Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

limiSententiarum

Libri primiformalē vbicūqꝫ ponit̉. Et arguo ſic. Ubicūqꝫeſt aliqͣ diſtinctio vel nōidētitas. ibi pn̄t aliqͣꝯͣdictoria de illis verificari. ſed īpoſſibile eſt ꝯͣdictoria verificari de quocūqꝫ. niſi illa vel illapro quibꝰ .ſ. ſupponūt ſint diſtincte res. vel diſtincte rōes. ſiue entia rōnis. vl̓ res. Sedſi oīa illa ſunt ex natura rei. ſunt diſtīctenes. nec res. erūt diſtīcte res. Haior ēmanifeſta. qꝛ ſi a. b. ſunt idē oībus modistūc ſunt iſte ābe vere. a eſt idē a oībus modis. b eſt idē a oībus modis. ita eſſe idē abus modis. eſſe idē a oībus modis verificāt̉ de a b. Et ita ip̄i cōcedūt ſapīa diuīa ēformalit̓ ſapīa diuina: bonitas diuina eſtformal̓r ſapīa diuina. ita eſſe formal̓r ſapīaꝫdiuinā perificat de ſapīa diuina pere negat̉de bonitate diuina. ita vl̓r. vbicūqꝫ ē aliqͣ diſtinctio vel nōidētitas. ibi vere ꝯtingit aliqͥdvere affirmari de vno. vere negari reliquoMinorē ꝓbo. qꝛ oīa ꝯͣdictoria hn̄t eqͣlē repugnātiā int̓ ſe. Tāta em̄ ē repugnātia īter aīam aīam. aſinū nōaſinū. ꝙͣta ē int̓ deūdeū. ſiue ens nōens. Niſi forte dicat̉ eſſe maior repugnātia int̓ iſta ꝙͣ illa. ꝓpt̓ maiorē ꝓfectionē alicuiꝰ ꝑtis in vna ꝯͣdictione ꝙͣ in alia.Sed ē ad ꝓpoſitū. Nūc aūt ex aliqͥbꝰ ꝯͣdictorijs ꝯtigit inferre. illa de quibꝰ verificat̉ſunt diſtīcte res. vel diſtīcte rōes. vel res. vl̓r nūqͣ idē vere affirmat̉ vere negat̉. niſiꝓpt̓ diſtinctionē rerū vel rōnū. vel rei rōis.Aſſumptū pꝫ. qꝛ ſequit̉ formal̓r. A eſt. b ē ibi ē aliqͣ diſtinctio rerū vel rōis. vel reinis. Exēplū pͥmi. Ut ſi ſb̓a ē. accn̄s ē. ſeqͥt̉ ſunt vna res. ſꝫ diſtincte res in actu vl̓ inpotētia. Sil̓r ſi vnū ens rōis ītelligit̉. puta A b. qd̓ ē ens rōis intelligit̉. ſeqͥt ſunt diſtincta entia rōis. Sil̓r ſi a ē extra aīaꝫ. beſt exͣ aīaꝫ ſꝫ obiectīe tm̄ in aīa. ſeqͥt̉ a b diſtingunt̉. ſic̄ ens reale ens rōnis. vt videt̉.ex affirmatiōe negatiōe eiuſdē de entibꝰ realibꝰ ꝯtingit inferre nōidētitatē realē. ſi eſſeidē formal̓r ſapīe: ꝟe affirmat̉ de ſapīa: ꝟe negat̉ a bonitate. oportet ſapīa diuina bonitas diuina īportet aliqͣ ſunt idē realiter.Confirmat̉ iſta. qꝛ qua rōe tu dicis. aliqͥdp̄t vere negari de ſapīa diuina. vere affirmari de bonitate diuina. obſtāte reali idētitate ꝓpter ſolā diſtinctionē formalē. eadē facilitate dicā vl̓r eſſe eſſe verificātur de ab ꝓpt̓ diſtinctionē formalē. obſtāte ſintidē realit̓. ita perit oīs via ꝓbandi aliquā diſtinctionē vel nōidētitatē realē int̓ quecunqꝫSi em̄ dicas. aſinus eſt rōnalis ē ronalis. diſtinguunt̉ real̓r aſinus. Dicā ſequit̉. ſꝫ ſufficit diſtinguunt̉ formaliter.

Ad iſtud argumētū poſſet dici qn̄ aliqͥdAidem vere affirmat̉ vere negat̉ ſimpliciterabſolute ſine additōe alicuiꝰ modi. tūc ꝯtīgitinferre nōidentitatē realē. ideo bene ſequit̉ſimpl̓r. A eſt et beſt. ergo eſt ibi nōidentitas realis. Sil̓r ſequit̉. ſapiētia diuina eſt ſapientia diuina. bonitas diuina eſt ſapīadiuina. diſtinguunt̉ real̓r. vel ſunt idemreal̓r. Sed qn̄ aliquid aliquo modo ſincategoreumatico affirmat̉ negat̉ requirit̉idētitas realis. ſed ſufficit nōidētitas formal̓.ita eſt ī ꝓpoſito. Nam eſt ꝟa. ſapīa diuina ēformal̓r ſapīa diuina. hec ſil̓r bonitas diuīa eſt formal̓r ſapīa diuina. Sed hoc ſufficit. quia ita ſunt iſta ꝯͣdictoria. eſſe formaliterſapīam diuinā. eſſe formal̓r ſapīam dīnā.ſicut illa. eſſe ſapīam diuinā eſſe ſapiētiādiuinā. ita ex illa ꝯͣdictione ꝯtingit inferrenōidentitatē realeꝫ ſicut ex illa. vel rōne tudicis. ex iſta ꝯtingit inferre nōidētitatērealē. eadē rōne dicā ego nec ex illa. Ideo Rꝓpter iſtaꝫ rōem dico ſapīa diuina oībꝰ modis eſt eadē eēntie diuine quibꝰ eēntia diuīaeſt eadē eēntie diuine: ſic de bonitate diuīaet iuſtitia. nec eſt penitus aliqͣ diſtīctio ex natura rei. vl̓ etiā nōidētitas. Cuius eſt. qꝛ ꝙͣuis talis diſtinctio vel nōidentitas formalispoſſit poni eque facil̓r inter eēntiā diuinaꝫ etſapīam diuinā. ſicut inter eēntiā relationeꝫqꝛ tn̄ eſt difficillima ad ponēdū vbicūqꝫ ponatur. credo eam eſſe faciliorē ad tenendam.ꝙͣ trinitatē ꝑſonarū cum vnitate eſſentie. id̓o debet poni niſi vbi euidēter ſequit̉ ex traditis in ſcriptura ſacra vel det̓minatōe eccleſie. ꝓpter cuius auctoritatē dꝫ oīs captiuari. Et ideo oīa tradita in ſcriptura ſacra.det̓mīatōe eccl̓ie dictis ſcōꝝ p̄nt ſaluariponēdo eaꝫ inter eēntiā ſapīam. ideo ſimpl̓rnego talē diſtinctōeꝫ ibi poſſibilē. vl̓r nego in creaturꝭ. ꝙͣuis poſſet teneri in creaturisſic̄ in deo. Ita em̄ credo facile ē tenere trinita ꝑſonarū vnitate eēntie in creaturꝭ. ſic̄ indeo. nec difficiliꝰ eſt ꝓpt̓ qͣſcūqꝫ rōes ī oppoſi. Ꝙꝛ credo ſtatu iſto eq̄ poſſet ſatiſfierirōnibꝰ ꝓbātibꝰ eſſe tres ꝑſonas in vna eēntia in creaturꝭ. ſic̄ in deo. nec pōt euidēter cogͦſci plꝰ fac̄ infinitas ad ſint pl̓es ꝑſone īvna eēntia ꝙͣ finitas. qꝛ tn̄ vnū eſt expreſſū inſcriptura. alid̓ vr̄ repugͣre rōni. vnū ēponēdū aliud negandū. Ita dico in ꝓpoſito qꝛ ex traditꝭ ī ſacͣ ſcriptura euidēter ſequit̉. eēntia dīna eſt formal̓r relatio. ſic̄ pꝰ patebit. ſequit̉ ex iſtis. nec ex det̓minatōneeccl̓ie. nec ex dictꝭ ſcōꝝ. eēntia eſt formaliter ſapīa. nec cōcludit. ſimpl̓r dico

Rn̄ſio aucrori.

Rn̄ſio adiuſi