Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioIIII

IIII

eſt diſtinctōis iſtarū ſcīarū ſicut eſt ſcīa iſtarū. accipiēdo aūt finē ꝓpͥe illo qd̓ ẜꝫrectā rōem dꝫ finis. ſic diſtinguunt̉ finestanꝙͣ aliqͣ ſibi ꝓpͥa. eſt diſtinctarū ſcīaruꝫſunt diſtincti tales fines. ẜꝫ ſcīe neutro diſtinguunt̉ ſubiecta. ſꝫ ſcd̓o diſtinguūt̉obiecta. Ad rōnes alteriꝰ opiniōis pꝫ dictaōeAd pͥmā pꝫ ſcīa ſpecl̓atiua diſtinguit̉ a pranisctica cauſal̓r finē tanꝙͣ cāꝫ. ſiue ſit idēfinis ſiue aliꝰ. ſꝫ diſtinctu finē ſcd̓o dctm̄diſtinguit̉ tanꝙͣ aliqͥd ſibi ꝓpriū. Ad ſcd̓aꝫpꝫ ſcīa ſpeculatiua practica diſtinguūt̉obiecta. ē ꝯcl̓ones ſcitas. Ad tertiā ſcieſpecl̓atiue diſtīguūt̉ ſeip̄aſ. tn̄ pͥncipia ſuadiſtinguunt̉ tanꝙͣ ꝓpͥa. ꝙͣtū ad ē ſil̓ede pͥncipijs reſpectu ꝯcl̓onū ſpecl̓abiliū. et define reſpectu eōcluſionū practicarū. maxime accipiēdo finē finali ꝓprie dicta. Adauctoritatē ariſtotel̓ pꝫ pͥus ph̓s loquit̉ deſine qui ẜꝫ rectā rōnē debet intēdi: tūc ſcīaꝫpracticā diſtingui a ſpeculatiua fine ē alid̓niſi ſcīa practica hꝫ aliū finē talē ꝙͣ ſcīa ſpeculatiua. Unde ſciendū eſt ꝓpͥe loquēdo nihil diſtinguit̉ ab alio niſi ſeip̄ꝫ vel aliqͥd ſibi intrinſecū. qꝛ ſicut vnūquodqꝫ ſeip̄o ē vnuꝫ non per aliquod ſibi additum. nec per aliqͥdſibi extrinſecum. ita vnūquodqꝫ ſeip̄o vel perſibi intrīſecum diſtinguitur a quocūqꝫ diſtinguit̉. tn̄ d̓r diſtīgui per aliqͥd ab aliquoſ quādoillud eſt ꝓpriū vni pōt ꝯpetere alteri. itaſ. ex diſtinctōe aliquoꝝ ꝯtingit inferre diſtīctionē alioꝝ. ſicut ſequit̉. qͣlitas corporalis etſpūalis diſtīguunt̉. ſubiecta earū diſtīguūt̉et ita ſequit̉. albedo dulcēdo diſtinguūt̉ ſubiecta earū diſtīguunt̉. ita impropͥe poteſt dici ſb̓a ſpūal̓ diſtinguit̉ a ſb̓a corꝑeaqͣlitatē ſuā. tn̄ lac diſtinguit̉ a cigno alrꝰ bedinē. Ad pͥmū pͥncipale pꝫ. finis practice ẜm rectā ronē dꝫ intēdi ē opꝰ natū dirigi ſcīam practicā. tn̄ ſꝑ tale opꝰ ē final̓prie dcā. Tn̄ intētōe ph̓i ſciēdū finis dꝫẜm rectā rōnē intēdi ſcīe practice ē ꝟitasſicut eſt finis ſcīe ſpecl̓atiue. ſed finis vltimꝰſcīe ſpeculatiue eſt ꝟitas. finis aūt vltimꝰ ſcīepractice eſt ꝟitas: ſed opus.Demū quero vtrū haibitꝰ theologicꝰ ſit practicꝰ: an ſpeculatiuꝰ. Ui2det̉ ſit ſpeculatiuꝰ. qꝛ ẜm ph̓m. vi. ethicorūꝑs aīe ſciētifica ( quā ītelligit ſpecl̓atiuāē circa ncc̄ia. Rocinatiua aūt ( quā intelligit practicā) e circa ꝯtingētia: ſꝫ theologia ēcirca nccͣia. theologia eſt ſpeculatiua. Preterea oīs notitia ſpecl̓atiua ē nobilior practica. ſꝫ nulla ſpecl̓atiua ē nobilior theologia.

theologia ē p̄ctica. maior ptꝫ qꝛ qn̄ aliqd̓cōe diuidit̉ aliqͣ inferiora ꝯtētu ſb̓ nobiliori ē nobiliꝰ ꝯtēto ſb̓ igͦbiliori. ſꝫ ſcīa diuidit̉in ſpecl̓atiuā practicā. ſpeculatiua ē nobilior ẜꝫ ph̓ꝫ .i. meta. q̄libꝫ ſpecl̓atiua ē nobilior practica. Pret̓ea multe ꝟitates theologiceſunt etiā mēta. ſed ꝟitas meta. ē ſpeculatiua. ⁊c. Ad oppoſitū illa notitia eſt directiuaoꝑatiōis volūtarie eſt practica: theo. eſt hmōiqꝛ viator īdiget aliquo directiuo ī diuinisdatis īplendis. ſꝫ tl̓e directiuū eſt niſi theo.igit̉ ⁊c̄. Circa iſtā q̄ſtionē ſūt diuerſe opiniones. Una eſt ponit eſt ſimpl̓r ſpeculatiuaqꝛ ſic̄ moralis lꝫ ſpeculet̉ verū: qͥa tn̄ niſi adoperādū bonū. d̓r ſpeculatiua practica: ſic iſta. qꝛ eſt ī ea labor oꝑis niſi ꝓpt̓ ſpeculationē: ſic̄ oēs practice ordināt̉ ad ſpeculatiuā. vita actīa ad cōtēplatiuā. dꝫ dici pure ſpeculatiua. practica. licet vt in pluribꝰpoſſit dici practica ꝓpt̓ cōſideratione oꝑabiliū. tn̄ ſimpl̓r dꝫ dici ſcīa ſpeculatīa. Heccluſio ꝓbat̉ ab alijs. prīo ſic. Dilectio vel actꝰamoris quo volūtas ſe vnit deo eſt praxis. ꝓpt̓ extenſiōeꝫ ad illū actū amoris dicet̉aliqͣ notitia practica. ſꝫ ad illū actū ſolū extēditur theo. igit̉ ⁊cͣ. āt ille actꝰ ſit praxisꝓbat̉ prīo auctoritate ph̓i. xij. metha. vbi dic̄ pͥmū mouēs mouet ſic̄ amatū deſideratū. celū mouet̉: ſic̄ amās deſiderās: vt ſic aſſimilet̉ pͥmo mouēti. accipit celū ꝓut ſibi ꝯiūgit̉ intelligētia mouēs ip̄ꝫ: ſꝫ aſſiml̓atio maxīefit actū btīficū eſt diligere. ſꝫ ẜm ip̄ꝫ btītudo cōſiſtit ī ſpeculatiōe. actꝰ amoris erit ſpeculatio: praxis. ſic̄ actus btīficꝰ eſt ſpecl̓atio praxis. Itē ẜm comē. x. ethi. felix itellectū eſt cognatꝰ deo extēſionē ad eiꝰ dilectionē. ſꝫ felicitas cōſiſtit ī ſpeculatione. ⁊cͣ. felicitas vltīa eſt ſpeculatīa practica. tn̄ ꝯp̄hēdit actu volūtatꝭ ꝙͣ ītellectus.Itē Augꝭ. xij. de tri. c. iij.. iiij. diſtīguit int̓ diuerſas portiōes aīe. qͣruꝫ vna d̓r portio ſuꝑior.in ponit̉ ſapiētia ymago trinitatꝭ ẜꝫ ip̄m.tn̄ eſt ꝑs cōtēplatīa ẜm. Ex quo arguit̉ ſic.portio ſuꝑior ẜm Auguſtinū. eſt ꝑs ꝯtēplatīaſꝫ ī ip̄a portōe eſt mēoria ītellectꝰ volūtas ſunt ꝑtes ymagīs. igit̉ fruitio dilectio ꝑtinēt ad ꝑtē ꝯtēplatiuā. Pret̓ea ſi dilectio dei Oeſſet praxis. metha. eſſet practica. qꝛ t̓minādi dilectōeꝫ ī deo: eſt eſſential̓: ꝑſonal̓ſꝫ metha. magꝭ cōſiderat eēntialia ꝙͣ theo. nr̄anotionalia. ſi theo. nr̄a ſit practica. ml̓to magis metha. Itē metha. cōſiderat de deo rōeꝫ Sbonitatꝭ ꝯn̄s rōeꝫ diligibilitatꝭ. ſi extēſione ad dilectioneꝫ ſit ſcīa practica. metha eritpractica. Itē deꝰ īuenit̉ in triplici gn̓e cāe .ſ. g

e iij

EQuarte q̄ſtionipͥncipali buiꝰ ꝓlogi ānectit̉ vltima in ordine ēQueſti.XII

ZAd prīcipale argumentū.

Ad tertiā

Id ſcd̓aꝫ

Ad ſcd̓aꝫ

TAd pͥmā ratōealteriſopinionis

U

Sexta.

Quiuta.

Septima.

Quarta.

Scd̓a

Tertia

Probatio prima

Ut a btō thoma

SPrīa opinio henrici de gādauo.

8