eēntia diuina nec generatnec generat̉. qꝛ ſi aliqͣ talis eſſet vera ſequeret̉vere eſſentiā diſtingui ab illo qd̓ generat velgenerat̉. ſed eſſentia diuina a neutro diſtīguitur. ⁊ iō nō generat nec generat̉. Sꝫ q̄ eſt rōiſtius quare nō pōt dici ꝙ eſſentia generat ſic̄cōcedit̉ ꝙ eſſentia eſt pater eēntia eſt paternil̓. tas. Reſpōdeo ꝙ aliqua ſunt predicata quede nullo pn̄t p̄dicari: niſi de illo de quo pͥmo ⁊īmediate p̄dicātur. vel ſaltē nō de aliquo niſiꝑ aliquid intrinſecū ſibi. ⁊ qd̓ ſit de rōe eius. ſicut patet ꝙ eſſe idē ⁊ diuerſum ⁊ hmōi de nullo p̄dicant̉ niſi de quo īmediate dicuntur. velſaltē per aliqͥd intrinſecū illi de quo p̄dicāturUnd̓ īpoſſibile eſt ꝙ aliqͥd diſtinguat̉ ab alioniſi vel ſeip̄o vel ꝑ aliqͥd ſibi intrinſecū. Und̓dicere ꝙ ſortes diſtinguat̉ a platōne ꝑ iohānēnihil eſt. Uel dicere ꝙ materia diſtinguat̉ abāgelo ꝑ formā: nihil eſt ſꝫ materia ſeip̄a diſtinguit̉ ⁊ a forma ⁊ ab alijs. ⁊ ꝯpoſitū diſtinguit̉a materia ꝑ formā q̄ eſt aliqͥd ſibi intrinſecū: ⁊ita eſt de multis alijs p̄dicatis. Aliqua autēp̄dicata predicātur de aliquo mediāte aliquoſibi extrinſeco. ſicut ponēdo ꝙͣtitatē eſſe aliaꝫrem a ſb̓a ⁊ a corpore. tūc homo diceret̉ eſſe albus. qꝛ ꝙͣtitas ſua eſſet alba. Similit̓ ignis dicit̉ calefacere. qꝛ calor calefacit. Nō ſic aūt p̄tdici ꝙ homo eſt in ſubiecto. qꝛ albedo hoīs eſtin ſubiecto. Et ita eſt ꝙ multa p̄dicata q̄ p̄dicātur de accidēte pͥmo. ſcd̓ario p̄dicātur de ſb̓iecto accidētis. ⁊ multa q̄ pͥmo p̄dicātur de accidēte nullo mō p̄dicātur de ſubiecto. Sil̓itermulta p̄dicata q̄ p̄dicātur prīo de natura aſſupta p̄dicātur de verbo aſſumēte. ſic̄ pati moricōmedere bibere. ⁊ ſic de alijs. ⁊ aliqͣ q̄ p̄dicātur de illa natura. nō p̄dicātur de verbo. Uneſſe aliud a deo p̄dicat̉ de natura. nō tn̄ de verbo aſſumēte. ⁊ ita eſt de multis. Nūc autē ſiueex ꝓprietate iſtoꝝ p̄dicatoꝝ. ſiue ex vſu loquētiū iſta p̄dicata nō pn̄t in diuinis de aliquo p̄dicari. niſi de quo primo ⁊ īmediate p̄dicāturEt quia non p̄dicātur prīo ⁊ īmediate niſi deſuppoſito. iō de ſolo ſuppoſito et nō de eēntiap̄dicātur. ⁊ iō hec nō eſt vera. eſſentia generatnec eēntia generat̉. Si aūt hoc ſit ex vſu ſcōꝝet loquētiū. rōnabil̓r poterūt ad hoc moueri.
ne cōcederet̉ ꝙ diuina eēntia diſtingueret̉ abaliquo qd̓ eſt in dīnis. cū ſit notū apud oēs generans diſtingui a genito. et ecōuerſo. ⁊ ideoeēntia nō pōt gn̓are nec gn̄ari. qꝛ nō pōt diſtīgui a quocūqꝫ ſuppoſito ī dīnis. Et ita abſtractio nō eſt cā qͣre tales nō ꝯcedunt̉. qꝛ abſtractio nihil facit niſi ꝙ abſtractū non pōt ꝓ illoſupponere a quo abſtrahit̉. Nec qꝛ p̄dicatumnō pōt p̄dicari niſi formal̓r. cū tale p̄dicatumpoſſit p̄dicari nō tm̄ pͥmo modo. Nec qꝛ tuncſequeret̉ ꝙ p̄dicatio eēt ꝑ ſe pͥmo modo. ſicutoſtenſum eſt ꝯͣ aliā opinionē. ſꝫ qꝛ iſta p̄dicatanō poſſunt p̄dicari in dīnis. niſi de illis de qͥhus pͥmo ⁊ immediate p̄dicant̉. ⁊ hoc qꝛ illa pͥmo diſtinguūt̉ ⁊ ſola illa. Contra p̄dicta poī.obijci. pͥmo ꝯͣ hoc qd̓ innuit̉ in arguēdo cōtrapͥmā opinionē ꝙ d̓ tali abſtracto pōt aliquidp̄dicari. ꝙͣuis nō ꝑ ſe pͥmo modo. Cōtra. tūc 1poſſet hͨ cōcedi. humanitas eſt homo. ⁊ ſimil̓riſta humanitas eſt alba q̄ tn̄ nō conceduntur.5Pret̓ea. pr̄nitas ⁊ gn̓are ſunt ſimpl̓r idem. gͦde quo p̄dicatur vnū ⁊ reliquū. ſꝫ eentia eſt paternitas. gͦ eēntia gn̄at. Pret̓ea in creaturisgn̓are ⁊ gn̄ari p̄dicant̉ de aliqͥbus mediantibus alijs. gͦ eadē rōne in dīnis. Ad pͥmū poſſet reſpōderi leuiter ẜm ꝯmē. vij. meth̓. cōmē.xxi. ꝙ qͥdditas hoīs vno mō eſt hō ⁊ alio modonō. qꝛ eſt homo qͥ eſt forma. ⁊ nō eſt hō qui ē cōpoſitus ex materia ⁊ forma. Alit̓ dico ꝙ pōt hͨſimpl̓r negari. humanitas eſt homo. ⁊ ſil̓r iſta.humanitas currit. hūanitas eſt alba. Ad cuius intellectū ſciendū ꝙ ſicut aliqͣ ſincathegoreumata includūt ex vſu loquentiū aliqua cathegoreumata. ſicut pꝫ de hͦ ſigno qͥlibꝫ quodincludit ſuū diſtribuibile ꝑ eqͥualētiā. Aliterem̄ hec nō eēt ꝓpͥa quodlibet eſt ens. ſicut neciſta. oīs eſt ens. vel iſta om̄e eſt ens ⁊ tamen hͨconcedit̉. qꝛ valet iſtā. oē ēs eſt ens. ⁊ ita iſtd̓ſignū qͥlibet equiualet ſigno diſtributiuo ⁊ diſtribuibili ſcꝫ huic qd̓ dico om̄e ens. Similit̓dicēdo. totus ſortes ẜm ꝙ totꝰ tenet̉ ſincathegoreumatice. ly totus includit ſuū diſtribuibile. qꝛ valet hͦ totū q̄libet ꝑs ſortis. ⁊ ita eſt dicēdū ī ml̓t̓ alijs. Eod̓ mō ex cōi vſu loq̄ndi aliqͣcathegoreumata īcludūt. ſincathogoreumata⁊ hͦ ꝑꝑ breuitatē loq̄ndi. ⁊ ita ē ī ꝓpoſito ꝙ talia abſtracta ex vſu aliquoꝝ auctoꝝ īcludūt aliqͣ ſincathegoreumā ſic̄ ncc̄rio vl̓ ꝑ ſe vl̓ ẜꝫ qͥd ⁊hmōi. ⁊ ita iſta hūanitas ē hō vl̓ hō ē hūanitaſvꝫ iſtā. hō nccͣrio ē hūanitas. vl̓ hō ꝑ ſe ē hūanitas. ⁊ iſta hūanitas ē alba. vl̓ hūanitas currit. valꝫ iſtā. hūanitas ncc̄rio eſt alba. vel neceſſario currit. q̄ om̄s falſe ſunt. ⁊ iō oēs taleshūanitas eſt hō. hūanitas ē alba. humanitascurrit. eēt vere de ꝟtute ẜmonis ſi hūanitas
Reſpondetur.
Rn̄ſio ad qōem
Queritur.
RAd primū
Temo
gedo
Primo
Ixrtur ʰªqªArgi
Contra ptArgi