bri primiSententiarum

vel amoribus voluntatis: neqꝫ de intelligentijs vel animabus. Et ideo quantumcunqꝫ talia apprehendantur: non oportet ꝙ poſſint diſcerni propter maximam ſimilitudinem interilla. tamen ſi ſit potentia intellectiua: poteſtcognoſcere ipſum eſſe diſtinctū ab omni alioaliquo tamen certo demonſtrato: nō oportetꝙ poſſit cognoſcere ipſum eſſe diſtinctum abomni alio vel ab hoc. quia aliqua vniuerſalispoteſt ſciri: et tamen multe ſingulares ignorari. et tamen ſenſus proprie nō poteſt cognoſcere ipſum diſtinctu a quocunqꝫ. quia hoc ꝑtinet ad notitiaꝫ complexam. quia ſcitur hocnon eſſe hoc. Poteſt tamen ſenſus diſcernerehoc ab aliquibus: ⁊ ab aliquo non. et aliquando diſcernere hoc ab hoc: ⁊ aliquando non. ꝓpter aliquam variationeꝫ a parte rei. Et iſtareſponſio cōfirmat̉: quia ſenſus diſcernit magis album a minus albo. Tunc quero: aut apprehendit aliquod iſtoruꝫ preciſe ſub rationecōmuni: aut ſub ratione ſingularis. Si primūet in illa conueniunt. ergo per illā non diſcermit. Si ſecundum: habetur propoſitum ꝙ apprehenditur ſub ratione ſingularis. nō ꝙ iſtaintētio ſingularis ſit ratio terminandi: ſed ꝙillud qd̓ immediate denominatur ab hac ītetione ſit immediate terminans. Et ad cōfirmationem concedo: ꝙ primū obiectum intellectus primitate generationis eſt vnum vnitate numerali et illud precedit. Sed primumobiectum primitate adequationis: ſi tn̄ aliqd̓ſit tale nō eſt vnum vnitate numerali preciſequin ſit cōmune: nec precedit ſicut poſt dicet̉Ad ſextū ꝯcedo ꝙ illo modo quo om̄is vnitas realis eſt numeralis ꝙ illo mō om̄is diuerſitas realis eſt numeralis. etiā diuerſitas ſpecifica eſt numeralis. cū ẜm ph̓m quecūqꝫ ſuntdiuerſa genere: ſunt diuerſa ſpecie. ⁊ quecūqꝫſunt diuerſa ſpecie: ſunt diuerſa numero. Unde diuerſitas numeralis eſt in plus ad diuerſitatē ſpecificā et generis. quia ſequitur ſuntdiuerſa genere vel ſpecie. gͦ ſunt diuerſa numero: et nō ecōuerſo. Et qn̄ dicitur ꝙ om̄is diuerſitas inquātū numeralis eſt equalis. Dico: ꝙhec eſt ſimpliciter falſa. quia tunc ſequereturꝙ om̄is diuerſitas eſſet equalis: cū inqͣtū nonſit determinatio diſtrahens. Si tn̄ ſic intelligatur ꝯn̄s ꝙ oīa que ſolū differunt numeralit̓ſunt equaliter diuerſa pōt cōcedi in hijs queno ſuſcipiunt magis ⁊ minus. Et ſi dicatur: ꝙom̄is vnitas numeralis eſt equalis. gͦ om̄is diuerſitas numeralis eſt equalis. Dico ꝙ non ſequitur ſub illo intellectu quo ans eſt verū. ſic̄non ſequitur: quecūqꝫ ſunt equalia ſunt equaliter equalia. quia equalitas nō ſuſcipit magꝭ

Sententiarum⁊ minus. gͦ quecūqꝫ ſunt inequalia: ſunt equaliter inequalia. ita ē de talibꝰ quādo vnū oppoſitū ſuſcipit magis ⁊ minus. et nō reliquū:et ita eſt in propſito. Ad illud quod innui­ Atur in illo argumēto: ꝙ ſi om̄is diuerſitas eētᵐᵐⁿnumeralis: nō plus poſſet intellectus abſtrahere a ſorte ⁊ platōne aliquid cōmune: ꝙͣ a ſorte ⁊ linea. ⁊ quodlibet vniuerſale eſſet purumfigmentū intellectus. Dico ad primū: ꝙ ex ꝓhoc ipſo ꝙ ſortes et plato ſeipſis differunt ſolo numero et ſortes ꝑ ſubſtātiā ſuā ē ſimillimꝰplatōni: om̄i alio circūſcripto. pōt intellectusabſtrahere aliquid cōe ſorti et platōni: qd̓ nōerit cōe ſorti et albedini. nec eſt alia cauſa q̄rēda niſi qꝛ ſortes ē ſortes. ⁊ plato ē plato. ⁊ vt̓qꝫē hō. Si dicat̉ ꝙ ſortes ⁊ p̄lato plꝰ cōueniūtreal̓r ꝙͣ ſortes ⁊ aſinꝰ. gͦ ſortes ⁊ plato ī aliquoreali ꝯueniūt ī quo nō cōueniūt real̓r ſortes ⁊aſinꝰ: ſꝫ nō ī ſorte nec ī platōne. gͦ ī aliquo alioaliquo modo dicto. ⁊ illud eſt cōe vtriqꝫ. Reſpondeo ꝙ de virtute ſermonis nō debet concedi: ꝙ ſortes et plato in aliquo cōueniūt. necin aliquibus. ſed ꝙ conueniunt aliquibꝰ. quiaſeipſis. et ꝙ ſortes cōuenit cū platōne. non inaliquo. ſed aliquo. quia ſeipſo. Si tūc dicat̉ꝙ ſortes ⁊ plato cōueniunt in hōie. Dico ꝙ lyhomine pōt ſupponere vel ſimpliciter vel ꝑſonaliter. Primo modo pōt concedi quia hocnō eſt aliud dicere: ꝙͣ ꝙ homo eſt quoddā cōepredicabile de ſorte ⁊ platōne. Si autē lyhomine ſupponit perſonaliter pro alia re: ſic eſtſimpliciter falſum. quia in nullo hōie cōi. necin alia re cōueniūt. ſꝫ cōueniunt rebus. qꝛ hōibus. qꝛ ſeipſis. Ad formaꝫ gͦ dico: ꝙͣ ſortes ⁊plato plus cōueniūt ſeipſis realiter: ꝙͣ ſorteset aſinus. nō tn̄ in aliquo reali. Ad aliud de Afigmento patet: quomodo ē figmentū: ⁊ quomodo non Ad primā confirmationē iſtius Aargumenti dico: ꝙ aliqua eſſe primo diuerſapōt intelligi dupliciter. Uel quia nō eſt vnuꝫet idem in vtroqꝫ. ſꝫ quicquid eſt in vno ſimpliciter et abſolute de ſe nō eſt aliquid quod ē inalio: ⁊ ſic concedo ꝙ om̄ia indiuidua ſunt ſeipſis primo diuerſa: niſi forte aliter ſit de indiuiduis ex quorū vno generat̉ aliud. propter idētitatē numeralē materie in vtroqꝫ. Aliter aūtdicuntur aliqua ſcd̓o mō eē primo diuerſa. qn̄vnū immediate ⁊ primo negatur ab alio. ⁊ ioqn̄ vnuꝫ nō immediate negatur ab aliquo: itaꝙ negatiua cōpoſita ex eis nō ſit immediata.tunc ſunt differentia: ⁊ nō tm̄ diuerſa. Et iſtomodo oīa indiuidua eiuſdē ſpēi ſunt primo diuerſa. qͥa ex eis cōponitur ꝓpoſitio īmediatanegatiua. Similiter oēs ſpecies cōtente īmediate ſub aliquo genere ſunt primo diuerſe. qꝛ

DOAd ſextum

Ad aliudAd prinācēfi.

Ad prinicitt

Ad alind

EtAd primū.

Ad duo que inuuntur.

eb