libri primiSententiarum
Libri primiin filio. Adliud etiā incōueniēs nō ſequiturqꝛ eēntia vt in filio eſt prior aliqͣ prioritate etiāip̄o. ſcꝫ prioritate cuiuſdā coitatis. Nā eēntiaque eſt in filio eſt filius. ⁊ tn̄ pater nō eſt filiuſTn̄ de iſta ꝓpōne reduplicatiua. eēntia vt ī filio eſt prior ꝓprietate. pōt dici ꝙ ip̄a eſt falſa.qꝛ infert iſta. om̄e quod eſt in filio eſt prior ꝓprietate pr̄is. qd̓ eſt falſum de filiatōe. Et idoꝙͣtuꝫ ad tales ꝓpōnes reduplicatiuas. an ſintvere vel falſe. reducendū eſt ad regulas q̄ dicētur infra. diſt. xij. q. iij. de ꝓpōnibus reduplicatiuis. Et qn̄ d̓r ꝙ ſi intelligibile vt in aliquoproducēdo eēt principiū bt̄ītudinis pr̄is. pat̓nō eēt btūs a ſe. gͦ ſi ſit obiectū vt ī aliquo producēdo nō eſt pater btūs a ſe. Dico ꝙ producēdū pōt dupl̓r accipi. vel pro n̄ producto. qd̓ tn̄producet̉. ⁊ ſic ꝯn̄a eſt bona. ſꝫ tūc eſt ans faliūqd̓ ſumit̉. ſcꝫ ꝙ filius eſt producēdus. Nā iſtomō accipiēdo producēdū. nūꝙͣ filius fuit producēdꝰ nec vnꝙͣ erit producēdus. Al̓r pōt accipi producēdū pro producto qd̓ ⁊ vere producet̉. ſicut filiꝰ ſemꝑ producit̉ ⁊ ſemꝑ producet̉.⁊ ſic ꝯn̄a nō valet. nā obiectū nō eſt principiūintellectōis. ⁊ iō nō ſequit̉. btīficat̉ aliquo qd̓eſt vel erit in producēdo. gͦ nō eſt btūs a ſe. qͥailla viſio eſt eadē total̓r in producēte ⁊ producēdo. Si dicat̉ ꝙ tūc in primo ſigno originisin patre non eſt filius. qꝛ in primo ſigno filiusnō eſt. Dico ꝙ ſignū ſi ꝯcedat̉ in deo nō pōt eēniſi eēntia vel ꝑſonal̓ relatio. Et ideo idē eritdicere. in primo ſigno originis filiꝰ nō eſt. ⁊ dicere. filius nō eſt in pr̄e. vel nō eſt in eēntia. vl̓filius nō eſt in pr̄nitate. Et de iſtis pꝫ ꝑ predii cta qͥd eſt dicendū. Ex p̄dictis rn̄deo ad formā ꝗͣſtionis ꝙ nō eſt poſſibile frui aliquo qd̓ ēreal̓r deus. ſeu hr̄e fruitōem reſpctū alicuiꝰ qd̓eſt real̓r deus. nō habēdo fruitionē alicuiꝰ qd̓eſt real̓r deus. ꝓpter idētitatē realē eēntie adꝑſonas ⁊ relatōes dīnas. Et ſi dicat̉ ꝙ ẜm predicta pōt haberi ꝯceptus ꝓprius eēntie dīne.ſicut pōt haberi nomē ꝓpriū diuine eēntie puta tale nomē qd̓ ſignificet idē qd̓ neqꝫ ē generans neqꝫ gnatū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cū tante abſtractōisſit volūtas ſicut intellectus. poterit voluntasfrui eēntia nō fruēdo ꝑſōa. Dico ꝙ ꝙͣuis intellectio illa eēt aliquo mō ꝓpria dīne eēntie. ſic̄nomē tale eēt ꝓpriū. ⁊ ita tūc intelligeret̉ eēntia ⁊ nō ꝑſona illa intellectōe: tamē fruitio nōeēt ꝓpria. īmo talis tūc frueret̉ tam eſſentia ꝙͣꝑſona ꝓpter identitatē realē eēntie ⁊ ꝑſone: ⁊hͦ. qꝛ exp̄ſſum eſt ꝙ eēntia neqꝫ eſt generās neqꝫ ꝓducta. ⁊ ꝙ q̄libet ꝑſona eſt generās vel ꝓducta. ⁊ ꝑ ꝯn̄s talis ꝯceptus eſt ꝓprius eēntieet ſibi cōueniēs ꝑ p̄dicationē: ⁊ nō p̄dicat̉ dealiqua ꝑſona. nec de ꝓnoīe demōſtrāte p̄ciſe
Sententiarumꝑſonā. ⁊ hoc eſt tūc cōuertibile cū hoc ꝙ dicoeēntiā intelligi illa intellectōe ⁊ ꝑſonā nō intelligi illa intellectōe. Non tn̄ debet abſolutenegari ꝑſonā intelligi illa intellectōe. et hoc:qꝛ ꝙuis ille ꝯceptus nō reſpiciat ꝑſonā tanꝙͣſubijcibilē reſpectu illius ꝯceptus. tn̄ dat ītelligere vel ꝯnotat. vel alio mō ſignificat ꝑſonāEt iō illa intellectōe aliquo mō ꝑſona intelligit̉. ꝙͣuis nō eodē modo. ſicut nec eodē modoſignificat̉. Et ita pꝫ quō pōt ſaluari qd̓ dictuꝫeſt prius. ſcꝫ ꝙ nunꝙͣ nec abſtractiue nec ītuitiue pōt intelligi eentia niſi intelligat̉ ꝑſona.ꝙͣuis poſſit hr̄i aliqͥs ꝯceptus ꝓprius dīne een̄tie. qui tn̄ aliquo mō importabit ꝑſonā. ⁊ eod̓mo aliquo mō intelligit̉ ꝑſona. Et ita pꝫ quōſub vno ſenſu pōt cōcedi. ꝙ pōt intelligi eſſentia nō intellecta ꝑſona. qꝛ ſequit̉ ex creditis īſcriptura vel ex determinatōe eccl̓ie. Sed nōdꝫ cōcedi ꝙ aliqͥs pōt frui eēntia nō fruēdo ꝑſona. qꝛ hec nō ſequit̉ euidēter ex creditis. Etideo qn̄ aliqͣ ſunt idē real̓r. nō eſt tanta abſtractio volūtatis ſicut intellectus. ſcꝫ ꝙ ſicut intellectꝰ pōt intelligere vnū ſine alio mō ſuꝑiꝰdeclarato. ꝙ eodē mō volūtas pōt frui vno nōfruēdo alio ꝓpter rōem dictā. Ad pͥmū argu ꝓmentū pͥncipale pꝫ ꝑ iaꝫ dicta. quō eqͥuoce accipiēdo. pōt eēntia intelligi ſine ꝑſona. ⁊ quōno. Ad ſcd̓m ꝯcedo ꝙ ome pͥus cauſalitate ⁊tꝑe ⁊ ꝑfectōe pōt intelligi a nobis ſine poſteriori. ꝙͣuis nō a deo: ſed pͥus pͥoritate cuiuſdaꝫcōitatis. cū quo tn̄ eſt vnū real̓r. nō pōt intelligi ſine illo. hmōi eſt eēntia reſpectu ꝑſone. Etꝓpter calumniātes expono me ⁊ dico. ꝙ nihilaliud intelligo ꝑ eēntiā eſſe priorem ꝑſona. niſi ꝙ eēntia eſt tres ꝑſone ⁊ tres relatōes. ⁊ nul 7la ꝑſona eſt tres ꝑſone. Ad ꝯfirmationē dicoꝙ intellectus pōt ꝯiūcta in re diuiſim intelligere. ſꝫ ſi ſint vna res. vel ſi aliqua vna res ſimplex eſt illa. nō pōt intellectus intelligere diuiſim. Ita eſt in ꝓpoſito ꝙ eēntia ⁊ ꝑſona nonſunt ꝯiucta in ſe. ſicut paries ⁊ albedo ꝯiūgūt̉immo ſūt vna res. ⁊ iō nō pōt intelligi eēntianiſi intelligat̉ ꝑſona. ꝙͣuis albedo poſſit ītelligi nō intellecto pariete. Ad tertiū dicēdū ꝙ 1relatio nō hꝫ diſtinctā bonitatē. nec hꝫ etiamdiſtinctā entitatē ab entitate eēntie. qꝛ relatio ⁊ eēntia nō ſūt due entitates. Et ii dicat̉ ꝙeſt diſtincta entitas ab alia relatōe. pōt ꝯcediꝙ eſt diſtincta entitas relatiua. qꝛ tn̄ iſte dueentitates relatiue ſūt vna ſimplex entitas abſoluta. iō non pōt vna intelligi ſine alia. Adquartū per ide dicendū eſt. ꝙ vna res pōt ītelligi nō intellecta alia re. qn̄ ille due res nō ſūtvna res ſimplex. qn̄ aūt ſūt vna res ſimplex nooportet. Ita eſt in ꝓpoſito. qꝛ due ꝑſone ſunt
Ad formā q̄oniſ
Ad quartū
Ad tertiū
Ad cōfirmatōeꝫ
Ad pͥmū pͥnd
Ad ſcd̓m
iu