SententiarumIAbri primi
Libri primideterminatū. quō nō importat aliqd̓ alid̓ ensens aūt importat eodē mō illud ens. ⁊ oē alid̓⁊ iō in qͥd noīs talis ꝯceptus dꝫ poni ēs ī rcō⁊ illud ens determinatū in obliquo. vt qͥd nomis veri ſit hͦ ens cognoſcibile ab intellectu.quid noīs boni ſit. ens appetibile a volūtate.⁊ ſic de alijs. ⁊ ita vnū importat̉ in rcō ⁊ alid̓in obliquo. Et ex illo ſequit̉ ꝙ nō eſt idētitasrealis inter aliqd̓ importatū ꝑ rectū. ⁊ illd̓ qd̓importat̉ ꝑ obliquū. ⁊ iſta noīdētitas real̓ ſufficit ad hoc ꝙ illi ꝯceptꝰ vel noīa nō ſint ſynonimi. ⁊ ꝙ aliqͥd p̄dicet̉ de vno ꝯceptū ſupponēte ſimpl̓r. ⁊ vere neget̉ de reliquo. ꝙͣuis aliqn̄ quicqͥd vere p̄dicat de vno illoꝝ ſupponēte ꝑſonal̓r. vere etiā p̄dicet̉ d̓ alio ꝑſonal̓r ſuꝑponēte. ſicut in ꝓpoſito de ente ⁊ vno ⁊ vero ⁊bono. Un̄ ſi iſti tmini ſupponāt ꝑſonal̓r nihilpōt vere affirmari de ente ⁊ negari ab vno. etiō ſic accipiēdo t̓minos. hͨ eſt falſa. ens eſt ſubiectū metaphiſice. ⁊ hͨ ſil̓r. Unū eſt paſſio velvnū eſt poſteriꝰ ente ⁊ ſic de alijs. Aliqn̄ autētalis noidētitas realis ſufficit ad hoc ꝙ vnuꝫvere neget̉ ab alio. ⁊ ꝙ aliqͥd vere p̄dicetur devno ⁊ vere neget̉ ab alio. etiā vtroqꝫ ſupponēte ꝑſonal̓r. ⁊ ꝑ illū modū verificant̉ tales ꝓpoſitōes homo nō eſt hoīs. homo nō eſt homīesUnde ꝑ hoīs nō tm̄ importat̉ illud qd̓ importat̉ ꝑ homo. ſed etiā importat̉ aliqͥd qd̓ habetdn̄ium ſuꝑ illud qd̓ importat̉ ꝑ hō. Sil̓r ꝑ homines nō importat̉ q̄libet res eodē mō quo īportat̉ ꝑ hō. ⁊ vl̓r tl̓es modi grāmaticales cōueniētes ꝯceptui ⁊ noī falſificāt ꝓpōēs. ⁊ frequēter reddūt eas incōgruas ⁊ nō intelligibiles. Et de talibus ad videndū diſtinctōes int̓ſigͣta eoꝝ. accipiēde ſūt diffinitiōes expͥmentes qͥd noīs eoꝝ. ⁊ tūt erit ſatis clarū. ſed qͣlit̓tales modi grāmaticales pn̄t ꝯuēire ꝯceptuipoſtea patebit. Ad aliud ꝑ idē d̓r ꝙ hͦ ē verahō ⁊ riſibile ſunt vna res ꝓut ſupponūt ꝑſonaliter. ⁊ ita qn̄ ſupponūt ꝑſonal̓r. nihil ꝟificat̉de hoīe qd̓ nō verificat̉ de riſibili. ⁊ ecōuerſo.ſed ſi ſupponūt ſimpl̓r: ſic hͨ eſt falſa homo ⁊ riſibile ſunt vna res. qꝛ ſunt diſtincti ꝯceptus.quoꝝ vnus nō eſt alius. ⁊ iſto mō ꝟificant̉ iſteriſibile eſt paſſio hoīs. homo nō eſt paſſio ho-minis. Ad aliud ꝯcedo ꝙ eadē res eſt ydea.et ꝓducta exͣ. ⁊ ideo dico ꝙ hͦ eſt ſimpl̓r falſa.res vt ꝓducta exͣ nō eſt ydea. qꝛ ex iſta ſequit̉.ꝙ res nō eſt idea. que eſt ſimpliciter falſa. Sidicatur ꝙ res aūt vt ꝓducta exͣ eſt ydea. autvt producta extra non eſt ydea. Dico ꝙ neut̉eſt ꝯcedēda. Per idē ad vltimū dico. ꝙ hͨ eſtſimpl̓r falſa. eēntia vt in filio nō ꝯſtituit pr̄eꝫqꝛ ex quo reduplicatio ibi q̄ eſt det̓minatio nōdiſtrahes nec diminuēs manet affirmata. cō-
tingit ſimpl̓r inferri ꝙ eēntia nō ꝯſtituit pr̄eꝫque eſt ſimpl̓r falſa. Ex p̄dictis ad formā queſtionis rn̄deo ꝙ ꝑfectōnes attributales nullomō ex natura rei diſtinguūt̉ ab eēntia diuinaQualiter aūt diſtinguāt̉ patebit ex q̄one ſequēti. Ad pͥmā rōem pͥme opinionis rn̄deo. Aꝙ iſta ꝯn̄a nō valet. Infinita ſapīa eſt forma 0fliter infinita bonitas. gͦ ſapīa in cōi eſt formaAliter bonitas in cōi. qꝛ ẜm iſtos ens dicit conceptū cōem deo ⁊ creaturis. ⁊ tn̄ hͨ eſt vera. ſapiētia infinita eſt ſormal̓r ens infinitū. ⁊ tn̄ hͨnō eſt vera. ſapīa in cōi eſt formal̓r ens in cōi.Sil̓r hec eſt vera. ſapīa infinita eſt real̓r ensinfinitū. ⁊ tn̄ ſapīa in cōi nō eſt real̓r ens ī cōiquia iſta cōmunia etiā ẜm iſtos nō ſunt niſi qͥdam ꝯceptus. ⁊ ꝯceptus ẜm iſtos. vel tm̄ ē ēsrōnis. qꝛ aliter aliqua res eſſet cōis deo ⁊ creaturis. ⁊ certū eſt ꝙ vnū ens rōnis nō eſt aliudens rōnis vel ꝯceptus eſt real̓r actus intelligēdi. ⁊ certū eſt ꝙ vnꝰ actus intelligēdi nō eſtreal̓r alius actus intelligēdi. gͦ ꝙͣuis ſapiētiainfinita ſit formal̓r ens infinitū. nō oportet ꝙſapīa in cōi ſit ens in cōi. Ad ꝓbationē qn̄ d̓rinfinitas nō deſtruit rōnē formalē illiꝰ cui addit̉. concedo. ⁊ ideo qꝛ īfinitas p̄ciſe additurꝯceptibꝰ. ⁊ nō addit̉ alicui rei ſic dicēdo. ſapientia infinita eſt formal̓r bonitas infinita. iōꝯcedo ꝙ illi cōceptus ſimpl̓r diſtinguunt̉ necſūt vnꝰ. Iſta tn̄ diuerſitate nō obſtate. hͨ ē ꝟa.ſapīa infinita eſt formal̓r bonitas infinita. qͥain illa t̓mini nō ſupponūt ꝓ ꝯceptibꝰ diuerſisquibꝰ adderet̉ infinitas. ſꝫ ꝓ ip̄a re qͥ dīnitas ēcui nulla infinitas nec aliꝗd addit̉. ſꝫ ſeipſa ēinfinita ⁊ nō ꝑ aliqͥd additū. ⁊ iō ſi ī illa ſapīaīfinita eſt bonitas infinitat̓mini ſupponuntꝓ ſeip̄is. ſicut in iſta. ſapīa in cōi eſt bonitas īcōi. ita eēt vna falſa ficut reliqͣ ē falſa. Si di ⁊cat̉ ꝙ qn̄ aliqͣ cōia diſtinguūt̉. quodlibet contentu ſub vno a quolibꝫ ꝯtēto ſub alio aliquomō diſtinguit̉. gͦ om̄e contentū ſub ſapīa ī cōialiquo modo diſtinguit̉ ab oī ꝯtēto ſub bonitate. Confirmat̉. qꝛ in libro predicamētoruꝫd̓r. diuerſoꝝ generū ⁊ nō ſubalternatī poſitorum diuerſe ſūt ſpēs ⁊ dr̄e. gͦ eadē rōne. diuerſoꝝ generū in cōi ⁊ nō ſubalternatim poſitorum diuerſa ſūt contēta. ſed ſapīa in cōi ⁊ bonitas in cōi ſunt diuerſa cōia. gͦ hn̄t diſtinctacontēta. nec valet dicere. ꝙ ſufficit ꝙ aliqͣ cotenta ſint diuerſa ꝙͣuis nō oīa. qꝛ diuerſoꝝ generū ⁊ cōmuniū ſubalternatī poſitoꝝ aliqͣ cōtenta ſunt diuerſa ⁊ nō oīa. Ad iſtud rn̄deo.ꝙ nō opꝫ ſi ſint aliqͣ diuerſa cōia ꝙ quodlibetꝯtentu ſub vno ab oī ꝯtento ſub alio aliqͦ mōdiſtinguat̉. qꝛ idē oībus modis pōt eſſe ꝯtētuſub vtroqꝫ ẜm ph̓m libro thopicoꝝ. Ad con-
MAd quartū
Ad quintum.
Ad vltimū
Rnno adula
Ad cimuii
Iuſtantis
Cōfimatit
Ad rōes primeopinionisAd pͥmā
d formā qo