Libri primiSententiarum
ſe hn̄t cōitas ⁊ ſingl̓aritas ad naturā. ſicut eēin intellectu et eſſe verū extra aīam qꝛ coitascōuenit nature extra intellectu. ⁊ ſil̓r ſingularitas. ⁊ coitas cōuenit ex ſe nature. ſingularitas aut cōuenit nature ꝑ aliqͥd in re cōtrahēsip̄am. ſed vl̓itas nō cōuenit rei ex ſe. ⁊ iō concedo ꝙ querēda eſt cā vl̓itatis. nō tn̄ querēdaeſt cauſa coitatis alia ab ip̄a natura. Et poſita cōitate in ipſa natura ẜm ꝓpriā entitatē etvnitatē. neceſſario oꝫ querere cām ſingl̓aritatis q̄ ſuꝑaddit aliqͥd ip̄i nature cuius eſt. Siquarto comparet̉ natura ad vnitatē minoremvnitate numerali. ſic pōit ꝙ iſta vl̓itas nō eſtinfra rōem quidditatiuā nature. ſed p̄dicaturde ea ſcd̓o modo dicēdi ꝑ ſe. Un̄ dicit ſic. hocmodo intelligēdo naturā hr̄e vnitatē realemminorē vnitate numerali. lꝫ nō habeat eaꝫ deſe. ita ꝙ ſit intra rōem nature. qꝛ eqͥnitas ē tm̄eqͥnitas ẜm auicē. v. metha. tn̄ illa vnitas ē ꝓpria paſſio nature ẜm entitatē ſuā ꝓpriā ⁊ primā. Pro ꝯcl̓ione pͥncipali iſtiꝰ opinionis ar-jguit̉ multipl̓r. Primo ſic. Quicqͥd ineſt alicuiex ſua rōne ꝑ ſe. ineſt ei in quocūqꝫ. gͦ ſi naturahoīs de ſe eēt hec. in quocūqꝫ eēt natura hoīsillud eſſet h̓ homo. Scd̓o. qꝛ cui de ſe ꝯuenitvnū oppoſitū. eidē de ſe repugnat aliud oppoſitū. gͦ ſi natura de ſe eſt vna numero. ex ſe ſibirepugnat multitudo numeralis. Tertio ſic.obiectū inqͣtū obiectu eſt pͥus natural̓r actu.et in iſto pͥori ꝑ te. obiectū eſt de ſe ſingl̓are qꝛhoc ſemꝑ ꝯuenit nature nō accepte ẜm quid.ſiue ẜꝫ eē qd̓ hꝫ in aīa. gͦ intellectus intelligēsillud obiectu ſub rōne vl̓is. intelligit ip̄m ſubrone oppoſita ſue roni. nō gͦ inqͣtū eſt obiectūvt p̄cedes actū determinat ex ſe ad oppoſituꝫillius rōnis ſcꝫ vl̓is. Quarto ſic. cuiuſcūqꝫ vnitas realis ꝓpria ⁊ ſufficiens eſt minor vnitatenumerali. illud nō eſt de ſe vnū vnitate numerali. ſiue non eſt de ſe hͦ. ſꝫ nature exntis in iſtolapide vnitas ꝓpria realis ſiue ſufficiēs ē vnitas minor vnitate numerali. gͦ ⁊c̄. Maior deſe pꝫ. qꝛ nihil eſt de ſe vnū vnitate maiore vnitate minori ſibi ſufficiēte. Nam ſi ꝓpria vnitaſq̄ debet̉ alicui de ſe. ſit minor vnitate nūerali.vnitas nūeralis nō cōuenit ſibi ex natura ſuaet ẜm ſe. al̓r p̄ciſe ex natura ſua hꝫ maiorem etminorē vnitatē. q̄ circa ide ⁊ ẜm idem ſunt oppoſita. qꝛ cū vnitate minori pōt ſtare multitudo oppoſita vnitati maiori ſine ꝯdictiōe. quemultitudo nō pōt ſtare cū maiore vnitate. qͥaſibi repugnat. gͦ ⁊c. Probatio minoris. quia ſinulla eſt vnitas nature realis minor ſingularitate. ⁊ oīs vnitas alia ab vnitate ſingularitatis. etiā nature ſpecifice eſt minor vnitate reali nūerali. gͦ nulla erit vnitas realis minor vni
Sententiarumtate numerali. ꝯn̄s eſt falſuꝫ ſicut ꝓbabo. v. vl̓vi. vijs. gͦ ⁊c. Prima via eſt talis ẜm ph̓ꝫ. x. me tetha. In oī gn̓e eſt vnū pͥmū qd̓ eſt metrū ⁊ mēſura oīm q̄ ſunt iſtius generꝭ. Iſta vnitas pͥmipmēſurātis eſt realis. qꝛ ph̓s ꝓbat ꝙ vni cōuēitpͥma rō mēſurādi. ⁊ declarat ꝑ ordinē quō illd̓eſt vnū cui cōuenit rō mēſurādi in omni genere. Iſta etiā vnitas eſt alicuiꝰ inqͣtū eſt pͥmuꝫin genere. qꝛ mēſurata ſūt realia ⁊ real̓r mēſurata. ens aūt reale nō pōt real̓r mēſurari ab ente rōnis. gͦ. Iſta aūt realis vnitas nō eſt ſingl̓aris. qꝛ nullū eſt ſingulare in gn̓e qd̓ ſit mēſuraoīm illoꝝ que ſūt in gnͣe. Nam ẜm ph̓m. iij. metha. In indiuiduis eiuſdē ſpēi nō eſt hoc pͥuset illud poſterius. qd̓ pͥus eēntial̓r ordinat adpoſterius. Sed cōmē. aliter exponit de prioreꝯſtituēte poſterius. tn̄ nihil ad ph̓m. qꝛ intentio ph̓i. eſt ibi ꝯcordare cū platōne. qꝛ in indiuiduis eiuſdeꝫ ſpēi nō eſt ordo eēntialis. gͦ ⁊c.Nullū ergo indiuiduū eſt ꝑ ſe mēſura eoꝝ queſunt in ſpecie ſua. gͦ nec vnitas numeralis ſiueindiuidualis. Pret̓ea ſcd̓o ꝓbo ꝙ idem ꝯn̄s ꝯfalſū ſit ẜm ph̓m. vij. phi. in ſpecie athoma fitꝯparatio. qꝛ eſt vna natura. nō aūt ī gn̄e. qꝛ genus nō hꝫ talē vnitatē. Iſta dr̄a nō eſt vnitatꝭẜm rōem. qꝛ ꝯceptꝰ generꝭ eſt nuero vnꝰ apd̓ intellectū. ſicut ꝯceptꝰ ſpēi. alioqͥn nullꝰ ꝯceptꝰdicet̉ in qͥd de multꝭ ſpēbus. ⁊ ita nullꝰ ꝯceptꝰeēt genus. ſꝫ tot eēt ꝯceptus dicti de ſpēbus.quot ſunt ꝯceptꝰ ſperū. ⁊ tūc in ſingularibusp̄dicabilibꝰ idē p̄dicaret̉ de ſe. Sil̓r vnitas cōceptꝰ vel nō cōceptꝰ nihil ad intētionē ph̓i ibiſcꝫ ad ꝯparatione vel nō. gͦ intēdit ibi naturāſpecificā eē vnā vnitate nature ſpecifice. nonaūt intēdit ip̄am eē ſic vnā vnitate numerali.qꝛ in illa nō fit ꝯparatio. gͦ ⁊cͣ. Pret̓ea ẜꝫ ph̓Lv. metha. ca. de ad aliqͥd. idē ſil̓e: ⁊ eqͣle fūdant̉ſuꝑ vnū. ſꝫ relatio nō eſt realis niſi heat fundametu reale ⁊ rōem fundādi realē. ergo vnitasq̄ requirit̉ in fundamēto relatōis ſil̓itudīs eſtrealis ⁊ nō nūeral̓. qꝛ nihil vnū ⁊ idē eſt ſil̓e veleqͣle ſibijp̄i. Pret̓ea qͣrto. vniꝰ oppōnis real̓ſunt duo pͥma extrema realia. ſꝫ ꝯͣrietas eſt oppoſitio real̓. qd̓ ptꝫ. qꝛ vnū eoꝝ real̓r corrūpitalterū circūſcripto oī oꝑe intellectꝰ. ⁊ nō niſiqꝛ ſunt ꝯͣria. ergo vtrūqꝫ pͥmū extremoꝝ huiusoppoſitionis eſt reale. vt aūt eſt extremuꝫ. eſtvnum aliqua vnitate reali et non numerali.quia tūc preciſe hoc albuꝫ vel preciſe illud album eſſet primum contrariuꝫ nigro. quod eſtinconueniēs. tunc eniꝫ eſſent tot contrarietates prime quot indiuidua. Preterea quinto. vnius actionis ſenſus eſt obiectum vnum:ẜm aliquam vnitatem realem. ſed non numeralem. ergo eſt aliqua alia vnitas realis.
Pro cōciuſioneOpͥme opi. Arguitur pͥmo
Scd̓o
Pro cōciunOpͥme opi. Aͣtur pͥmo
Quarto
Tertio
Quartū
Quintū
Tertiū
Getide
Probat̉ duabovijs falſitas ꝯPrimum argu
uiu pe
x
unſa pba