ī primiSententiarum

ꝙͣ deus. Sil̓r finis vltimus nō eſt ad aliquidaliud referibil̓. ſed deus ē ſimpl̓r finis vltimꝰTertia cōcluſio eſt ꝙ om̄e aliud a deo poteſteſſe obiectū vſus ordinati. hoc ꝓbat̉. qꝛ om̄ealiud a ſūme acceptato pōt aſſumi in facultatem volūtatis ꝓpter ſumme acceptatum. ſeddeus ordīate ſumme acceptat̉. gͦ om̄e aliud adeo pōt ordinate aſſumi in facultatē volūtatꝭꝓpter deū. ⁊ ꝑ conſequēs oī alio a deo ꝯtīgitordinate vti. maior pꝫ. qꝛ om̄e aliud a ſūme acceptato aūt eſt bonū aūt malū. Si bonū pōteſſe amatū ꝓpter ſūme acceptatū. Si ſit malum pōt ordinate eſſe nolitū a volūtate ꝓpterſumme acceptatū. gͦ om̄e aliud a ſummo acceptato pōt ordinate aſſumi in facultatē voluntatis ꝓpter ip̄m. gͦ ⁊c̄. Sed circa p̄dicta ſūttres difficultates. Pria eſt de illo medio actuan talis actꝰ ſit poſſibilis. ⁊ an̄ ille actꝰ ſit neceſſario malus vel bonꝰ. Scd̓a difficultas ēde actu vtēdi ꝓprijſſime dicto. an ſit ſimplicit̓vnꝰ actus numero. vel includat plures actusdiſtinctoſ numero. quoꝝ vnꝰ ſit p̄ciſe reſpectufinis ⁊ alius reſpectu illiꝰ quod eſt ad finem.Tertia difficultas eſt tacta in pͥmo argumētopͥncipali. an actus vtēdi quo qͣs vtit̉ actu ſuoꝓprio vtēdi ſit idem actus numero vel alius.Ad primā dico ꝙ eſt actus talis mediuſ quoaliqͥd amat̉. nec tanꝙͣ finis ſimpl̓r vel vltimꝰ.nec actual̓r refert̉ in aliud. Et ſi d̓r. ſi nō amat̉ꝓpter aliud. ergo amat̉ ꝓpter ſe. ſed om̄e taleamat̉ tanꝙͣ finis vltimus. Reſpondeo ꝙ taleamat̉ ꝓpter ſe. qꝛ ſcꝫ ſi nihil aliud on̄deret̉ volūtati adhuc amaret̉. ⁊ tn̄ nō tanꝙͣ finis vltimus. ſaltē poſitiue. Quia tūc aliqͥd amat̉ tanꝙͣ finis vltimus. qn̄ acceptat̉ aliqͥd tanꝙͣ magis amandū omni alio. vel tanꝙͣ magis amatū oī alio quodcūqꝫ on̄deret̉ ſibi amandū. ſediſto modo nō om̄e amatū ꝓpter ſe eſt amatumtanꝙͣ finis vltimꝰ. qꝛ aliqͣs apprehēdēs ꝟtutēet nō cogitās de felicitate ꝟtutem appetit. ettn̄ nō ꝓpter felicitatē. nō tn̄ appetit virtutemtanꝙͣ aliqͥd magis appetēdū ꝙͣ quodcūqꝫ aliud ſi ſibi oſtēderet̉. nec tanꝙͣ minꝰ appetēduꝫet ita eſt de amato. ⁊ ita eſt aliqͦs actꝰ mediusvt dictū eſt. Hoc declarat̉ ꝑ ph̓m .i. ethicorū.vbi vult ꝙ aliqͣ ſunt eligibilia ꝓpter alia. aliquid aūt p̄ciſe ꝓpter ſe ⁊ nullo mō ꝓpter alid̓.aliquid autem et propter ſe et propter aliud.Unde dicit ſic .i. ethicoꝝ. c. vij. Perfectiꝰ autēdicimus quod ẜm ſe ip̄m eſt ꝓſeqͥbile eo quodꝓpter alterū. Et quod nunꝙͣ ꝓpter aliud eligibile his q̄ ẜm ſe ip̄a ⁊ ꝓpter hoc eligibiliusEt ſimpl̓r vtiqꝫ ꝑfectu quod ẜm ſeip̄m eligibile ſemꝑ ⁊ nunꝙͣ ꝓpter alid̓. tale vtiqꝫ felicitasmaxime videt̉ eſſe. hanc em̄ eligimꝰ ſemꝑ ꝓpt̓

ſeip̄am et nunꝙͣ ꝓpter aliud. Honorē vero etvoluptatē ⁊ intellectū ⁊ oēm ꝟtutē eligimusquidē ⁊ ꝓpter ſeip̄am. nullo em̄ adueniēte eligeremꝰ vtiqꝫ vnūquodqꝫ ip̄oꝝ. eligimus aūt ⁊felicitatis gratia ꝑ hͦ ſu ſpicātes felices fore.Felicitatē aūt nullꝰ eligit hoꝝ gr̄a. neqꝫ oīnoꝓpter alid̓. Ex quo pꝫ ꝙ aliqͥd eſt volibile nullo alio pn̄tato volūtati. ⁊ ita tūc nō eligit̉ poſitiue ꝓpter aliud. ⁊ tn̄ nō eſt finis vltimꝰ. ſedꝓpter aliuꝫ finē eſt eligibile. Et ſi dicit̉ ꝙ illeactus eſt malus qn̄ diligit̉ aliqͥd qd̓ ē ad fineꝫet nō ꝓpter finem. Reſpōdeo ꝙ actus reſpectu alicuius ad finē poteſt eē nō malus. ꝙͣuisnō dirigat̉ vel nō referat̉ poſitiue ad fine. ⁊ hͦmaxime ſi nō apprehendat̉ finis. Et ſi dicit̉. ꝙoīs defectus circūſtātie reqͥſite ad actū bonūfacit actū malū. ſed circūſtātia finis eſt requiſita ad actū moral̓r bonuꝫ. gͦ qͥncunqꝫ deficit.actus erit malus. ſed in ꝓpoſito deficit. gͦ ⁊cͣ.Reſpōdeo ꝙ nō oīs defectus circūſtātie reqͥſite ad actu moral̓r bonū facit actū eē malumvel pctm̄. tunc em̄ ignorātia nunꝙͣ excuſaret.cum tn̄ ẜm doctores ⁊ ſcos ignorātia aliqn̄ excuſet a toto. ſed qn̄ deficit aliqua circūſtātiaad quā eliciēs actū ꝓ tūc obligat̉. tūc eſt actꝰmalus. ſi aūt nō obliget̉ tunc ad illā circūſtantiam nō eſt actus malus. Ita eſt in ꝓpoſito.qꝛ in tali caſu nō eſt iſte obligatꝰ ad volēdū hͦꝓpter ſinē. ſi tn̄ eliceret actu circa hoc p̄ſtituendo illud tanꝙͣ finē ſibi reſpectu oīm aliorūpeccaret. Circa ſcd̓aꝫ difficultatē poſſet ali4cui videri ꝙ ſit alius actꝰ numero ⁊ ſpecie. ita ꝓꝙ talis actus vtēdi nō pōt eſſe ſine diſtinctisactibꝰ real̓r differētibus. Et ꝓpter hoc poteſtargui pͥmo ſic. Qn̄ illud qd̓ eſt ad finē diligit̉.ꝓpter finē: ⁊ finis ⁊ illd̓ qd̓ eſt ad finē diligit̉ ꝓſed finis ⁊ illud qd̓ eſt ad finē nō poſſūt diligivno actu. gͦ ſunt ibi plures actꝰ. Maior pꝫ. qꝛillud quod eſt ad finē certū eſt ꝙ diligit̉. Alit̓em̄ nō eēt ibi actus vtēdi. cū nō ſit ibi nolitioip̄ius. Ꝙ etiā finis diligat̉ pꝫ. qꝛ ꝓpter quodvnūquodqꝫ tale ⁊ ip̄m magis. gͦ ſi illud qd̓ eſtad finē diligat̉ ꝓpter finē. oportet ꝙ finis magis diligat̉. Hinor ꝓbat̉. qꝛ finis diligit̉ actufruēdi. qꝛ diligit̉ ꝓpter ſe. illud qd̓ eſt ad fineꝫdiligit̉ actu vtendi. igit̉ ſi eſſent vnꝰ actus numero. idē actꝰ numero eſſet actus vtēdi ⁊ actꝰfruēdi. ꝯſequēs eſt falſuꝫ qꝛ iſte ſūt ſpēs oppoſite. Scd̓o pōt argui ſic. ſi eſſet tm̄ vnꝰ actus 5numero. actus vtēdi eſſet ꝑfectior actu fruēdiꝯſequēs eſt falſum gͦ ⁊ ancedēs. ⁊ ꝯſequentiapꝫ. qꝛ eēt aliqͥs actus volūtatꝭ ꝑfectior fruitōediuine eſſentie. ⁊ ꝑ ꝯſequēs beatitudine. cōſequētia ptꝫ. qꝛ qn̄ aliquo actu reſpiciunt̉ pluraobiecta ab aliqͣ potētia ⁊ eque ꝑfecte. ille actꝰ

Tertia cōcluſio

Ad pͥmū dubiu

Tertium

Primū dubium

Scd̓m

Scd̓m

Primū argumētum

Ad ſcōꝫ dilinRn̄ſio alior-

Ini.

Inti rruta

Litim.

dumt.

cim