Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Primi ſententiarumPrologi

ex qͥbꝰ dꝫ fieri domꝰ. iſte poſſꝫ artificial̓r facere. ſed hita notitia illoꝝ ſtatiꝫ ꝟtute hītuscedētis pōt artifici al̓r oꝑari. Ita hīto habituvl̓i. hīta cognitōe rei ſingl̓arꝭ circa quā dꝫpraxis. pōt exire in actū oꝑandi. Ex iſtis pꝫtota illa deductio de idētitate ītellectꝰ ſpeculatiui rōnis vl̓is. de idētitate intellectuspractici rōis particularꝭ eſt ſimpl̓r falſa. Sꝫde d̓r exꝑti certius oꝑant̉ ꝙͣ artificiāteſpꝫ quo dꝫ ītelligi in p̄cedēti q̄one. Un̄ breuit̓dico ſi artifex nihil igͦret quod ſit exꝑtus: ſꝫſcit ſiue qꝛ. ſiue ꝓpt̓ qͥd om̄e illud quod ſcit exꝑtus. ad opus reqͥrit̉ hītus aliqͥs exūs inorganis corꝑalibꝰ. ita ꝑfecte ita certitudinal̓r oꝑabit̉ artifex ſic̄ exꝑtꝰ. innuit̉ de medicina eſt ſpeculatiua practica. pͥmohr̄ ſpecl̓atiua poſtea practica. Dico medicina ꝯtinet aliquā ꝑtē eſt pure ſpeculatiua. illa ſpeculabilia magna ꝑte ſunt pͥncipiaꝯcl̓onū practicarū. Si aut medicina aliquoꝝvl̓iū practicoꝝ vocet̉ ſpecl̓atiua. qꝛ illa eſtſufficiēs ad oꝑandū ſine alijs. ꝯcedat̉. qꝛ voceſi. ſūt ad placitū. Ad qͥntū dubiū dico. vnꝰhītꝰ ſit nobilior alio. niſi vel ꝓpt̓ nobilitatēſubiecti vl̓ ꝓpt̓ certitudinē vl̓ euidētiā ẜꝫ ph̓ꝫ Cōmē .i. de aīa. hītus ſpeculatiuꝰ theologicꝰſi ſit eq̄ euidens erit nobilior hitu practico. ſic̄ſcire euidēt̓ deus eſt infinitꝰ. ſūmū bonū. ethmōi ē ꝑfectiꝰ ꝙͣ ſcire deꝰ eſt diligēdꝰ a nob̓Et ita pōt ꝯcedi aliqͥs hītus theologicꝰ ſpeculatiuꝰ ē nobilior aliquo hītu theologico practico. Et ſi dicat̉ hītꝰ practicꝰ ē nobilior. qꝛquāto plura intelligūt̉ aliqua actu creato.to ille actꝰ eſt ꝑfectior ſꝫ qn̄ pͥmo intelligit̉. deꝰeſt trinꝰ vnꝰ. pꝰ intelligit̉ iſta ꝓpō. deꝰ eſt ſūme diligēdꝰ a creatura rōali. ita deꝰ in ſe intelligat̉ tm̄ in alio ꝯceptu ſicut ītelligimꝰ deū. qͥcqͥd intelligit̉ in pͥmo actu intelligit̉ in ſcd̓o actu. qꝛ eēntia dīna pōt intelligi ſine tribꝰ ꝑſonis. ī ſcd̓o actu intelligit̉ aliqͥd plus .ſ. creatura. ſcd̓s actꝰ erit ſimpl̓r nobilior ꝙͣ pͥmꝰ. ꝯn̄s eadē rōe hītus ē nobilior pͥmo hitu quo ſcit̉ deus ē trinꝰ vnꝰ. Sedſecūdꝰ hītꝰ eſt practicꝰ ẜm p̄dicta. pͥmꝰ ē ſpelatiuꝰ. practicꝰ eſt nobilior. Ad illd̓ pōt dici ex nobilitate obiecti maxīe īcōplexi pōtꝯcludi maior nobilitas in hītu ſpeculatiuo reſpectu alicuiꝰ ꝯplexi. in quo aliqͥd oꝑabilea nob̓ de deo p̄dicat̉ ꝙͣ in hītu practico reſpectu alicuiꝰ ꝯplexi in quo aliqͦd oꝑabile a nobiſp̄dicat̉ de deo. Sed forte maior nobilitas ēpt̓ maiorē certitudinē ꝓpōis. ē ꝓpt̓ maioreꝫncc̄itatē ꝓpōis. Un̄ in ꝓpōnibꝰ nccͣrijs ſūtgͣdus. iſta ē magꝭ nccͣria deꝰ ē trinꝰ vnꝰ. qꝛ hic p̄dicat̉ aliqͥd īportās aliud a deo de deo. ꝙͣ

Primi ſententiarumſit iſta. deꝰ eſt ſūme diligēdꝰ a creatura rōnali ꝓpt̓ iſtā maiorē ncc̄itatē dici pōt notitia nobilior. Ad pͥmū argumētū pͥme opiniōis dico ſcīa moral̓ dupl̓r accipit̉ Uno ſcīa ēpciſe de moribꝰ ſūt in ptāte nr̄a. ita ī ſcito ponat̉ aliqͥd īportās aliqͥd qd̓ ē ī ptāte nr̄aAlit̓ accipit̉ illa ſcīa ẜm ē tradita ab Ariſto. a ph̓is a ſcīs. Prīo ſcīa moral̓ ē ſimpl̓r practica nullā ꝑteꝫ hꝫ ſpeculatiuā. qꝛ ſicnullū ꝯplexū hꝫ niſi qd̓ includit aliqͥd īportāsaliqͥd oꝑabile a nob̓ cuiꝰ notitia eſt directiuamagꝭ ꝙͣ notitia incōplexa illiꝰ oꝑabil̓. ſic ſcīamoral̓ ſpeculat̉ aliqd̓ verū niſi ſimpl̓r p̄cti. vn̄ iſto accipiēdo ſcīaꝫ moralē. iſte ꝟitates. qd̓ eſt ī aīa vel ē paſſio vel potētia ⁊c̄.aīa diuidit̉ in intellectu practicū ⁊c̄. hmōiponūt̉ ī libris ethi. ꝑtinēt ad ſcīaꝫ moralē.Scd̓o tales ꝟitates ꝑtinēt ad ſcīaꝫ moralem. ſic vna ꝑs ſcīe moral̓ ē ſimpl̓r ſpeculatiua alia ſimpl̓r practica. Et ē. qꝛ ſic̄ dictū ēpͥus. multe ꝯcl̓ones practice depēdēt ex pͥncipijs ſpeculabilibꝰ ſciunt̉ ea. volēs tradere notitiā taliū ꝯcl̓onū practicaꝝ. oꝫ vtat̉principijs ſpeculabilibꝰ ex qͥbꝰ ꝯcl̓ones ille ſequūt̉. ꝓpt̓ in ſcīa morali tradita a ph̓o aſcis inueniūt̉ multe ꝟitates ſimpl̓r ſpecl̓atiueſꝫ vocāt eaꝫ ſcīam moralē. qꝛ ꝯcl̓ones practicemorales ſūt vltia acqͥſita in illa ſcīa. Si dicit̉ Iſcīa ē vt boni fiamꝰ eſt ſimpl̓r practica. ſꝫ notitia taliū ꝟitatū ex qͥbꝰ ſequūt̉ ꝯcl̓ones practice eſt vt boni fiamꝰ. Sil̓r illa notitia ordīat̉ad opꝰ ē practica: ſꝫ oīa ponunt̉ ī ſcīa illa ordinant̉ ad opꝰ. Ad primū iſtoꝝ dico illa notitia ē vt boi fiamꝰ ita reſpiciat obiectoaliqͥd quo formal̓r ſumꝰ boni moralite practica. Si aūt ſit alicuiꝰ notitie īmediate dirigēt̓ nos circa aliqͥd quo ſumꝰ moralit̓ bonioꝫ. qꝛ iſto q̄libet notitia pōt ſe hr̄e ad boninitatē moralē. vel ſaltē ad aliqd̓ opꝰ. ſic̄ dictūeſt in alia q̄one de iſta. oīs triāgulꝰ hꝫ tres ⁊c̄.Primo talis notitia ē vt boni fiamꝰ. ſꝫtm̄ ſecūdo modo. ē ſimplicit̓ ſpeculatiua.Ad ſecūdū. ordinari ad opꝰ ē duplicit̓ vel ſic̄ ī 3mediate directiuū. vel ſicut aliqd̓ ex quo ſeqͥttale īmediate directiuū vel qd̓ ē final̓. Pri ē p̄cticū. ſcd̓ꝫ oꝫ ſit pͣcticū. qꝛ iſtogeometria ordīat̉ ad opꝰ. Un̄ geometria illomo ml̓tū dirigit latomos ī oꝑibꝰ ſuis. eſt.qꝛ ſic̄ dictū ē alias forte pot̓it declarari aliqͣſcīa p̄ctica ē ſb̓alt̓nā alicui ſpecl̓atiue. verūtnꝙͣtū ad ꝓpoſitū: eodē ordināt̉ talia veraſpeculabilia ad oꝑatiōes. quō actiōes exteriores ordinant̉ ad ꝯtēplationē. Ꝙꝛ illa ordināt̉ſic̄ pͥncipia: ex qͥbꝰ depēdēt ꝯcluſiōes practiceOꝑatiōes aūt exteriores ordinant̉ ad ꝯtēpla

Ad qͥntū dubiū.

Ad ſcd̓am.

Inſtātie due

AAAd primā

ZId argument.pͥme partis