Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

nctionis IIIyueſtio 1

VIII

Xeā per nomīa ſignificātia ip̄am ſb̓am aīe. q̄ vere p̄dicātur de ip̄a ſb̓a aīe. cōnotādo illos actꝰſecūdos. Propt̓ qd̓ nō erāt nomīa ſynonima.Et iō. ix. de trini. aſſignat ymaginē ꝑ mētē. nōtitiā ⁊ amorē. vbi ꝑ mente ītelligit ip̄am ſb̓aꝫaīe. cōnotādo verbū. qd̓ eſt actꝰ ſcd̓s ꝓducibilis ab ip̄a ſb̓a aīe. per amorē ītelligit ip̄am eādem ſb̓am aīe cōnotādo actū volēdi ꝓducibileꝫ ab ip̄a ſubſtātia aīe ⁊ verbo ꝓducto. ⁊ ſic ītelligit btūs Augꝰ. ix. de trini. ca. iij. ſi aliqͣ ſb̓aeſt amor. nō vtiqꝫ corpus ſed ſpūs. Nec menscorpꝰ eſt ſꝫ ſpūs. neque tn̄ aīa ⁊ mens duo ſpūsſed vnus ſpūs. nec eſſentie due. ſꝫ vna. ⁊ ſequit̉Hic quide duo relatiue adinuicē dicunt̉. Un̄vult ꝙ amās mēs ⁊ amor importāt vnā ſb̓amaīe. qꝛ tn̄ amās ⁊ amor relatiue. hoc eſt cōnotatiue dicūtur adinuiceꝫ. iō cōnotāt aliqͥd aliudꝙͣ mentē. eodē mō intelligit. ca. v. vbi ꝓbat ꝙcognitio ⁊ amor nō ſunt in mēte tanꝙͣ accidetia in ſuo ſubiecto. per hoc ꝙ accidēs nō excedit ſuū ſubiectū. mens aūt amore quo ſe amatpoteſt amare ⁊ aliud p̄ter ſe. Itē nō ſe ſolā cognoſcit mēs ſed ⁊ alia multa. ergo amor ⁊ notitia nō ſunt accidētia ip̄ius mētis. illud autēargumentuꝫ nō valeret de amore ⁊ cognitiōequi ſunt actꝰ eliciti. qꝛ ſic̄ hic color qͥ eſt in corpore non pōt eſſe alteriꝰ corꝑis. ita hmōi amorquo mēs amat ſe. nō pōt eſſe alterius. ſed vnoalio amore amabit̉. ⁊ eodē modo eſt de cognitione. Intelligit ergo de amore et notitia habituali. nō quidē de habitibꝰ acqͥſitis. ſꝫ de habitu qui eſt ip̄a mēs q̄ pōt vocari habitus. qͥaeſt principiū actiuū cognitionis et amoris fuiip̄ius. in tantū ꝙ niſi eſſet impedimentū ſtatīcognoſceret ſe. ⁊ ita prōpte ⁊ ita facilit̓ ſic̄ habēs habitu quēcunqꝫ reſpectu alicuiꝰ actꝰ pōtillud cognoſcere. ⁊ eodē mō poſſet ſe diligere.⁊ iſto mō ītelligenduꝫ eſt dictū btī Auguſtiniquo dicit. ꝙ mens ſemꝑ nouit ſe. ſemꝑ diligitſe. ⁊ tn̄ nō ſemꝑ ſe cogitat. Si dicat̉ ꝙ ẜm p̄dicta eadē eſſet aſſignatio ymaginis. quā ponitAugꝰ. ix. de trini. ꝑ mente notitiā ⁊ amoreꝫ. etquā ponit poſtea ꝑ memoriā ītelligentiā ⁊ voluntatē. ⁊ per ꝯn̄s vna nō eſſet euidētior alia.cuius oppoſitū dicit. xv. d̓ trini. ca. iij. Ubi dic̄ſic in nono ſcꝫ libro ad ymaginē dei qd̓ eſt homo ẜm mente: ꝑuenit diſputatio. ⁊ in ea trinitas inuenit̉ mens ⁊ notitia qͣ ſe nouit et amorquo ſe: ⁊ notitiā ſuā diligit. Et ſequit̉ ī. x. hocid ē diligētius ſubtiliuſqꝫ tractatū eſt atqꝫ adillud ꝑductū: vt inueniret̉ in mente euidetiortrinitas. in memoria ſcꝫ intelligētia ⁊ volūtate. Reſpondeo ꝙ iſte due aſſignatōes q̄ ſuntreſpectu eiuſdeꝫ nō differūt. niſi ẜm nomīa diuerſimode ea exprimētia. ⁊ ſic ſcd̓a aſſignatio

yQueſtio 111eſt aliquo modo euidētior ꝙͣ pͥma. qꝛ intentiobeati Auguſtini eſt inueſtigare quo tres ꝑſone poſſunt diſtingui inter ſe. ⁊ tamē eſſe vnusdeus. qꝛ ẜm vſum loquēdi magis d̓r ꝙ eademres eſt memoria intelligētia ⁊ volūtas. ꝙͣ ꝙ ſiteadē res mens amor ⁊ notitia. iō ꝙͣtū ad hͦ eſteuidētior. Quia euidētius eſt notum iſta triap̄dicari de eadē re. ꝙͣ illa que nō oīno ſunt eadex. Aliter poteſt dici ꝙ ſicut patet ex ꝓceſſubeati Augu. ip̄e in nono intēdit de mēte notitia et amore reſpectu ſui. Ubi quedā trinitaseſt. nō tn̄ eſt ymago ibi. vel nō ita exp̄ſſa ſic̄ inalijs. memoria aūt intelligētia et volūtas ſūtreſpectu etiā dei. reſpectu cuius nō tm̄ eſt trinitas. ſed etiā ymago. ⁊ ita eſt euidētior ꝙͣtuꝫad ymaginē. Ad tertiū dico ꝙ ymago cōplete conſiſtit in ſubſtātia. ⁊ in actibus ſecūdis.Ad pͥmū in ꝯͣriū dico ꝙ inter partes realesymaginis nō debet eſſe cōſubſtātialitas. in hͦem̄ deficit a trinitate ꝑſonarū diuinarū interquas eſt ꝯſubſtātialitas. ſed ad intentionembeati Auguſtini ſufficit. ꝙ illa que exprimūtillas partes illo modo expͥmant. ꝙ poſſint deeadē ſubſtātia p̄dicari. vt poſſet dici ꝙ eademſubſtātia eſt memoria intelligētia ⁊ volūtas.que tn̄ cōnotāt aliqͣ diſtincta. qꝛ al̓r nō poſſētrelatiue dici ad inuicem. ita illa cōnotata nōſunt ſubſtātia aīe. Ad ſcd̓m dico ꝙ aliqn̄ int̓partes veſtigij eſt diſtinctio realis. ſicut pꝫ inp̄cedēti queſtione. Sil̓r nō eſt incōueniēs. aliquādo ꝙ ſit maior diſtinctio real̓ in ymagineꝙͣ in veſtigio. qꝛ diſtinctius repreſentat. Adtertiū dico. ꝙ vno modo veſtigiū eſt in plus ꝙͣymago. et iſto modo loquit̉ Auguſtinꝰ. vi. detrinitate. vbi allegat̉. Alio modo diſtinguit̉ ꝯͣymaginē. ⁊ ſic ponit Auguſtinus veſtigiuꝫ inanima ⁊ artibus doctrinis affectibus delectabilibus. nō reſpectu dei. ſed reſpectu alioruꝫ adeo. Ad quartū dico ꝙ ymago eſt immortal̓.qꝛ illa ꝑ que expͥmunt̉ ꝑtes ymaginis. ncc̄rioet ſemꝑ p̄dicant̉ de ip̄a aīa. Unde hͦ eſt ꝟa ſēꝑ⁊ nccrīa. aīa eſt memoria intelligētia ⁊ voluntas. ⁊ iſte modus loquēdi eſt apd̓ ml̓tos ſctōs⁊ ph̓os qd̓ illd̓ eſt immortale vel infitū nccͣrioilli ⁊ hmoi qn̄ talia noīa ⁊ ꝯceptus neceſſariop̄dicant̉ de illo. ſaltē ſi ſint. ⁊ ita frequēter accipit̉ eſſe ibi ꝓ p̄dicari. ⁊ ita ꝯcedo ꝙ vario moaccipit Auguſtinꝰ memoriā intellectū ⁊ volūtatē. ⁊ eodē modo mentē notitiā et amorē. qn̄dicit ꝙ ſunt vna ſubſtātia vel vnus ſpūs. Etqn̄ dicit ꝙ ſunt multa q̄ relatiue dicunt̉. ⁊ hocintelligendū eſt vt ꝑ plures ꝓpōnes ītelligatactū ſignatū. cui corrn̄dent diuerſi actus exercitati ad modū quo pͥus dictū eſt in alijs. Adquartū dubiū dico ꝙ actꝰ volēdi eſt effectiuep ij

p ij

LAd quartū du.

Ad quartū

Ad ſcd̓m ar-

Ad tertium

KAd tertiū dubi

Ad argumētumpͥmum