DiſtinctionisẜQueſtioI

Diſtinctionis

Queſtio prima. diſtinctionis prime.Irca primadiſtinctionē: ī qua magiſter tractat de frui ⁊ vti.cQuero prīo de vti. Utrūtm̄ omī alio a deo ſit vtēeduꝫ. Ꝙno. arguo duplici via. Primo ꝙ non omīalio a deo ſit vtendū. primo ſic. Ip̄o actu vtēdi nō eſt vtendū: gͦ nō omī alio a deo eſt vtendū. conſequētia patet. An̄s ꝓbo. qꝛ ſi ſit vtendum ip̄o actu vtendi. aut ergo eodeꝫ actu. autalio. Nō eodē actu. qꝛ nō eſt ideꝫ actus rectus⁊ refſexus. Nec alio. qꝛ tūc duo actus eſſent ſimul in volūtate. Scd̓o ſic. quocūqꝫ cōuenitvti eodē cōuenit abuti. ſꝫ aliqua ſunt quibꝰ nōcōuenit abuti. ergo aliqua ſunt qͥbus nō cōuenit vti. maior ptꝫ: qꝛ oppoſita habent fieri circa idem. ſꝫ vti ⁊ abuti ſunt ꝯtraria. ergo circaqd̓ cōtingit vti: ꝯtingit abuti. minor patet. qꝛvirtutibus nō cōtingit abuti. qꝛ ẜm magiſtruvirtutibus nemo male vtit̉: ergo nemo eis abutit̉. Tertio ſic. illo eſt vtendū: qd̓ eſt in deuꝫreferibile: ſꝫ multa ſunt q̄ nō cōuenit referre indeū: ergo ⁊c. Haior patet. qꝛ hoc eſt vti. diligere aliqͥd propt̓ aliud. ⁊ ꝑ conſequēs oē illudquo eſt vtenduꝫ pōt diligi ꝓpter aliud. ſꝫ vnūqd̓qꝫ ꝓpter deū eſt maxīe diligendū. gͦ oē illudquo eſt vtendū eſt in deū referibile. minor ptꝫTū qꝛ intētiones ſecūde: cū nō poſſint fundare relationē realē ad deū. nō ſunt in deū referibiles: ſil̓r nō ſūt diligēde cū nō ſint res. Tū qͥamala: q̄ nec ꝓpter ſe: nec ꝓpt̓ aliud ſunt amāda. nō ſunt in deū referibilia. Scd̓o oſtendoꝙ deo ſit vtendū. qͥa omī illo qd̓ pōt eſſe liciteobiectū amoris cōcupiſcētie eſt vtendū. ſꝫ deꝰlicite pōt amari amore concupiſcētie. igit̉ deoeſt vtendū. Haior ptꝫ. qꝛ illud qd̓ amat̉ amore ꝯcupiſcētie: amat̉ ꝓpter aliud amatū amore amicitie. hoc eſt enī amari amore concupiſcētie. amari ꝓpter aliud amatū amore amicitie. qꝛ amari amore concupiſcētie. eſt eſſe cōcupitu vel deſideratū alteri. ſꝫ qͥ diligit aliqͥd ꝓpter aliud vtit̉ illo. Hinor ptꝫ. qꝛ illud qd̓ eſtvtile alicui amato amore amicitie. pōt ſibi cōcupiſci. ⁊ ꝑ conſequēs amari amore cōcupiſcētie. ſꝫ deꝰ eſt vtilis alicui creature rōnali amate amore amicitie. igit̉ pōt licite cōcupiſci ſibi. igit̉ illa creatura p̄t licite vti deo. Ad oppoſitū. ſolo illo eſt vtendū qd̓ eſt ad aliud ordinabile ⁊ omī illo. ſꝫ quodlibꝫ aliud a deo eſt ordinabile ad deū: qͥ eſt finis oīm. ⁊ deus nō eſtad aliud ordinabil̓. ergo ⁊cͣ. Circa iſtā q̄ſtionē pͥmo exponēdus eſt ītellectꝰ. q. ſcd̓o. ad. q.

QueſtioICirca primū eſt ſciendū ꝙ nō intelligit̉ q̄o devſu qͥ eſt oꝑatio cuiuſcūqꝫ potētie: quo accipitur vſus qn̄ dicit̉. cuiꝰ vſus bonꝰ: ip̄m qͦꝫ bonū⁊cͣ. Nec de vſu quo dicimur vti potētijs ad eliciendū actus potētiarū. Nec de vſu quo dicimur vti habitibꝰ qn̄ volumꝰ. ſꝫ de vſu quo dicimur vti aliquo tanꝙͣ obiecto. Et ſic intelligēdo queſtionē. dico ꝙ vti dupl̓r accipit̉ ſcꝫ large et ſtricte. Large eſt oīs actus volūtatꝭ ẜmbtm̄ auguſtinū. x. de trini. c. xi. Stricte aūt accipit̉ ẜm ꝙ eſt aliqͥs actus volūtatꝭ diſtinctuscōtra frui. et ſic magis in particl̓ari intelligit̉queſtio. Circa quod pͥmo videndū eſt quo diſtinguit̉ actus vtēdi ab actu fruēdi. Secūdoquod eſt obiectū actus vtēdi. Circa pͥmū ſciendū ꝙ aliqͥs pōt aſſumere aliqͥd in facultatēvolūtatis dupl̓r. vel ꝓpter ſe vel ꝓpter aliud.Primo modo aliqͥd aſſumit̉ in facultatē volūtatis. qn̄ aliqͥd pn̄tatū volūtati ꝑ intellectumetiā ſi ſine oī alio pn̄taret̉: aſſumeret̉ in facultateꝫ volūtatis. Secūdo mō aſſumit̉ in facultatem volūtatꝭ. qn̄ aliqͥd aſſumit̉ in facultateꝫvolūtatꝭ alio pn̄tato. ita ꝙ ſi illud aliud nō preſentaret̉ volūtati vel nō aſſumeret̉ in facultateꝫ volūtatis. illud nō aſſumeret̉ in facultatēvolūtatis. Primus actus eſt nō referibil̓. qn̄ſ. volūtas elicit aliqueꝫ actū circa illud. ita ꝙeūdem actū eliceret etiā poſito ꝙ nihil aliudon̄deret̉. ſicut ſi alicui on̄deret̉ deꝰ. appeteretdeū nullo alio ſibi oſtēſo. Scd̓s actus eſt referibil̓ qn̄ nō eliceret̉ actꝰ circa illud ſi nihil alid̓ſibi on̄deret̉. vl̓ ſi nihil aliud aſſumeret̉ ī facultatē volūtatꝭ. ſicut qn̄ aliqͥs appetit potioneꝫamarā. quā nō appeteret ſi nō appeteret ſanitatē. Sed ꝙ aliqͥs actꝰ ſit nō referibil̓ pōt eſſedupl̓r. vel ꝙ obiectū acceptet̉ tanꝙͣ ſūmū ſibipoſſibile pn̄tari. hͦ ē tāꝙͣ ſūme diligēdū ab ea.vl̓ abſolutē ꝙ acceptet̉ ⁊ abſolute aſſumat̉ infacultatē volūtatis nec vt ſummū nec vt nonſummū. Primꝰ actus eſt actꝰ fruēdi. qn̄ aliqͥdacceptat tanꝙͣ ſimpl̓r ſūmuꝫ. Secūdus actꝰnō eſt ꝓprie frui nec ꝓprie vti. ſed tertiꝰ actuseſt ꝓprijſſime vti. Circa ſecundū dico ꝙ obcōiectu vſus ī cōi qͥ ē cōis ad vſuꝫ ordinatu ⁊ advſū iordīatū ē quodlibet ſiue creatū ſiue īcreatū. Hoc pꝫ. qꝛ quodlibet quod pōt volūtas referre ad aliud eſt obiectū vſus. ſꝫ volūtas ex libertate ſua pōt quodcūqꝫ referre ad aliud. gͦpotvti quocūqꝫ. maior ē māifeſta. minor pꝫ: qꝛquocūqꝫ ſibi on̄ſo pōt aliqͥd alid̓ magꝭ diligere: ⁊ ꝑ ꝯn̄s pōt diligere ip̄ꝫ ꝑꝑ aliud. Scd̓a cō ꝯcluſio ē ꝙ deꝰ nō ē obiectu vſus ordīati. qꝛ ſi ſicaūt eēt obiectū volitōis ordīate aut nolitōis.nō nolitōiſ. qꝛ nullꝰ pōt ordīate odire deū. necvolitōis. qꝛ tūc poſſet aliqͥd plꝰ amari ordīate

Circa queſtionēduo facu

In oppoſitum.

dobat̉ꝙd̓o ſvten

Tertium.

Secundum.

Queſtio I

Queſtio

Primū prīcipale

Scd̓a cōcluſio

.Oirca ſcd̓m pͥmacōcluſio

Primpea