Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ſuinctionis IIueſtio

DiAuicenne. eadē intelligētia eſt principiū īmediate ꝓducēdi aliā intelligentiā. ⁊ corpus celeſte. ⁊ determinat̉ ex ſe ad certā iſtā pl̓alitatēIta in eēntia diuina. vnica exiſtēs eſt principiū ꝓducēdi filiū ⁊ ſpm̄ ſctm̄. ⁊ ex ſe det̓minat̉.ad iſtā pluralitate. Ad ꝓbationē qn̄ accipit̉ꝙ talis principij ꝟtus ꝓductiua nō eſt adeqͥtaꝑ vnā ꝓductionē nec ꝑ vnū ꝓductū. Dico ꝙ ꝟtutē ꝓductiuā adeqͣri ꝑ aliquā ꝓductiōeꝫ pōtintelligi multipl̓r. Uno mō ꝙ ꝓductū ſibi adequat̉ ẜm ꝑfectionē. ita ꝙ ſit eqͥ ꝑfectum. Aliomō ꝙ ꝓductū ſit ꝑfectiſſimū ꝓductū in quodpōt. Et hͦ pōt intelligi dupl̓r. vel poſitiue. qꝛ ēꝑfectius oī alio. vel negatiue. qꝛ nihil eſt illoꝑfectius ꝓducibile ab illo principio. Alio mōaccipit̉: ꝙ ꝓducat̉ ẜm totā ꝟtutē. ⁊ ẜm vltimūpotētie ⁊ toto conamine illius ꝟtutꝭ. Quartomō pōt intelligi iſta adeqͣtio. qͣſi extēſiua. qͥapōt in iſtā ꝓductionē ⁊ in nullā aliā. Prīo modico ꝙ talis ꝟtus ꝓductiua poteſt adequari ꝑprimā ꝓductione. qꝛ primū ꝓductū poteſt eſſeequale ſibi in ꝑfectione. Et quādo dicit̉. ergonō poteſt in aliā eque ꝑfectā. nego ꝯſequētiāPonat̉ em̄ ꝙ ſit aliqͥs calor q̄ in aliquo paſſopoſſit ꝓducere caliditatē ſibi eqͣlē. Iſte calorſil̓ ⁊ ſemel in alio paſſo eqͣliter diſpoſito. ⁊ eqͣliter ſibi approximato. ꝓducet aliū calorē eqͣlem ſibi ⁊ alij calori. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ ꝟtus ꝓductiua caloris ꝑ hͦ ꝙ ꝓducit iſtū calorē in nullo penitꝰ impedit̉ a ꝓducēdo aliū calorē eq̄ ꝑfectuꝫniſi forte ꝑ accūs. qꝛ in agēdo dinuit̉ a re agete. Et qn̄ d̓r ꝙ tale principiū ꝓductiuū ꝓducittoto conamine. ⁊ ẜm oēm gradū actiuitatꝭ ſueꝯcedo qꝛ calor ꝓducēdo huc calorē ꝓducit toto conamine ⁊ ẜm oēm gradū. Sed ex hoc nōſequit̉. ꝙ nō pōt aliū eq̄ ꝑfectū ꝓducere. ita etiam ſol ẜm totū conamē ſuū. ⁊ ẜm oēm graduꝫꝑfectōis ſue: ⁊ ẜm oēm gradū actiuitatꝭ ſue ꝓducit aliqͥd imꝑfectiꝰ. ⁊ tn̄ ꝑ eandē ꝟtutē totalit̓ pōt ꝓducere aliud nō tm̄ eq̄ ꝑfectū. ſꝫ etiaꝫaliqͥd multo ꝑfectiꝰ. Ita dico in ꝓpoſito. ꝙ pr̄ẜm oēm gradū ꝑfectōis ſue ⁊ toto conamīe ꝓducit filiū. ⁊ eadē ꝟtute ⁊ ꝑfectōe ꝓducit ſpm̄ſanctū eq̄ ꝑfectum. Et ita iſto mō intelligēdoadeqͣtione. ꝟtus ꝓductiua eſt ꝑ quālibet adequata. ita ꝑ pͥmā ſic̄ ꝑ ſcd̓am. Scd̓o mō ītelligēdo adeqͣtionē ⁊ hͨ poſitiue. Dico ꝙ ꝟtus ꝓductiua adeqͣta ꝑ vnū ꝓductū. nō pōt in aliudeq̄ ꝑfectū. ſꝫ iſto mō ꝟtus dīna nō adeqͣt̉ ꝑ aliquā vnā ꝓductionē. qꝛ nec ꝑ pͥmā nec ꝑ ſcd̓amSed ꝑ illas duas ſil̓. qꝛ ſcꝫ illa duo ꝓducta ſt̓ꝑfectiora oībus alijs ꝓducibilibꝰ a deo. ⁊ ibi ēſtatus. nec eſt poſſibil̓ tertia. Et hoc eſt ex natura rei q̄ ex ſe determinat̉ ad iſtas. Si aūt intelligat̉ illa ꝓductio negatiue. ſic dico ſic̄ pͥus

ꝙ virtus ꝓductiua adequata ꝑ vnū ꝓductuꝫpōt in aliud eq̄ ꝑfectū. ſic̄ declaratū eſt de calore. Si. d. ꝙ hoc eſt ꝓpter diuerſa paſſa. Hocnihil refert ꝙͣtum ad adequationē. qͥa equalit̓adequat̉ ſi ꝓducat̉ ꝑ ſe. ſic̄ ſi ꝓduceret̉ in paſſo. ⁊ ecōuerſo. Et ita ſꝑ habet̉ iſta ꝓpoſitio ꝙꝟtus ꝓductiua adeqͣta ꝑ vnū ꝓductū. pōt inaliud eq̄ ꝑfectū. Tertio mō dico. ꝙ ꝟtꝰ adeqͣta ꝑ vnū productū nō tm̄ pōt in eqͣ ꝑfectū ſedetiā pōt ī ꝑfectius. Sicut ſol in ꝓducēdo calorē virtꝰ ſua adequat̉. qꝛ ꝓducit ẜm vltimū ſuepotētie ⁊ toto conamīe. ⁊ tn̄ pōt ꝓducere vermē qui eſt multo ꝑfectior calore. Si dicas ꝙhoc eſt ꝓpt̓ diuerſitatē paſſi. Dico ꝙ nihil refert qͥn ſꝑ ſit illa ꝓpoſitio vera. ꝙ virtus adeqͣta iſto mō pōt in ꝑfectius. Sil̓r ſi eſſet aliqͣ volūtas q̄ poſſet ꝯtingēter ꝓducere diuerſas volitōes diuerſarū ſperuꝫ ꝑ ſe ſubſiſtētes. illa voluntas ẜm vltimū ſue potētie poſſet ꝓducerevnū indiuidū ſpēi īperfectioris. ⁊ ꝑ ꝯn̄s virtꝰſua ꝓductiua eſſet adeqͣta. ⁊ tn̄ poſſet ꝓducere aliud ꝑfectius. Quarto mō dico. ꝙ virtꝰ ꝓductiua adeqͣta ꝑ vnū ꝓductū. nō p̄t in aliudeq̄ ꝑfectū. Sꝫ iſto mō virtꝰ ꝓductia diuina nōeſt adequata ꝑ vnā ꝓductioneꝫ nec ꝑ aliā. ẜ ꝑambas ſimul. ⁊ iō in nullā aliā intrinſecā pōt. ⁊Ad cōfirmationē dico. ꝙ eadē virtute ꝓducūtur iſta duo ſuppoſita ordine quodā. qꝛ .ſ. primuꝫ productū eſt ꝓductiuū ſcd̓i producti. Etqn̄ dicit̉. gͦ in pͥma productiōe virtꝰ illa nō fuitexhauſta. cōcedo ꝙ nec in pͥma nec ſcd̓a eſt exhauſta. Sic̄ nihil exhaurit̉ de ſole ꝑ hoc ꝙ ꝓducit vnū effectū vel aliū. Un̄ illud eſt verbūmetaphoricū ⁊ īpropͥe dictū. Et qn̄ dicit̉. ſi nōeſt exhauſta. gͦ nō eſt adequata. Ptꝫ quō ē adequata ⁊ quo nō. Per p̄dicta ptꝫ. quo virtꝰ ꝓductiua ſi ꝓducat pluribꝰ ꝓductiōibꝰ eiuſdeꝫrōnis vel alteriꝰ rōis. quō vnū illoꝝ ꝓductoꝝadequat virtutē ꝓductiuā. ⁊ quō nō adequat⁊ quo idē pōt ꝓducere plura ꝓducta adequata ſibi ī ꝑfectiōe. Et qn̄ dicit̉. Om̄e productuꝫadequatū producēti in ꝑfectiōe entitatꝭ adeqͣtur ſibi in ꝑfectiōe ſue actiuitatis. Dico ꝙ aliqͥd adequari alicui in ꝑfectiōe ſue actiuitatispōt ītelligi dupl̓r. Uel qꝛ eſt eq̄ ꝑfectū cuꝫ illoprīcipio actiuo. ⁊ ſic cōcedo qꝛ idē eſt. Uel qͥaeſt oē ꝓductū vel ꝓducibile ab illo principioactiuo. ⁊ h̓ eſt nihil aliud poſſe correſpōdere illi principio actiuo. ⁊ ſic dico ꝙ aliqͥd adequat̉alicui in ꝑfectōe entitatis. ⁊ tn̄ nō in ꝑfectiōeſue actiuitatꝭ. Et ita eſt ī ꝓpoſito. ſic̄ pꝫ d̓ vnocalore ꝓducēte duos calores ſibi equales ī ꝑfectiōe. quoꝝ tn̄ neut̓ eſt ſibi eqͣlis ī ꝑſcōe actiuitatꝭ ſue iſto ſcd̓o mō. Primo mō. ſi vnū ꝓductū adeqͣt ꝟtutē ꝓductiuā in ꝑfctōe actiuitatꝭ

b ij

A ppationem.

Ad cōfirmatōeꝫ