QueſtioI
IIII
pn̄t ſciri diuerſe paſſiōes. ⁊ ꝑ ꝯn̄s poterūt hr̄idiuerſi hitꝰ. Et qn̄ d̓r ꝙ de eēntia dīna nata ēhr̄i pͥmo aliqͣ notitia ꝟe vna. iſta p̄t ꝯcedi ſi ſitaliqͣ paſſio qͥ pͥmo ꝯpetit eēntie dīne. ſꝫ hͦ ꝯceſſo. nihil ad ꝓpoſitū. qꝛ poſt illā pͥmā notitiā ſiſit aliqͣ pͥma. poterit hr̄i vna alia q̄ erit theo. qꝛeſt de deo ſic̄ de ſb̓iecto. Uerbi gr̄a. De t̓ra hēt̉prīo iſta notitia .ſ. ꝙ t̓ra ē dura: vel aliqͣ cōſil̓isIſta poſita p̄t adhuc hr̄i vna alia .ſ. ꝙ t̓ra pōtarari ferro duro. ⁊ vtraqꝫ ꝑtinet ad notitiā det̓ra. ⁊ tn̄ vna pͥor alia. ⁊ vna eſt practica: ⁊ aliano. ſpecl̓atīa. ita poterit eē ī ꝓpoſito. Si dicat̉ ꝯͣiſtā rn̄ſionē. ꝙ tūc ſeq̄ret̉ ꝙ fides reſpectu articuloꝝ aliquoꝝ ꝟe poſſet manere ī pria. ⁊ ꝙͣtuꝫad hitū: ⁊ qͣntū ad actū. Ꝙ cū qͣcunqꝫ notitiaſtat ignorātia reſpectu alteriꝰ. cū eadē ſtat fides reſpectu eiuſdē. gͦ ſi aliqͥs poſſet videre diuinā eēntiā: ⁊ ignorare deū eē īcarnatū poſſetvidere diuinā eēntiā ⁊ hr̄e actū fidei reſpectuiſtiꝰ articl̓i. deꝰ eſt īcarnatꝰ. Pret̓ea hͦ poſitotheo. nō erit ſcīa practica. qͥa btūs cognoſcēsꝙ deꝰ ē ſūme diligēdꝰ a viatore nō hꝫ ſciaꝫ practicā. qꝛ tūc eadē rōe. ego cognoſces ꝙ celuꝫ ēmouēdū ab āgelo haberē ſcīaꝫ practicā. Pret̓ea. illa notitia n̄ ē theologica q̄ nō ē de d̓o: ſic̄de ſb̓iecto. ſꝫ iſta notitia. deꝰ ē ſūme diligēdusdeꝰ ē colēdꝰ. deo ē obediēdū. nō ē de deo ſic̄ deſb̓iecto. Qꝛ illd̓ d̓r ſb̓iectū alicuiꝰ paſſiōis. cuiꝰſigͣtuꝫ ꝟe recipit illud qd̓ īportat̉ ꝑ paſſiōeꝫ. ſꝫhō ꝟe ⁊ ſb̓iectīe recipit dilectiōeꝫ: q̄ īportat̉ ꝑiſtā paſſionē. deꝰ ē ſūme diligēdus. ⁊ ſic d̓ alijsgͦ ip̄e hō ꝟe erit ſb̓iectū taliū ꝟitatū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑtinēt ad ſcīaꝫ de hoīe: ⁊ n̄ ad ſcīaꝫ de d̓o. Adpͥmū iſtoꝝ cōcedo. ꝙ nō ē ꝯͣdictio. ꝙ vidēs diuinā eēntiā hēat fidē reſpectu iſtiꝰ articl̓i. deꝰē īcarnatꝰ. ſine oī notitia euidēti reſpectu eiuſdē. ⁊ n̄ plꝰ ſciat euidēt̓: ꝙ deꝰ ē īcarnatꝰ: ꝙͣ nosmō ſcimꝰ. Cuiꝰ rō ē. qͥa vidēs eēntiā diuinā p̄tcarere notitia ītuitia nature aſſūpte. et ꝑ ꝯn̄snō poterit ſcire euident̓ an ſit vel nō ſit. ⁊ perconſequēs an ſit vnita vel non: ⁊ per ꝯn̄s ſimplicit̓ pot̓it credere ꝙ ē vnita. Sꝫ an fides maneat ī pria de fcō reſpectu aliquoꝝ articl̓oꝝ. ⁊an cū notitia euidēti poſſit ſtare fideſ. ſiue qͣntū ad hītū: ſiue qͣntū ad actū. de hͦ dicet̉ in t̓tioAd ſcd̓m ſuppoſito ꝙ btūs cognoſcēs ꝙ deꝰeſt ſūme diligēdꝰ a viatore nō hr̄et ſcīaꝫ practicā. tn̄ dico ꝙ btūs cognoſcēs ꝙ deꝰ ē ſūme diligēdꝰ ab ip̄o bt̄o hꝫ notitiā practicā. ⁊ illa erittheologica. ⁊ hͦ ſuffic̄ ī ꝓpoſito. Ad t̓tiū dicoꝙ poſito ꝙ taliū ꝟitatū. deꝰ ē ſūme diligēdusdeꝰ ē colēdꝰ. deo ē obediēdū. ⁊ ſic de hmōi. deꝰnō eſſꝫ ſb̓iectū ſtrictiſſime ſūpto ſb̓iecto. qͥa .ſ.nō hr̄ent ſb̓iectū: qꝛ .ſ. nō eēt ꝓpͥe. qꝛ nō ſubijceret̉ qd̓ natū eſſꝫ ſb̓ijci. nec p̄dicaret̉ qd̓ natū
eēt p̄dicari. Sꝫ deberēt accipi tales. hō dꝫ diligere deū ex toto corde ſuo ⁊cͣ. hō dꝫ obedired̓o. ⁊ ſic de alijs. tn̄ adhuc oēs iſte erūt theologice. Ꝙꝛ ſic̄ declaratū ē priꝰ. ſcīa nō tm̄ reqͥritſb̓iectū: ſꝫ ēt p̄dicatū. Et id̓o ſiue deꝰ ponat̉ a ꝑte ſb̓iecti: ſiue a ꝑte p̄dicati: tal̓ ꝟitas erit theologica. maxīe cun poſſit hr̄i natural̓r. Et qn̄d̓r ꝙ ꝑtinebūt ad ſcīaꝫ de hoīe ex quo hō ē ſubiectu in eis. Dico ꝙ poterūt ꝑtinere ⁊ ad ſciaꝫde hoīe ⁊ ad ſciam de deo. ex quo vnū ponit̉ aꝑte ſb̓iecti ⁊ alid̓ a ꝑte p̄dicati. ſic̄ iſta. oīs hōē riſibilis ꝑtinet ⁊ ad ſciam de hoīe ⁊ ad ſcīaꝫde riſibili. nō tamē ꝙ riſibile ſit ſb̓iectū ī iſta ſp̄dicatū. ita ē in ꝓpoſito. ⁊ ita erit ꝟitas theo.Ad tertiū argumētū doctorꝭ dico ꝙ poſito ꝙſit ſtatus ad vnā ſcīaꝫ ſimpl̓r .ſ. ad notitiā prime ꝯcl̓onis. adhuc erūt alij hītus theo. qꝛ nonſola illa ē the. ſic̄ nec ſola prīa ꝯcl̓o geometrieē geometrica. Ad ſcd̓ꝫ dubiū dico ꝙ qn̄ ē vnꝰhītus reſpectu prīcipij ſpecl̓atiui ⁊ ꝯcl̓ois practice. ille formal̓r nō erit ſpecl̓atiuꝰ nec practicus ẜm ꝙ iſte ſūt dr̄e oppoſite. ſꝫ erit equalēt̓ ⁊ſpecl̓atiuꝰ ⁊ practicꝰ. Sicut dictū eſt ſupra ꝙhītus exn̄s vnꝰ reſpectu principioꝝ ⁊ ꝯcl̓onisnec ē intellectꝰ nec ſcīa niſi eqͥualēter. ſꝫ eſt ꝓprie ſapīa. ira iſte hītus vnꝰ formal̓r nec eſt ſpeculatiuꝰ nec practicus niſi equalēter. ſꝫ nō habemꝰ vocabulū impoſitū ꝓpriū tali hitui. Si Idicat̉ ẜm p̄dicta. oīs notitia q̄ eſt de oꝑe nr̄otāꝙͣ de obiecto totali vel ꝑtiali ē practica. ſedtai notitia ē de oꝑe nr̄o ſaltē tanꝙͣ de obiectoꝑtiali. gͦ ſimpl̓r erit practica. Pret̓ea oīs notitia q̄ ꝑfecte ⁊ īmediate ē directiua oꝑis ē practica. ſꝫ hͨ ē hmōi. gͦ ⁊c. Pret̓ea. iſta ē īmediatadiuiſio ſcīe ita ꝙ nihil ſit mediū qͥn oīs ſcīa ſitſpecl̓atiua vel practica. Ad primū iſtoꝝ dico 4ꝙ oīs notitia hn̄s tm̄ vnū cōplexū ꝓ obiecto.cuiꝰ aliqͣ ꝑs ē opus ⁊ ē directiua operꝭ. eſt notitia practica formal̓r. Si aūt hēat plura cōplexa ꝓ obiecto totali tūc ꝓprie nō eſt practica. ſꝫtm̄ eqͥualēt̓. qꝛ .ſ. tm̄ vꝫ ad opꝰ exeq̄ndū. ⁊ ita ꝑfecte cogͦſcit̉ illa notitia. ſic̄ notitia ꝓprie practica. ſi tn̄ accipiat̉ notitia practica ꝓ oī notitia q̄ ē de oꝑe nr̄o ⁊ ē directiua operꝭ. ſic ē p̄ctica. ſꝫ tūc ſpecl̓atiuū ⁊ pͣcticū n̄ ſūt dr̄e oppoſiteſꝫ pn̄t eidē ſimpl̓r ꝯpete̓. nec al̓r tc̄ opponūt̉ ꝙͣꝓductiuū herbe ⁊ ꝓductiuū ꝟmis. ⁊ iō ſic̄ ideſol ꝑ eandē ꝟtutē ē ꝓductiuꝰ ꝟmis ⁊ ꝓductiuꝰplāte. ita ead̓ ſcīa total̓r erit ſpecl̓atia. qꝛ ē notitia qͣ cogͦſcit̉ prīcipiū ſpeculabile vl̓ ēt ꝯcl̓oſpecl̓abil̓. Et erit p̄ctica. qꝛ ē notitia qͣ cogſcit̉cōcl̓o ſimpl̓r practica. Et iſto mō nō loqͥt̉ ph̓sde ſcīa ſpeculatiua ⁊ practica. ſꝫ tm̄ prio modoPer hͦ pꝫ ad ſcd̓m. ꝙ oīs notitia q̄ ꝑfecte ⁊ īmediate eſt directīa oꝑis eſt practica eqͦualēt̓ Ace v
e v
ELepgalet̉ prīo.
Reſpōdet̉ ſcd̓o.
Tertio
Inſtatur primo.
Scd̓o
Lertio.
Ad ſcd̓aꝫ
RAd primā
NcosTertia
9
Iuſtātia pͥma
Tertia
Ad ſcd̓t publuit.
P