diſtinctionisQueſtio VI
real̓r vna ſimplex eēntia. Ad vltimū dico. ꝙplus repugnat eēntie diuine terminare actuꝫintelligēdi ſine ꝑſona. ꝙͣ repugnat vni ꝑſoneterminare nature aſſumpte depēdētiam ſinealia. ſic̄ ẜꝫ bt̄m̄ aug. plꝰ repugͣt vni ꝑſone creare ſine alia ꝙͣ īcarnari ſine alia. ſꝫ vn̄ hͦ ē notūDico ꝙ vnū eſt notū per ſcripturā. ⁊ aliud nō.et ideo debet vnū cōcēdi ⁊ nō reliquū. Undeper rōneꝫ etiā ſupponēdo articulū fidei de trinitate nō pōt plus ꝓbari ꝙ vna ꝑſona pōt incarnari ſine alia. ꝙͣ ꝙ vna pōt creare ſine alianec pōt ꝓbari plus ꝙ relato pōt eſſe rō terminādi dependetiā nature aſſūpte. ꝙͣ ꝙ pōt eſſerō terminādi depēdētiā rei create. Unū tn̄ eſttenendū ⁊ nō aliud. ꝓpter rōem dictam.Queſtio ſexta diſtinctionis prime.Exto quero vtrūvolūtas ꝯtingēter ⁊ libere fruat̉ fine vltimo. Ꝙ nō. qꝛ volūtas naturaliter inclinat̉ ad volēdū finē vltimū. ſic̄ vnūqd̓qꝫ naͣl̓r inclinat̉ in ſuā ꝑfectōnēgͦ nō pōt in oppoſitū. qꝛ ī quocūqꝫ fuerit oppoſitū illiꝰ ad qd̓ naͣl̓r inclinat̉ violetat̉. ſꝫ volūtaſnō pōt violetari. gͦ ⁊c. Ad oppoſitū. volūtas ēreceptia volitōis ⁊ nolitōis reſpcū cuiuſcūqꝫobiecti. ſꝫ nulliꝰ ē receptiua niſi cuiꝰ ē actiua. gͦactiue pōt ī volitōeꝫ reſpcū cuiuſcūqꝫ obiectiet etiā in nolitione. gͦ libere ⁊ ꝯtingēter. Adqonē d̓r ꝙ volūtas nō nccͣrio fruit̉ fine vltimoonſo in vl̓i. Scd̓o ꝙ nec fine vltimo on̄ſo ī particl̓ari ſꝫ obſcure. Tertio ꝙ nec fine vltīo on̄ſoclare in ꝑticulari. Primū ꝓbat̉ pͥmo ſic. Neceſſitas naͣl̓ n̄ ſtat cū libertate. qꝛ naͣ ⁊ volūtasſunt pͥncipia actiua hn̄tia oppoſitū modū pͥncipiādi. gͦ cū mō pͥncipiādi volūtatꝭ nō ſtat modꝰ pͥncipiādi nature. ſꝫ volūtas libere vult finēgn̄ p̄t ncc̄itate naͣli velle finē. nec ꝑ ꝯn̄s aliqͦmonecria. Aſſūptū ſcꝫ ꝙ volūtas libere velitfinē ꝓbat̉. qꝛ eadē eſt potētia q̄ vult finē ⁊ illd̓qd̓ eſt ad finē. gͦ eūdē modū agēdi hꝫ. qꝛ diuerſi modi operādi arguūt diuerſas potētias. libere aūt oꝑat̉ circa ea q̄ ſūt ad finē. gͦ circa finē. Preterea ẜm bt̄m auguſtinū .i. retracta.c. ix. nihil ē tā in ptāte volūtatꝭ ꝙͣ ip̄a volūtasqd̓ nō intelligit̉ niſi ꝙͣtū ad actu elicitum ſi gͦactus volūtatis ſit in ptāte volūtatꝭ medianteactu alterꝰ potētie. ml̓to fortiꝰ ē in ptāte volūtatis immediate. ſꝫ in ptāte volūtatis eſt vellevel nō velle finē mediāte actu intellectꝰ. qꝛ inptāte volūtatis eſt auertere intellectū a ꝯſideratōne finis. gͦ ⁊c. Confirmat̉ iſta ratio. quiaillud quod nō impeditū neceſſitat̉ ad agendūde neceſſitate remouet ꝓhibēs actōeꝫ ſi pōt.ergo ſi volūtas nō impedita. neceſſitata ex na
tura ſua ad agēdū de neceſſitate. remouet neceſſario oē ꝓhibens illā volitionē ſi pōt. ꝓhibēs aūt hāc volitionē eſt nō cōſideratio finis.⁊ hāc pōt volūtas remouere faciēdo ītellectūſtare in ꝯſideratiōe finis. gͦ volūtas de neceſſitate faciet intellectū ſtare ī cōſideratiōe finisHaior ptꝫ. qꝛ qd̓ ex ſe neceſſitat̉ ad agenduꝫnūqͣ ꝓhibet̉: niſi ꝑ aliqd̓ repugnās vincēs virtute eius actiuā. ſic ptꝫ de graui. ꝓhibet̉ enī adeſcēſu ꝓpter aliqͥd repugnās vincēs eius inclinatōeꝫ. ⁊ pari neceſſitate remouet īpedimētuꝫ ſi pōt. Itē arguit̉ ſcd̓o ſic. oē agens de neceſſitate. agit ẜm vltimū potētie ſue. qꝛ ſic̄ nōeſt in ptāte eius actio. ita nec modus agēdi .ſ.intēſe vl̓ nō intēſe agere. gͦ volūtas de neceſſitate volet ſꝑ finē intēſiſſime. ⁊ ꝙͣtū pōt cuiusoppoſituꝫ exꝑimur. Tertio ſic. potētia libera.ꝑ ꝑticipationē nō magis tēdit in obiectū ꝑfectu ꝙͣ in aliud obiectu. gͦ nec potētia libera ꝑeſſentiā. Non eſt aūt dr̄a int̓ finē volitū ⁊ aliavolita. niſi ex ꝑte obiecti ꝑfectioris. An̄s ptꝫ.qꝛ viſus qͥ eſt potētia libera ꝑ ꝑticipatione. qͣtinus actus eius ſubeſt īperio voluntatis. nōmagis nccͣrio videt pulcrū ꝙͣ minꝰ pulcrū. ⁊ iōab vtroqꝫ eqͣliter auertit. ⁊ vtrūqꝫ eq̄ cōtingēter videt. Scd̓o ꝙ dicit̉ ꝙ nō nccͣrio fruit̉ fine ī ꝑticulari obſcure apprehēſo. pꝫ ex ꝓbatione tertij. Tertiū ꝓbat̉ ſcꝫ ꝙ volūtas etiā eleuata ꝑ caritatē non neceſſario fruit̉ vltīo fineclare viſo. Primo ſic. qn̄ pͥncipiū elicitiuū nōneceſſario elicit. habes illud principiuꝫ nō neceſſario agit. ſꝫ principiuꝫ elicitiuū eodē mō ſehabēs quo prius qn̄ eliciebat ꝯtingēter actuꝫnullo mō elicit neceſſario. gͦ nec agens habēsillud principiū neceſſario aget. Uolūtas aūthabes eandē caritatē quā modo hꝫ. ꝯtingent̓pͥus eliciebat actū fruendi. gͦ modo nō nccrioelicit actū illū. cū nulla talis ſit facta mutatioex ꝑte eius. hoc ptꝫ in raptu pauli. ſi pͥus habuit eqͣlē caritate cū ea quā habuit in raptu illo. nulla erat mutatio ex ꝑte volūtatis: nec pͥncipij elicitiui. nll̓a gͦ neceſſitas eliciēdi tūc magis ꝙͣ nūc. nec ꝑ conſequēs neceſſitas agendiUel format̉ ſic ro. neceſſitas agēdi nō pōt eēniſi ꝑ aliqͥd intrinſecū actīo pͥncipio. Per hocaūt ꝙ intellectꝰ mō videt obiectu. nihil nouūeſt intrinſecuꝫ pͥncipio actīo in fruitiōe. gͦ necnoua neceſſitas agēdi. Maior ꝓbat̉. alioquīneceſſitas agēdi nō eſſet ꝑ rōeꝫ pͥncipij actiui.⁊ ita ꝑ nichil. vel ꝑ prīcipiū extrinſecū. ⁊ ꝑ cōſequēs ꝑ illud eſſet agere. Hinor ptꝫ. qꝛ viſiovel nō eſt cā fruitiōis vel nō pͥncipalis. ſꝫ neceſſitas agēdi nō eſt niſi ꝑ aliqͥd pͥncipio actiuo pͥncipali intrīſecū. Nā ſcd̓ariū nō dat actiuitatē prīcipali. ſic̄ nec det̓minat ip̄m ad agē.
g iiij
Recūda
Confirmatio
Probat̉ pͥmo
Ouetus vi
Rn̄ſio ſcotitenꝫ
Ad quintū
Scd̓m probabit̉
Scd̓m probabit̉OTertiū ꝑhabitur
OTertiū ꝓhabitur
Tertio.