diſtinctionis
Queſtio qͥnta diſtinctionis prime.Uito quero vtrūvolūtas poſſit frui aliquo quod eſtrealiter deus nō habēdo fruitōemreſpectu alicuiꝰ qd̓ eſt real̓r deus. hͦeſt. Utrū poſſit frui eēntia nō fruēdo ſapīa vl̓volūtate vl̓ ꝑſona ſiue frui vna ꝑſona nō fruēdo alia. Ꝙ ſic. qꝛ qd̓ pōt diſtīcte intelligi pōtdiſtincte diligi. ſed eēntia diuina pōt intelliginō intellecta ꝑſona. gͦ pōt diligi nō dilecta ꝑſona. maior ē manifeſta. qꝛ iſte potētie ſūt eqͣl̓abſtractōis. mīor pꝫ. qꝛ eqͥ ꝑfecta ē fruitio patrie ſicut fruitio vie. ſꝫ in via ꝯtingit intelligere eēntiā nō intelligēdo ꝑſonā. gͦ ⁊ in pr̄ia. Secūdo om̄e pͥus pōt intelligi n̄ intellecto poſteriori. ſꝫ eēntia eſt pͥor ꝑſona. gͦ pōt intelligi eēntia nō intellecta ꝑſona. ⁊ ꝑ ꝯn̄s voluntas pōtfrui eēntia nō fruēdo ꝑſona. Cōfirmat̉. qꝛ ītellectus pōt ꝯiūcta in eſſe diuidere intelligēdovnū ⁊ nō intelligēdo reliquū. igit̉ ꝙͣtucūqꝫ eſſentia ſit ꝑſona poterit intellectꝰ intelligereeēntiā nō ītelligēdo ꝑſonā Tertio qd̓ hꝫ diſtīctā bonitatē pōt diſtincte t̓minare actū volūtatis. ſꝫ relatio hꝫ diſtinctā bonitatē ſic̄ diſtinctā entitatē. gͦ ⁊c. Pret̓ea vna res pōt ītelliginō intellecta alia re real̓r diſtincta. gͦ pōt ītelligi vna ꝑſona nō intellecta alia ꝑſona. igit̉ cōtingit ſrui vna ꝑſona nō fruēdo alia. Quītonō magꝭ repugnat eēntie t̓minare actū fruēdiſine ꝑſoa ꝙͣ repugͣt ꝑſōe dīne t̓mīare depēdetiā nature aſſūpte ſine eēntia vl̓ ſine alia ꝑſōagͦ cū ꝑſōa t̓mīat depēdētiā nature aſſumpte ⁊neentia nec alia ꝑſōa t̓mīare actū fruēdi ſineꝑſona. Ad oppoſitū. Fruitio nō ē niſi reſpcūvniꝰ fruibil̓. qꝛ qͥcqͥd eſt obiectu fruitōis eſt obiectū cuiuſlibꝫ fruitōis. gͦ nō ꝯtingit frui aliqͦniſi fruēdo oī fruibili. gͦ ⁊cͣ. Ad q̄onē d̓r ꝙ necin via nec ī pr̄ia īcludit ꝯͣdictionē. ꝙ volūtasis fruat̉ eēntia nō fruēdo ꝑſona. ⁊ ꝙ fruat̉ vna ꝑſona nō fruēdo alia. Dicit̉ igit̉ pͥmo ꝙ poſſibile eſt viatorē frui eēntia nō fruēdo ꝑſona. ⁊ hͦfruitiōe ordīata. Qd̓ ꝓbat̉. qꝛ ẜm aug. vij. detri. c. ij. ſi eēntia relatiue d̓r nō ē eēntia. qꝛ oīseēntia q̄ relatīe d̓r ē aliqͥd excepto relatio. Exquo ꝯcludit li. iij. c. vij. q̄propt̓ ſi pr̄ nō ē aliqͥdad ſe nō ē aliqͥd qd̓ ad alterū dicat̉. ē gͦ eēntiadina aliqd̓ obiectu ꝯceptibile. in cuiꝰ ꝯceptunō includit̉ relatio. igit̉ ſic pōt ꝯcipi a viatoreſꝫ eēntia dīna ſi ſit ſic ꝯcepta hꝫ rōem ſūmi boni gͦ ⁊ ꝑfectā rōem fruibilitatꝭ. gͦ ꝯtigit ea fruiordinate. Iſta rō ꝯfirmat̉. qꝛ poſſibile ē ꝯcludi ex purꝭ naturalibꝰ eē vnū ſūmū bonū: ⁊ tn̄ exnaturalibꝰ nō cogͦſcimꝰ deū vt trinꝰ eſt. igitur
aliquē actuꝫ ⁊ nō nccͣrio inordīatū gͦ habebitactu fruitōis ordinatu circa eentiā ⁊ nō circaꝑſonā. vt nos ꝯcipimꝰ ꝑſonā. Ecōuerſo aūt n̄eſt poſſibile .ſ. ꝙ ordinate fruamur ꝑſona nonfruedo eēntia qꝛ ꝑſona in rōne ſui includit eſſentiā. Scd̓o d̓r ꝙ viator pōt frui vna ꝑſōa ordinate nō fruēdo alia Qd̓ ꝓbat̉. qꝛ reſpcū trium ꝑſonarū ſūt tres diſtincti articuli fidei. gͦpōt ꝯcipi ꝑſona vna cui corrn̄det vnꝰ articulꝰnō ꝯcipiēdo aliā cui corrn̄det alius articulꝰ. ⁊tūc in illa ꝑſona ꝯcipit̉ rō ſūmi boni. gͦ poſſibile ē frui vna ꝑſona ſic accepta nō fruēdo alia.Scd̓o pͥncipal̓r d̓r ꝙ nō includit ꝯͣdictionē.qͥn poſſit eē ex ꝑte intellectꝰ ⁊ ex ꝑte volūtatiſꝙ vtriuſqꝫ actu terminet eēntia ⁊ nulla ꝑſōa.vel vna ꝑſona ⁊ nō alia. puta ꝙ intellectus videat eēntiā ⁊ nō ꝑſonā. vel ꝑſonā vnā ⁊ n̄ aliāet ꝙ volūtas fruat̉ eēntia ⁊ nō ꝑſona. vel vnaꝑſona ⁊ nō alia. Hoc ꝑſuadet̉ ſic. pr̄ pͥus origine ꝙͣ genuit filiū ꝑfecte eſt btūs. qꝛ nullā ꝑfectione ſibi intrinſecā hꝫ a ꝑſona ꝓducta beatitudo eſt ꝑfectio intrinſeca ꝑſone btē. ſꝫ ī illopͥori eſt beatꝰ. gͦ in illo pͥori hꝫ obiectuꝫ ꝑ̄fectebtificās. nō aut videt̉ in illo pͥore hr̄e eſſentiācōicatā tribus. vt obiectū. ſꝫ vel eēntiā abſolute: vel vt ē eēntia in vna ꝑſona tm̄. gͦ p̄ciſe noneſt de rōe eēntie vt eſt obiectū btīficū. vt ipſabtīficet inqͣtū cōicata tribꝰ. ⁊ ita nō videturꝯͣdictio ſiue ꝙͣtū ad viſionē ſiue ꝙͣtū ad fruition. gͦ ſimpl̓r pͥmū obiectū btīficū ē ipſa dinaeentia. abſolute. gͦ ꝯparādo ad intellectū creatū eſt poſſibile obiectu pͥmū poni ſine ſcd̓o gͦ⁊cͣ. Hodus ponēdi eſt iſte oīs actus hꝫ obiectu primū a quo eēntial̓r depēdet. ⁊ hꝫ obiectū ſecūdariū a quo eēntial̓r nō depēdet. ſꝫ tēdit in illud ꝟtute primi obiecti. licꝫ ergo nonpoſſit māere idem actus niſi habeat habitudineꝫ ad primū obiectū. poteſt tn̄ manere idēſine habitudine ad ſcd̓m obiectū. qꝛ ab eo nodepēdet. Exemplū idē eſt actꝰ viſiōis diuineeēntie ⁊ aliarū rerū in centia. ſꝫ eēntia ē primūobiectū res viſe ſūt ſcd̓ariū obiectū. Nō poſſꝫaūt manere viſio eadē niſi eſſꝫ eiuſdē eſſentiepoſſet tn̄ manere eadē abſqꝫ hͦ ꝙ eēt rerū viſarū ī ea. gͦ ſic̄ deꝰ pōt ſine ꝯdictōe cocꝑari ad actū pͥmū īqͣtū tēdit ī pͥmū obiectunīqͣtū tēditī ſcd̓ꝫ. ⁊ tn̄ erit actꝰ idē. ita ſine ꝯͣdictōe pōt cooꝑari ad viſiōeꝫ eēntie. qꝛ eentia hꝫ qͣſi rōeꝫ pͥmi obiectin̄cooꝑādo eidē actui viſiōis vl̓ fruitōis īqͣtū tēdit īꝑſonā ⁊ pari rōe īqͣtū tēdit īvnā ꝑſonā ⁊ n̄ ī aliā. Cōt̉ iſtā opi. ꝙͣtū ad pͥmūarticl̓ꝫ ſi ītelligat ꝙ aliqͥs viator pōt ordinatediligere eēntiā ⁊ nꝑſonā. qꝛ .ſ. pōt ſcire ſe diligere eēntiā. ⁊ nō ſcire ſe diligere ꝑſonā. ſic hꝫveritatē ⁊ hoc ꝓbant̉ argumēta ſua. Gi auteꝫ
In oppoſitū.
latio
GRn̄ſionis pͥmeque eſt ſcoriPrimꝰ articulus
Primū pͥncipa
Probatio pͥma
Confirmatio
Tertiū.
Quartū
Scd̓m
Quintū.
Queſtio
OCōtra opi. pͥmePrimū articulū.
Rō ꝑſuaſtur
Scqͥs articulus
Probatio ſcd̓s