iſtinctionis IIueſtio IIIN

III

competit. Ita eſt de deo et deitate. ẜm enimꝙ a nobis imponunt̉ eis corrn̄det vnꝰ ꝯceptꝰꝓprius deo. qꝛ nullꝰ ſimplex ꝓprius deo ē nob̓poſſibil̓. ⁊ vna pars illiꝰ ꝯceptus ꝯpetit alicuicui alia ꝑs nō pōt ꝯpetere. Sicut deus dic̄ aliquod ens intellectuale vel intelligēs ⁊ ſic dealijs que ꝯpetūt deo. ita ꝙ quodlibꝫ eſt in plꝰ⁊ totū eſt eqͣle. deitas aūt dicit oīa illa magꝭ inabſoluto. ⁊ de ill̓ aliqd̓ abſtractu ꝯpetit alicuicui nō ꝯpetit ꝯcretū et ecōuerſo. vt deſcriptioexpͥmes quid noīs deitatis ſit iſta. ens qd̓ eſtſapīa volūtas ⁊ hmōi. Al̓r pōt dici ẜm vltīaꝫaucͣtē allegataꝫ. ꝙ talia noīa q̄ imponunt̉ ẜmaſſil̓atione abſtracti ⁊ cōcreti vbi ſigͣnt realit̓diſtincta nō ſūt ſynonima. qꝛ p̄ciſe imponunt̉ẜm aſſil̓ationē iſtoꝝ q̄ nō ſunt noīa ſynonimaEt hͦ eſt qd̓ dicit. ꝙ in talibꝰ accipiunt̉ duo .ſ.noīa quoꝝ ꝓportio ad inuicē alteriꝰ ad alterūeſt ſicut ꝓportio p̄dicati ad ſubiectū. Et quohͦ ſit intelligendū ſubdit dicēs. Intellectꝰ em̄nō pōt intelligere idē his duobꝰ mōis ẜm ſil̓itudinē ad ꝓponē cathegoricā in rebꝰ ꝯpoſitisſicut intelligit ml̓ta ẜm ſil̓itudinē. hͦ ē intellectus pōt formare duos ꝯceptus in qͥbꝰ quaſi ītelligit̉ deus qꝛ al̓r nō pōt intelligi ⁊ hͦ ẜm ſil̓itudinē ad duos ꝯceptus. quoꝝ vnꝰ eſt ꝯcretꝰ ⁊aliꝰ abſolutꝰ formatos de re ꝯpoſita. ita ꝙ niſiinueniret in rebꝰ ꝯpoſitꝭ ꝯcretū ⁊ abſtractū diſtingui quo ad ſignatū. nō formaret tales conceptꝰ de deo nec imponeret talia noīa. ⁊ talianoīa nō ſūt noīa ſynonima. ⁊ rō huiꝰ pōt eē. qꝛaliqͥs pōt ſcire ſignatū vtriuſqꝫ vocabuli. et tn̄ignorare vtrū vnū p̄dicet̉ de reliquo ſic̄ aliqͥsignorās vtrū ens ſimpl̓r pͥmū ſit ſimplex vl̓ cōpoſitū. pōt ſcire qͥd intelligit̉ ꝑ hͦ nomē deitaſ⁊ etiā qͥd intelligit̉ ꝑ hͦ nomē deus. ⁊ tn̄ dubitare an deitas ſit deus. ſic pōt dubitare an albedo ſit alba. ſic ēt pōt aliqͥs ſcire qͥd īportat̉ph̓ nomē intellectio āgelica ⁊ qͥd importat̉ ꝑhͦ nomē intelligētia. ⁊ cū hͦ tn̄ igͦrare an intelligētia ſit intellectio. qꝛ ph̓i poſuerūt ꝙ ſic. qd̓tn̄ ẜm rei veritatē eſt ſimpl̓r falſum. Et id̓o talia noīa talit̓ diſpoſita nō ſūt noīa ſynonima.qꝛ de noībus ſynonimis nō pōt ſciri qͥd ſigͣnt⁊ tn̄ ignorare vtrū vnū vere p̄dicat̉ de reliquopꝫ inductiue. Ueruntn̄ ſciendū ꝙ ſynonimaſūt duplicia. quedā ſūt ſynonima. qꝛ ſimpl̓r id̓ſignificāt ⁊ conotāt. ita ꝙ nihil ſignificat̉ necconotat̉ ꝑ vnū qͥn eodē mō ſignificat̉ ⁊ ꝯnotatur ſeu ꝯſignificat̉ ꝑ reliquū. ⁊ ſic deitas ⁊ deꝰhō ⁊ humanitas. ⁊ multa talia ſunt ſynonimaſꝫ ſic nō accipio h̓ ſynonima. ꝙͣuis alibi ſic accipiā. Al̓r dn̄r aliqͣ ſynonima q̄ ſignificant vtpͥmo mō. ⁊ p̄ter hͦ tā imponētes ꝙ vtētes oēsꝑ ea intelligūt ꝙ ſimpl̓r idē ſignificāt ⁊ cōno-

tant modo p̄dicto. ⁊ iſto mō ho⁊ humanitas.deus ⁊ deitas nō ſūt ſynonima. ⁊ hͦ qꝛ reliquerūt in dubio ꝙͣtum eſt ex impoſitōe iſtoꝝ noīꝫan hec ſit ꝟa. hō eſt hūanitas. vel falſa. ⁊ ita d̓alijs. Ad ſcd̓m pꝫ. ꝙ illa eēntia nō pōt aliterdiſponi: niſi ſicut illud de quo aliqͥd predicat̉diſponit̉ ip̄o p̄dicato. Et tūc dico ꝙ diſpoſitōet diſpoſitū erūt vnū in p̄dicatōe. hͦ eſt dictuꝫꝓ eodē ſimpl̓r ſupponēt. ⁊ tn̄ erūt duo in intētione. qꝛ illa ſeip̄is erūt duo formal̓r. quō ſubiectum ⁊ p̄dicatū ſunt duo. ita ꝙ nunꝙͣ formal̓ret real̓r ſunt vnū ſed ſupponūt ꝓ vno. ſicut hecvox homo ⁊ hec vox aīal ſunt vnū in p̄dicatione. hoc eſt nō ſunt vna res real̓r. ſed in illa p̄dicatione ſupponūt ꝓ vna re real̓r. Et qn̄ d̓r ẜmip̄m. qꝛ aliter eſt in rebus abſtractis ⁊ compoſitis. Dico ꝙ verū eſt ꝙͣtum ad illud ꝓ quo termini ſupponūt. Ad aliud pꝫ quō talis ꝓpō ēnō tm̄ ẜm nomen ſcꝫ ſynonimū. ſed dico ẜꝫ intentionē ⁊ aſſimilationē mō declarato. Ad 1ſcd̓m dico ꝙ adunata in re ſunt aliqua multadiſtincta real̓r faciētia tn̄ vnū in re. ſicut ſe hꝫmateria ⁊ forma ſubiectū ⁊ accidēs ⁊ hmōi. d̓talibus verū eſt ꝙ intellectꝰ pōt ſeparare veldiuidere ea. hͦ eſt pōt intelligere vnū nō intelligēdo reliquū. ꝙͣuis vnū nō ſit in re ſine reliqͦvel ẜm intentionē cōmē. aliqn̄ vnū non poſſiteſſe ſine reliquo. ⁊ de talibus loquit̉ commentator. Unde dicit intellectꝰ natus eſt diuidereadunata in eſſe .i. que faciūt vnū in eſſe ex quibus componit̉. ꝙͣuis nō diuidant̉ in eſſe. ſicutdiuidit materiā a forma. ⁊ formā a compoſitoex materia ⁊ forma. Intelligit gͦ tm̄ de rebusdiſtinctis ⁊ hoc eſt bene poſſibile. Ꝙ tn̄ a ⁊ bſint vna res ⁊ a nō diſtinguat̉ real̓r a b. ⁊ tn̄ ꝙintellectus diuidat a: a b intelligēdo a et nonintelligādo b. vel ecōuerſo eſt īpoſſibile. Ad ꝯtertiū dico ꝙ multiplicitatē eſſe in deo poteſtintelligi multipl̓r. vel ꝙ ſit in deo real̓r ⁊ ſubiectiue aliqua multiplicitas. ⁊ hͦ ē impoſſibl̓eẜm intētionē commēta. aut ꝙ ſit ml̓tiplicitasin deo ꝑ predicationē. qꝛ eſſe in vno modo ẜmDamaſcenū in logica ſua eſt dici de re. et iſtomodo multiplicitas eſt in deo. hoc eſt ſūt multa predicabilia de deo. Et ideo ſunt tantuꝫ inintellectu. ſcilicet obiectiue ẜm vnam opinionem. vel ſubiectiue ẜm aliam et non in deo.ſcilicet realiter et ſubiectiue. Ad aliud ꝙ ēsīet vnum ſi ſupponant perſonaliter potiꝰ ſuntvna res et vna natura ꝙͣ dicant eandem naturā. et ſi ſic ſupponant non aliter diſtinguūturens et vnum. ꝙͣ ens et ens. et vnum et vnum.Si aūt ſupponāt ſimpl̓r vel material̓r. ſic nōſūt vna res nec vna naͣ. Sꝫ dicūt eādē naturāet diſtiguūt̉ inter ſe. ſicut duo cōceptus vl̓ duo

Sinonims ſuntupl̓icia.

Adtertiū

EAd quertū

Ad tertiā

pAd ſcd̓ꝫ argu.

Ad ſcd̓am.