Primi ſententiā. oMrologi
Prole.liſto ſcd̓o mō: ⁊ nō prīo mō. Per idē ad tertiūꝙ ē aliqd̓ mediū int̓ ſcīam ſpecl̓atiuā ⁊ practicā. qꝛ nō ſūt dr̄e oppoſite. qd̓ ē eqͥualent̓ vtrūqꝫSic̄ ē aliqd̓ mediū int̓ ītellectū qͥ ē hītus principioꝝ. ⁊ ſcīaꝫ q̄ eſt hītus ꝯcl̓ionū: qd̓ ē eqͥualēter vtrūqꝫ .ſ. ſapīa. Ad tertiū dubiū dico. diſtīguēdo de hītu theo. practico: ſic̄ ⁊ de theo. ſpeculatīo. Ꝙ ſic̄ dictu ē in vna q̄ſtiōe. qͥdā hītustheo. ē notitia euidēs. ⁊ q̄daꝫ nō ē euidēs. Itaeſt ī ꝓpoſito. ꝙ hītus practicꝰ. qͥdā eſt euidēs.ſic̄ ille quo euident̓ cognoſcit̉ ꝙ vnicuiqꝫ reddēdū ē qd̓ ſuū eſt. nulli eſt ꝓ bono malū reddēdū. Aliꝰ eſt nō euidēs. ſic̄ ille quo cognoſcit̉ ꝙcorpꝰ xp̄i ī ſacramēto altarꝭ ē adorādu. ⁊ ſic dealijs. Scd̓s nō ꝑtinet ad aliquē hītuū. de qͥbꝰloqͥt̉ ph̓s. vi. ethi. qꝛ tm̄ loqͥt̉ de hītibꝰ īclinātibus ad actꝰ euidētes. Sꝫ pͥmꝰ hītus ꝑtinet adaliquē illoꝝ hītuū .ſ. vel ad ſcīaꝫ: ſi ſub ſcīa ibiꝯp̄hēdat̉ tā ſpecl̓atīa ꝙͣ practica. vl̓ ad prudētiā ſi ſub ſcīa nō ꝯp̄hēdat̉ niſi ſcīa ſpecl̓atiua.Sꝫ hͦ magꝭ declarabit̉ ī t̓tio. Ad qͣrtū dubiūdicit̉. ꝙ hitus theo. practicꝰ dꝫ poni ī ītellectuſpecl̓atio: n̄ ī iteˡ lectu practico. hoc ꝓbat̉. qͥanullꝰ hītus ꝓcedēs ex vl̓ibꝰ ⁊ acqͥſitꝰ ꝑ rōeꝫ vltimā ē ſubiectīe ī ītellectu practico. cuiꝰ obiectū ſūt ſingularia ⁊ modꝰ exꝑimētal̓. Illi nāqꝫhitus qͥ ī ītellectu practico ſubiectīe acqͥrunt̉ſūt exꝑimētales ⁊ circa ꝑticularia. vt mechanici exꝑti abſqꝫ arte. de qͥbꝰ loqͥt̉ ph̓s .i. metha.hn̄t hītū ꝑ exꝑientiā abſqꝫ rōe. ſꝫ iſte hītus nōē exꝑimētatiuꝰ. nec circa ſingl̓aria. ſꝫ eſt cū rōe⁊ ex vl̓ibꝰ. gͦ n̄ eſt ī ītellectu practico ſubiectīe.Ad cuiꝰ ītellectū dicit̉ eſſe ſciēdū. ꝙ ītellectꝰpracticꝰ ⁊ rō ꝑticl̓aris ſūt idē. ītellectꝰ aūt ſpeculatiuꝰ ⁊ rō vl̓iū ſunt idē. Eſt aūt ſciēdū. ꝙ reſpectu cuiuſcūqꝫ obiecti oꝑabil̓ negociat̉ ꝑticularis rō ⁊ rō vl̓is. ⁊ ẜꝫ hͦ hītus ſūt acqͥſibilescirca qd̓cūqꝫ oꝑabile. Unꝰ qͥdē ꝑ exꝑiētiā ⁊ aſſue factionē actuū in rōe ꝑticl̓ari. Aliꝰ ꝟo ꝑ demōſtrationē vl̓iū ī rōe vl̓i. ſiue ī ītellectu cōtēplatio. Om̄e nāqꝫ oꝑabile hijs duobꝰ modis ēattīgibile ꝑ ītellectu. Et hic eſt. ꝙ oīs ſcīa q̄ ēde oꝑabili diuidit̉ ī practicā ⁊ ſpeculatīaꝫ. Sicut ī medicia. Appellat̉ aūt practica illa q̄ eſtexpimētalis. ⁊ in ītellectu practico ſubiectiueTheorica ꝟo ē illa q̄ eſt rōcinatiua ex vl̓ibꝰ. ⁊ ēī ītellectu ꝯtēplatiuo. Et qꝛ oꝑatōes ſūt circaſingl̓aria. iō exꝑti abſqꝫ rōe. qͥ hn̄t primū hītuꝫmeliꝰ oꝑant̉ ſciētibꝰ: ⁊ hītū ſcd̓m hntibꝰ. vt pꝫ.i. metha. Un̄ medici hn̄tes ſcd̓ꝫ habitū nō bn̄to. oꝑāt̉. doec ꝑ exꝑiētiā acqͥſier̄t ſibi pͥmū. Sediſtā opi. ꝙͣtū ad ꝯcl̓onē pͥncipalē plꝰ ē ī ꝟbiſ ꝙͣī re: qꝛ voces ſūt ad placitū: ⁊ iō vocādo ītellectū p̄cticū p̄ciſe ītellectū reſpiciētē ſingl̓ariapoſſꝫ dici ꝙ hītꝰ aliqͥs pͣcticꝰ ē ſb̓iectiue in ītel
Primi ſententiarumlectu ſpecl̓atiuo. ⁊ eodē mō poſſet ꝯcēdi ꝙ ī inlectu pͣctico ē aliqͥs hītꝰ ſpecl̓atiuꝰ. ⁊ hͦ hꝫ iſtaopi. ꝯcedere. Probo. qꝛ ẜꝫ eū ītellectꝰ ſpecl̓atiuꝰ ⁊ rō vl̓is ſūt ſimpl̓r idē. ſic̄ ītellectꝰ pͣcticꝰ etrō ꝑticl̓arꝭ ſūt ſimpl̓r idē. ſꝫ ītellectꝰ pōt hr̄e hītū aliquē reſpcū alicuiꝰ ſingl̓arꝭ pure ſpecl̓abil̓ſic̄ ꝙ iſta lūa tali tꝑe eclipſabit̉. gͦ iſte hitꝰ acqͥſitꝰ ē ī ītellectu p̄ctico. Pret̓ea. ꝑ te. hītꝰ acqͥſitus ꝑ exꝑiētiā ē ī ītellectu p̄ctico. ſꝫ aliqͥs hītꝰvl̓i tā ſpecl̓atiuꝰ ꝙͣ p̄cticꝰ acqͥrit̉ ꝑ experiētiāgͣ aliqͥs hītꝰ vl̓iū tā ſpecl̓atiuꝰ ꝙͣ pͣcticꝰ erit in ītellectu p̄ctico. Aſſūptuꝫ pꝫ. qꝛ ꝑ ph̓ꝫ .i. meth̓.⁊. ij. poſte. ꝑ exꝑiētiā acqͥrit̉ vl̓e. qd̓ eſt pͥncipiūart ⁊ ſcīe. Hoc ēt pꝫ ꝑ exꝑientiā. qꝛ ſic̄ declaratū ē pͥꝰ ī alijs q̄oībꝰ mita ſt vl̓ia q̄ nullo mō pn̄tſciri niſi ꝑ exꝑiētiā ſenſuū ⁊ ītellectꝰ. ꝑ hͦ pꝫ ꝙdre ꝙ rō ꝑticl̓arꝭ ⁊ ītellectꝰ p̄cticꝰ ſūt ideꝫ. ⁊ ꝙ ītellectꝰ ſpecl̓atiuꝰ ⁊ rō vl̓iū ſūt ideꝫ. nō eſt niſi īſtituere vocabula ad placitū. Pret̓ea rō ſua ꝑquā ꝓbat nihil valꝫ. qꝛ qn̄ d̓r nullꝰ hitꝰ ꝓcedēsex vl̓ibꝰ ⁊ acqͥſitꝰ ꝑ rōeꝫ ē ſubiectiue ī ītellectup̄ctico. iſta eſt ſimpl̓r falſa. ſꝫ hitꝰ ꝓcedēſ ex vl̓ibꝰ vel ſingl̓aribꝰ qͥ nō eſt directiuꝰ oꝑis ē in intellectu ſpecl̓atio. ſi aūt ſit directiuꝰ operꝭ eritin itellectu p̄ctico. Si dicat̉ ꝙ ph̓s dic̄ ꝙ obiectū intellectꝰ pͣctici eſt ſingl̓are ⁊ aliqͥd ꝯtīgēſalit̓ ſe hr̄e. hͦ n̄ valꝫ. qꝛ ibi ph̓s accipit ꝑticl̓are⁊ ꝯtīgēs alit̓ ſe hr̄e n ī ſua gn̄alitate. qꝛ tl̓ia ſūtml̓ta naturalia q̄ nō reſpicit ītellectꝰ p̄cticꝰ. ſꝫaccipit ibi ꝯtīgēs al̓r ſe hr̄e ꝓ aliqͦ qd̓ ē ī ptātenr̄a. ⁊ dic̄ ꝙ ītellectꝰ ꝯſiliatiuꝰ eſt reſpcū taliū.Un̄. vi. ethi. c. ij. nō loquit̉ de ītellectu pͣcticoī cōi. ſꝫ de ītellectuꝯſiliatio quē vocat rōcina 1tiuū. vn̄ dic̄ ꝯſiliari ⁊ rōcīari idē. iō dico alit̓. ꝙcū ītellectꝰ nullo mō diſtīguat̉ ſꝫ ſit ſimpl̓r idēreſpcū oīꝫ hītuū ⁊ oīꝫ actuū ītellectꝰ ſpeculatiuꝰ ⁊ ītellectꝰ pͣcticꝰ nullā ponūt diſtīctōeꝫ a ꝑte ītellectꝰ. ſꝫ ſūt diuerſe denoīatōes accepte adiuerſis hītibꝰ qͥ addūt̉ ip̄i ītellectui. ⁊ iō qꝛ ītellectꝰ pͣcticꝰ nō ē niſi ītellectꝰ hn̄s hītū p̄cticū vel actū pͣcticū vel ſaltē natꝰ hr̄e. ⁊ ītellectꝰſpecl̓atiuꝰ ē qͥ hꝫ hītū ſpecl̓atiuū vl̓ actū ſpecl̓atiuū vl̓ ſaltē natꝰ ē hr̄e. de vi ẜmōis pōt ꝯcēdi ꝙhitꝰ pͣcticꝰ ē ī ītellectu ſpecl̓atiuo. ⁊ hītꝰ ſpecl̓atiuꝰ ē ī ītellcū p̄ctico. qꝛ ſipl̓r idē ē qͥ ē ītellctūsſpecl̓atiuꝰ ⁊ p̄cticꝰ. ⁊ ita ex hͦ ip̄o ꝙ aliqͦs hītꝰē in intellectu ſpecl̓atiuo ē in practico intellectu. ⁊ ecōuerſo. tn̄ accipiēdo intellectū ſpecl̓atiuū ⁊ practicū ẜꝫ ꝙ dicūt hītū vl̓ actū ⁊ nō potētiā tm̄. ſi ſic̄ dicerē. lac albū ⁊ lac dulce. ⁊ nōlac de albabl̓e ⁊ lac dulcorabl̓e. ſic loq̄ndo. poſito habitu practico ſequit̉ ꝙ ille habitꝰ eſt inintellectu practico. ⁊ non ſequit̉ neceſſario ꝙſit in intellectu ſpeculatiuo. Et eodem modopoſito habitu ſpeculatiuo oꝫ ꝙ hec ſit ꝟa. iſte
Ad qͣrtū dubiuꝫ.
QAd tertiū dubiū.
Ad tertiam.
UReſolutio auto.
Rn̄ſio auctoria