QueſtioIDiſtinctionis

ter cognoſcit ſe cognoſcere aliqͥd. Utrū tn̄ illud ſit tres ꝑſone vel vna non pōt euidēter coguoſcere ⁊ rn̄ in reihitate rres pſonas cognoſceret nō in ſe ſed in cōceptu aliquo ꝓprio. ſedcognitio in tali ꝯceptū nō eſt aliud ꝙͣ haberetale conceptū ⁊ ſcire ꝙ vere p̄dicat̉ de aliquoente. Et ideo cognoſcere tres ꝑſonas nō ē aliud ꝙͣ cognoſcere vnū conceptu ꝓpriū tribusꝑſonis. ⁊ ſcire euidēter ꝙ ille ꝯceptus de aliquo ente p̄dicat̉. ſicut cognoſcere tres ꝑſonaſnō eſt niſi cognoſcere ꝙ aliquod ens eſt ſummū bonū. ens pͥmū actus purus. qꝛ oīa iſta veriſſime competūt diuinis ꝑſonis. Et ita patetad argumentū ꝙ ꝯtingit habere actū ordinatum circa eēntiā. nō tn̄ ſine ꝑſona. Si dicat̉ille qui credit tres ꝑſonas nō eſſe. et vult easnō eſſe. nō fruit̉ ꝑſonis ſed magis odit. ſed aliquis infidelis credit tres ꝑſonas nō eē ⁊ vulteas nō eſſe. gͦ nō fruit̉ eis. ⁊ tn̄ tal̓ pōt frui eēntia dīna. qꝛ ml̓ti tales vellēt mori ꝓ deo. qd̓ n̄eēt niſi diligerēt deū ſuꝑ oīa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s fruit̉ d̓o.Reſpōdeo ꝙ tal̓ fruēs eēntia dīna ꝙͣuis forteꝓpter errore in intellectu ⁊ p̄ſumptōeꝫ in volūtate nō ordinate: fruit̉ ēt dīnis ꝑſonis ꝙͣuisignoranter. qꝛ neſcit ſe frui illis ꝑſonis. Et qn̄dr. vult eas nō eſſe. Dico ꝙ nō vult̓ eas nō eē.ꝙͣuis credit ſe velle eas nō eſſe. ſꝫ vult eas eſſeex hocip̄o ꝙ vult rem illā eſſe que eſt ille ꝑſōe.et ita decipit̉ credēdo ſe velle illud nō eſſe qd̓tn̄ vult eē. ⁊ ita nunꝙͣ fruit̉ eēntia niſi fruēdoꝑſona. ꝙͣuis ignorāter. Si dicat̉ ꝙ nō ignoranter fruit̉ deo vel diuina eēntia. ⁊ ignorant̉fruit̉ ꝑſona diuina. ergo aliquo modo cognoſcitur ab eo diuina eēntia quo nō cognoſciturab eo diuina ꝑſona. ⁊ ita habet̉ ꝓpoſitū. Rn̄deo ꝙ ꝯn̄a nō valet. ſed ad hoc ꝙ ignoranterfruat̉ diuina ꝑſona et ſciēter eēntia. ſufficit ꝙhec ſit ſibi nota. iſte fruit̉ diuīa eēntia. Et iſtomodo cōcedo ꝙ ignorāter fruit̉ ꝑſona. ⁊ ſcienter deo. ⁊ tn̄ fruit̉ ꝑſona ⁊ nunꝙͣ deo ſine ꝑſōacū deus real̓r ſit ꝑſona. Conceſſo tn̄ ꝙ aliqͥspoſſit frui eēntia nō fruēdo ꝑſona. ⁊ ꝙ aliquispoſſit intelligere eēntiā nō intelligēdo ꝑſonāquod tn̄ vt credo difficile eſt videre. argum̄tūnō cōcludit ꝙ aliqͥs poſſit ordīate frui eēntianō fruēdo ꝑſona. Cuius rō eſt. qꝛ ſicut ẜm iſtūdoctorē aliqͥd poteſt diſtinctius ſignificari ꝙͣpoſſit intelligi. ita pōt diſtinctius diligi ꝙͣ intelligi. ſicut em̄ ꝯcludēdo ꝙ eſt aliqͣ ſubſtātiaque eſt ſubiectū multoꝝ accidentiū ⁊ diſtīctaab illiſ. pōt imponi nomē quod ſit ꝓprū ſignūillius diſtincti ab oībus accn̄tibus. ita cōcludendo. ꝙ eſt aliquod ens diſtinctū realiter abomni ente finito. quod eſt cauſa cuiuſlibꝫ entꝭfiniti ⁊ pͥncipiū noſtre beatificatōis future. ⁊

ſic de alijs cōditionibus. poteſt volūtas ſūmediligere illud. ⁊ quodlibet qd̓ eſt idē real̓r cuꝫillo. ⁊ ad hoc obligat̉. Ex quo intellectus pōteuidēter cognoſcere ꝙ illud ⁊ quodlibꝫ quodeſt real̓r ip̄m eſt ſumme diligibile. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cuꝫquelibet ꝑſona ſit real̓r illud ēs ſummū qd̓ eſtcauſa oīm. poteſt volūtas ⁊ debet quālibꝫ ꝑſonam ſumme diligere. ⁊ tn̄ nō pōt intellectꝰ diſtincte intelligere ⁊ in particulari. nec eēntiānec ꝑſonā. Et ideo qui frueret̉ eēntia ⁊ nō ꝑſona. ſi tn̄ hoc eēt poſſibile nō ordinate frueretur. Et iō infideles ⁊ heretici qͥcūqꝫ. qͥ credūtſe frui deo. ⁊ credūt ſe nō frui diuinis ꝑſonis.nō ordinate fruunt̉. Ad aliud nego iſtā ꝯſequentiā. ſūt tres diſtincti articuli reſpectu ꝑſonarū. gͦ vna ꝑſona pōt ꝯcipi ſine alia. Sꝫ tn̄pōt credi cōcipi vna ꝑſona ſine alia. Et rō eſtqꝛ ad diſtinctōeꝫ articuloꝝ ſufficit diſtinctioſignoꝝ. ſiue ꝯceptuū. ſiue vocū. et iō poſſūt eētres articuli reſpectu triū ꝑſonarū. ex quo ip̄eꝑſone diſtinguūt̉ real̓r. nō tn̄ pōt vna ītelligialia nō intellecta. ſicut ẜm iſtos correlatōnesdiſtinguūt̉ real̓r. ⁊ ideo poteſt vna ſignificarivno ſigno ⁊ alia alio. ⁊ ſūt diſtincteꝟitates dediſtinctis correlatōnibꝰ. ⁊ tn̄ ẜm iſtos nō pōtvna relatio intelligi ſine alia. gͦ multo fortiusꝑſone diuine (que ꝙͣuis diſtinguant̉ real̓r tn̄vna res ſimpliciſſima eſt iſte ꝑſone) ſic ſe habebūt ꝙ vna nō pōt intelligi ſine alia. quāuispoſſit ſignificari ſine alia. Si dicat̉ ꝙ rn̄ſioinficit rōem poſitionis. qꝛ ſic idē affirmat̉ devna ꝑſona ⁊ negat̉ ab alia. gͦ nō eſt incōueniens ꝙ ideꝫ affirmat̉ de vna ꝑſona ⁊ negat̉ abalia. Aſſumptū pꝫ. nā hec eſt vera. ꝑſona pͥmaſignificat̉ hoc noīe pr̄. ⁊ hec ſil̓r eſt vera. ſcd̓aꝑſona nō ſignificat̉ hoc noīe pr̄. gͦ eodē modopoterit hec eſſe vera. pr̄ intelligit̉. ⁊ hec ſimil̓rfilius nō intelligit̉. Rn̄deo ꝙ vnū ſequit̉ ex ſacra ſcriptura ⁊ determinatōe eccl̓ie ⁊ aliud n̄.Nam aliqͥd ſignificari aliquo noīe vel ꝯceptuad pn̄s eſt eſſe illud de quo verificat̉ illud nomen vel ꝯceptus ꝓ quo ſupponit. Nūc aūt h̓nomē pater vere p̄dicat̉ de pͥma ꝑſona ⁊ nō deſcd̓a. ⁊ ideo pͥma ꝑſona ſignificat̉ hoc noīe etnō ſcd̓a. Sed ex parte alia nō ita formal̓r ſeqͥt̉ex creditis ꝙ hec ſit poſſibilis. pͥma ꝑſona intelligit̉ ſine ſcd̓a. Et ideo vl̓r ꝯcedo ꝙ de oībꝰtalibꝰ. intelligi nō intelligi. frui nō frui. ſignificari nō ſignificari. ⁊ de hmōi. debet ꝯcedi ꝙvnū pōt ꝯpetere eēntie ⁊ nō ꝑſone. ſi ſit exp̄ſſum in ſcriptura ſacra. vl̓ ex det̓mīatōe eccl̓ievel formal̓r ſequit̉ ex illis: ⁊ al̓r nō. Ad arguAmentuꝫ ꝓ ſcd̓o articulo qn̄ accipit̉. pater pͥus 1origine ꝙ generet filiū eſt ꝑfecte btūs. ſi ītelligat ꝙ in aliquo ſigno vel inſtanti pr̄ eſt btūs

g ij

RAd rōeꝫ ꝑſuauā ſcd̓i articul

Reſpondetur.

Ad ſcd̓aꝫ ꝓba.

Replica