IViſtinctionisuerio
C.NC. OIIdicit̉ illa ꝑſona. ſicut eſſe ſapiēs. eſſe creatiuū⁊ hmōi pͥmo ꝯpetūt dīne eēntie ⁊ nō alicui ꝑſone primo. nō em̄ creatiuū primo cōpetit pri.qꝛ ꝯpetit etiaꝫ filio qͥ nō eſt pr̄. Si dicat̉. iſtarn̄ſio inficit rōem primā: qꝛ h̓ aliqͥd vere affirmat̉ de eēntia diuina. qd̓ tn̄ vere negat̉ a diuina ꝑſona. ſicut ꝟe d̓r ꝙ eēntie diuine primo cōpetit iſte ꝯceptus. ⁊ pr̄i nō ꝯpetit iſte ꝯceptꝰprimo. Reſpōdeo ꝙ iſta affirmatio ⁊ negatiodeberꝫ ꝯcedi. qꝛ ſequūt̉ ex ill̓ q̄ fide tenemꝰ. exhͦ em̄ ip̄o ꝙ fide tenemus ꝙ deus eſt creatiuꝰ.⁊ quicqͥd vere p̄dicat̉ de deo ē creatiuū. qꝛ ſcꝫq̄libet ꝑſona diuina. et cū h̓ tenemus ꝙ pr̄ nōeſt filius. ſequit̉ euidēter ⁊ formal̓r ꝙ iſte conceptus primo ꝯpetit eēntie. ⁊ nō primo patri.qꝛ primo ꝯpetere alicui eſt ꝯpetere illi ⁊ nulliniſi de quo ip̄ꝫ verificat̉. ꝯpetere alicui nō primo eſt ꝯpetere alicui ⁊ tamē cū hͦ ꝯpetere alicui alij de quo ip̄m nō vere p̄dicat̉. ⁊ ita ſi eſſecōceptū alicuius eſt repn̄tare vel ſignificarealiqͥd ⁊ nō aliud. ꝯcedo ꝙ eſt aliqͥs ꝯceptus ꝑſone qui nō eſt eēntie. qꝛ eſt aliqͥs ꝯceptꝰ ꝑſōequi p̄ciſe ꝯpetit vni ꝑſone ⁊ nō alteri. ⁊ ꝑ conſequēs nō eſt cōceptus eēntie. ex quo nō vereꝯpetit oī illi de quo d̓r eēntia. Ad tertiuꝫ ꝙquācūqꝫ cognitionē habuerūt ph̓i de diuinaeſſentia. habuerūt de ꝑſona. qꝛ ph̓i nō habuerunt cognitōnē de diuina eēntia: niſi habēdoaliquos ꝯceptus ſimplices cōes deo ⁊ creaturis. vl̓ ꝯpoſitos ꝓprios ⁊ negatiuos. vel cōnotatiuos ꝓprios. ſed om̄s tales ꝯceptꝰ ad quospotuerūt ph̓i deuenire. eque veraciter ꝯpetūtcuilibꝫ ꝑſone diuine ſicut deo vel dīne eēntie⁊ ita in talibꝰ ꝯceptibus nō plus cognoſciturdiuīa eēntia vel deus ꝙͣ ꝑſona diuina. Si aūtſint aliqͥ cōceptus natural̓r cognoſcibiles dedeo qui ſint ꝓprij diuine eēntie. ⁊ qui nō ꝯpetant dinine ꝑſone ꝙͣtum ad illos pōt ꝯcēdi ꝙph̓i habuerūt cognitionē aliquā de dīna eēntia quaꝫ nō habuerūt de diuina ꝑſona. qꝛ ſeqͥt̉euidēter ex creditis. Et iō ꝙͣtū ad om̄s inſtantias tales eſt ꝓportōabil̓r dicēdū. ſicut dictūeſt in ſolutōe p̄cedēti. Tn̄ de talibꝰ ꝯceptibusph̓i nō multū ſe intromiſerūt. ſꝫ p̄ciſe de illiſ qͥita verificant̉ de ꝑſona ſicut de eēntia: ⁊ econuerſo. cuiuſmodi ſūt tales. īmateriale. ſūmuꝫ.eternū. ⁊ hmōi. qͥ ꝯueniūt tam eēntie ꝙͣ ꝑſonedine. Iō rōne taliū ꝯceptuū nō plus cōguer̄tph̓i dinā eēntiā ꝙͣ ꝑſonaꝫ. tn̄ hͦ nō obſtāte ph̓ipotuerūt ſcire iſtā ꝓponē. deus vel dīna eēntia eſt incorruptibil̓. ens ſūmū. bonuꝫ. ⁊ ſic dealijs. ⁊ nō potuerūt ſcire iſtas ꝓpōnes. pr̄ velaliqͣ ꝑſona dina ē pͥmū ens incorruptibile ⁊ ſicd̓ alijs. Et iſto mō dicūt hoīes ꝙ potuerūt cognoſcere deū ⁊ nō trinitatē ꝑſonarū. Et rō ē.
qͥa ad cognoſcēdū iſtā ꝓpoſitionē deꝰ eſt imortalis: vel primū ens ſufficiūt creature. Ad cognoſcendū aūt iſtā. ꝑſona diuīa eſt primū ensreqͥrit̉ diſtincta notitia deitatꝭ: q̄ nō pōt hr̄i invia. Quātucūqꝫ em̄ t̓mini ꝓpoſitionū oīm proeodē ſupponāt. qꝛ tn̄ ſunt diſtincti t̓mini et nōſynonimi. pōt vna ꝓpoſitio ſciri alia ignota.Exemplū pōt poni ad hͦ. ponēdo ꝙ ſapīa diuina ⁊ oīpotētia diuīa dicāt in deo ſimpl̓r eādē rē. tūc illa res q̄ eſt ſapīa diuia nō p̄t cognoſci quocunqꝫ mō: niſi eodē mō cognoſcat̉ oīpotētia diuīa. ⁊ tn̄ hͦ nō obſtāte. iſta ꝓpō pōt eſſenota. deꝰ eſt ſapiens. ⁊ iſta ignota. deꝰ eſt oīpotēs. Sil̓r ponēdo ꝙ intellectꝰ diuinꝰ nullo mōdiſtinguit̉ a volūtate. nō pōt intellectꝰ diuinꝰcognoſci: niſi cognita volūtate diuīa. ⁊ tn̄ poſſibile eſt ꝙ iſta ſit nota. deꝰ eſt intellectꝰ. ⁊ hecignota. deꝰ eſt volūtas. Sil̓r ẜm rei veritatē ſicut poſt declarabit̉. pat̓nitas in diuinis nullomō diſtinguit̉ a gn̓atiōe actiua. et ꝑ ꝯn̄s nullomō a fideli p̄t cognoſci pr̄nitas niſi cognoſcatur eodeꝫ mo gn̓atio actiua. ⁊ tn̄ multi credūtiſtā eſſe verā. pr̄nitas cōſtituit diuinā ꝑſonā. ⁊n̄ iſtā. gn̓atio ꝯſtituit ꝑſonā. Et iō frequēter ꝓpter ſolā variationē t̓minoꝝ p̄t vna ꝓpoſitioeſſe nota: ⁊ alia ignota. ꝙͣtūcunqꝫ t̓mini ꝓ eiſdē ſimpl̓r ſupponāt. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſignificatuꝫ vniꝰt̓mini nō plus cognoſceret̉ ꝙͣ ſignificatu alterius. Et ita eſt ī ꝓpoſito. ꝙ diuīa eſſentia ⁊ ētꝑſona cognoſcit̉ a ph̓is ẜm tales cōceptꝰ qͥ cōueniūt eentie ⁊ ꝑſone. ꝙͣuis oēm ꝓpoſitioneꝫignorauerūt: in qͣ p̄dicat̉ aliqͥd de hͦ termīo diuina ꝑſona. Ad aliud dico. ꝙ nō eſt ꝯcedēdū Aaliqͥd vere affirmari de aliqͣ re: ⁊ ꝟe negari abalia re. q̄ tn̄ ſunt vna res nūero. ⁊ vna res nūero ſingl̓ariſſima ⁊ ſimpliciſſima eſt vtraqꝫ illarū rerū. niſi vbi fides modo p̄dicto ꝯpellit. Etita eſt in ꝓpoſito. ꝙ ꝙͣuis pr̄ ⁊ filiꝰ diſtīguāturreal̓r. tn̄ vna res ſimpliciſſima eſt pr̄ ⁊ filiꝰ .ſ. diuina eēntia. Et iō qͥcqͥd cōpetit vni ꝑſone. cōpetit alteri. vbi nō obuiat relatiōis oppoſitiovel vbi nō d̓claratū eſt ꝯͣriū in ſcriptura ſacravel ab eccl̓ia. vel ſequit̉ formalit̓ ex talibꝰ: ſaltē mediātibꝰ ꝓpoſitiōibꝰ ꝑ ſe notis. Et pꝫ perrōeꝫ priorē. qꝛ ſi intelligat̉ pr̄. intelligit̉ eēntiaqꝛ ſunt vna res. gͦ ſi intelligat̉ pr̄. intelligit̉ filius. Et hec eſt intētio btī Auguſtini .i. de trinita. ca. x. vbi dicit ſic. ſiue audiamus oſtendenobis filiū. ſiue audiamus oſtēde nobis patrētātūdeꝫ vꝫ. qꝛ neut̓ ſine altero pōt oſtēdi. vnūqͥppe ſunt. ſicut ait. ego ⁊ pater vnū ſumꝰ. Exiſta auctoritate ptꝫ. ꝙ ex vnitate patris ⁊ filijoſtēdit̉ ꝙ neuter ſine altero p̄t oſtēdi. gͦ ex vnitate eoꝝ eadē rōe p̄t oſtēdi ꝙ neut̓ ſine alteropōt ītelligi. Pretea in diuerſis locis ex vnita
g
Ad tertiū
RAd quartū.