Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctionis IiIINTIO

gatiua. hoc nō eſt verū. qꝛ terminus ꝓpter ſolānegationē additā nō mutat ſupponē. Aliterem̄ poſſet facil̓r dici ꝙ hec eēt falſa. aīal nō eſthomo. gͦ eodē modo ſupponit hoc nomē deusin iſtis. deus gn̄at. deus nō gn̓at. ergo ſicut invna ſupponit ꝓ ſuppoſito. ita ⁊ in alia. Id̓odico al̓r ad queſtionē. Et pͥmo videndū eſt aliquid de ſuppoſitōe in cōi. Scd̓o in ſpeciali d̓ſuppōne huius termini deus. Circa pͥmū dico ꝙ ſuppō termini variat̉ dupl̓r. Uel qꝛ ſupponit ꝓ alio ⁊ alio. vel qꝛ aliter ⁊ al̓r ſupponitPrimo modo diuidit̉ ſuppō in ſuppōneꝫ ſimplicem ꝑſonalē ⁊ materialē. Suppo ſimplexeſt qn̄ terminꝰ ſupponit ꝓ ꝯceptū. ſicut hic hōeſt ſpēs. Paterialis qn̄ ſupponit ꝓ ipſomettermino. ſicut h̓. hō eſt nomē. Perſonalis qn̄ſupponit ꝓ aliquo ſuppoſito. hͦ eſt ꝓ aliqͣ re dequa vere p̄dicat̉. immo gnͣal̓r ſuppō ꝑſonaliseſt qn̄ terminus ſupponit ꝓ ſuo ſignificato. ſicut h̓. homo eſt aīal. Tn̄ eſt aduertendū ꝙ qͥdam terminꝰ eſt ꝯcretus ⁊ qͥdam abſtractus.Terminꝰ abſtractus ſemꝑ hꝫ ſupponere ꝙͣtuꝫeſt ex inſtitutiōe inſtituetis ꝓ ſuo ſignificato.ideo humanitas ꝙͣtum eſt ex ſe ſemꝑ ſuppōitphac humanitate ⁊ ꝓ illa. ⁊ ſic de alijs ſignijficatis ꝑ iſtū terminū. Et iō falſa eſt opinioque dicit ꝙ ſuppoſitio ſimplex eſt qn̄ t̓minusſupponit ꝓ ſuo ſignificato. ⁊ ſuppoſitio perſonalis qn̄ ſupponit ꝓ aliquo ꝯtento ſub vno ſignificato. qꝛ intentio inſtituētis eſt pͥncipalit̓vti voce ꝓ ſignificato ad quod ſignificanduꝫip̄am vocem inſtituit. Et ideo ex inſtitutionehabet ꝓ ſuo ſignificato ſemꝑ ſupponere. quiatamen ꝯceptus eſt pͥmū ſignū. ideo rōne adiūcti poteſt ſupponere ꝓ ꝯceptu iſto. ſed t̓minuſꝯcretus qꝛ nō ſignificat p̄ciſe vnū. ſed ſignificat vnū in recto ⁊ aliud in obliquo. quia ſi deberet expͥmi quid noīs ip̄ius concreti. vnū poneret̉ in recto ⁊ aliud in obliquo. ideo concretum nō ſupponit ꝓ quolibet ſuo ſignificato. ſꝫp̄ciſe ꝓ illo quod ponit̉ in recto in ipſa diffinitione expͥmenti qͥd noīs ip̄ius. ⁊ ideo albū calidum ⁊ frigidū ⁊ hmōi ſupponūt ꝓ ip̄is obiectis. ⁊ nō ꝓ ip̄is formis. ita eſt de talibus concretis. homo aīal ⁊c. ꝙ ſupponūt ꝓ illis q̄ ponunt̉ in eorum diffinitionibus expͥmentibusquid noīs in recto. Si aūt ſuppoſitio terminivariet̉. quia ſupponit aliter ⁊ aliter ꝓ eodem.ſic accipit̉ illa diſtinctio ſuppōnis. ꝙ quedaꝫeſt confuſa ⁊ diſtributiua. ⁊ quedā cōfuſa tm̄.et cetera. de quo nō eſt modo dicendū. Hic tn̄eſt aduertendū. ꝙ qn̄cūqꝫ terminꝰ ex ſe ⁊ ex intentione inſtituētis ⁊ ex natura inſtitutionishꝫ ſupponere ꝓ aliquo ⁊ rōne adiuncti ꝓ aliovbicūqꝫ ponit̉ ille terminꝰ ſemꝑ hꝫ ſupponere

pro pͥmo. ſed rōe adiūcti pōt ſupponere pro ſecūdo p̄ciſe. ⁊ tūc ſemꝑ eſt ꝓpoſitio diſtinguēda penes tertiū modū eqͥuocatiōis. ꝙ pōt ſuꝑponere pro tali vel pro tali. ⁊ qn̄cūqꝫ nō ponit̉reſpectu talis ꝑtinetis ad tale adiunctu. ꝓpoſitio non eſt diſtinguēda. ſed p̄ciſe ſupponit ꝑſonalit̓. Uerbi gr̄a iſta ꝓpoſitio eſt diſtingueda. homo eſt ſpes. eo ꝙ iſte terminꝰ hō pōt ſuꝑponere ꝑſonalit̓. et tūc ſupponit ꝓ illis hoībꝰad quos ſignificanduꝫ inſtituit̉. ⁊ tūc denotatur ꝙ iſte homo vel ille hō eſt ſpēs. ſic ⁊ q̄libetiſtarū eſt falſa. iō ſi ly homo ſupponat ꝑſonal̓riſta. hō eſt ſpēs eſt ſimpl̓r falſa. pōt etiā ſupponere ſimpl̓r: ⁊ tūc ſupponit ꝓ ip̄o cōceptu. nōquē ſignificat ſed qͥ eſt primū ſignū. ⁊ iſta voxqn̄ eſt ſignū p̄ſupponit illū ꝯceptū eſſe ſignuꝫoīm hoīm. ⁊ tūc eſt hec vera. homo eſt ſpes. qꝛdenotat̉ ꝙ iſte ꝯceptus ſit ſpēs. ⁊ hͦ eſt veruꝫ.q̄a iſte cōceptus p̄dicatur in quid de pluribꝰ.Et eodē modo eſt hec diſtinguēda. hō eſt voxdiſſyllaba. eo ꝙ ly hō pōt ſupponere ꝑſonalit̓et tūc eſt ſimpl̓r falſa. qꝛ denotat̉ ꝙ iſte hō velille hō. ⁊ ſic de alijs. ſit vox diſſyllaba. quod eſtſimpl̓r falſuꝫ. vel pōt ſupponere materialit̓: ettūc eſt vera. qꝛ tunc denotat̉ ꝙ hec vox homoſit vox diſſyllaba. ⁊ hoc eſt veruꝫ. Sꝫ iſte ꝓpoſitiōes hō eſt aīal. hō currit. hō ꝯponit̉ ex corpore ⁊ aīa. ⁊ ſic de alijs. qꝛ nihil ponitur in eisqd̓ ꝑtinet ad ꝯceptū vel vocē. iō nō ſunt diſtīguede: ſꝫ abſolute p̄ciſe homo in eis ſupponitꝑſonalit̓. et pro indiuiduis. vel pro ſuppoſitis.⁊ denotat̉ ꝙ de ip̄is hoībus talia p̄dicata verificātur. Ex iſtis ptꝫ quomō talia q̄ dixi ⁊ qͥdicā. ſcꝫ ꝙ hoc pōt accipi duplicit̓ vel tripliciter. vel ꝙ pōt accipi ſic vel ſic. et ſi accipit̉ ſic.tūc eſt tale. ⁊ ſi accipit̉ alit̓ tūc eſt tale: ſunt intelligēda. ꝙ nō eſt intelligendū ꝙ aliqd̓ idē ꝓpter acceptionē meā vel cōſiderationē. vel ſiaccipit̉ ſic vel ſic ꝙ ſit tale vel tale ſicut alij dicūt. ſed eſt intelligendū ſic̄ intelligit ariſto. deip̄o termino. ꝙ de eodē ẜm ꝙ pro diuerſo ⁊ diuerſo ſupponit alid̓ ⁊ alid̓ ꝟificat̉. īmo idē affirmat̉ ⁊ negat̉. ſicut ſi in iſta ꝓpoſitione hō eſtnomē. ly hō ſupponit materialit̓. tunc eſt ſim.pliciter vera. ſi vero ſupponit ꝑſonalit̓ eſt ſimplicit̓ falſa ⁊ ſuū oppoſitū verū. hō non eſt nomē. ⁊ ita nō eſt ꝯcedendū ꝙ idē eſt nomē ⁊ nōeſt nomē ꝓpter diuerſam ꝯſiderationē vel acceptionē. ſꝫ ꝙ de eodē termīo pro vno vere affirmat̉ eſſe nomē ⁊ de eodē termino ꝓ alio vere negat̉ eſſe nomē: et ita nō eſt idē qd̓ ē nomē⁊ qd̓ nō eſt nomē ſed de eodē termino ꝓpt̓ variā ſuppoſitionē vere affirmat̉ et negatur idē.Circa ſcd̓m dico ꝙ iſte terminꝰ deus ꝙͣtū eſt Dex modo ſignificādi habꝫ ſupponere p̄ciſe pro te

p iij

pfc regul

Cōtra burle. ⁊ alos reales

Duplex ē t̓minꝰ

ꝓl auehiuſt

Primꝰ.

num

SDe ſuppōe huiꝰtermini deus