Diſtinctionis IIMQueſtio 12
Diſictus nihil plus facit ad rōnes attributales. ꝙͣad ip̄am diuinā eēntiā. Tertio ſic. qn̄ d̓r aliaeſt rō ſapīe ⁊ alia eſt rō bōitatis. aut ratio ibiſupponit ꝓ re extra aīam. aut ꝓ aliquo ente ronis. Si pͥmo mō. gͦſi ſit alia rō ſapīe ⁊ alia ratōbonitatis. eſſet nccͣrio alia res ſapīe ⁊ alia resbonitatis. ⁊ ita erūt diſtincte res. Si ſcd̓o mōergo rō ſapīe nō eſt real̓r in deo. nec eſt realit̓deus. gͦ iſta attributa nō ſūt real̓r ip̄a dīna eſſentia. Si d̓r ad iſtas rōnes ꝙ ille rōes attributales ſunt in deo ex natura rei. ſed non ſuntdiſtincte niſi ꝑ oꝑationē intellectꝰ. ⁊ ideo ſūtreal̓r ip̄a diuina eēntia. ſꝫ ſolū ꝑ operationē intellectꝰ diſtinguūt̉. Unde in deo ex natura reieſt bonitas ⁊ ſapīa. ſꝫ bōitas illa nō diſtinguitur a ſapīa ex natura rei. ſed tm̄ ꝑ oꝑationē intellectus. ita ꝙ intellectꝰ cauſat iſtā diſtinctōnem. ⁊ reducit eā de potētia ad actū. Cōtraqn̄ aliqua oīmode vniformiter ſe hn̄t an̄ actuꝫintellectꝰ ⁊ poſt. vel ſemꝑ diſtinguūt̉ vel nūqͣſed ſapīa diuina ⁊ bonitas ſemꝑ vniformiterſe hn̄t an̄ actū intellectꝰ ⁊ poſt. nulla em̄ variatio cauſat̉ in eis ex hoc ſolo ꝙ intelligunt̉. gͦ ſinullo mō diſtinguunt̉ ante oꝑatione intellectus nec poſt. Si d̓r ꝙ ꝙͣuis real̓r vniformit̉ſe habeāt. nō tn̄ ẜm rōeꝫ. qꝛ aduenit eis ꝑ oꝑationē intellectꝰ reſpectꝰ rōnis. ⁊ ꝑ illos reſpectus rōnis diſtinguūt̉. Cōtra ſicut pōt reſpectus rōnis aduenire ex ꝯparatōe ſapīe ad bonitatē. ita pōt aduenire reſpectus rōnis ex cōparatōe eēntie ad eēntiā. ⁊ ita nō aliter diſtingueret̉ ſapīa a bōitate ꝑ actū intellectꝰ. ꝙͣ eēntia ab eēntia. vel ſapīa a ſapīa Preterea autiſti reſpectus rōnis ſūt oīno eiuſdē rōnis. autnō. ſi ſic. gͦ non plus diſtinguit̉ rō ſapīe a rōnebonitatis ꝙͣ a rōne ſapīe. qꝛ ip̄ius ſapīe eruntduo reſpectus. vel plures reſpectꝰ rōnis. īmorō bonitatis erit rō ſapīe. qꝛ nō eſt maior rō ꝙvnus reſpectus facit ronē ſapīe ꝙͣ aliꝰ: exquoreſpectus ſunt oīno eiuſdē rōnis. ⁊ an̄ iſtos reſpectus inter ſapīam ⁊ bonitatē nulla penitꝰeſt diſtinctio ſi nō ſint oīno eiuſdē rōnis. ergoin fundamētis nō eſt oīno idētitas. vel in terminis. qꝛ diuerſitas relatōnis rōnis nō poteſtaliūde conſurgere. Iſta eſt directe ꝯͣ ſcd̓aꝫ opinionē. ꝙͣuis nō ita directe ꝯͣ primā. Pretereaiſti reſpectus rōnis ſiue ſint ad ītra ſiue ad exͣ.nullā faciēt diſtinctioneꝫ rōnis circa ſapīamet bōitatē. ſicut nec relatōes reales circa eēntiam diuinā faciūt aliquā diſtinctionē realeꝫin eēntia diuina. qꝛ ip̄a real̓r nō diſtinguit̉. gͦſicut ſole relatiōes reales diuine vel ꝑſone coſtitute ꝑ eas diſtingūtur realit̓ ⁊ nō ip̄a diuīaeſſentia. ſole relatiōes rōnis vel aggregata exip̄is ⁊ ſapīa diuina ⁊ diuīa volūtate diſtinguū
tur ẜm rōem. ⁊ nō illa bonitas ⁊ ſapīa q̄ precedūt oēm actū ītellectus. Sed illi reſpectꝰ rōisnō ſunt realit̓ deꝰ. qꝛ quicqͥd eſt real̓r deus. eſtvna res. ⁊ ꝑ ꝯn̄s illi reſpectꝰ eſſent ꝟe ⁊ nō reſpectꝰ rōis. Sil̓r eadē rōne aggregata ex illisrelatiōibus rōis ⁊ ſapīa q̄ deus eſt ⁊ bonitateq̄ deus eſt. nō ſunt realit̓ deꝰ. gͦ nihil̓ qd̓ eſt realit̓ deus diſtinguit̉ ẜm rōeꝫ ab aliquo qd̓ ē realit̓ deꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s attributa nō ſunt real̓r diuinaeſſentia. ⁊ tn̄ diſtincta int̓ ſe ẜm rōem. Pret̓ea. q̄ro qͥd eſt ītellectū cāre diſtinctionē illarūronū. Aut hͦ eſt p̄ciſe ītelligere illā re. ſiue vnoactu ſiue pluribꝰ ita ꝙ nihil intelligat̉ niſi resip̄a. Aut hoc ē ꝯꝑare eandē rē ad ſeip̄am. Autꝯꝑare eandē reꝫ ad aliā vel alias res. Aut formare aliqͥd vel aliqͣ q̄ nō ſunt ibi ex natura reiſꝫ tm̄ ꝑ opus ītellectꝰ. Nō pͥmo mo. qꝛ ꝑ hͦ ſꝑ ꝙeadē res p̄ciſe. ⁊ nihil aliud intelligeret̉. nullamultitudo ibi cauſat̉ niſi forte ꝙͣtuꝫ ad actū ītelligēdi ſi pluribꝰ actibus ītelligat̉. gͦ in deonūꝙͣ erit ml̓titudo attributoꝝ q̄ ſint plura attributa ⁊ tn̄ real̓r ip̄e deꝰ. Sil̓r eadē rōe ī ſorte⁊ in qͣlibꝫ re quā poſſuꝫ ītelligere poſſum cauſare talia multa. qd̓ eſt abſurdū. Nec ſcd̓o mōqꝛ ꝑ talē ꝯparationē nō cauſat̉ niſi forte reſpectus rōis ẜm iſtos. ſꝫ reſpectꝰ rōis nō eſt realit̓ip̄e deꝰ. Nec tertio mō ꝓpt̓ idē. Sil̓r eodē mōpōt cōꝑari q̄libet res ad ſeip̄aꝫ ⁊ ad alias resſic̄ eēntia diuina. gͦ oēm talē diſtinctionē quāpōt ītellectꝰ facere circa diuinā eēntiā. pōt facere circa oēm rē equalit̓. Si dicit̉ qͣrto mō habet̉ ꝓpoſitū ꝙ ſunt ibi ml̓ta: quoꝝ nullū eſt exnatura rei. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullū illoꝝ eſt real̓r ip̄e deꝰPret̓ea. accipio iſtas diſtīctas rōes attributales ẜm ꝓpriā rōem ſapīe ⁊ ꝓpriā rōem bonitatis. ⁊ qͣro. aut rō ſapīe aliquo mō diſtinguit̉ab ip̄a ſapīa q̄ ē ibi ex natura rei. aut nullo mōſi ſic. ⁊ nō niſi rōe. gͦ alia eſt ratio ſapīe. ⁊ alia ērō illius rōis ⁊ erit ꝓceſſus in infinitū. Sil̓r ſialiquo mō diſtinguit̉. aut illa rō eſt ibi ex natura rei. ⁊ ita erit diſtinctio ex natura rei. aut nōē ibi ex natura rei. et ꝑ ꝯn̄s rō attributalis nōeſt in deo ex natura rei. et ꝑ ꝯn̄s nō ē real̓r deꝰſi nullo mō diſtīguit̉. gͦ idē ē dicere. alia ē rō ſapiētie a rōe bonitatis ⁊ dicere. alia eſt ſapīa abonitate qd̓ ē abſurdū. Cōtra primaꝫ opinionē qn̄ aliqͣ diſtingunt̉ ſolū ꝑ reſpectū ad extra iīpoſſibile ē ītelligere illa ſine illis extra. pꝫ. qͥanō pōt ītelligi puctꝰ ꝙ ſit pͥncipiū ⁊ finis niſiītelligant̉ iſte medietates rerū. quarū rerū eſtpͥncipiū ⁊ finis. ſꝫ p̄t dici ꝙ deꝰ ē ſapiēs ſine ſapientia creature. gͦ ⁊c. Preterea ẜm omnemhabitudinē cauſalitatis ⁊ eminētie. pōt eſſentia diuina comparari ad albedinē. qꝛ continꝫalbedinē cauſaliter ⁊ eminēter ſicut ſapiētiā.
hͨ iiij
Cōtra primā opinionē.