Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

inctionis IIQueſtio

VI

Diſtincponit iſta opinio primo ꝙ natura nō eſt de ſehec. ſed ꝑ aliquid additū. Et ſcd̓o ponit ꝙ illd̓additū nō eſt negatio. li. ij. diſt. iij. q. ij. Nec aliquod accn̄s. q. iiij. nec accn̄tal̓ exntia. q. iij. necmateria. q. v. Tertio ꝙ illud additū eſt ī genere ſubſtātie ⁊ intrinſecuꝫ indiuiduo. Quartoꝙ natura eſt pͥor natural̓r illo ꝯͣhēte. Un̄ dicitoīs entitas ſiue totalis ſiue ꝑtialis alicuiꝰ generꝭ eſt de ſe indifferēs ad hāc entitatē vel illāita ꝙ vt entitas qͥdditatiua eſt prior natural̓rilla entitate vt hͨ eſt. Et vt pͥor eſt natural̓r. ſic̄nō ꝯuēit ſibi ex ſe ꝙ ſit hͨ. ita nō repugnat ſibiex rōne ſua ſuū oppoſitū. Et ſ. cut ꝯpoſitū nonīcludit illā entitatē qͣ eſt hͦ compoſitū. ita materia inꝙͣtum materia nō includit illā entitatem qͣ eſt hͨ materia. eodē modo de forma. Nōeſt ergo iſta entitas materia vel forma vel cōpoſitū inqͣtū quodlibet iſtoꝝ eſt natura. ſꝫ eſtvltima realitas entis qd̓ ē materia. ⁊ entꝭ qd̓ ēforma. ⁊ entis qd̓ eſt compoſitū. ita ꝙ qd̓libetcōe ⁊ tn̄ determinabile. Adhuc pōt diſtinguiꝙͣtūcūqꝫ ſit vna res ī plures realitates formaliter diſtinctas. quarū hͨ formal̓r nō eſt illa. ethec formal̓r eſt entitas ſingularꝭ. ⁊ illa formaliter eſt entitas nature cōis. Nec pn̄t iſte entitates eſſe res ⁊ res. ſicut poſſunt eſſe realitas.vnde accipit̉ genus. ⁊ realitas vn̄ accipit̉ dr̄aex quibꝰ realitas ſpecifica accipit̉ qn̄qꝫ. ſed ſꝑin eodē. ſiue in parte. ſiue in toto ſumpte ſuntrealitates eiuſdē rei formal̓r diſtīcte. Ex iſtopꝫ ꝙ circa iſtā dr̄am ꝯͣhētē pōit iſte. Primo ꝙdr̄a indiuidualis nō eſt qͥdditatiua. Scd̓o ꝙnatura eſt pͥor natural̓r iſta dr̄a ꝯͣhēte. Tertioꝙ nature de ſe nō repugnat oppoſitū iſtiꝰ dr̄eindiuidualis. ſicut nec ſibi ꝯuenit ex ſe iſta dr̄aindiuidualis. Quarto ꝙ hͦ eſt verū vl̓r taꝫ intoto ꝙͣ in parribꝰ ſuis. et ſil̓r ꝙ dr̄a indiuidual̓⁊ natura nō diſtinguunt̉ reatr. ſicut res ⁊ res.Quito ꝙ tm̄ diſtinguūt̉ formal̓r. Sexto ponitalibi. vij. q. i. in fine diſt. iij. li. ij. ꝙ natura ē realiter alia ⁊ alia. cū alio et alio ꝯͣhēte. Un̄ dicitſic. Ois ſb̓a ꝑ ſe exn̄s eſt ꝓpria illi cuiꝰ eſt. hoceſt. vel eſt ex ſeip̄a vel ꝑ aliqͥd ꝯͣhens facta propria. quo ꝯͣhēte poſito nō pōt ineē alteri. lꝫ nōrepugnat ſibi ex ſe ineē alteri. Un̄ ꝓpter hͦ dic̄ip̄e ꝙ ydea q̄ imponit̉ platōni nō eſt ſb̓a ſortꝭ.Und ſequit̉ ibidem. ydea nō erit ſb̓a ſortis. qꝛnec natura ſortis. qꝛ nec ex ſe ꝓpria nec ꝓpͥataſorti vt tm̄ ſit in eo. ſed etiā eſt in alio ẜm ip̄m.ſcꝫ in platōne. Conſil̓es ſnīas ponit alibi ī diuerſis locis. Si aūt iſta natura comparet̉ advnitate numeralē. ſil̓r ponit ꝙ natura ex ſe nōhabet numeralē. nec eſt illd̓ qd̓ immediate denoīat̉ quacūqꝫ vnitate reali. Eſt tn̄ real̓r vnanumero. nec eſt real̓r aliqd̓ vnū qͣcūqꝫ vnitate

reali in duobꝰ indiuiduis. ſꝫ in vno tm̄. Undedicit ſic ꝙ vnitas realis nō eſt alicuiꝰ exiſtentin duobus indiuiduis ſꝫ in vno. Et cū obijcisquicqͥd eſt in vno numero. eſt idē numero. Rn̄deo primo in alio ſil̓i manifeſtiori. qͥcqͥd eſt invna ſpecie eſt vnū ſpecie. color gͦ in albedine ēvnū ſpecie. gͦ nō hꝫ vnitatē miorē vnitate ſpēiNō ſequit̉. nā ſicut alias dictū ē aliqͥd pōt dici aīatu denoīatiue. ſicut corpus. vel ꝑ ſe pͥmomō vt hō. ⁊ ita ſuꝑficies d̓r alba denoīatiue. ⁊ſuꝑficies alba d̓r alba ꝑ ſe pͥmo mō qꝛ ſb̓iectūincludit p̄dicatum. ita dico ꝙ potētionale qd̓ꝯͣhit̉ ꝑ actuale informat̉ ab illo actuali. et ꝑ hͦinformat̉ ab illa vnitate ꝯn̄te illā actualitatēſiue illū actū. Et ita eſt vnū vnitate ꝓpͥa illiusactualis. ſꝫ denoīatiue eſt ſic vnū. nō aūt eſt deſe ſic vnū. neqꝫ pͥmo neqꝫ ꝑ partē eſſentialem.Color gͦ in albedine eſt vnꝰ ſpē. ſꝫ nō de ſe. necꝑ ſe. nec pͥmo. ſꝫ denoīatiue tm̄. Dr̄a aūt ſpecifica eſt vna pͥmo. qꝛ ſibi pͥmo repugnat diuidi īpl̓a ſpecie. Albedo aūt eſt vna ſpecie ꝑ ſe. ſednō primo. qꝛ ꝑ aliqͥd intrinſecū ſibi vt ꝑ illamdr̄am. Ita ꝯcedo ꝙ quicqͥd eſt in hoc lapide ēvnū numero. vel pͥmo vel ꝑ ſe. vel denoīatiue.Primo forte vt illud ꝑ qd̓ vnitas talis ꝯuenithuic ꝯpoſito. Per ſe vt h̓ lapis cuiꝰ illd̓ qd̓ eſtprimo vnū hac vnitate eſt ꝑs. Denoīatiue tm̄illud potētiale qd̓ ꝑficit̉ iſto actuali. qd̓ quaſidenoīatiue reſpicit actualitatē eius ⁊ vnitatēSi aūt tertio mō natura ꝯparet̉ ad eē vl̓e. ſicponit ꝙ de ſe nō eſt ꝯplete vl̓e. ſꝫ ẜm ꝙ hꝫ eſſein intellectu. Scd̓o ꝙ de ſe ꝯuenit ſibi coītasnō ſingl̓aritas. Un̄ dicit ſic. Ul̓e in actu eſt illud qd̓ hꝫ aliquā vnitatē indifferētē ẜm quaꝫip̄m eſt in potētia ꝓxima vt dicat̉ de quolibetſuppoſito. qꝛ ẜm ph̓m primo poſterioꝝ. vl̓e eſtqd̓ eſt vnū in multꝭ ⁊ de multꝭ. nihil aūt ẜꝫ quācūqꝫ vnitatē in re eſt tale. qd̓ ẜm illā vnitateꝫp̄ciſe ſit in potētia ꝓxima ad quodlibꝫ ſuppoſitū p̄dicatōe dicēte. hoc eſt hoc. qꝛ licꝫ alicuiexn̄te in re nō repugnat ex ſe eſſe in alia ſingularitate ab illa in qua eſt. nō tamen illud verepoteſt dici de quolibet īferiori. videlicet ꝙ qd̓libet eſt ip̄m. hoc enim ſolum eſt poſſibile deeodem obiecto numero. cōſiderato actu ab intellectu. quod quidē vt intellectū habet vnitatē etiā numeralē obiecti ẜm quā ip̄m idemeſt p̄dicabile d̓ oī ſingulari. dicēdo hͦ eſt hͦ. Etſubdit ꝙ in re eſt cōmune quod nō eſt de ſe hͦ.et per conſequēs de ſe ei nō repugnat nō hoc.ſed tale cōmune nō eſt vniuerſale ī actu. quiadeficit illa indifferentia ẜm quam vniuerſalecompletiue eſt vl̓e. ẜm quā ſcꝫ ip̄ꝫ ideꝫ aliquaidētitate eſt p̄dicabile de quolꝫ idiuiduo. itaꝙ qd̓libet ſit ip̄m. Itē ibidē ſubdit. ꝙ non ita

Cpretlatio