Diſtinctionis IiIAneſtio

II

Diſtinctionisvniuerſal̓r in omībus alijs ſequit̉. ꝙͣuis aliqn̄gr̄a materie vel ꝟtute alterius ſequat̉. et ideonō ſequit̉. deus gn̄at deū. gͦ ſe deū vel aliū deūqꝛ ly deū nō importat rē additā alteri rei. quiadeus nulli addit̉. ſed tm̄ eſt hmōi additio termini ad terminū. ⁊ tamē in aliqͥbus quādo eſtp̄ciſe additio termini ad terminū eſt ꝯn̄a bōaet aliquādo nō. Et ſi dicat̉ ꝙ in illa pr̄ eſt deus. filius eſt deus. ly deus ſupponit ꝓ ſuppoſito. ergo ꝓpter additū nō variat ſuppōne. gͦ iniſta. pr̄ eſt alius deus a filio. ly deus ſupponitꝓ ſuppoſito. ſed hͨ eſt vera. pr̄ eſt aliud ſuppoſitū a filio. ergo hͨ ſil̓r eſt vera pr̄ eſt alius deꝰ afilio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s filius eſt alius deus a pr̄e. et perꝯn̄s pater generat aliū deū. ex quo gn̄at filiuꝫReſpōdeo ꝙ in iſta. pr̄ eſt deus. filiꝰ eſt deuslydeus ſupponit ⁊ ꝓ eēntia ⁊ ꝓ ſuppoſito. etideo ꝑ iſtā. pr̄ eſt alius deus denotat̉ ꝙ paterſit aliud ſuppoſitū ⁊ alia eēntia. ⁊ ideo hec eſtſimpl̓r falſa. Si dicat̉ ꝙ in iſta pr̄ gn̄at deuꝫ.lydeū p̄ciſe ſupponit ꝓ ſuppoſito. ergo ſil̓r iniſta. pr̄ generat aliū deū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s. hec ē ſimpl̓rvera. ſicut hec eſt ſimpl̓r vera. pat̓ gn̄at aliudſuppoſitū ex quo gn̄̓at filiū. Reſpōdeo ꝙ lyaliu ſiue de ꝟtute ẜmonis ſiue ex vſu loquentium ꝓpter hereticos denotat alietateꝫ tam inſuppoſito ꝙͣ in natura que eſt eadē real̓r cumſuppoſito.Queſtio ſcd̓a.Ecundo quero.Utrū hec ſit ꝯcedēda. deus ē pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. Ꝙ nōn.qꝛ qn̄ aliqͥd negat̉ a quolibꝫ ſuppoſito alicuius termini p̄dicabil̓ de pluribusſupponētis. negat̉ ab illo cōi. ſicut eē angelū.negat̉ ab iſto hoīe ⁊ ab illo. ⁊ ſic de ſingui. id̓onegat̉ ab oī hoīe. ſed nullū ſuppoſitū diuinuꝫeſt pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctꝰ. gͦ deus nō eſt pat̓ ⁊filius ⁊ ſpūſſanctus. Ad oppoſitū eſt magr̄ īlr̄a. Ad q̄ſtionē d̓r ꝙ ſic. Cuiꝰ rō aſſignat̉. qͥaſignificatu iſtius t̓mini deus eſt natura dīna.q̄ eſt eadē tribus. ⁊ hec eſt p̄dicatio formalis.deus eſt pr̄ ⁊ filius et ſpūſſanctus. et hͨ tm̄ peridentitatē. deitas eſt pr̄ et filius et ſpūſſanctꝰEt ſi dicat̉. ꝓ quo ſupponit deus intelligēdoip̄am eē vera qͣſi p̄dicatōe formali. Rn̄det̉ ꝙvnicuiqꝫ quo corrn̄det ꝓpriū qd̓ vel qͥs. ⁊ ideodeitati vt deitas eſt corrn̄det ꝓpriū qd̓ vel qͦsqd̓ pͥmo eſt ens deitate. vt deitas eſt. et ſicutdeitas de ſe eſt hec. ita deus qͥ deus eſt deitate eſt de ſe hic. ⁊ in iſto hmōi ꝯceptū nō includitur incōicabilitas. nec rō perſone. qꝛ deitascōicabilis eſt. ⁊ ideo deus vt eſt deitate deusnon includit aliquod incōicabile formal̓r. iſtiſic intellecto abſqꝫ ꝯceptu ꝑſonarū ſiue ꝑſona

IILCx. Olium vere poſſunt ꝯpetere aliqͣ p̄dicata realiaqͥ videlꝫ nō ꝯpetur nature vt exuti in rōe ſuꝑpoſiti quantū exūs in ea. Hoc modo forte iſtaeſt vera deus creat ⁊ ſil̓es. intelligendo ſubiectum ꝓ hoc deo exn̄te in natura dina. nō intelligendo aliquod ſuppoſitū. videlꝫ aliqd̓ incōmunicabile in hac natura. qꝛ incōicabilitas n̄eſt rō actuū taliū. Et ita pōt poni ꝙ iſta. deuseſt pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſit vera. qͣtenꝰdeus ſtat ꝓ hoc deo inꝙͣtum eſt ꝑ ſe ens deitate. nō aūt ꝓ aliquo ſuppoſito ꝓpͥe dicto in quoeſt natura diuina. qꝛ qn̄ eſt veritas ꝓ primis ſignificatis terminoꝝ. nō oꝫ querere veritateꝫꝓ alijs ꝓ quibus inqͥrunt̉ iſta ſignificata. ſic̄qn̄ ꝯn̄s bꝫ ꝓpriam veritatē. nō oꝫ querere veritatem eius p̄ciſe ꝓ aliquo an̄te. Exemplū huius. color hic ſingularis exn̄s nō determinatſibi rōem ſuppoſiti. qꝛ rō ſuppoſiti ꝓpͥe nō eſtin accidētibus. ⁊ lꝫ ſit in ſuppoſito ſubſtātie.tn̄ inꝙͣtum intelligit̉ abſqꝫ iſta ſubſiſtentia inſuppoſito. vt hic color exūs pōt eſſe pͥncipiuꝫoꝑationis realis. ſicut ſi eadeꝫ albedo eſſet intribus ſuꝑficiebus. hr̄et vnū actū realem. ſcꝫvnam actionē diſgregādi. Et ſi querat̉ de veritate illiuſ ꝓpōnis. hic color diſgregat ꝓ quoſupponit ibi color. Dicit ꝙ ꝓ pͥmo ſignificatoſuo. puta ꝓ hoc colore exnte. non aūt ꝓ aliquocolore inferiori ad hūc colorē. puta ꝓ hoc colore in hac ſuꝑficie. vel illa. qꝛ iſta ꝯͣhentia colorem nō ſunt cā veritatis ꝓpōnis iſtius. ſed hͨ ēvera ꝓpter pͥma extrema. multomagis eſſet hͦverū ſi hic colorvt hic eēt ꝑ ſe exn̄s. deitas aūteſt ex ſe eē. ⁊ ideo deus inqͣtum eſt deus deitate eſt ꝑ ſe ens. ⁊ ita huic deo nō ītelligēdo aliquā rōnē ſuppoſiti vel ꝑſone. īmo rōni huiꝰ deipōt attribui pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctꝰ. Contra Iquādocūqꝫ aliqua ſunt ide oībus modis. īpoſſibile eſt aliqͥd ſuppōere ꝓ vno ⁊ nō ꝓ reliquoet qͥn eodē modo ſupponat ꝓ vno et ꝓ reliquoſed circūſcribēdo ꝑſonaꝫ ⁊ relatione. nihil eſtin deo qͥn ſit formal̓r ⁊ oībus modis ex ꝑte reidiuina eēntia vel aliquod attributū abſolutūgͦ deus nō pōt ſupponere ꝓ hoc deo. accipiendo hūc deū ẜm ꝙno eſt formal̓r nec pater. necfilius. nec ſpūſſanctus. niſi ſupponat ꝓ eēntiadiuina vel ꝓ aliqua ꝑfectiōe attributali abſoluta. ⁊ certū eſt ꝙ ſi ſupponat ꝓ aliquo abſoluto maxime ſupponit ꝓ eēntia diuina. gͦ h̓ deuſeſt pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſupponit ꝓ eēntia⁊ ita nihil aliud denotat̉ niſi ꝙ eēntia diuinaeſt pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. Minor pꝫ. qꝛ itaeſt impoſſibile ꝙ de eodē oībus modis verificētur ꝯdictoria intētionalia ſicut realia. ergoſicut de eodē nō poteſt ꝟificari ꝙ eēntia dinacōicat̉ ⁊ nō cōicat̉. ita nō pōt eſſe poſſibile ꝙiiij

p iiij

gumentū pi-

iuio ſcoti

Queſtio II

xplica

Rn̄ſio

n̄ſio

Inſtantis

Inſtātia ꝯͣ p̄di.