libri primiSententiarum
ſue: illa ꝟtus poterit ſe extēdere in aliū terminū eque ꝑfectū. ⁊ ſic eſt in diuinis. ſcd̓o mō noAd ꝯfirmationē dico ꝙ pater hꝫ filiū tanꝙͣobiectū pͥmariū ⁊ adequatū. ⁊ ſil̓r ſpm̄ſanctuet ſeip̄m. et ita ſunt ibi duo producta. quorumvtrūqꝫ eſt obiectū adequatū volūtatis diuie.Et ſi dicat̉ ergo ſunt duo obiecta pͥmaria. nōſequit̉. Sicut nō ſequit̉. Pater eſt ens īfinitūfilius eſt ens infinitū. gͦ ſunt duo entia īfinitatn̄ ſunt duo ſuppoſita quoꝝ vtrūqꝫ ē obiectuꝫpͥmariū ⁊ adequatū vno mo. igit̉ ſunt duo producta adeqͣta vno modo. Ad aliā rōeꝫ pꝫ. ꝙoīs libertas reſpectu ſpūſſancti q̄ nō ē reſpcūfilij. etiā ſi ꝑ impoſſibile eſſet ibi libertas ꝯdictionis ⁊ ꝯtingētie ſiue indifferētie poſſet ſaluari ꝑ vnū pͥncipiū formal̓r. qd̓ reſpctū vniuseſſet naturale ⁊ teſpectu alterius liberū. ſicutper duo. quoꝝ vnū eſſet naturale ⁊ alid̓ liberūAd aliud d̓r ꝙ productōes ſunt ſeip̄is diſtincte. ⁊ ſi requirāt aliquā diſtinctōnē. ſufficit diyſtinctio terminoꝝ productoꝝ. Ad ꝯfirmatōnem dico. ꝙ nō opꝫ ꝙ diſtinctio productionūreducat̉ ad aliquā diſtinctionē. nec in principijs productiuis nec in terminis formalibus.Et qn d̓r ꝙ circūſcriptis earū pͥncipijs productiuis ⁊ terminis formalibꝰ nō diſtinguunturDico ꝙ ſi circūſcribant̉ real̓r veruꝫ eſt. ex hoctamen nō ſequit̉ ꝙ diſtinctio earū reducat̉ adillam diſtinctione tanꝙͣ primā. Si aūt circūſcribant̉ ꝑ intellectum. remanebūt diſtincte.Unde ſi ꝑ impoſſibile vel poſſibile viderēturintuitiue productiōes ille. nō viſa aliqͣ ꝑſona.nec viſa eentia. dico ꝙ talis intellectus videret illas productiōes diſtingui. Et qn̄ dicit̉ ꝙrelatiōes nō diſtingunt̉ niſi penes fundam̄tavel terminos ⁊c. Dico ꝙ ſeip̄is diſtingunt̉ formal̓r. nunꝙͣ tn̄ ſine diſtinctōe fundamentoruꝫvel terminoꝝ. nō tn̄ tanꝙͣ preuia. ⁊ hoc ſalteꝫverū eſt qn̄ ip̄e relatōes ſunt ꝯſtitutiue ⁊ eſſentiales ipſis. ſicut in propoſito vt poſt dicetur.Ad aliud ꝙ aliqͥd determīari ex ſe ad diuerſa pōt intelligi dupl̓r. Uel ꝙ determinet̉ advnū. ita ꝙ reſpiciat vnū ⁊ nō aliud ⁊ fiat propͥuꝫ vni. ⁊ iſto modo eēntia diuina nec ex ſe necex alio. nec quocūqꝫ modo pōt determīari adduas productōes. qꝛ includit ꝯͣdictionē. ſcꝫ ꝙeentia ſit propͥa vtriqꝫ et neutri. Aliter poteſtītelligi ꝙ det̓miat̉ ex ſe ad diuerſa. qꝛ ex ſe reſpicit illa diuerſa ⁊ qd̓libꝫ illoruꝫ. illo mō quonatū eſt reſpicere. ⁊ ſic eēntia dina ex ſe determiat̉ ad duas productōes. ⁊ cū hͦ ſtaret ꝙ vniformiter ſe hr̄et ad vtrūqꝫ. Iſto mō eī calor approximatꝰ eqͣliter diuerſis paſſis eq̄ diſpoſitisex ſe determinat̉ ad producēdū diuerſos calores. ⁊ tamē ad quēlibet ſe habet vniformiter.
ntentiarumAd cōfirmationē dico. ꝙ nō plus pn̄t diuerſa principia formal̓r determīari ad determīatū ordine ꝓductiuū. ꝙͣ idē principiū formalit̓.qꝛ īter productiōes vel ꝓducta nō pōt eſſe ordo. niſi qꝛ vnū eſt ꝑs vel cā alteriꝰ vel ꝑfectiusalio. Sꝫ oīa illa poterūt ꝯtingere. ſi ꝓducant̉ab vno pͥncipio formalit̓: ſicut ſi producātur aduobꝰ. Ita em̄ poterit idē pͥncipiū formal̓r ꝓducere. pͥmo ꝑtē. ſcd̓o totū ſicut eadē virtꝰ generatiua pͥmo ꝓducit ꝑtē corꝑis hūani. ⁊ ſcd̓ototū. ſic̄ ſi eſſent diſtincta prīcipia productiuaSic̄ ſol eadē ꝟtute formal̓r illumīat ꝑtē aeris⁊ totū aerē. Sil̓r eadē cā poterit pͥmo ꝓducere aliquē effectu. ⁊ poſtea cū illo tanꝙͣ cā ꝑtiali poterit producere aliū effectū. Ita eſt in ꝓpoſito. ꝙ pat̓ ꝓducit filiū. ⁊ pater ⁊ filiꝰ producunt ſpiritūſctm̄ ꝑ eandē virtutē. Et ſi q̄rat̉. q̄eſt cauſa. Dico ꝙ ita eſt. ſed ſola fide eſt hoc tenēdū. nec eſt poſſibile aliquē in via iſta ſcire qͣre ita eſt. Ad aliud. ꝙ auctoritas ph̓i ⁊ cōmētatoris eſt intelligēda de formis incōpoſſibilibus ⁊ agētibꝰ naturalibꝰ. Ad aliud cōcedomaiorē. ⁊ iō ꝯcedo ꝙ qͥcqͥd cōuenit illi rei q̄ eſtintellectꝰ diuinꝰ cōuenit illi rei q̄ ē volūtas diuina ⁊ e cōuerſo. tn̄ aliqͥ termini pn̄t eandē reꝫpͥncipal̓r īportare ⁊ alia diſtincta conotare ꝓpter qͥ diſtincta cōnotata. pōt aliqͥd vere p̄dicari de vno: ⁊ vere negari de reliquo. ſic̄ dictūeſt pͥus. Et ita eſt in ꝓpoſito. ꝙ intellectꝰ diuinus ⁊ volūtas diuina. hͦ eſt iſti t̓mini cōnotātdeterminato mō grāmaticali vel logicali aliqͣdiſtīcta ẜm vſuꝫ ſanctoꝝ ⁊ doctoꝝ. iō pōt aliqͥd cōuenire vni ⁊ nō alteri. Per hͦ ad primāꝓbationē ſi de beat ꝯcedi ꝙ actꝰ dicēdi ē actꝰmemorie ⁊ nō actꝰ volūtatis. debet cōcedi ſubiſto ītellectu ꝙ actꝰ dicēdi eſt actus memorie.Hoc eſt actꝰ elicitus ab eſſentia diuina tanꝙͣactus generādi. ita ꝙ memoria totū iſtud īportat .ſ. eſſentiā diuinā elicitantē actū generādi⁊ volūtas totū illud .ſ. eſſentiā ꝓductiuā actꝰſpirādi. ⁊ ita ex mō ſignificādi ẜm vſum loquētiū ſequeret̉. ꝙ ſi actꝰ generādi eſſet actꝰ volūtatis ꝙ eſſet ille actꝰ quo eſſentia eſt elicitiuaactus ſpirādi. ⁊ ita eſſet actꝰ ſpirādi. qꝛ actꝰ ſpirādi eſt pͥncipiū ſpirādi ſpirituſſctī. Sil̓r dicoꝙ deus intelligit ꝑ intellectū. ⁊ ꝑ illā rem queeſt realit̓ ⁊ formalit̓ volūtas. dicit̉ tn̄ nō intelligere ꝑ voluntatē. qꝛ nō oē qd̓ intelligit intelligit vl̓r ꝑ voluntatē. ⁊ q̄ ſit cauſa iſtiꝰ poſt dicet̉. Si dicis ꝙ circūſcribēdo oīa talia cōnotata. ⁊ loquēdo p̄ciſe de ip̄a re hec eſt ꝟa actꝰdicēdi eſt actus memorie ⁊ nō actus volūt aq⁊ ſimilit̓ deus intelligit per intellectū. ⁊ nō ꝑvolūtatē. ergo in ip̄a re eſt aliqua diſtīctio velnōidētitas. Dico ꝙ circūſcribēdo oīa cōnota
Ad ſextam.
Ad quintam.
Ad quintam.
Ad cōfirmatōeꝫ
Ad quartā.
Bb̓Ad octauā
Ad ſeptimāBb̓Ad octauā
Ad ſeptimā
Ad cōfim
ci