QueſtioLII.
IIII
Queſtiotionē. Uel ꝑ modū meriti: vt .ſ. qͦs mereat̉ ſibiīfundi talē cōtēplationē. ⁊ tūc eſt reſpectu cōtēplatiōis future. vel ꝑ modū remouetis ꝓhibes. Unde multa vicia īpediūt cōtēplationēſic̄ gula. luxuria. iracūdia. ⁊ iō oppoſite virtutes aliquomō ordinant̉ ad ſpeculatiōeꝫ. Tn̄ hͦnō obſtāte notitia de talibꝰ erit pure practicaalit̓ ſcia q̄cūqꝫ moralis eſſet pure ſpeculatiua.qd̓ eſt abſurdū. Et iſta reſpōſio ꝯfirmat̉. qͥa hītus pͥncipioꝝ ordinatur aliquo mō ad notitiācōcluſionū. ⁊ tn̄ ꝓpter talē ordinē nō d̓r ſcīa. gͦqͣntūcūqꝫ aliqͣ practica ordinent̉ ad ſpeculatonē. nō ꝓpt̓ hͦ dicent̉ ſpeculatiua: nec ecōuerſoIdeo dico. ꝙ ordinari ad aliā notitiā: vel nōordinari nihil facit. ſed cōſiderādū eſt obiectū⁊ totale ⁊ ꝑtiale. ⁊ ẜm hͦ dicēda eſt notitia ſpeculatiua vl̓ practica. Ad aliud dico. ꝙ actusamoris quo volūtas vnit ſe deo. ſi ſit in ptātevolūtatꝭ eſt praxis. Si aūt nō ſit in ptāte volūtatis. ſic̄ eſt de ītelligētia mouēte celū ẜꝫ ph̓ꝫ.⁊ ſic̄ eſt de actubtifico. ſic̄ alias patebit: n eſtpraxis. Et iō notitia reſpiciēs illū actū: nō eſtpractica. qꝛ nō eſt directiua illiꝰ. cū totalit̓ ſitab extrīſeco. Si tn̄ teneret̉: ꝙ actꝰ ille amorisbtīficꝰ: quē nos ponimꝰ eſſet ī ptāte volūtatis⁊ ꝑ ꝯn̄s pratis. Adhuc argumētū nō valꝫ. qꝛdiceret̉ ꝙ btītudo cōſiſtit ī ſpeculatōe: ⁊ etiā īpraxi. qͥa cōſiſteret ī actu ītellectꝰ: qͥ eſt ſpeculatio: ⁊ actu volūtatꝭ: qͥ eſt praxis. ſi eēt ī ptātevolūtatꝭ. ⁊ ille actꝰ amoris nō eſſet ſpeculatio.Sic̄ actꝰ volēdi nō eſt actꝰ ītelligēdi. Si d̓r. ꝙſi ille actꝰ amoris eſſet praxis. tūc notitia p̄cedēs eēt practica. qͥa eſſet notitia cui cōformit̉eliceret̉ praxis. Rn̄deo. ꝙ ille actꝰ ē praxis. nōtn̄ notitia p̄cedēs eſt practica. Cuius rō eſt. qꝛad habēdū actū volūtatꝭ: qͥ eſt in ptāte ſua. ⁊ ꝑꝯn̄s qͥ eſt praxis ſufficit notitia incōplexa illiꝰobiecti: qd̓ dꝫ amari. ⁊ ꝑ ꝯn̄s n̄ reqͥrit̉ notitiacōplexa. nec ꝑ ꝯn̄s notitia practica. cū oīs notitia practica ſit cōplexa. Et ita eſt ibi praxisſine oī notitia practica. Et qn̄ d̓r ꝙ illi notitieelicit̉ cōformit̓ praxis. Rn̄deo. ꝙ nō elicit̉ conformit̉ illi notitie: qͥa tūc aliqͥs actꝰ elicit̉ ꝯformit̉ notitie. qn̄ elicit̉ ſic̄ dictat̉ eliciēdus. vl̓ ſic̄on̄dit̉ poſſe elici. Sꝫ hͦ nō pōt eſſe niſi ip̄e actꝰtermīet illū actū: ſaltē ꝑtiacit̓. Sed ī ꝓpoſitoilla incōplexa notitia alicuiꝰ obiecti diligibil̓p̄cedit actū amorꝭ Et iō ip̄e actꝰ amorꝭ n̄ t̓mīatillū actū ītelligēdi: nec total̓r: nec ꝑtialit̓. ⁊ iōnō elicit̉ ſibi ꝯformit̉. ⁊ tn̄ eſt praxis. qꝛ ē ī ptāte volūtatꝭ. Per hͦ ad aliud ꝙ felicitas cōſiſtitin ſpeculatōe ꝙͣtum ad actu intellectus. ⁊ invno actu qͥ nec ē ſpeculatio nec praxis ſi actꝰfruitōis ſit a ſolo deo. qꝛ ille actꝰ nec eſt actusvolūtatꝭ nec ē actꝰ intellectꝰ. ⁊ iō nō ē ſpecula
tio nec eſt in ptāte volūtatꝭ. ⁊ iō nō eſt praxis.Si tn̄ ille actꝰ eēt in ptāte volūtatꝭ: ꝯſiſterꝫ felicitas in ſpeculatōe ⁊ in praxi. Ad alid̓ dicoꝙ felicitas vltima q̄ ē actus intelligēdi ē ſpeculatiua. ſꝫ illa nō rep̄hēdit actū volūtatis nōplus ꝙͣ actus volūtatꝭ ꝯp̄hēdit actū intellectꝰTn̄ ſciēdū ꝙ notitia ſpecl̓atiua dupl̓r accipit̉Uno mō ꝓ oī notitia q̄ nō eſt practica ſiue ſitꝯplexa ſiue incōplexa. ⁊ ſic felicitas ē notitiaſpeculatiua. qꝛ notitia incōplexa ītuitiua deitatꝭ. Aliter accipit̉ notitia ſpecl̓atiua ꝓ ſcīa qͣſcit̉ aliqd̓ verū pure ſpecl̓abile. ⁊ ſic felicitasnō ē notitia ſpeculatiua. Ad aliud ꝙ beatusaugꝰ nō accipit ꝑtē ꝯtēplatiuā niſi ꝓ actu ītelligēdi et̓na ad quā tn̄ ꝑtinet volūtas. nō ſicuteential̓r incluſa. ſꝫ ſicut vna ꝑs ꝑtinet ad aliācū qͣ fac̄ vnū. ſꝫ quō hͦ ſit intelligēdū alias patebit. Ad aliud rn̄deo ꝙ metaphiſica nō ē pratica. qꝛ ꝙͣuis de deo ſint aliq̄ ꝟitates practiceēt natural̓r inuēte. illas tn̄ nō ꝯſiderat metaphiſica. qꝛ metaphiſica n̄ ꝯſiderat aliqͥd d̓ d̓oqd̓ ſit ī ptāte nr̄a. ſꝫ tm̄ illa q̄ nō ſūt ī ptāte nr̄aſic̄ ꝙ deꝰ ē incorruptibil̓. ſimplex. ꝑpetuꝰ cā oīꝫ⁊ ſic de alijs. ⁊ iō metaphiſica ē ſimpl̓r ſpecl̓atiua. Illa tn̄ q̄ ꝯſiderāt̉ a metaphifica p̄nt eſſepͥncipia ad ꝓbādū ꝯcl̓ones practicas de deo.ſic̄ ex hͦ ꝙ deꝰ ē cā oīm ē ſūme diligibil̓ vel honorādꝰ vl̓ aliqͥd hmōi. ſꝫ ille ꝯcl̓ones practice n̄ꝑtinēt ad metaphiſicā. ſꝫ ad aliquā aliā ſcīammoralē q̄ erit practica. Si d̓r qͣ rōneꝟitas ſpecl̓atiua de deo ſuꝑnatural̓ ⁊ ꝟitas practica dedeo ſuꝑnatural̓ ꝑtinēt ad theologiā ſuꝑnaturalē. eadē rōe ꝟitas ſpecl̓atiua de deo natural̓et ꝟitas practica de deo natural̓ ꝑtinebūt adtheoligiā naturalē .i. ad metaphiſicā. ⁊ ita metaphiſica ſaltē ẜꝫ aliquā ſui ꝑtē erit practica.Rndeo ꝙ extēdēdo nomē theologie natural̓et nomē metaphiſice. pōt ꝯcedi ꝙ metaphiſica ẜꝫ aliquā ſui ꝑtē eſt practica. qꝛ ſic vocandometaphiſicā. metaphiſica ẜm aliquā ſui ꝑtē ēmoral̓. ſic̄ theologia nr̄a ẜꝫ aliquā ſui ꝑte ē moral̓. tn̄ ꝓpͥe accipit̉ metaphiſica ẜꝫ ꝙ diſtīguit̉ꝯͣ tota ph̓iaꝫ moralē. ⁊ ſic ille ꝟitates n̄ ꝑtinētad theologiā naturalē nec ad metaphificā. et ⁊ſic loquūt̉ ph̓i ⁊ ſcī de metaphiſica. Ad aliudꝙ accipiēdo rōeꝫ bōitatꝭ ꝓ aliquo ꝯc eptu abſoluto cōi deo ⁊ creaturꝭ .ſ. bonitati creature q̄diſtīguit̉ a creatura ſic ꝯſiderat̉ a metaphiſica. Sꝫ ẜm ꝙ ꝯuertit̉ cū ēte. ſic nō cōſiderat̉ ametaphiſica. niſi qn̄ cōcludit cōcl̓onē p̄cticaꝫex pͥncipijs ſpeculatiuis. ſꝫ al̓s declarabit̉ iſtadiſtinctio. Ad aliud ꝙ ſiue deus ſit finis ſiue Anon hoc habet metaphiſica cōſiderare ſed nōhabet conſiderare ꝙ mouet cām rationalemhabentē actū in ſua ptāte. qꝛ nō hꝫ cōſiderare
BBAd ſcd̓am.
Ad ſeptimā
Ad fextam
Ad quintam.
Ad quartam.
Ad tertiam