Queſtiolunctionis

Diſtinctionisbeatificā quā reciꝑet pr̄ a tribus ꝑſonis vl̓ abaliquo vt in tribꝰ. Ex quo vidēt̉ ſeqͥ duo abſurda. Primū ꝙ nō oēm ꝑfectionē hꝫ pr̄ a ſe. Aliud ꝙ nō oīs ꝑfectio ſimplex vel eēntial̓ ſit aliquo mō prior ꝓprietatibꝰ. ſed aliqͣ quaſi poſterior ip̄is ꝑſonis. puta illa q̄ eſt ab obiecto vt ītribꝰ. ſi em̄ intelligibile vt in aliquo ꝓducēdoeēt principiū btītudīs pr̄is. pater nō eēt btūsa ſe. xv. de trinit̓. c. vij. gͦ ſi eēntia vt in ꝓductoſit ꝑ ſe obiectū btītudinis patris. pat̓ nō eritbtus a ſe. ꝯn̄a ꝓbat̉. qꝛ obiectū vt eſt obiectuꝫnō minꝰ requirit̉ ad btītudinē ꝙͣ intellectus.Ad iſtud rn̄deo qn̄ accipit̉. q̄libet ꝑſona intelligit formal̓r intellectu vt eſt in ip̄a. nō vt ēin alia nec vt in tribus. Hoc pōt intelligi duplicit̓. Uno mō ꝙ ꝑſona intelligat intellectuvt in alia ꝑſona. ita ꝙ intelligat illa ꝑſona. ettūc eēt illa ꝑſona. Et iſto mō intelligit beatꝰAugꝰ. xv. de trini. c. vij. In illa trinitate qͥs audeat dicere pr̄em nec ſeip̄m nec filiū nec ſpm̄ſanctū intelligere niſi ꝑ filiū. nec diligere niſiꝑ ſpm̄ ſanctū. aut memīſſe tm̄mō vel ſui vel filij vel ſpūſſancti. Et ſequit̉. Si em̄ ſolꝰ ſibi filius intelligit. vt intelligētia ſit. ⁊ ſibi. ⁊ patri.et ſpūiſco. ad illā redit̉ abſurditatē vt pr̄ nonſit ſapiēs de ſeip̄o ſed de filio. Hoc eſt ſicut expreſſe ibidē exponit btūs auguſtinꝰ. ꝙ filiꝰ nōeſt intelligētia nec ſapīa ip̄i pr̄i. vt ip̄o ſapiatvel intelligat. qͣſi ip̄e ex ſeip̄o nō hēat intelligentiā vel ſapīam. Et eodē mō filius non eſtbtītudo pr̄i. quaſi pater nō habeat btītudinēa ſeip̄o. Et iſto mō nō btīficat̉ eēntia vt ī filioquaſi p̄ciſe hēat btītudinē a filio vel a tribusꝑſonis ⁊ nō a ſe ip̄o. Si aūt intelligat ꝙ q̄libꝫꝑſona intelligit formal̓r intellectu vt ē in ip̄anō vt in alia. quaſi poſſit btīficari vel intelligere ſine alia ꝑſona. hͦ eſt impoſſibile ⁊ cōtrabtm̄ auguſtinū. xv. de trini. c. xv. vbi dicit. Nouit oīa deus pr̄ in ſeip̄o. nouit ⁊ in filio. ſꝫ in ſeip̄o tanꝙͣ ſeip̄m. in filio tanꝙͣ ꝟbum ſuū. quodꝟbum natum eſt de oībus his que ſūt in ſeip̄oOīa ſil̓r nouit ⁊ filius in ſeⁱ. ſcꝫ tanꝙͣ ea q̄ nata ſūt de his que pr̄ nouit in ſeip̄o. in pr̄e autētanꝙͣ ea de qͥbus nata ſunt q̄ ip̄e filius nouitin ſeip̄o. Sciūt gͦ inuicē pater ⁊ filiꝰ. ſed ille gignēdo. iſte naſcēdo. Ex qua aucͣte pꝫ ꝙ q̄libetꝑſona nouit oīa in qͣlibet ꝑſona. ⁊ eadē rōe beatificat̉ in qͣlibet ꝑſona. ꝙͣuis pr̄ nō ſit beatuſqualibet ꝑſona. ſicut nec eſt ſapiēs qualibꝫ ꝑſona ẜm btm̄ Auguſtinū. Sic gͦ pꝫ quō intelligenda eſt illa ꝓpo. q̄libet ꝑſona intelligit formal̓r intellectu vt eſt in ip̄a nō vt in alia. qꝛ ſcꝫnō habeat ab alia ꝑſona ꝙ intelligat intellectu. ⁊ hoc loquēdo de pͥma ꝑſona. Sed cum h̓ſtat ꝙ intelligit ⁊ eēntiā in alia ꝑſona et aliaꝫ

perſonā ⁊ ꝙ non poſſit intelligere ſeip̄am neceſſentiā diuinā. niſi intelligēdo quācunqꝫ ꝑſonā. Et qn̄ vltra accipit̉. nō minꝰ reqͥrit̉ ad intellectionē intelligibile ꝙͣ ītellectꝰ. gͦ ī ꝑfecteintelligēte ſe nō minꝰ reqͥrit̉ ꝙ habeat in ſe obiectū vt formal̓r intelligibile. ꝙͣ ꝙ habeat ītellectū in ſe quo intelligat. Rn̄deo ꝙ nō minꝰ requirit̉ ītelligibile ꝙͣ ītellectꝰ. tn̄ alit̓ reqͥrit̉ aliqͥd qd̓ eſt ītelligibile. ⁊ al̓r intellectꝰ. qꝛ ītellectus reqͥrit̉ vt real̓r ⁊ formal̓r idē cū ītellectione. ⁊ vt real̓r idē cū intelligēte. ꝙͣuis nō vt formal̓r idē. ſꝫ aliqͥd qd̓ ē ītelligibile nō reqͥrit̉ vtformal̓r idē cū ītellectōe. ⁊ pōt real̓r diſtinguiab intelligēte. Et iō nō oꝑꝫ ꝙ oī eodē mō ītelligēs hēat ītelligibile quo hꝫ intellectū. Et iōꝙͣuis hēat formal̓r ex ſe intellectuꝫ. nō tn̄ oꝫ ꝙhēat quālibꝫ ꝑſonā intellectā. Hoc pꝫ etiā ẜꝫeos. qꝛ ip̄i ponūt ꝙ pr̄ ſimpl̓r ⁊ real̓r intelligatfiliū. ⁊ ꝙ ītelligit eēntiā in filio. ⁊ eadē rōne ꝙbtīficat̉ in filio. ⁊ tn̄ nō eodē mō hꝫ intellectu⁊ filiū ẜm eos. Sꝫ cōtra. viſio qͣ pr̄ videt eēntiā vt eſt in pr̄e eſt ꝑfecta. qꝛ btīfica. gͦ nō reqͥrit eēntiā intelligi vt eſt in tribꝰ. Reſpōdeo ꝙhec ꝯſequētia nō valet. qꝛ eodē modo eſt indiſtincta re ⁊ rōe. qͣ videt̉ eentia vt in patre. ⁊ vtin tribꝰ ꝑſonis. nec plus p̄t viſio eſſentie vt inpatre ſeꝑari a viſione eſſentie vt in tribꝰ. ꝙͣ viſio eſſentie vt in patre pōt ſeꝑari a viſiōe eentie vt in patre. Et ꝑ hoc ptꝫ. ꝙ dictū doctorisnō valet ẜm ꝓpria ſua prīcipia. Nā viſio qͣ pr̄videt eſſentia vt in patre. nō diſtinguit̉ realit̓nec formalit̓ a viſione qua videt eſſentiā vt intribus. ſed non btīficat̉ niſi viſione qua videteſſentiā. gͦ non btīficat̉ niſi viſione qua videteſſentiā vt in tribus. gͦ nō prius btīficat̉ ꝙͣ videt eſſentiā vt in tribus. Ad cōfirmationē p̄dicti argumēti dico. ꝙ iſta ꝯn̄a nō valꝫ. paterintelligit btīfica viſione eſſentiā vt in filio. gͦaliqͥd recipit a filio vel ab aliquo. Et hoc qꝛ filius nec aliqͥd in filio eſt cauſa illiꝰ viſionis nōplus ꝙͣ eſt cauſa deitatꝭ. qꝛ in nullo diſtinguit̉viſio a deitate. Ad ꝓbationē dico. ꝙ ph̓s ꝓbat deū nō ītelligere aliud a ſe tanꝙͣ recipiēsintellectionē ab alio. qꝛ tūc vileſceret intellectus eius. Et iſto modo dico ꝙ pr̄ nō ītelligiteſſentiā vt in filio. nec in pͥmo inſtāti originisnec in aliquo: īmo nunꝙͣ in ꝑpetuū ſic intelligeret eſſentiā vt in filio. qͥa nunꝙͣ recipiet aliqͥd a filio. Et ita argumentū ꝓbat. ꝙ pr̄ nunꝙͣintelligit eſſentiā vt in filio. Et hoc veruꝫ eſt.recipiēdo intellectionē a filio: vl̓ ab aliquo infilio. tn̄ vere intelligit eſſentiā in filio nō recipiēdo intellectione a filio. Et ita ptꝫ ꝙ nō ſeqͥtur primū incōueniēs ad qd̓ deducit̉. qꝛ pr̄ nihil recipit a filo. ꝙͣuis ītelligat filiū ⁊ eſſentiā

g iij

Rn̄det̉

Ad cōtimatōe