Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Libri primiSententiaru

noīa que nō ſunt ſynonima. quia aliter et alit̓ſignificāt eandē re ⁊ naturā mō pͥus expoſitoEt hͦ eſt qd̓ dicit cōmē. iiij. meth̓. cōmēto. iij. ꝙneceſſe eſt vt ens ⁊ vnū ſignificēt eandē naturā nō diuerſas naturas. Et poſt ſubdit dicēs.ꝙ ſignificāt vnā eēntiā ſꝫ modis diuerſis. Etpoſt ſubdit dicēs. iſte homo ſignificat vnū hominē ꝑ ꝯſignificationē. ⁊ tūc ꝓpalat̉ hͦ nomēvnū. Et iō nō erit dr̄a īter duas ſignificatōesniſi qꝛ in illo ſignificat̉ vnū ꝑ ꝯſignificatōem⁊ in hoc ꝑ ꝓpalationē. Ecce ꝙ ītelligit de nominibus ꝙ ſignificāt eandē naturā. nō ꝙ ſinteadē natura. qual̓r aūt nō ſint noīa ſynonimapōt patere ex p̄dictꝭ in p̄cedētibus q̄ſtionibus⁊ partim ex iſta q̄onē. Per ide dico ſic̄ priusad illud de bono ⁊ vero. ꝙ ſi in iſta ꝓpone. bonū ⁊ verū ſunt idē real̓r termini ſupponūt perſonal̓r. eſt ꝓpō ꝟa. ſi ſupponūt ſimpl̓r. ē ſimpl̓rfalſa. Per idē ad illud de pͥncipio ⁊ fine ī pūcto ꝙ pͥncipiū ⁊ finis ſi ſupponat ꝑſonal̓r. hoceſt ꝓ illo qd̓ eſt real̓r pͥncipiū ⁊ finis. nullo mōdiſtingunt̉ in re nec rōne. ſi aūt ſupponūt proꝯceptibus vel noībus. hoc eſt ſimpl̓r vel material̓r. ſic diſtinguūt̉ nec ſūt vna res ſic accepta ſed ita ſignificāt eandē rem. iō de eadē reverificant̉. ꝯnotant tn̄ diſtinctas medietateſhoc dictū ſit ſi pūctus ſit alia res a linea. ſicutcōiter ponit̉. de quo alias. Ad aliud de currere ⁊ curſu ꝑ ideꝫ. ꝙ ſi ſupponūt ꝑſonal̓r poteſtaliquo mō ꝯcedi ꝙ ſunt vna res. nec rōne diſtīgunt̉. nec aliquo modo diſtinguūt̉. nō plus ꝙͣcurrere ⁊ currere. vel curſus ⁊ curſus. Si autſupponāt ſimpl̓r vel material̓r. ſic nō ſūt vnares. ſed ſignificāt eandē rem ⁊ diſtinguūt̉ int̓ſe. nec vnū real̓r nec ẜm rōne eſt idē alteri nonplus ꝙͣ ſortes eſt idē platōni. Ad alid̓ de action ⁊ paſſione alias patebit. Ad aliud dicoſicut patebit alias. ꝙ ydee in mēre diuina nōſunt real̓r ip̄a diuina eſſentia. Ad aliud dicoꝙ nihil differta ſeip̄o. ⁊ iō de vi ẜmonis nō dꝫcōcedi ꝙ ſortes in foro differt a ſeip̄o in theatro vel in choro. qꝛ ſiue ſortes ſit in choro ſiue īforo cuꝫ nō ſit ſil̓ in vtroqꝫ eſt falſa implicatioſi vtrūqꝫ remaneat affirmatū. ſi aūt ſcd̓ꝫ negatum tūc ſi ſortes ſit in foro erit hͨ ꝟa. Sortes inforo differt a ſorte in choro. qꝛ valet iſtā ſortesin foro nō eſt ſortes in choro. qꝛ nō erit ī choro.Et verū eſt tūc ꝙ ſortes in foro nō eſt real̓r ſortes in choro. ſed ex hoc nō ſequit̉ ꝙ idē differta ſeip̄o. niſi idē eēt ſortes in foro ⁊ ſortes ī choro. Eodē mō nō eſt dicendū ꝙ lac̄ albū differta lacte dulci. tn̄ ꝓ intētōe loquētiū dico. ꝙ intendebāt nō ꝙ tales ꝓpōnes de vi ẜmonis ſūtvere. ſed qꝛ ꝑ iſta noīa importāt̉ aliqua diuerſa. Et certu eſt ꝙ chorus ⁊ forū diſtinguūt̉ re-

al̓r. Et eodē mō ſi autores dicūt ꝙ taleſ ꝓpoſitiones lac albū ⁊ lac dulce diſtinguunt. intelligenduꝫ eſt ꝙ intelligūt ꝙ iſta noīa importātaliqua diſtincta. qꝛ importāt albedinē ⁊ dulcedinē. Etiā aliter poſſunt intelligere ꝙ illa aggregata diſtinguunt̉. ſꝫ hoc nō eſt de vi ſermonis. qꝛ de vi ẜmonis. ſic lac albuꝫ ⁊ maxime intali ꝓpōne nō hꝫ ſuppoſitōeꝫ ꝓ aggregato tali. ſed p̄ciſe ꝓ ſubiecto. Et ſi dicit̉ ꝙ pro eodeꝫſupponerēt lac ⁊ lac albū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s idē eſſet dicere. lac eſt ſubſtātia. ⁊ lac albū eſt ſubſtantiaPreterea hͨ eſt ꝟa. lac albū eſt aggregatuꝫ ꝓaccidēs. aut gͦ lylac habet ſuppoſitionē ſimplicem. aut ꝑſonalē aut materialē. Non ſimplicē nec materialē. qꝛ nec conceptus nec illavox eſt aggregatū ꝑ accidēs ex ſubiecto ⁊ accidente. gͦhabet ſuppoſitionē perſonalē. ergoquādo ſupponit ꝑſonal̓r ſupponit pro tali aggregato. Ad pͥmū iſtoꝝ dico. ꝙ ꝙͣuis ſupponant pro eodē. qꝛ tn̄ nō neceſſario ſupponuntpro omni eodē. ⁊ qꝛ aliqͥd importat̉ per vnumꝙͣuis pro illo nō ſupponāt quod nō importat̉per reliquū. ergo magna eſt diuerſitas ponendo vnū vel reliquū. Ad ſcd̓m reſpōdeo ꝙ hecpropoſitio. lac albū eſt aggregatū ꝑ accidensex ſubiecto ⁊ accidēte. nō eſt ꝟa de ꝟtute ẜmonis. qꝛ talia nō habent de ꝟtute vocis ſupponere. niſi p̄ciſe pro ſubiecto qꝛ ſi poſſent ſupponere pro aggregato. tunc ſequeret̉ ꝙ lac albūeſt aggregatū per accidēs. gͦ lac eſt aggregatū ꝑ accūs. qꝛ oē lac albū eſt lac. ⁊ tūc arguat̉in tertia figura ſic lac albū eſt aggregatu peraccidens. om̄e lac albū eſt lac. gͦ lac̓ eſt aggregatum per accidēs. ꝯcl̓o ē falſa. ⁊ nō minor. gͦmaior. Item qn̄ ſupponit terminus ꝑſonalit̓.particularꝭ ⁊ indiffinita ꝯuertunt̉. gͦ illa cōuertunt̉ aliquod lac albū eſt aggregatū ꝑ accn̄s.et lac album eſt aggregatu ꝑ accidēs. ſed iſtaeſt falſa. aliquod lac̄ albū eſt aggregatū ꝑ accidens. ergo ⁊ reliqua. Ex iſto pater ꝙ taliumterminoꝝ. homo albus. lac albū. ⁊ huiuſmodinō ſunt aliqua ſuppoſita per ſe. puta talia. iſtehomo albus. hoc lac albū ⁊ hmōi. ⁊ aliqua peraccidēs. puta ſortes ⁊ plato ⁊ hmōi. qꝛ terminus ſupponēs ꝑſonal̓r ſi ſit cōmunis ſuppōitpro ſuis ſuppoſitꝭ. ſed iſte terminꝰ homo albꝰnō ſupponit niſi pro ſorte ⁊ platōne ⁊ hmōi. gͦnō habet alia ſuppoſita Sciendū eſt tamenꝙ per ſe ſuppoſitū dupl̓r accipit̉. Uno modopro aliquo ꝑ ſe contēto ſub aliquo cōmuni. qd̓cōmune vere predicat̉ de pronoīe demōſtrātepreciſe illud ſuppoſitum. Sicut ſortes continetur ſub homine. ⁊ de pronomi ne demōſfrā.te preciſe ſortem verificatur homo. Nam heceſt vera. hoc eſt homo demonſtrando ſortem.

Ad occauūAd nona

Ad octauūAd nonaMAd decimum

Ad ſeptimū

Ad quintū

MAd decimum

Ad ſextur

Ad ſcd̓am

Ad primā

Inſtātia pͥma

gci̓a.