SententiarumP. AN
Libri primiin quo nō generat filiū. eſt ꝓpō ſimpl̓r falſa. ⁊ſic ꝓcedit argumentū. qꝛ tūc aliqͥd btīficaretpatrē in aliquo ſigno vl̓ inſtāti ſine filio. Un̄in quocūqꝫ ſigno vl̓ inſtāti imaginabili eſt pr̄btūs. in eodē gn̄at filiū ⁊ ſpirat ſpm̄ſanctū. etideo in eodē eſt filius ⁊ ſpūſſanctus. Si aūt intelligat ꝙ ſicut inuenit̉ pͥoritas ī diuis. ſic pr̄pͥus origine eſt btūs ꝙͣ generet filiū. tūc cumnō ſit ibi alia pͥoritas originis niſi a quo aliuset qui ab alio. iſte eſt intellectꝰ ꝓpōnis. paterex ſe eſt btūs. negatiue hͦ eſt. eſt beatꝰ et nō ēab alio btūs pͥncipiatiue. ſed nō ex ſe gnat filium. ſed ab alio pͥncipiatiue hꝫ ꝙ generet filium. ſic adhuc eſt ꝓpō ſimpl̓r falſa. qꝛ pater nihil hꝫ a filio. nec ꝙ ſit btus. nec ꝙ generꝫ. necꝙ ſit pater. ſed ex ſe hꝫ ꝙ generat filium. ſicutꝙ ſit btūs. Unde nec ꝑfectionē intrinſecam:nec nō intrinſecā hꝫ a ꝑſona ꝓducta. Si aūtītelligat ſic. ꝙ pr̄ eſt pͥus bt̄ūs ꝙͣ generet filiūqꝛ eſt btūs filio nō gnato. et nō eſt pr̄ filio nongn̄ato. ſic adhuc eſt ſimpl̓r falſa. qꝛ qͥncūqꝫ pr̄eſt btūs. filiꝰ eſt gn̄atus. Nec videt̉ poſſe illa ꝓpoſitio aliter intelligi. ſi tn̄ dimittat pͥoritatēoriginis. ⁊ accipiat iſtā ꝓpōeꝫ. pater pͥus aliqͣpͥoritate eſt bt̄ūs ꝙͣ generet filiū. Dico ꝙ iſtaꝓpō pōt hr̄e bonū ſenſum. intelligēdo ꝙ beatitudo pr̄is eſt aliqͣ pͥoritate pͥor gnatōne quaꝓducit̉ filius ⁊ etiā ip̄o filio. Et hoc pōt cōcedi qꝛ ibi ē pͥoritas cuiuſdā ꝯcōitatis ⁊ ꝯne. qͥaſequit̉ formal̓r. a eſt pater. ga eſt btūs. ⁊ nō ſequit̉ ecōuerſo. a eſt btūs. gͦ a eſt pater. nā filiꝰeſt btūs. et tn̄ filius nō eſt pr̄. nec etiā īpūſſanctus. Et ſub iſto ītellectu pōt cōcedi iſta ꝓpōUel forte ſub iſto intellectubtitudo eſt pͥncipiū generādi filiū. et ita pͥor origine filio aliqͦmodo. et ꝑ ꝯn̄s gn̄atione ꝑ quā ꝓducit̉. Et coceſſa illa ꝓpōne ſub aliquo bono intellectu.Rn̄deo vlteriꝰ ad rōem qn̄ d̓r. in illo pͥori eſt ꝑfecte btūs. gͦ in illo pͥori hꝫ obiectū ꝑfecte beatificans. Dico ꝙ ſi iſti ablatiuo adiectiuo. pͥori corrn̄deat aliqd̓ ſubſtātiuū aliud ꝙͣ pater vl̓eēntia diuina. vel filiꝰ. vel ſpūſſcūs. vel aliqͥdtale. puta intelligēdo ꝙ in illo pͥori ſigno vel īſtanti ſit ꝑfecte btūs. ans eſt ſimpl̓r falſū. necſequit̉ ex ꝓpōne priori ſub licito intellectu cōceſſa. Si aūt ſuū ſubſtantiuū ſit eēntia vel pr̄.tūc eſt iſte ſenſus in illo priori. hͦ eſt in illa priori eēntia. vl̓ in illo priori patre. eſt ꝑfecte btūsEt tūc ſi intelligat̉ ſic. in illa priori eēntia eſtꝑfecte btūs. hͦ eſt. eſt ꝑfecte btūs ī eentia q̄ eſtporoī creatura. ⁊ aliqͣ prioritate ſcꝫ prioritateꝯn̄tie. eſt prior etiā qͣlibet ꝑſona. ſic pōt ꝯcediꝙ in illo priori ē ꝑfecte btus. Sil̓r in priori patre. hͦ eſt in patre qͥ eſt prior oī ente creato. ⁊ qͥeſt prior origine filio ē ꝑfctē btūs. et ſic ſil̓r in
Sententiarumpriori filio. hͦ eſt in filio qͦ eſt prior oī ente creato. ⁊ ſpūſctō. ⁊ eſt ꝑfecte beatꝰ. ⁊ ſic de alijs. q̄libet talis vt ſubſtātiuū illius adiectiui intelligit̉: vel eſſentia diuīa vel ꝑſona. vel ꝓductioſeu relatio. pōt ꝯcedi ſub conueniēti ītellectuſꝫ nō ſꝑ ſub eodē vt ptꝫ. Et qn̄ vlteriꝰ infert̉. gͦ īillo priori hꝫ obiectū ꝑfecte btīficās. Iſta pōtcōcedi ſub vno ītellectu. qꝛ ſub vno intellectupōt cōcedi ꝙ in filio hꝫ obiectū ꝑfecte beatificās. qꝛ .ſ. qͥcqͥd btīficat patreꝫ. vel eſt in filio ꝑidētitatē formalē. vel ꝑ idētitatē realē. vel circumſeſſionē. vel ꝑ aliquē aliū modū. Un̄ etiaꝫaliquo mō accipiēdo eſſe in. poſſet ꝯcedi ꝙ pr̄nitas eſt in filio. ꝙͣuis ille modus eēndi in nōſit forte vſitatus. Intelligēdo em̄ ꝑ eſſe ī aliquo. oē illud qd̓ eſt alia eadē res nūero cū aliopoſſet cōcedi ꝙ pr̄nitas eſt in filio. qͥa vna resnūero eſt pr̄nitas ⁊ filiꝰ. Si dicat̉ ꝙ hͨ nō videt̉ vera. pat̓ btīficat̉ in filio. Rn̄deo ꝙ nō eſtmagis incōueniēs ꝙ pat̓ btīficet̉ in filio. ꝙͣ ꝙſit in filio. ſꝫ ſctī ꝯcedunt ꝙ pr̄ eſt in filio. gͦ itapoterit btīficari in filio. Et forte ſic intellexitAugꝰ qn̄ dicit ꝙ pat̓ oīa videt in ꝟbo. Sꝫ dehͦ alias. Dico gͦ ꝙ ſtant ſimul. ꝙ pr̄ btīficat̉ ineſſentia vt eſt pͥor filio aliqͣ pͥoritate. ⁊ tn̄ ꝙ btīficet̉ in eſſentia inquātuꝫ cōicata tribꝰ. qꝛ eadē eſt. ⁊ ex hoc ip̄o ꝙ eſt cōicata tribꝰ eſt priortali prioritate ꝯne. Iſta tn̄ ꝓpō. pr̄ btīficat̉ ineſſentia vt ē pͥor filio. pōt hr̄e intellectū verū ⁊fl̓m. qꝛ ſi fiat reduplicatio. vt denotet̉ eē ꝯuertibilitas int̓ p̄dicatū prīcipale et illud ſuꝑ qd̓cadit reduplicatio. ſic eſt fl̓a. qꝛ tūc īferret iſtāꝙ pr̄btīficaret̉ in oī filio. ⁊ p̄ciſe in priori filio⁊ hͦ eſt fl̓m. qꝛ btīficat̉ in filio qͥ nō eſt pͥor filioSi aūt ītelligat̉ ꝙ p̄dicatū prīcipale inſit vl̓rilli ſuꝑ qd̓ cadit reduplicatio. ſic ē vera. qꝛ ī oīpriori filio pr̄ ꝑfecte btīficat̉. qꝛ ⁊ in eſſentia ⁊in ſeip̄o. Sꝫ ꝯͣ iſtā rn̄ſionē videt̉ arguere iſteᶻdoctor. qꝛ q̄libꝫ ꝑſona ītelligit formal̓r intellectu vt ē in ip̄a. nō vt ē in alia. nec vt in tribusex. xv. de trini. Uidet̉ gͦ ꝙ q̄libꝫ ītelligit ꝑfctēītelligēdo eēntiā vt ē in ſe formal̓r. gͦ ꝑfecta intellectio q̄ eſt btīfica nō nccͣrio reqͥrit eēntiā ītelligi vt ī tribꝰ. Probatio pͥme ꝯne. qꝛ nō minus reqͥrit̉ ītelligibile ꝙͣ ītellectꝰ. gͦ in ꝑſecteītelligēte ex ſe. nō minꝰ reqͥrit̉ ꝙ heat obiectūin ſe vt formal̓r ītelligibile. ꝙͣ ꝙ hēat ītellectu.in ſe vt quo intelligat. Cōfirmat̉. qꝛ ſi pr̄ ītelligēdo diuinitateꝫ indiget eſſentia vt in filio.ergo aliqͥd reciperet a filio. vel ab aliquo vt infilio. ꝯn̄a ptꝫ ꝑ argumentū ph̓i. xij. metha. quiꝓbat deū nō intelligere aliud a ſe. qꝛ vileſce.ret intellectus eius. qꝛ tūc ꝑfectioneꝫ reciꝑetab intelligibili. gͦ ita hic. īmo qd̓ eſt magis incōueniēs perfectionē ſimplicit̓. puta viſioneꝫ
Confirmatur.
Inſtatur
Reſolutio auc̄.