libri primiSententiarum
Idū. ſed ecōuerſo prīcipale agēs ex ſe ẜm modūſui vtit̉ ſcd̓ario. ita ꝙ ſi nihil in prīcipali excludat cōtingentiā. tota actio erit ꝯtingēs. Itēaut finis mouet. aut potētia mouet. Si finisptꝫ. ꝙ nō eſt neceſſitas. qͥa ille finis ad nulluꝫactu creatū nccrio mouet. Si voluntas. ⁊ illanō hꝫ dr̄am ex ꝑte obiecti niſi approximatōeꝫmaiorē vel minorē. tūc arguo. Diuerſa approximatio paſſi ad agēs nō cauſat neceſſitatē: ſꝫtm̄ intēſiorē actionē. ſicut ptꝫ de calido reſpectu calefactibiliū plus ⁊ minꝰ approximatoꝝ.Diuerſa aūt pn̄tia obiecti. puta viſi ⁊ nō viſi.nō videt̉ eſſe niſi diuerſa approximatio eiꝰ circa qd̓ dꝫ eſſe actꝰ volūtatis ad volūtatē. gͦ illd̓nō diuerſificat ncc̄itatē: ⁊ n̄ ncc̄itatē. ſꝫ tm̄ fac̄ti. intenſiorē ⁊ minꝰ intēſuꝫ actū. Ꝙͣuis ꝯcluſiones vt credo ſint tenēde. tn̄ rōnes nō vidēt̉ ꝓbare ſufficient̉. Ideo arguo ꝯtra eas. Cōtra pͥmā cuiꝰ virtꝰ ſtat in hoc ꝙ eadē potētia nō hꝫdiuerſuꝫ modū pͥncipiādi. Arguo. qꝛ iſta ꝓpoſitio ſi ītelligat ꝙ eadē res oꝑatiua indiſtīctaoī modo ex ꝑte rei. nō habꝫ reſpectu diſtīctoꝝdiſtinctos modos principiādi. eſt ſimpl̓r falſaqꝛ volūtas diuina nccͣrio eſt principiū ſpirādiſpūſſctī ẜm iſtos. ⁊ ip̄a eadē eſt principiū creāodi creaturas ꝯtigent. Ita dicerēt illi de aliau opinionē. ꝙ eadē volūtas eſt pͥncipiū naturarile ⁊ nccͣriuꝫ volēdi finē vltimū. ⁊ eadē eſt principiū cōtingēs ⁊ liberū volēdi ea q̄ ſunt ad fiqͦtne. Si dicat̉. ꝙ prīcipiare cōtīgent̓ ⁊ nccͣriopōt ꝯpetere eide reſpectu diuerſoꝝ. nō aūt pͥncipiare natural̓r ⁊ libere. Hoc nō valet. qꝛ nōplus repugnāt prīcipiare natural̓r ⁊ libere diuerſa ꝙͣ prīcipiare nccͣrio ⁊ ꝯtingent̉ diuerſa.Sil̓r hͦ dato hēt̉ ꝓpoſitū ꝙ nō eſt incōueniēsqͥn volūtas nccͣrio ferat̉ ī finē. ⁊ tn̄ ꝯtingent̓ īilld̓ qd̓ ē ad finē. ita ꝙ ex talibꝰ moīs prīcipiādi diuerſis nō pōt oppoſitū probari. ꝙͣuis ẜmiſtos in vtrūqꝫ ferret̉ libere. Pret̓ea. ſic̄ poſtea declarabit̉ ītellectꝰ ⁊ volūtas nullo mō diſtinguūtur ex parte rei. ⁊ tn̄ ẜm iſtū intellectꝰnccͣrio cauſat intellectioneꝫ. ⁊ cōtingent̓ ⁊ libere volūtas cauſat volitionē. Pret̓ea. ꝙ nōtm̄ idē principiū poſſit eſſe cauſa diuerſoꝝ ſpēita ꝙ aliquoꝝ ſit cā naturalis ⁊ aliquoꝝ libera. ſꝫ ꝙ reſpectu eorūdeꝫ ſpē pōt eſſe cā naturalis ⁊ libera videt̉. qꝛ volūtas ẜm iſtū doctoreꝫꝯtingent̓ ⁊ libere cauſat dilectionē ſuijp̄ius īſeip̄a. ⁊ ip̄a eadeꝫ voluntas natural̓r ⁊ nccͣriocauſat dilectōeꝫ ſuijp̄ius in alia volūtate. Aſſumptū pꝫ. qꝛ ẜm iſtū doctorē. obiectū eſt cāꝑtialis: nō tm̄ actꝰ ītelligēdi: ſꝫ etiā actꝰ volēdi.ſꝫ obiectū diſtinctū a volūtate mō nō cauſat illū actū illiꝰ volūtatꝭ ꝯtingent̓ ⁊ libere. qꝛ tūc ille actꝰ eſſet ī ptāte ſua. ⁊ ꝑ ꝯn̄s poſſet nō diligi
ab illa volūtate ẜm libitū ſuū. qd̓ eſt māifeſtefalſū. gͦ neceſſario cauſat̉ ab ea. Si dicat̉ ꝙ volūtas nō cauſat volitionē in alia volūtate immediate. ſꝫ tm̄ mediāte actu cognoſcēdi. Hocnō ſufficit. qꝛ nō videt̉ de intentōe iſtiꝰ doctoris ꝙ actus intelligēdi ſit preciſe cauſa effectiua actus volendi. et cū aliqͥd alid̓ a voluntateeſt cauſa actiua partialis actus volendi. ergoilla cā ꝑtialis erit obiectū. ſil̓r hͦ dato. ſaltemhr̄ ꝓpoſitū ꝙ volūtas eſt cā cōtingēs ⁊ liberaactus diligēdi ſeip̄am. ⁊ ꝙ eadē volūtas eſt cānatural̓ ⁊ ncc̄ria. vel actus volēdi in alia volūtate: vel actus intelligēdi vel ſpēi intelligibil̓ſi reqͥrit̉ ante intellectionē. Et qd̓cūqꝫ iſtoruꝫdetur. hr̄ ꝓpoſitū ꝙ ideꝫ reſpectu vniꝰ pōt eſſepͥncipiū naͣle. ⁊ reſpectu alterius liberuꝫ. Sidicat̉ ꝙ obiectū nō eſt cā effectiua ꝓprie ⁊ ꝑ ſeſed quodā ſpāli mō candi. Iſta reſpōſio ē ꝯtrapͥncipia iſtius doctoris qͥ ꝓbat ꝙ obiectuꝫ eſtꝑtialis cā intellectōis ꝑ hoc ꝙ nō pōt poni intellcō ſine obiecto. gͦ videt̉ ponere ꝙ obiectūeſt ꝓprie cā. Sil̓r eque facil̓r poſſet poni ꝙ calor nō cauſat effectiue ꝓprie. ſꝫ quodā ſpecialimo cāndi. Pret̓ea ſcd̓a rō nō ꝯcludit. qꝛ dicerēt leuit̉ ad btm̄ auguſtinū ꝙ intelligit d̓ actuvolūtatis reſpcū eoꝝ que ſūt ad fine. nō auteꝫde actu volendi reſpcū finis. Pret̓ea ꝯfirmatio illa nō videt̉ ꝯcludere. qꝛ nō eſt incōuēiēsꝙ aliqͥd ſit in ptāte volūtatꝭ mediāte actu aliquo. ⁊ tn̄ ꝙ immediate non ſit in ſua ptāte. qͥnſi illud aliud ponat̉ nccͣrio tēdat in illū actuꝫAſſumptū pꝫ. qꝛ volūtate tēdēte in aliqd̓ an̄snccͣrio tendit in ꝯn̄s ſcitū eſſe ꝯn̄s. ita ꝙ ſtātepͥma volitōe ⁊ actu illo intellectꝰ. volūtas neceſſitat̉ ad ſcd̓am. nec pōt nō elicere ſcd̓am niſi deſtruat pͥmā. Et ita dicerēt alij. ꝙ ſtāte ītellectōe finis volūtas neceſſitat̉ ad volendū finem. ita ꝙ nō pōt nō velle finē niſi deſtruat ītellectōneꝫ finis. Si dicat̉ ꝙ ꝙͣuis ſtante vnavolitiōe nccͣrio ſequat̉ alia volitio. tn̄ hͦ nō eſtpoſſibile de intellectōe. qꝛ nō eſt ſil̓is ordo volitōis ad intellectōes ſeu intellectōis ad volitionē. qͣlis eſt vniꝰ volitōis ad aliā. Cōtra. hͦnō ſufficit. qꝛ volūtas poterit ſic diſponi ꝙ hꝫaliquē actū in ſua ptāte. ꝙ nulla fcā variatiōep̄uia illi actui. pōt libere illū actū elicere vel n̄elicere. ⁊ ſola intellectiōe de nouo ſuꝑueniētevolūtas nccͣrio eliciet illū actū. gͦ nō eſt inconueniēs ꝙ aliqͥs actus ſit in ptāte volūtatꝭ mediāte actu intellectꝰ poſito in eſſe cuꝫ ceterisdiſpōnibꝰ. ⁊ tn̄ ꝓpt̓ intellectionē de nouo ſuꝑueniētē nō ſit ſimpl̓r in ptāte volūtatꝭ. Aſſumptū pꝫ. qꝛ ponat̉ ꝙ aliqͥs velit efficacit̉ ſanitatem. ſed ignoret an potio amara ſit nccͣrio re qͥſita ad ſanitateꝫ ꝯſequēdā vel nō. Hoc poſito
Cuiſſē hegreſē homas .i. ij. q x. argumēto. i. ⁊. ij. ⁊ hericꝰ de gandauo qͦtlibet quarto.
Cōtra rōes ſcori.