Primi ſententiarumPrologi
ex qͥbꝰ dꝫ fieri domꝰ. iſte nō poſſꝫ artificial̓r facere. ſed hita notitia illoꝝ ſtatiꝫ ꝟtute hītus p̄cedētis pōt artifici al̓r oꝑari. Ita hīto habituvl̓i. ⁊ hīta cognitōe rei ſingl̓arꝭ circa quā dꝫ eēpraxis. pōt exire in actū oꝑandi. Ex iſtis pꝫ ꝙtota illa deductio de idētitate ītellectꝰ ſpeculatiui ⁊ rōnis vl̓is. ⁊ de idētitate intellectuspractici ⁊ rōis particularꝭ eſt ſimpl̓r falſa. Sꝫde hͦ ꝙ d̓r ꝙ exꝑti certius oꝑant̉ ꝙͣ artificiāteſpꝫ quo dꝫ ītelligi in p̄cedēti q̄one. Un̄ breuit̓dico ꝙ ſi artifex nihil igͦret quod ſit exꝑtus: ſꝫſcit ſiue qꝛ. ſiue ꝓpt̓ qͥd om̄e illud quod ſcit exꝑtus. ⁊ ad opus nō reqͥrit̉ hītus aliqͥs exūs inorganis corꝑalibꝰ. ꝙ ita ꝑfecte ⁊ ita certitudinal̓r oꝑabit̉ artifex ſic̄ exꝑtꝰ. Ꝙ innuit̉ de medicina ꝙ eſt ſpeculatiua ⁊ practica. ⁊ ꝙ pͥmohr̄ ſpecl̓atiua ⁊ poſtea practica. Dico ꝙ medicina ꝯtinet aliquā ꝑtē q̄ eſt pure ſpeculatiua.⁊ illa ſpeculabilia ꝓ magna ꝑte ſunt pͥncipiaꝯcl̓onū practicarū. Si aut medicina aliquoꝝvl̓iū practicoꝝ vocet̉ ſpecl̓atiua. qꝛ illa nō eſtſufficiēs ad oꝑandū ſine alijs. ꝯcedat̉. qꝛ voceſi. ſūt ad placitū. Ad qͥntū dubiū dico. ꝙ cū vnꝰhītꝰ nō ſit nobilior alio. niſi vel ꝓpt̓ nobilitatēſubiecti vl̓ ꝓpt̓ certitudinē vl̓ euidētiā ẜꝫ ph̓ꝫ⁊ Cōmē .i. de aīa. hītus ſpeculatiuꝰ theologicꝰſi ſit eq̄ euidens erit nobilior hitu practico. ſic̄ſcire euidēt̓ ꝙ deus eſt infinitꝰ. ſūmū bonū. ethmōi ē ꝑfectiꝰ ꝙͣ ſcire ꝙ deꝰ eſt diligēdꝰ a nob̓Et ita pōt ꝯcedi ꝙ aliqͥs hītus theologicꝰ ſpeculatiuꝰ ē nobilior aliquo hītu theologico practico. Et ſi dicat̉ ꝙ hītꝰ practicꝰ ē nobilior. qꝛquāto plura intelligūt̉ aliqua actu creato. tāto ille actꝰ eſt ꝑfectior ſꝫ qn̄ pͥmo intelligit̉. deꝰeſt trinꝰ ⁊ vnꝰ. ⁊ pꝰ intelligit̉ iſta ꝓpō. deꝰ eſt ſūme diligēdꝰ a creatura rōali. ita ꝙ deꝰ in ſe intelligat̉ ⁊ nō tm̄ in alio ꝯceptu ſicut mō ītelligimꝰ deū. qͥcqͥd intelligit̉ in pͥmo actu intelligit̉ in ſcd̓o actu. qꝛ eēntia dīna nō pōt intelligi ſine tribꝰ ꝑſonis. ⁊ ī ſcd̓o actu intelligit̉ aliqͥd plus .ſ. creatura. gͦ ſcd̓s actꝰ erit ſimpl̓r nobilior ꝙͣ pͥmꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eadē rōe hītus ē nobilior pͥmo hitu quo ſcit̉ ꝙ deus ē trinꝰ ⁊ vnꝰ. Sedſecūdꝰ hītꝰ eſt practicꝰ ẜm p̄dicta. ⁊ pͥmꝰ ē ſpelatiuꝰ. gͦ practicꝰ eſt nobilior. Ad illd̓ pōt diciꝙ ex nobilitate obiecti maxīe īcōplexi n̄ pōtꝯcludi maior nobilitas in hītu ſpeculatiuo reſpectu alicuiꝰ ꝯplexi. in quo aliqͥd nō oꝑabilea nob̓ de deo p̄dicat̉ ꝙͣ in hītu practico reſpectu alicuiꝰ ꝯplexi in quo aliqͦd oꝑabile a nobiſp̄dicat̉ de deo. Sed forte maior nobilitas ē ꝓpt̓ maiorē certitudinē ꝓpōis. hͦ ē ꝓpt̓ maioreꝫncc̄itatē ꝓpōis. Un̄ cū in ꝓpōnibꝰ nccͣrijs ſūtgͣdus. iſta ē magꝭ nccͣria deꝰ ē trinꝰ ⁊ vnꝰ. qꝛ hicnō p̄dicat̉ aliqͥd īportās aliud a deo de deo. ꝙͣ
Primi ſententiarumſit iſta. deꝰ eſt ſūme diligēdꝰ a creatura rōnali⁊ ꝓpt̓ iſtā maiorē ncc̄itatē dici pōt notitia nobilior. Ad pͥmū argumētū pͥme opiniōis dicoꝙ ſcīa moral̓ dupl̓r accipit̉ Uno mō ꝓ ſcīa q̄ ēpciſe de moribꝰ q̄ ſūt in ptāte nr̄a. ita ꝙ ī oī ſcito ponat̉ aliqͥd īportās aliqͥd qd̓ ē ī ptāte nr̄aAlit̓ accipit̉ ꝓ illa ſcīa ẜm ꝙ ē tradita ab Ariſto. ⁊ a ph̓is ⁊ a ſcīs. Prīo mō ſcīa moral̓ ē ſimpl̓r practica ⁊ nullā ꝑteꝫ hꝫ ſpeculatiuā. qꝛ ſicnullū ꝯplexū hꝫ niſi qd̓ includit aliqͥd īportāsaliqͥd oꝑabile a nob̓ cuiꝰ notitia eſt directiuamagꝭ ꝙͣ notitia incōplexa illiꝰ oꝑabil̓. ⁊ ſic ſcīamoral̓ nō ſpeculat̉ aliqd̓ verū niſi ſimpl̓r p̄cticū. vn̄ iſto mō accipiēdo ſcīaꝫ moralē. iſte ꝟitates. oē qd̓ eſt ī aīa vel ē paſſio vel potētia ⁊c̄. ⁊aīa diuidit̉ in intellectu practicū ⁊c̄. ⁊ hmōi q̄ponūt̉ ī libris ethi. nō ꝑtinēt ad ſcīaꝫ moralē.Scd̓o mō tales ꝟitates ꝑtinēt ad ſcīaꝫ moralem. ⁊ ſic vna ꝑs ſcīe moral̓ ē ſimpl̓r ſpeculatiua ⁊ alia ſimpl̓r practica. Et rō ē. qꝛ ſic̄ dictū ēpͥus. multe ꝯcl̓ones practice depēdēt ex pͥncipijs ſpeculabilibꝰ ⁊ ſciunt̉ ꝑ ea. ⁊ iō volēs tradere notitiā taliū ꝯcl̓onū practicaꝝ. oꝫ ꝙ vtat̉principijs ſpeculabilibꝰ ex qͥbꝰ ꝯcl̓ones ille ſequūt̉. ⁊ ꝓpt̓ hͦ in ſcīa morali tradita a ph̓o ⁊ aſcis inueniūt̉ multe ꝟitates ſimpl̓r ſpecl̓atiueſꝫ vocāt eaꝫ ſcīam moralē. qꝛ ꝯcl̓ones practicemorales ſūt vltia acqͥſita in illa ſcīa. Si dicit̉ Iſcīa q̄ ē vt boni fiamꝰ eſt ſimpl̓r practica. ſꝫ notitia taliū ꝟitatū ex qͥbꝰ ſequūt̉ ꝯcl̓ones practice eſt vt boni fiamꝰ. Sil̓r illa notitia q̄ ordīat̉ad opꝰ ē practica: ſꝫ oīa q̄ ponunt̉ ī ſcīa illa ordinant̉ ad opꝰ. Ad primū iſtoꝝ dico ꝙ illa no ꝓtitia qͥ ē vt boi fiamꝰ ita ꝙ reſpiciat ꝓ obiectoaliqͥd quo formal̓r ſumꝰ boni moralite practica. Si aūt ſit cā alicuiꝰ notitie īmediate dirigēt̓ nos circa aliqͥd quo ſumꝰ moralit̓ boni nōoꝫ. qꝛ iſto mō q̄libet notitia pōt ſe hr̄e ad boninitatē moralē. vel ſaltē ad aliqd̓ opꝰ. ſic̄ dictūeſt in alia q̄one de iſta. oīs triāgulꝰ hꝫ tres ⁊c̄.Primo mō talis notitia nō ē vt boni fiamꝰ. ſꝫtm̄ ſecūdo modo. ⁊ iō ē ſimplicit̓ ſpeculatiua.Ad ſecūdū. ordinari ad opꝰ ē duplicit̓ vel ſic̄ ī 3mediate directiuū. vel ſicut aliqd̓ ex quo ſeqͥttale īmediate directiuū vel qd̓ ē cā final̓. Primū ē p̄cticū. ſcd̓ꝫ nō oꝫ ꝙ ſit pͣcticū. qꝛ iſto mōgeometria ordīat̉ ad opꝰ. Un̄ geometria illomo ml̓tū dirigit latomos ī oꝑibꝰ ſuis. ⁊ cā eſt.qꝛ ſic̄ dictū ē ⁊ alias forte pot̓it declarari aliqͣſcīa p̄ctica ē ſb̓alt̓nā alicui ſpecl̓atiue. verūtnꝙͣtū ad ꝓpoſitū: n̄ eodē mō ordināt̉ talia veraſpeculabilia ad oꝑatiōes. quō actiōes exteriores ordinant̉ ad ꝯtēplationē. Ꝙꝛ illa ordināt̉ſic̄ pͥncipia: ex qͥbꝰ depēdēt ꝯcluſiōes practiceOꝑatiōes aūt exteriores ordinant̉ ad ꝯtēpla
Ad qͥntū dubiū.
Ad ſcd̓am.
Inſtātie due
AAAd primā
ZId argument.pͥme partis