Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctionis IINueſtio

eēntia eſt formal̓r ſapīa. oībus modis ſapīabonitas ⁊c. qꝛ nulla talis diſtinctio media eſtponēda niſi p̄ciſe ꝓpter tradita in ſcriptura.Unde vl̓r dico nūqͣ de aliquo verificaturdiſtingui formal̓r niſi ꝓpter diſtinctionē realem. qn̄ ſcꝫ de vno illoꝝ vere d̓r ē aliqͣ res. etde reliquo vere d̓r eſt illa res. ſic̄ relatioeēntia diſtinguūt̉ formal̓r. puta eēntia pat̓nitas. qꝛ videlicꝫ eēntia eſt filiatio. pr̄nitas eſt filiatio. Sic ſil̓r eēntia filius diſtigūt̉formal̓r. qꝛ eēntia eſt pr̄. filius eſt pr̄. īmodiſtingui formal̓r eſt aliud ſicut ego teneodiſtinctionē formalē. hoc eſt qͥd noīs ip̄iusſcꝫ vnū illoꝝ eſt aliqͣ res abſoluta vel relatiua. alterū eſt illa res. ſicut eēntia eſt filiꝰet pr̄ eſt filius. ideo eēntia pr̄ diſtinguūt̉formal̓r. ex quo ſunt vna res. qꝛ eēntia eſt pr̄.qn̄ hoc poſſibile eſt inuenire: tūc eſt ponendadiſtinctio formalis. qꝛ nihil aliud voco diſtingui formal̓r. qn̄ eſt poſſibile. tūc eſt ponēda. oīs res eſt eēntia ſiue illa ſit abſoluta ſiue relatiua. eſt etiā ſapīa bonitas diuina: iuſtitia diuina. eēntia diuina bonitas diuina vel ſapīa nullo diſtingunt̉. necformal̓r nec quocūqꝫ. Nec aliqͥd dꝫ cōcedide vno negari ab alio nec determinatōequacūqꝫ nec ſine determinatōe. niſi modꝰ grāmaticalis aut logicalis impediat. ꝓpter hocetiā debꝫ poni diſtinctio formal̓ in creaturis. qꝛ in nulla vna res ſimplex ē plures res diſtincte real̓r. quelꝫ earū. ſicut eēntia diuinaeſt plures ꝑſone. q̄libꝫ earū ꝑſonarū. Et iſtaeſt cauſa quare eſt hic fallacia accn̄tis. eēntiaeſt pr̄. eēntia eſt filius. filius eſt pr̄. qꝛ ſcꝫ eēntia vnica eſt plures res real̓r diſtincte. ſicuteſt fallacia accn̄tis. eſt ſortes. ē plato. plato eſt ſortes. ꝓpter vere p̄dicat̉pl̓ibus rebꝰ real̓r diſtinctꝭ. Uerū tn̄ ꝓpt̓ ꝓteruiētes eſt ſciēduꝫ intēdo dicere illa ſit p̄ciſa total̓. ſꝫ eſt alijs. de qͥbus tn̄eſt ad pn̄s diſcutiendū. qꝛ nec totā naturā fallacie accn̄tꝭ intēdo nūc declarare. Contra tn̄rōem p̄dictā inſtari pōt ꝯdictio poſſit verificari ſine nōidētitate reali. qꝛ ſortes ſūtidē real̓r. tn̄ hec eſt vera. ſortes eſt plato. hec eſt ꝟa eſt plato. Sil̓r aīal ſūt idēreal̓r. tn̄ hec eſt ꝟa. homo eſt ſpēs. ſimil̓r.aīal eſt ſpēs. Sil̓r ens eſt ſubiectū methaphiſice. vnū ē ſubiectū metaphiſice. ſꝫ paſſio. et tn̄ ſunt vna res. iiij. metaphiſice. Sil̓rhomo et riſibile ſunt vna res. et tn̄ riſibile eſtpaſſio. eſt paſſio hoīs. Sil̓r res vt indeo eſt ydea vt poſtea dicet̉. eadē res vt producta extra eſt ydea. tn̄ eſt eadē res. Similit̓ eēntia vt in pr̄e ꝯſtituit pr̄em. et eēntia

vt in filio ꝯſtituit pr̄em tn̄ eſt vna eēntiaAd primū illoꝝ dico. vl̓r ī creaturꝭ talia ꝯͣdictoria vel affirmatio negatio eiuſdē. nūꝙͣverificant̉. niſi ꝓpter nōidētitatē realē. vndeiſta verificat̉. ſortes eſt plato eſt plato.qꝛ iſte terminꝰ ſortes p̄ciſe ſupponit ſorte. etiſte terminꝰ homo ſupponere pōt platōnemanifeſtum eſt ſortes plato ſūt diſtincteres. Unde ſicut hec eſt ꝟa. ſortes ſunt idēreal̓r. ita hec eſt ꝟa. ſortes ſūt idē real̓r pͥma ꝟificat̉. qꝛ ſupponit ſorte. Scd̓aqꝛ ſupponit platōnē. Si dicat̉ ſorteset ſūt idē real̓r. accipiēdo hoīem ſorte aliquo cōi ad ſortē platonē ſic de alijs.hoībus. tn̄ aliqͥd ꝟificat̉ de ſorte ꝟe negat̉ab hoīe. ecōuerſo. Rn̄deo ſi in illa ꝓpone.ſortes ſūt idē real̓r. ly ſupponit aliqͦcōi ad fortē ad alios hoīes ſorte: ēſimpl̓r falſa ſicut poſt patebit. Ad ſcd̓ꝫ illd̓ ſi in illa ꝓpōe. homo aīal ſūt idē real̓r. tam ꝙͣ aīal ſupponūt ꝑſonal̓r eſt ſimpl̓r ꝟa tn̄ de iſtis etiā ſupponētibꝰ ꝑſonal̓r p̄nt ꝯͣdictoria ꝟificari. ſcꝫ eſt aſinꝰ. et aīal ēaſinꝰ. qꝛ ſic̄ eſt ꝟa. et aīal ſūt ideꝫ real̓r. ſic ē ꝟa aīal ſūt idē real̓r. ſic̄ etiā illa eſtꝟa non ſūt idē real̓r. qꝛ ſcꝫ ille ille ſūt idē real̓r. aliqͥd vere affirmat̉ dehoīe. et vere negat̉ ab hoīe. Un̄ vtraqꝫ illaruꝫeſt vera. homo currit currit. Si aūtaīal ſupponūt ſimpl̓r vel vnꝰ t̓minꝰ ſimpl̓r ſuꝑponeret. alius ꝑſonal̓ r. eſt ſimpl̓r falſa. hoet aīal ſunt idē real̓r. ideo eſt incōueniēsde ip̄is ſupponētibꝰ ſimpl̓r. vl̓ vno ſupponēteſimpl̓r alio ꝑſonal̓r ꝯͣdictoria ꝟificari. Ad 1aliud ens eſt ſubiectū metaphiſice. vnū eſt ſubiectū metaphiſice d̓r ſūt idemreal̓r. qꝛ ſic ſunt diſtincti ꝯceptꝰ. quoꝝ vnꝰeſt aliꝰ. Nec eſt intētiōis ph̓i. iiij. metaphiſiceꝓbare iſti ꝯceptꝰ ſunt vna res. ſꝫ vnūſignificat aliā ſuꝑuenientē enti de qua ens p̄dicet̉ eēntial̓r in qͥd. nūqͣ tn̄ poſſēt ꝯͣdictoria ꝟificari de ente vno. niſi eēnt diſtīcteres que aliter importarēt̉ vnū conceptū. etaliter aliū. ita habeāt diſtinctum qͥd noīſvel vnū habeat qͥd noīs aliud no. ſic ē deente vno. ens vel hꝫ qͦd noīs. vel habetaliud qͥd noīs ꝙͣ vnū. Unde qͥd noīs vniꝰ eſt. eſt ens indiuiſū in ſe. et ab alijs diuiſū vl̓ diſtictū. id aūt ē qͥd noīs ent̓. pꝫ illd̓ qͥdnoīs importat̉ aliqͣ nōidētitas real̓. ideo iſtiꝯceptꝰ ſūt ſynonimi pōt aliqͥd p̄dicari devno ꝟe negari reliqͦ. Ita ē de vno bonoſic alijs. īportāt diſtinctas res ſuꝑuenientes enti. de qͥbꝰ ēs p̄dicet̉ eēntial̓r ī qͥdſꝫ qd̓libꝫ hoꝝ īportat det̓mīato aliqd̓ ens

gd̓o

nitatur pͥmo

Septo.

Tentio

Cuarto.

Crinto

G

Id tertiū

KAd ſcd̓m

Rn̄r ad primū