Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

NueſtioIIIIſtinctionis II

IIII

DiſtEt iſto modo talis terminꝰ homo albꝰ ſiue albū ⁊ hmōi nō habent ſuppoſita niſi ip̄a ſubiecta: ⁊ nō habēt talia duplicia ſuppoſita ſcꝫ aliqua ꝑ ſe: ⁊ aliqua ꝑ accidēs. ⁊ ſic loquor hic deſuppoſito ꝑ ſe ⁊ ꝑ accidēs. Alit̓ dicit̉ ſuppoſitum ꝑ ſe alicuius. qn̄ ſcꝫ de tali ſupponēte ꝑſonalit̓ verificat̉ illud coe. ⁊ illud inferius ſignificat aliqͥd de ſignificatis illiꝰ cōis ⁊ nō oīa ſiillud cōe ſignificet plura. ⁊ etiā ꝯnotat aliqͥdcōnotatū ꝑ illud cōe ſi illud cōe ꝯnotat pluradiuerſis modis. qd̓ pōt ſciri ꝑ diffinitionē expͥmentē qͥd noīs ip̄ius. ꝙ illd̓ inferiꝰ eiſdē moīscōnotet illa plura cōnotata. ꝙͣuis nō ſꝑ oporteat ꝙ conotet alia ꝯnotata. ⁊ tn̄ de ꝓnoīe demōſtrāte illud nō predicat̉ illd̓ cōe. Et ſic iſteterminus hoc albū eſt ꝑ ſe ſuppoſitū albi. ⁊ nōiſte terminꝰ ſortes. qꝛ hoc albu cōnotat ⁊ ſignificat ſicut iſte terminꝰ albū. ⁊ tn̄ hec eſt falſa. hͦeſt albū demōſtrādo iſtū terminū hoc albū. qꝛiſte terminꝰ nō eſt albus. Et iſto mō dixi aliaspoſſe ſaluari ꝑ ſe pͥmo mō in multis ꝓpoſitiōibus. Et ſic pōt ꝯcedi ꝙ terminꝰ cōis hꝫ aliquaſuppoſita ꝑſe: ⁊ aliqͣ ꝑ accn̄s. ſꝫ hͦ nihil eſt ad ꝓpoſitū noſtrū h̓. Sil̓r ſeq̄ret̉ homo albꝰ eſt aggregatū ꝑ accidēs. gͦ hō eſt aggregatū ꝑ accidēs. ꝑ illa regulā. a determīabili ſumpto cū determinatōne nō diſtrahēte nec diminuēte. adip̄ꝫ determīabile ꝑ ſe ſumptū eſt ꝯſequētia bona. ⁊ hͦ qn̄ termini habēt ſuppoſitionē ꝑſonalē ⁊ arguit̉ affirmatīe. qꝛ ſi habeat aliā ſuppoſitione: vel arguat̉ negatiue. nō oportet ꝙ ſeq̄tur. Dico tn̄ pro intētione loquētiū ꝙ tales cocedūtur nō de vi ſermōis. ſꝫ qꝛ termini īportātaliqua duo q̄ ꝑ accidēs aggregātur. ⁊ ex vſu loquentiū ſupponūt pro talibꝰ aggregatis ꝑ accidēs. ꝙͣuis nō de vi ſermonis. Et iſto mō ītelligēdo pn̄t tales cōcedi. lac albū diſtinguit̉ alacte dulci. lac albū nō eſt dulce: īmo lac̄ albūnō eſt dulce nec lac. Et ita ptꝫ manifeſte ꝙ talibus cōceſſis ſub illo intellectu nunꝙͣ ſequit̉idē differre a ſe: ſꝫ ꝙ duo diuerſa real̓r diſtingūtur. Et ſub illo ītellectu intelligit porphiriusꝙ ſortes puer differret a ſe ſene. quia aliquā diuerſitatē habet qn̄ eſt puer ⁊ qn̄ eſt ſenex. ⁊ itatota res aggregata diſtīguit̉. ⁊ nō idē a ſeip̄o.Eodeꝫ modo dico. ꝙ oēs tales ꝓpōnes. eadēres ꝯcepta ſub vna rōe diſtinguit̉ a ſeip̄a alit̓ꝯcepta. ⁊ vl̓r oēs tales. ſimpl̓r falſe ſunt de viẜmōis. Ad aliud ptꝫ. ſuꝑ ꝓlogū quō tenebra⁊ pͥuatio ⁊ vl̓r negatio diſtingutur a rebꝰ poſitiuis. qꝛ ſcꝫ ſunt ꝯceptus diſtincti. ip̄amet poſitiua ⁊ nihil aliud īportātes. Ad vltimū dico. ꝙ ꝑfectio ſimplicit̓ duplicit̓ accipit̉. Unomodo ꝓprie pro aliqua re vna ꝑfecta: nullā includente imꝑfectioneꝫ eſſentialit̓. nec nccͣrio

IIICCaliquā imꝑfectionē annexā habētē. ⁊ iſto modo nulla eſt ꝑfectio ſimpl̓r niſi eēntia diuina.Nec ſic ꝑfectio ſimpl̓r pōt cōpetere alicui creature. qꝛ talis ꝑfecto ſimpl̓r vocata eſt vī creature repugnās. Aliter accipit̉ ꝑfectio ſimpl̓rlarge ⁊ improprie ꝓ omni ꝯceptū ad quē ꝯnaformali nō ſequit̉ illud eſſe imꝑfectuꝫ: de quoverificat̉. ſicut nō ſequit̉ formal̓r. a eſt ſapiēs.gͦ a eſt imꝑfectū. Nec ſequit̉. a eſt bonū. ga eſtimꝑfectu. ⁊ ſic de multis talibus. Et tales ꝑfectōes ſimpl̓r ſunt multe ⁊ ſunt attributa diuina. ⁊ poſſunt competere creature. qꝛ ſūt conceptus quidā cōes deo ⁊ creature. Et ſic ītelligit anſelmus. ꝙ in quolibet eſt melius ip̄m ꝙͣnō ip̄ꝫ. ſcꝫ qꝛ ex tali nō ſequit̉ formal̓r illud eēimꝑfectū de quo verificat̉. ⁊ ex quolibet ſibi īcompoſſibili ſequit̉ formal̓r ip̄m eſſe īꝑfectuꝫSicut ex hoc ꝙ a eſt ſapiēs nō ſequit̉ formal̓rꝙ a eſt imꝑfectū ⁊ ex quolibet cui repugͣt formaliter eſſe ſapiēs ſequit̉ formal̓r ip̄m eſſe imꝑfectum de quo verificat̉. ⁊ ita aliquid eſſe eomelius. Ad argum̄tū principale dico ꝙ ph̓snō accipit eſſe vnū rōne vel diſtingui ratōneſicut modo loqͥmur in ꝓpoſito. ſed illa dicit eēvnū rōne. que habent vnā rōem. hoc eſt vnaꝫdiffinitionē exprimentē quid noīs. ⁊ illa diſtīgui rōne que nō hn̄t vnā diffinitionē. ⁊ ita talia ꝟba nihil ſunt ad ꝓpoſitū Queſtio. iiij.Irca īdentitatelccet diſtinctionē dei a creatura eſt qrēdum. An deo ⁊ creature ſit aliſquid cōmune vniuoce predicabl̓eeſſential̓r de vtroqꝫ. Quia iſta queſtio ⁊ multadicta ⁊ dicēda in queſtionibꝰ ſequētibꝰ depēdet ex notitia nature vniuoci ⁊ vl̓is. iō ad euidentiā dictoꝝ ⁊ dicendoꝝ querā pͥmo aliquasqueſtiōes de natura vl̓is ⁊ vniuoci. Circa qd̓ 1primo quero. Utrū illud qd̓ immediate et ꝓ texime denoīat̉ ab intentione vl̓is ⁊ vniuoci ſitaliqua vera res extra aīam. intrinſeca ⁊ eſſentialis illis qͥbꝰ eſt cōis ⁊ vniuoca diſtincta reaIliter ab illis. Primo ꝙ ſit ꝟa res eēntialis etintrinſeca illis qͥbus eſt cōe. qꝛ ẜꝫ Commē. v.meth̓. cōmē. vij. Iſti duo hoīes vl̓is ⁊ particularis ſcilicet cui accidit vniuocatio ſunt vnuꝫeſſentialiter. ſed illud quod eſt vnum eſſentialiter cum aliquo ente reali extra animā eſt vera res ⁊ eēntialis alicui rei. ergo homo vniuerſalis eſt vera res extra animā ⁊ eſſentialis ill̓quibus eſt cōmunis. Secūdo ꝙ ſit res diſtin Scta real̓r videt̉. qꝛ impoſſibile eſt eandē reꝫ eēcorruptibilē ⁊ incorruptibilē. ſed vl̓ia ſunt incorruptibilia. et illa quibus ſunt communiaſunt corruptibilia. ergo non ſunt cedem res

Ad duode rimi

Ad duodecimi

Ad vndetimū.

Scd̓o

AQueſtio huiꝰ qͣrte pͥma

Prima orguit̉.

Queſtio IIIIQuiꝰ diſtinctōicōtinet ſeptē q̄ones circa idē veſant

Aa eEgumerumpͥnci rle