ibri primiSententiarun
ſcꝫ reꝫ circa quā eſt talis pluralitas. vt fundamentū taliū rōnū. ne intellectus app̄hēdenstalia ſit vanꝰ. Scd̓o ꝙ talis diuerſitas nō cōuenit rei in ſuo eſſe reali. ſed ẜm ꝙ cadit in appreheſione intellectus. ideo requirit̉ appͥhenſio eius ab intellectu. ⁊ tertio requirit̉ aliqͣ realis diuerſitas ad quā illud vnuꝫ comparet̉. qͥarō vnius ẜm ꝙ conſiderat̉ in ſe nō eſt niſi vnaUnde lꝫ iſta differentia attributoꝝ contineatur ꝟtual̓r in eēntia diuina oīm perfectionescomp̄hēdente. nō tn̄ poteſt reduci in aliquamoperationē intellectus. niſi accipiat̉ in comparatiōe ad diuerſa. nō aūt accipiunt̉ attributa ẜm talē oꝑationē ꝓpter habitudineꝫ cauſeagētis. ſed ẜm habitudinē eminētie. Ꝙ aūtnō poſſint ideo plura diſtingui rōne niſi ꝑ cōparationē ad plura extra ſe. ꝓbatur ſic primoIllud qd̓ ẜm ſe eſt vnū ſimpliciſſimū ſi ꝯſideretur per ſe tm̄. ſicut eſt vnū ſimpliciſſimū. itahꝫ ꝯſiderari ẜm vnā ſimpliciſſimā rōnem. gͦ ſidebeāt ꝯſiderari in eo plura rōne hoc erit illd̓ꝯſiderādo in comparationē ad plura extra ſe.Scd̓o qꝛ iſta diſtinctio attributoꝝ. aut accipit̉ ex parte ip̄oꝝ attributoꝝ ẜꝫ ſe ⁊ abſoluteacceptoꝝ. aut exꝯꝑatiōe ītellectꝰ ea ad īuiceꝫꝯꝑātꝭ. pͥmū n̄ p̄t dari qꝛ q̄ ex ſeip̄is ⁊ ẜꝫ naͣꝫ ſuāabſolute ſumptā ſūt diuerſa real̓r ⁊ naͣ ſua ſūtdiuerſa. talis aūt diuerſitas nō pōt eſſe in deointer abſoluta qualia ſūt attributa. ergo necſcd̓m poteſt dari. qꝛ illud qd̓ p̄ſupponit diſtinctione attributoꝝ ẜm rōnem nō poteſt eſſe rōtalis diſtinctōis. qꝛ cauſa nō p̄ſupponit illudcuius eſt cauſa. ſed ecōuerſo. Sed comparatoattributoꝝ ad inuicē per oꝑationē intellectꝰea ad inuicē comparātis p̄ſupponit diſtīctionem attributoꝝ que comparant̉. gͦ diſtinctioattributoꝝ ẜm rōnē nō poteſt ꝓuenire ex eoꝝcomparatōe ad inuicē. Tertio qꝛ in creaturꝭrō generis ⁊ rō differētie que ſolū rōne differ̄taccipiunt̉ a diuerſis rebus in comparatōe addiuerſas res. gͦ a ſimili differētia rōnis int̓ attributa accipit̉ ex cōparatōe ad diuerſas res.Quarto qꝛ ſicut attributa differūt in deo ſola rōne. ita ⁊ ydee. nec differūt niſi in hͦ ꝙ ideedicūt formas rerū extra repn̄tatiuas ẜm quēdam gradū limitatuꝫ ⁊ determinatū ẜm ꝙ indeo ꝯſiderant̉ diuerſe imitabilitates quo eēntia dīna a creaturis eſt imitabil̓. attributa ꝟoimportāt ꝑfectiones oīm entiū abſolute ⁊ ſinelimitatōne. ſed in hoc conueniūt. qꝛ hincindenō eſt niſi differētia rōnis: ſed differētia rōnisinter ydeas accipit̉ ex comparatiōe ad diuerſas creaturas ẜm diuerſos gradus imitabilitatis. igit̉ ⁊ differētia ratōnis inter attributaaccipiet̉ ex comparatōe dei ad diuerſas perfe
Ictōnes in creaturis repertas. ꝓut accipiūturabſolute ⁊ abſqꝫ limitatiōe. ſicut eſt iuſtitia etſapiētia. ⁊ ſic de alijs. Alij aūt ponūt eandeꝫꝯcluſionē. ꝙ attributa ſunt ip̄a diuina eēntiarealit̓ ſola rōe diſtincta. Sed illa diſtīctio noaccipit̉ ex cōparatiōe ad aliqua diuerſa realit̓in creaturis. Sicut diſtinctio rōis ydearū nōpōt poni niſi ex cōparatiōe ad diuerſa in creaturis. Quia ſicut ratio ydealis nō eſt in deoniſi qꝛ ſit in creatura aliqͥd correſpōdēs. ita nodicet̉ eſſe in deo bonitas vel ſapiētia. niſi quiaeſt bonitas vel ſapiētia in creatura. qd̓ eſt manifeſte falſuꝫ. Pret̓ea. eque abſolutū qͥd a reſpectu ad creaturas eſt bonitas vel ſapiētia. ſicut ip̄a ſubſtātia vel ſpiritꝰ. ergo ſic̄ nō eſt ſb̓avel ſpiritꝰ ex reſpectu ad creaturas. ita nec ſapiēs vel bonus. Dicūt ergo ꝙ attributa dr̄ntꝑ ſolos reſpectꝰ rōis nō ad extra. ſed ad intraſicut ꝑſone diuine diſtingūtur ꝑ relatōes reales nō ad extra ſed ad intra. Cotra iſtas opiniones pͥmo arguā in generali cōtra cōcluſionem quā tenēt. ꝙ attributa diuina ſunt realit̓ip̄a diuīa eſſentia ⁊ ſola rōe diſtīguūt̉. Scd̓oarguo cōtra eas in ſpeciali. Cōtra primū arguo ſic. ſi iſte rōes attributales ſunt diſtinctein deo. aut ſunt ī deo formalit̓ ⁊ ſubiectīe. autſunt in deo tm̄ obiectiue. Si pͥmo mo. ⁊ oē tale eſt p̄ter operationē ītellectꝰ. ⁊ ex natura reiergo iſte diſtīcte rōes attributales ſunt ex natura rei in deo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſunt diſtincte ex natura rei. qd̓ negāt. Si ſcd̓o mō. ⁊ illud qd̓ tm̄ habet eſſe obiectiuū nō eſt realit̓ diuina eſſentiaigit̉ ille diſtīcte rōes nō ſunt ip̄a diuīa eēntia.Sil̓r iſto mō ſunt p̄ciſe in ip̄o ītellectu. ⁊ nō īeſſentia. qꝛ ẜm eos ītellectꝰ eſt hre aliqͥd ī eſſeobiectiuo. ⁊ nō eſſentie niſi ſub rōe ītellectꝰ. gͦẜm iſtos magis debꝫ dici ꝙ ītellectus formatiſtas rōes circa ſeip̄m ꝙͣ circa eſſentiā. Similiter iſto mō ip̄emet creature ſunt in deo. ſil̓it̓tūc nō eſſet in deo ex natura rei. nec ſapīa necbonitas ⁊cͣ. Confirmat̉ iſta ro. qꝛ illa q̄ continētur ſub pͥmis diuidētibus aliqd̓ coe. magisdiſtingunt̉ ꝙͣ que ꝯtinētur ſub ſcd̓is diuidētibus. ſed ens prīo diuidit̉ in ens reale. ⁊ ens ronis ẜm iſtos. ergo ens reale ⁊ ens rōis magisdiſtingūtur ꝙͣ duo entia realia. ergo nihil qd̓eſt p̄ciſe habes eſſe obiectiuuꝫ ē real̓r aliqd̓ esreale. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſi iſta attributa hn̄t tm̄ eſſe obiectiuū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſunt entia rōis. nō pn̄t eſſe real̓rip̄a eſſentia diuina. Pret̓ea. aut ītellectꝰ format iſtas rōes attributales. aut īuenit eas inre. ſi pͥmo mō. ⁊ nō format eas in eſſe reali. qͥatūc eſſent real̓r ꝓducte. gͦ format eas p̄ciſe ineſſe rōnis. ergo ſunt p̄ciſe entia rōis gͦ nō ſuntaliqͣ res extra aīam. ſi īuenit eas in re. gͦ ītelle-
Tertio.
Probat̉ pͥmo
Scd̓o
Quarto.
Cōtra primā.
Cōrra qritipi
Probatio pͥ
Secunda.
Scd̓a opinioohērici de