IIIIC1. O
IIII
Queſtioberet diſtīcta accn̄a ī diſtīctꝭ ꝑtibꝰ. nō eſſet eutherogēiū. ſꝫ iſte ꝑteſ illiꝰ qͣlitatꝭ n̄ pn̄t diſtīguiloco ⁊ ſitu. gͦ nō faciūt vnū eutherogēiū. ſil̓r tl̓etotū n̄ p̄t̉ de ꝑte. ⁊ ꝑ ꝯn̄s poſito hītu vniꝰ ꝯcl̓onis n̄ hr̄ vna ſcīa niſi forte mōſtruoſa. ſic̄ ſi naſceret̉ hō cū vna māu tm̄. Scd̓o ex hͦ arguo ꝯͣdcāꝫ rn̄ſiōeꝫ. qꝛ ordo tal̓ ad ꝯtēplatōeꝫ n̄ fac̄ illā ſcīaꝫ eē ſpeculatiuā. qꝛ cū ẜꝫ eū. oīs notitiareſpcū ꝟitatꝭ p̄ctice pͥmo reſpiciat opꝰ. ꝙͣtūcūqꝫ opꝰ poſſit ordīari ad alid̓ n̄minꝰ dicet̉ p̄ctica. gͦ illa notitia ꝟe dicet̉ pͣctica. n̄ obſtāte tl̓iordīatōe ad ꝯtēplatōꝫ. Cōfirmat̉. qꝛ ẜꝫ eū ſcīep̄ctice ordināt̉ ad ſcīas ſpeculatiuas. ⁊ tn̄ illeſcīe ꝟe ſūt p̄ctice. gͦ eodē mō iſta ſcīa erit p̄ctica. ꝙͣuis ordīaret̉ ad ꝯtēplatōeꝫ et̓noꝝ. Scd̓oꝓbo ꝙ theo. nō ſit ſimpl̓r ſpecl̓atia. qꝛ oīſ notitia q̄ e de oꝑibꝰ nr̄is. vl̓ de ill̓ q̄ ſigͣnt oꝑa nr̄a ēpͣctica. ſꝫ i theo. ꝯſiderāt̉ oꝑa nr̄a q̄ ſūt ī ptātenr̄a. gͦ ⁊c. Itē pͥꝰ ē ꝓbatū ꝙ dilectio finis ē p̄xiſgͦ noti tia q̄ extēdit̉ ad dilectōeꝫ dei ē p̄ctica.tal̓ ē theo. ẜꝫ eos. gͦ ⁊c̄. Pret̓ea de illo obiectocirca qd̓ pōt volūtas rc̄e ⁊ male agere pōt eſſenotitia pͣctica. ſꝫ circa deū pōt volūtas ſe hr̄ebn̄ ⁊ ml̓e. gͦ de deo pōt eē notitia p̄ctica. ſꝫ n̄ niſi theo. ꝙͣtū ad actꝰ meritorios ⁊ demeritorioſgͦ ⁊c̄ Iō ē alia opīo q̄ pōit ꝙ ē ſimpl̓r p̄ctica.hͦ declarat̉ pͥmo a pͥori ex obiecto ī ordīe ad ſcientē. Ille nāqꝫ hītꝰ ē pure p̄cticꝰ qͥ ē d̓ obiectoattigibili a ſciēte excellētioribꝰ oꝑatiōibꝰ ⁊ ꝑnobiliores actꝰ ꝙͣ ſint actꝰ illiꝰ hītꝰ. hͦ pꝫ. tū qͥatale obiectū ꝯꝑat̉ ad ſciētē nō vt ſpaculabile.tm̄ ſꝫvt oꝑabile. hͦ ē oꝑatōibꝰ attīgibile. Tū qꝛmedicia ⁊ oēs practice ex hͦ pͣctice ſūt. qꝛ obiectū earū ē ab hoīe oꝑabile ⁊ nobiliori mō attīgibile ꝙͣ ꝑ ſolū ſcire. Heliꝰ ē eī igͦrare ſanitatē ⁊ eē ſanū. ꝙ ſcire ſāitatē ⁊ eē egͦtū. Et meliꝰē hr̄e ꝟtutes ꝙͣ ſcire qͥd ē ꝟtꝰ. ẜꝫ ph̓ꝫ. ij. ethi. ſedhitꝰ theo. hꝫ deū ꝓ obiecto. qd̓ ē a nob̓ attingibile excellētioribꝰ oꝑatōibꝰ ⁊ ꝑ nobilioreſ actꝰꝙͣ ſit intelligere credita. ſi illi adhereat̉ ꝑ fidē⁊ ī eū aſſurgat̉ ꝑ ſpeꝫ. ⁊ diligat̉ ꝑ charitatē. ⁊ſi eiꝰ obediat̉ ꝯſilijs ⁊ p̄ceptꝭ nobilioribꝰ oꝑatōnibꝰ attīgit̉. gͦ iſte hitꝰ ꝟe erit p̄cticꝰ. Cōfirmat̉. qꝛ qn̄ obiectū ē oꝑabile hītꝰ trāſiēs ſr̄ ip̄ꝫqͥ maxīe negociat̉ circa oꝑa ⁊ docet oꝑbꝰ ip̄mattīgere ē pͣcticꝰ theo. ē hmōi. Scd̓o declarat̉hͦ a poſteriori ex fine. qꝛ ille hitꝰ qͥ nō ſolū hꝫ ꝓfine actū quē elicit. īmo ēt actū queꝫ dirigit ēpure p̄cticꝰ. theo. eſt hmōi. qꝛ hꝫ actu quē dirigit qͥ ē credere ẜꝫ aug. ix. de trini. Per iſtū nāꝙ hitū fides defēdit̉. gͦ ⁊c. Alia ē opīo ꝯcordāſin ꝯcl̓one ꝙ ē pure practica. Hoc declarat̉. qꝛexrēſio p̄ctice cognitōiſꝯſiſtit ī ꝯformitate adp̄xī ⁊ pͥoritate naturali. ſꝫ theo. ē ꝯformis aptitudialit̓ p̄xi. qꝛ dilectōi dei ⁊ ē pͥor ea natural̓r
gͦ ⁊c. mīor pꝫ. qꝛ pͥmū obiectū theo. ē ꝯforme volitōi rcē. qꝛ a rōe eiꝰ ſumūt̉ pͥncipia retītudīs īvolitōe. ip̄ꝫ āt det̓mīat ītellectu creatū ad notitiā rectitudīs det̓mīate ip̄iꝰ p̄xis quo ad oīatheo. ncc̄ria pͥuſ naturalit̓ ꝙͣ volūtaſ creata velit. al̓s nō eſſꝫ nccͣria. gͦ ex pͥmo obiecto ſequit̉tā ꝯformitas ꝙͣ pͥoritas theo. ad volitōeꝫ. ⁊ itaextēſio ad p̄xi. a qͣ extēſione cognitio dicendaſit pͣctica. Cōfirmat̉ iſta rō qꝛ cū pͥmū obiectuthe. ſit finiſ vltimꝰ ⁊ pͥncipia ſūpta a fine vltīoſint pͣctica. gͦ pͥncipia theo. ſūt pͥncipia p̄cticagͦ ꝯcl̓os ſūt pͣctice. Cōtra iſtā opi. qͥ pōit the.eē p̄ciſe p̄cticā arguo. qꝛ oīſ notitia practica ēd̓ aliquo oꝑe nr̄o qd̓ ē ī ptāte nr̄a. qꝛ ẜꝫ ph̓ꝫ. vi.meth̓. ⁊ auicē .i. meth̓. ꝑ hͦ diſtiguit̉ ſcīa p̄cticaa ſpecl̓atīa ſcīa. ſꝫ notitie reſpcū taliū ꝓpōnū.deꝰ ē trinꝰ ⁊ vnꝰ. deꝰ ē oīpotēs. deꝰ gn̄at nō ſūtde oꝑbꝰ nr̄is nec de aliqͦ qd̓ ē ī ꝑtate nr̄a. gͦ n̄ſūt pͣctice. ⁊ tn̄ ſūt theo. gͦ theo. nō ē p̄ciſe pͣctica. Ad iſtud d̓r ꝙ iſte ꝟitates ſūt p̄ctice. qꝛ iſtadeꝰ ē trinꝰ īcludit ꝟtual̓r notitiā rcītudīs dilectōis tendētꝭ ī tres ꝑſōas. ita ꝙ ſi actꝰ eliceret̉circa vnā ſolā excludēdo aliā. ſic̄ īfidel̓ elicerꝫeēt actꝰ nō rctūs. ſil̓r iſta. pr̄ gn̄at. īcludit notitiā rcītudīs actꝰ qͥ ē circa duas ꝑſōas qͣrū vnaē ſic̄ ab alia. Cōtra. ſi tal̓ ꝟtual̓ ꝯtinētia ſuffic̄ad hͦ ꝙ notitia de aliqͦ ſit pͣctica cū de eodē ſb̓iecto ẜꝫ iſtū doctore nō poſſit eē ſcīa ſpecl̓atīa⁊ pͣctica. ſeqͥt̉ ꝙ q̄lꝫ notitia erit pͣctica. qꝛ qd̓ libet obiectū ſic īcludit notitiā rcītudīs volitōnis. pꝫ īductiue. qꝛ hō ex hͦ ꝙ ē ad imaginē deieſt magꝭ diligēdꝰ ꝙͣ aſinꝰ. gͦ iſta ꝟitas hō eſt adimaginē dei. erit pͣctica. Et ead̓ rōe iſta. āgelꝰē ad imaginē dei ē practica. Sil̓r. iſta. aurū eſtqͥd īaiatū erit pͣctica. qꝛ ex hͦ ip̄o ē minꝰ diligēdū. ⁊ ſic de oībꝰ alijs. ⁊ ꝑ ꝯn̄s q̄lꝫ ꝟitas erit practica. Cōfirmat̉. qꝛ ſi iſta ſit p̄ctica. homo ē adimaginē dei. ꝑ dcā. ergo d̓ hoīe pōt eē notitiapractica. ergo de eo non pōt eſſe notitia ſpecl̓atiua ẜꝫ iſtu doctorē. ⁊ eadē rōe de aīa intellectia ⁊ de ſb̓ijs ſeꝑatꝭ nō pōt eē notitia ſpecl̓atiua. ⁊ ita ſcīa de aīa erit pͣctīca. ⁊ ſil̓r metha.ſaltē ꝙͣtū ad aliquā ꝑtē .ſ. illā q̄ ē d̓ ſb̓ijs ſeꝑatꝭerit p̄ctica. ⁊ ꝑ ꝯn̄s tota erit p̄ctica. Pret̓ea qͣrōe iſta ē p̄ctica. deꝰ ē trinꝰ. ⁊ pr̄ gn̓at. eadē rōeiſta erit p̄ctica. deꝰ ē vnꝰ. qꝛ īcludit notitiā rctitudīs dilectōis tēdētꝭ ī vnū deū ⁊ nō ī pl̓es. ſic̄iſta deꝰ ē trinꝰ īcludit notitiā rcitudīs dilectōnis tēdētꝭ ī tres ꝑſōas ẜꝫ iſtū. gͦ ſimpl̓r erit practica. Et eadē rōe iſta. deꝰ ē ens īfinitū. ſūmuꝫbonū. pͥmū mouēs erit practica. ſꝫ iſte ſūt ꝯcl̓ones meth̓. gͦ ꝯcl̓ones meth̓. ſūt pͣctice. gͦ pͥncipia ſūt pͣctica. qꝛ ẜꝫ iſtū ꝯcl̓ones p̄ctice nō reſoluūt̉ in pͥncipia ſpecl̓atiua. ſꝫ tm̄ practica. gͦmeth̓. ⁊ ꝙͣtū ad pͥncipia ⁊ ꝙͣtū ad ꝯcl̓ones erit
e iiij
Scd̓ꝫ argmētū
Apinio ſcoriArgumentuꝫ.
Scd̓s
Confirmatio
Alial opinioPrimū argumtum
tumProbatio pͥma
HCōtra opi. ſcoti.
Cōtra opi. ſcoti.
Cōfirmatio