Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

ctionis

eſt ꝑfectior ꝙͣ ille actus qͥ reſpicit pauciora. ſꝫiſto poſito fruitio: ſeu actus fruēdi eſſet tm̄ reſpectu finis. actus vtēdi eſſet reſpectu finis: ⁊reſpectu illius qd̓ eſt ad finē: ⁊ eque ꝑfecte reſpectu finis: ſic̄ actus fruēdi. qꝛ ꝑ hoc ꝙ aliqͥsdiligit aliquā creaturā ꝓpt̓ deū. nō minus diligit deū. gͦ actus vtēdi creatura eſſet ꝑfectioractu fruēdi deo. Tertio ſic. volūtas nō pōt ſimul ⁊ ſemel hr̄e duos actus ꝑfectos reſpectueiuſdē obiecti. ẜpoſito actu meritorio in volūtate quo aliqͥs diligit deū ꝓpter ſe. pōt offerrivolūtati per intellectū aliqͥd ordinabile ⁊ diligibile ꝓpter deū: qd̓ pōt volūtas diligere ꝓpter deū. ⁊ nō oꝑꝫ ꝙ voluntas dimittat actuꝫprimū meritoriū. gͦ tūc ille actus ſcd̓s elicitusp̄ciſe termīabit̉ ad creaturā. Alit̓ eſſent ſimulin volūtate duo actus reſpectu dei. Quartoſic. ſicut aliqͥs pōt diligere aliqͥd ꝓpter aliuddilectū: ita pōt deteſtari aliqͥd ꝓpter aliud dilectū. gͦ qua rōne actꝰ diligēdi aliqͥd ꝓpt̓ aliudeſt vnus actꝰ nūero habēs vtrūqꝫ pro obiectoeadē rōe actus deteſtādi aliqͥd ꝓpt̓ aliud: ſeupropt̓ amorē alterius: eſt vnus habens vtrūqꝫꝓ obiecto. ſꝫ hoc eſt īpoſſibile. qꝛ tūc actꝰ amādi: ⁊ actꝰ odiēdi eſſent vnꝰ actꝰ nūero. Iſta vltima ꝯſequētia pꝫ. qꝛ ſi ille actꝰ terminat̉ ad finē. Aut illo actu amat̉ finis. aut odit̉. Nō oditur: gͦamat̉. gͦ ille actꝰ eſt actꝰ amādi: ⁊ eſt actꝰodiēdi: qꝛ aliqͥd illo odit̉: gͦ ⁊cͣ. Quīto ſic. idēactꝰ nūero nō pōt eſſe inteſus ⁊ remiſſus. ꝑfectus ⁊ imꝑfectꝰ. ſꝫ quicūqꝫ diligit aliqͥd ꝓpteraliud .ſ. ꝓpter finē intēſius ⁊ ꝑfectiꝰ diligit finē. ⁊ remiſſius ⁊ imꝑfectiꝰ diligit illud qd̓ eſtad finē. gͦ nō eodē actu diligit vtrūqꝫ. Cōfirmat̉. qꝛ ſi eodē actu diligeret vtrūqꝫ. gͦ ita ꝑfecto actudiligit aliqͥs meritorie creaturam ſic̄deū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s tm̄ diligeret. ⁊ ita deꝰ nō eēt ſūmediligēdus ⁊ ſuꝑ oīa: qd̓ ē abſurdū. Sexto ſictͣtio ethi. electio nō eſt voluntas. qꝛ electio eſteoꝝ q̄ ſunt ad finē. ⁊ volūtas eſt ip̄ius finis. ſꝫſi eſſet vnꝰ ⁊ idē actꝰ electio ex hͦ ip̄o ꝙ eſſꝫ alicuiꝰ ꝓpt̓ fine eſſet ip̄ius finis. Pret̓ea. ſic̄ ītellectꝰ nō pōt intelligere plura: ita nec volūtaspōt velle plura. gͦ nec eſt vnus actus. nec eſt ſimul vtriuſqꝫ voliti. Sed iſtis rōibus nō obſtātibus videt̉ ꝓbabile ꝙ poſſint eſſe duo actꝰ⁊ ꝙ pōt eſſe vnus actꝰ. Hoc pōt declarari: q̄aſicut intellectꝰ ſe habet ad prīcipia ⁊ cōcluſiones: ita ſe habꝫ volūtas ad finē: ⁊ ad ea q̄ ſuntad finē. ſꝫ intellectꝰ pōt ſcire cōcluſionē diſtincto actu ab actu quo cognoſcit̉ prīcipiū. ⁊ p̄tvnico actu cognoſcere vtrūqꝫ. gͦ eodē mō volūtas pōt hr̄e diſtinctos actꝰ reſpectu finis ⁊ illiꝰ qd̓ eſt ad finē. ⁊ vnū actū reſpectu vtriuſqꝫ.Maior ptꝫ de ſe. qꝛ nō minꝰ pōt voluntas ſuꝑ

obiecta ſua ꝙͣ intellectꝰ ſuꝑ obiecta ſua. mīorpꝫ quo ad pͥmā ꝑtē. qꝛ notitia pͥncipij e cauſanotitie ꝯcl̓onis. ſed cā diſtinguit̉ real̓r ab effectu ſuo. gͦ pōt eē alius actꝰ quo cognoſcit̉ pͥncipiū ⁊ quo cognoſcit̉ ꝯcl̓o. Scd̓a ꝑs minorꝭ pꝫqꝛ. nō magꝭ repugnat intellectui ītelligere vnico actu vnū diſcurſum vel vnā ꝯn̄am ꝙ vnā ꝓpoſitionē. ſꝫ vnico actu pōt intelligere vnā ꝓpoſitionē. pꝫ ꝑ ph̓m. iij. de aīa. vbi diuidit oꝑationē intellectꝰ in oꝑationē ſimpliciū ⁊ ꝯpoſitoꝝ. gͦ ſi diuiſio ſit ꝓpria. ita erit vna ītellectioꝯplexi ſicut incomplexi. Pret̓ea ſi nō ſit vnusactus. gͦ ſunt duo actus diſtinctoꝝ obiectoꝝ.ſed hoc eſt falſū. qꝛ tūc ꝯponere vel diuidere neſſet niſi hr̄e diuerſos actus reſpectu diuerſorum obiectoꝝ. ſed hoc eſt manifeſte falſum. qꝛtūc ita bene poſſet ſenſus ꝯponere ⁊ diuidereſic̄ intellectꝰ. qꝛ ſenſus pōt hr̄e diſtinctos actꝰdiſtinctoꝝ obiectoꝝ. pōt em̄ viſus ſiml̓ viderediuerſa alba vel nigrū ⁊ album. Pret̓ea. iij. deaīa. ſenſus cōis cognoſcit dr̄am diuerſoꝝ ſenſibiliū eiuſdē ſenſus. aut gͦ vnico actu aūt diſtīctis. ſi vno actu. gͦ multo fortius tā intellectꝰꝙͣ volūtas vnico actu pn̄t in multa obiecta. ſidiſtinctꝭ hͦ pōt ſenſus particularꝭ. gͦ ꝓpt̓ illamoꝑationē nō oꝫ ponere ſenſuꝫ cōem. Pret̓ea ītellectus in pria vnico actu intelligit pl̓a. qͥaꝟbū ⁊ res ī ꝟbo ẜm cōit̓ loq̄n̄tes. Sil̓r ẜꝫ cōit̓loq̄ntes vnico actu diligit deū ⁊ creaturā. gͦ hͦn̄ ē negādū ab iſtiſ ī via. ex qͦ n̄ apꝑet euidēſ rōī ꝯͣriū. nec exꝑientia nec aucͣtas ſcripture. Sid̓r ꝙ ſint diſtincti actꝰ. tūc neut̓ erit actꝰ vtendi. nō pͥmus vt manifeſtū eſt nec ſcd̓s ꝓbo. qͥaqn̄ aliqͥs actus ſine alio a quo pōt ſeꝑari nō ēactus vtēdi. ille idē ꝯiūctꝰ cū illo nō erit actꝰvtēdi. qꝛ actus aliꝰ nō facit actū eundē nūeroeē actu vtēdi qͥ nō erat pͥus actus vtendi. nececōuerſo. ſed ille actus qͥ p̄ciſe t̓minat̉ ad illd̓qd̓ eſt ad finē. poſſet eē ſine oī actu reſpectu finis. qꝛ volūtas libere pōt ferri in qd̓cūqꝫ obiectū ſibi onſum nullo alio oblato. ſed hͦ poſitonō erit actus vtēdi. qꝛ nō diligit̉ ꝓpter aliud.nec gͦ qn̄ ſil̓ eſt cū actu reſpectu finis erit actꝰvtēdi. Cōſirmat̉. qꝛ actus qͥ p̄ciſe terminat̉ advnū ⁊ pōt eē ſine oī alio nō tēdit in aliqͥd ꝓpt̓aliud. gͦ nō eſt actꝰ vtēdi qͥ tēdit in aliqͥd ꝓpt̓aliud. quō em̄ tēdit in aliqͥd ꝓpter aliud. ſi nōtendit in illd̓ alid̓. Ad iſtud pōt dici ꝙ ſtricteloquēdo de actu vtēdi talis actus qͥ p̄ciſe terminat̉ ad aliqͥd nō ſūme acceptatū hͦ ē nō acceptatuꝫ tanꝙͣ ſummū nō eſt actus vtēdi. Etideo pōt diſtingui de actu vtēdi ꝙ tripl̓r accipit̉. Uno mō ꝓ omī actu qͥ nō eſt fruitio. Aliomō ꝓ actu t̓mīato ad aliquod obiectū cāto exactu fruēdi reſpectu alicuiꝰ. Tertio accipit̉ ꝓ

Frſolatio doci

Septimū.

Quartū.

Aerrū.

Confirmatio.

Quintum.

Tertium.