finis prologiIIentiarum
Finis prolean aliqͣ creatura hēat actū ī ſua ptāte vel nō. ſꝫhͦ ꝑtinet ad ſcīam de aīa: vel ad ſcīam moralēAd aliud cōcedo. ꝙ ſcīa naturalit̓ acqͥſita circa dilectōeꝫ dei eſt practica. ſꝫ ex hͦ nō ſequit̉ ꝙſit nobilior hītu ſpeculatīo. Tū qꝛ poterit eſſeignobilior ꝓpt̓ mīorē neceſſitate ſciti: qꝛ .ſ. notu notitia practica eſt concluſio: ⁊ notuꝫ notitia ſpecul̓atīa eſt prīcipiū: ⁊ ita ſe habēt ſic̄ hītus prīcipit: ⁊ hitus ꝯcluſiōis. ſꝫ hītus prīcipijeſt notior: gͦ ⁊cͣ. Tū qꝛ aliqn̄ ī noto notitia ſpeculatiua eſt aliqͥs terminꝰ nobilior p̄ter terminū cōem: ꝙͣ ſit terminꝰ ꝑ quē diſtinguit̉ ab illoqd̓ ſcitur notitia practica. Sic̄ pꝫ de iſtis duabus. deꝰ eſt cā efficiēs ſb̓arum ſeꝑatarū. deꝰ eſtab hoīe adorādus. Ad aliud ptꝫ ꝑ p̄dicta. ꝙaliqͣꝑs theologie n̄ eſt de obiecto agibili nec.factibili. ⁊ id̓o illa ꝑs non eſt practica ẜ ſpeculatiua. Aliqͣ aūt ꝑs eſt de obiecto agibili ꝑtiali. ſic̄ illa q̄ eſt reſpectu ꝟitatū in qͥbꝰ attribuūtur deo aliqͣ p̄dicata q̄ īportāt aliqͣ oꝑa nr̄a. etiō illa eſt practica. Ad aliud dico. ꝙ theologia ꝙͣtū ad aliquā ſui partē eſt de illis q̄ īportāt cōtingētia alit̓ ſe hr̄e. h̓ eſt illa q̄ ſunt ī ptāte nr̄a. ⁊ iō illa ꝑs eſt practica. Ad primū ꝓſcd̓a opiniōe rn̄deo. ꝙ hītus qͥ eſt de obiecto aſciēte attīgibili ꝑ oꝑationē exn̄teꝫ ī ptāte ſua.ſiue nobiliorē: ſiue ignobiliorem nihil refert. ⁊hꝫ illā oꝑationē ꝓ obiecto: ſaltē ꝑtiali. eſt verepracticꝰ. Si aūt aliqͥs hītus ſit de obiecto ſicattīgibili. ⁊ nō hꝫ aliquā talē oꝑatiōeꝫ pro obiecto nō eſt practicꝰ. ⁊ qꝛ aliqͣ ꝑs theologie eſtde deo ſic attīgibili: nō tn̄ hꝫ illā oꝑationē proobiecto. iō illa erit ſpeculatiua ⁊ nō practica.Et iō notitia qͣſcit̉ vel cognoſcit̉ ꝙ deꝰ generat. vel ꝙ deꝰ creat mundū: nō eſt practica ſedſpeculatiua. Sꝫ illa q̄ hꝫ deū ꝓ obiecto. ⁊ etiātalē oꝑationē exn̄tē ī ptāte oꝑātis ſeu ſciētis.ſiue ſit nobilior ꝙͣ actꝰ ſciēdi: ſiue nō. eſt ſimplicit̉ practica notitia. Et iō notitia qͣ cognoſcitur ꝙ deo eſt obediendū. deꝰ eſt diligēdus. eſtpractica. Et qͣ cognoſcit̉ ꝙ nō eſt mechanduꝫꝙ parētes ſūt honorādi ꝓpt̓ deū. ⁊ ſic de alijsAd pͥmā ꝓbationē ꝯcēdo. ꝙ tale obiectū cōparat̉ ad ſciētē: nō tm̄ vt ſpeculabile: ſꝫ etiā vtattīgibile. ẜ nō vt oꝑabile. Et iō ſciēs pōt hr̄ede illo obiecto: nō tm̄ notitiā ſpeculatiuā. ſꝫ ētpracticā. Sic̄ de auro pōt hr̄i notitia ſpeculatiua. qꝛ eſt res naturalis nō oꝑabilis a nobis.⁊ de auro habet aurifaber notitiā practicā. qͥaaurū eſt attingibile mediātibꝰ oꝑatiōibꝰ nr̄is.Ad ſcd̓am ꝓbationē dico. ꝙ nō ex hͦ ſolū meodicina ⁊ oēs practice dicunt̉ practice. qꝛ obiectū eſt attīgibile mediātibꝰ oꝑatiōibꝰ excellētioribꝰ: ſꝫ ex hͦ ꝙ nō tm̄ cōſiderāt talia attingibilia. ſꝫ qꝛ etiā ꝯſiderāt ip̄as oꝑatōes qͥbꝰ attī-
Primi ſe ntentiarumgūtur. Sꝫ ꝙ oꝑatōes ſint nobiliores ꝙͣ actusſciēdi vel ignobiliores nihil refert. qꝛ artificeſmechanici habēt notitias practicas de rebuſnaturalibꝰ. ꝙͣuis ille oꝑatōes ſūt igͦbiliores ꝙͣactꝰ illoꝝ ſciēdi. Ad cōfirmatōeꝫ ꝯcedo ꝙ ha1bitus trāſiēs ſuꝑ obiectū. ⁊ qͥ negotiat̉ circaoꝑa ⁊c. ꝙ ille eſt practicus. Et iō ꝯcedo ꝙ illaꝑs theologie q̄ docet deū attingi oꝑatōibꝰ etnegociat̉ circa oꝑa nr̄a eſt practica. ſꝫ aliqͣ ꝑstheologie nō eſt tal̓. ⁊ iō illa ꝑs nō ē practica.Tū ꝙ accipit̉ ꝙ deus eſt oꝑabil̓. nō eſt verumqꝛ deus nō eſt opꝰ. ſꝫ attingit̉ a nob̓ medianteoꝑe nr̄o. Ad ſcd̓ꝫ ꝙ ille habitꝰ qͥ hꝫ actū quē Aelicit ⁊ quē dirigit tanꝙͣ obiectu ſaltē ꝑtialeē practicꝰ. iō aliqͣ ꝑs theologie eſt practica. qꝛ ꝯaliqͣ hꝫ talē actu ꝓ obiecto. aliqͣ nō. Ad argu ſcmentū ſubtil̓ doctorꝭ ꝓ eadē ꝯcluſione dico ꝙnō q̄libet ꝑs theologie eſt ꝯformis dilectionidei. qꝛ ſicut dictū eſt pͥus. tūc d̓r notitia cōformis praxi. qn̄ ip̄a praxis elicit̉ vel pōt elici. ſic̄dictat̉ eē eliciēda ſi illa notitia ſit dictatiua.Si aūt ſit on̄ſiua tm̄. oꝫ ꝙ ſaltē praxis vl̓ t̓minus praxis ſit obiectū illiꝰ notitie. Sꝫ aliqͣ eſtꝑs theologie q̄ nihil oꝑabile hꝫ ꝓ obiecto. Siem̄ omnis notitia q̄ aliquo mō pōt valere adpraxim eēt practica. q̄libꝫ ꝟitas eēt practica.Un̄ iſta ignis ē calidꝰ eēt practica. qꝛ em̄ igniſē calidꝰ. iō valꝫ ad ml̓tas oꝑatōes hūanas exercēdas. nec hō ml̓tas oꝑatōnes ſciret facereniſi pͥus ſciret ꝙ igniſē calidꝰ. Eodē mō hͨ eētpractica. ſol ē calefactiuus. qꝛ em̄ ſol eſt calefactiuꝰ. iō hō ſe volēs calefacere vadit ad ſoleꝫ.qd̓ nō faceret niſi ſciret ſolē eē calefactiuū. etita a ſole. auro. igne. t̓ra. ⁊ ab alijs rebꝰ naturalibꝰ ſumunt̉ ml̓ta pͥncipia ad recte oꝑandū etad praxes recte eligēdas. ⁊ tn̄ de iſtis nō ē tm̄notitia practica: ſꝫ et ſpecl̓atiua. ita de deo nōobſtāte ꝙ ſit lꝫ impropͥe ꝯformis volitōi rectede eo poterit eē n̄ tm̄ notitia practica: ſꝫ ēt ſpeculatiua. Per hͦ pꝫ ad ꝯfirmatōeꝫ. qꝛ ab illoqd̓ ē finis ſumūt̉ nō tm̄ pͥncipia practica: ſꝫ ētſpecl̓atiua. ⁊ freq̄nt̓ pͥncipia ſpecl̓atiua ſūt pͥora pͥncipijs practicꝭ. ⁊ pͥncipia pͥma int̓ practica ſūt ꝯcl̓ones deducte ex ſpecl̓atis. Ad pͥmū ꝑpͥncipale ꝯcedo ꝙ theologia ꝙͣtū ad aliquamſui ꝑtē ē ſpecl̓atiua. Ad ſcd̓ꝫ dico ꝙ aliqͣ ſpecl̓atiua eſt nobilior aliqͣ practica ⁊ aliqͣ p̄cticaē nobilior aliqͣ ſpecl̓atiua. ⁊ iō ſi vnū cōe ſit nobiliꝰ alio. illo mō quo vnū cōe pōt eē nobiliꝰ n̄oꝫ ꝙ oē ꝯtētū ſb̓ nobiliori ſit nobiliꝰ oī cōtētoſb̓ igbiliori. ſꝫ ſuffic̄ ꝙ nobiliſſimū ꝯtētū ſb̓ vnoſit nobiliꝰ nobiliſſimo ſb̓ alio. ⁊ ſic ē ī ꝓpoſito.Ad argum̄tū ī oppoſitū ꝯcedo ꝙ illa ꝑs theologie q̄ ē directiua oꝑatōiſ volūtarie ē p̄ctica.Finis queſtionū Prologi.
Ad octauā.
Ad decimā.
ECAd primuꝫ ſcd̓eopinionis.
Ad nonā.
Ad pͥmā ꝓbatio
OpAd argunausſcoti
Ad ſcd̓ꝫ ergi.OAd argunausſcoti
Ad ſcd̓ꝫ ergi.
Ad cōfinio
EEAd pͥncipala
Ad cōfirmatōq
jxia
Inimt.