NrologiPrimi ſententiarum
xolo2fundamēto tali. ⁊ talibꝰ parietibꝰ ⁊ tali tecto.et ſic de alijs. ⁊ nō dictat ꝙ domꝰ eſt faciendanec qn̄ ē faciēda. ſꝫ ad prudētiā ꝑtinet dictareꝙ tali tꝑe eſt faciēda. vl̓ ſic eſt agendū vel ſic.Et eode mō logica ⁊ alie artes ſūt tm̄ oſtēſiue⁊ nō dictatiue. ſūt tn̄ directiue. hn̄tqꝫ tales artes frequēter: nō praxim ꝓ obiecto: ſꝫ obiectuꝫpraxis. ſicut ars edificatoria hꝫ ip̄am domū ꝓobiecto ⁊ nō praxim vl̓ oꝑatōeꝫ ip̄aꝫ que eſt inptāte nr̄a. Sꝫ tūc eſt h̓ vnū dubiū. qꝛ ẜm p̄dicta ſeq̄ret̉ ꝙ oīs hītꝰ practicꝰ p̄ter iſtas arteseēt prudētia. ꝯn̄s eſt falſum. ⁊ falſitas eius pꝫqꝛ tūc liber ethicoꝝ eēt prudētia. ꝯn̄s ē falſuꝫcū ſit de vl̓ibꝰ ⁊ prudētia de ꝑticl̓aribꝰ. ꝯn̄a pꝫqꝛ oīs hitus dictatiuꝰ ē prudētia. qꝛ oīs tal̓ habitus dictatiuꝰ eſt cuꝫ ꝟa rōne actiuꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄sprudētia. Ad iſtud dicit ſcotus ꝙ diffinitioprudentie debet intelligi de hītu actiuo ꝓxīoqual̓ eſt hītus acqͥſitꝰ ex actibus. Un̄ ſic̄ ars ſehꝫ circa factibilia ſingl̓aria ad hītū exꝑimētalem. ita circa agibilia ſe hꝫ ſcīa moral̓ ad hītūprudētie qꝛ hītus artꝭ ⁊ ſcīe moral̓ ſunt remotiad dirigendū: qꝛ vl̓es. ſꝫ hītus prudētie ⁊ exꝑimēti. qꝛ gn̄ati ſūt ex actibꝰ ſūt ꝑticl̓ares ⁊ ꝓpiqui ad dirigēdū. Iſta expoſitio eſt nocͣia. alioqͥn nulla eēt ſcīa practica. qꝛ qͥcūqꝫ eſt habitꝰactiuus vl̓ factiuꝰ. Sed iſtud ꝙͣtū ad hoc ꝙdicit ꝙ habitꝰ tal̓ nō eſt ꝓximꝰ ad dirigēdū novidet̉ verū. qꝛ ſicut ſe videt̉ hr̄e ī ſpecl̓abilibꝰita in agibilibꝰ. ſꝫ qͥcūqꝫ hn̄s ꝓpoſitōeꝫ vl̓eꝫ. ſiſubſumat quācūqꝫ ſingl̓arē. ſtatim ſcit̉ ꝯcl̓o. gͦeodē mō hn̄s ꝓpoſitōeꝫ vl̓em. ꝙ ſic eſt agēduꝓ tali tꝑe ⁊ tali loco. ⁊ ſic ẜm alias circūſtantias. nō oꝫ niſi ꝙ on̄dat̉ aliqͥd hn̄s tales ꝯditōnes. ⁊ ſtatim ꝟ tute ꝓpoſitōis vl̓is poterit operari. Et ſi d̓r ꝙ ex hͦ ip̄o ꝙ reqͥrit̉ tal̓ on̄ſio. nōſufficit cognitio vl̓is. hͦ nō valet. qꝛ ēt hītꝰ prudētie qͥcūqꝫ ſine tali on̄ſione nō ſufficit. et itaequaliter diriget hītus vl̓is reſpectu actus. ꝙͣuis nō reſpectu oīm. ſicut q̄cūqꝫ alius. Preterea ſicut pꝫ in alia queſtione iſta vl̓ia nō poſſūteuidēter cognoſci niſi ꝑ experiētiā. ⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄ſupponit̉ experiētia. ⁊ ita immediate dirigetreſpectu alicuiꝰ. Ideo dico ꝙ hītus vl̓is aliqͥs ita poterit ꝑfecte dirigere reſpectu alicuiꝰactus ꝙͣtū eſt ex parte ſui. ſicut quicūqꝫ alius⁊ frequēter pōt hr̄i ſine experiētia ſingl̓ariumet poſito ꝙ poſſet adhuc ꝑfecte diriget reſpectu actus. Sed iſtud videt̉ ꝯͣph̓m .i. metaph̓.vbi vult ꝙ ars pōt eſſe ſine exꝑimēto. ⁊ ꝙ exꝑti certius operant̉. Pro intētone ph̓i dico ꝙdupl̓r pōt ꝯtingere ꝙ exꝑti certius oꝑant̉. aliqn̄ ꝓpter exere tiū organoꝝ exterioꝝ. qꝛ ꝓptertaliū experientiā ⁊ exercitiuꝫ. aliqn̄ hō acqͥrithabitū in organis. ꝓpter quē meliꝰ oꝑat̉. ſicut
aſtentiarumaliquis addiſcēs muſicā vel artē citharifandiꝑ exercitiū actuale meliꝰ oꝑabit̉ ꝙͣ aliꝰ qͥ forteoēꝫ habitū intellectualē circa vl̓ia ⁊ circa particularia hꝫ meliorē. qꝛ organa alteriꝰ ꝓpt̓ defectū exercitij nō ſunt apta. ſicut aliqͥs tm̄ audiendo cantū ⁊ hmōi pōt acqͥrere habitū ītelligibilē. ⁊ eodē modo ꝯtingere pōt in medicina ⁊ in alijs. ad quoꝝ oꝑa reqͥrunt̉ oꝑa exteriora. Aliqn̄ pōt hͦ ꝯtingere. qꝛ exꝑti hn̄t notitiāaliquoꝝ ſingulariū et aliquoꝝ vl̓ium quorumalij nō hn̄t euidentē notitiā. Unde exꝑtus inexꝑiendo acqͥrit notitiā multarū ꝓpoſitionuꝫvl̓ium qͣs alius hr̄e nō poteſt. ꝙͣuis exꝑtus neſciat eas ꝑ cāꝫ. ſed tm̄ qꝛ ⁊ aliud ſcꝫ artifex aliquo modo nouit cām in vl̓i vel ꝑticulari. ſicutaliqn̄ ꝯtingit in ſcia ſubalt̓nāte. et iō qꝛ talesꝓpoſitiōes vl̓es magis immediate dirigūt ꝙͣalie vl̓iores. ⁊ iō exꝑti certius oꝑant̉. Sꝫ tunceſt dubiū quō artifices hn̄t notitiā euidēteꝫ ſitalia nō p̄n̄t ſciri niſi ꝑ exꝑientiā. Reſpondeoꝙ ſicut in alijs aliqͣ pͥncipia p̄nt ſciri p̄ciſe perexꝑientiā. ⁊ aliqͣ ſunt pͥncipia ꝑ ſe nota. ita inpracticis. Aliqn̄ ſūt pͥncipia ꝑ ſe nota. ⁊ aliqn̄tm̄ nota ꝑ exꝑientiā. De pͥmis ⁊ de ꝯcl̓onibꝰ ſequētibus ex illis hꝫ artifex notitiā euidētē. etſil̓r ſtudēs in morali ph̓ia ſine exercitio. freq̄nter tn̄ taliū nō hn̄t exꝑtimotitiā euidentē: ſedignorāt ea: vel ſaltē multa eoꝝ. Alia aūt ſuntpͥncipia ꝑ exꝑientiā nota. ⁊ aliqn̄ illoꝝ habētartifices notitiā euidētē ⁊ nō exꝑti. ⁊ tn̄ aliqn̄notitiā ꝯcl̓onū q̄ pn̄t ꝑ exꝑientiā ſciri hn̄t exꝑti ⁊ nō artifices. Et ita pꝫ quō poſſibile eſt ꝙartifex ſit magꝭ ſciēs ꝙͣ exptus. ⁊ ꝙ exꝑtus certius operet̉. ⁊ tn̄ notitia vl̓is nō quecūqꝫ: ſꝫ reſpectu mīmi vl̓is. ita ꝑfecte dirigat reſpectualicuiꝰ actus. ſicut quicūqꝫ alius hītus. Et id̓odico ꝙ ſi aliqͥs ſtudēs in morali ph̓ia ſine omīactu prudētie vel morali poſſet acqͥrere notitiam oīm ꝓpoſitionū vl̓ium qͣs acqͥrit aliꝰ exercitatus. ꝙ ita ꝑfectū habitū ⁊ ita ꝑfecte directiuū haberet ip̄e ſicut aliꝰ. ſꝫ de facto vel hocnō eſt poſſibile vel cū maxima difficultate. etꝓpter iſtā rōnem ſicut patebit in tertio. n̄ pōtprudētia ſeꝑari (in acqͥſitōne ip̄ius) a ꝟtutemorali. Sꝫ quō tūc diſtinguunt̉ ſcīā moral̓ ⁊prudētia. Dico ꝙ diſtinguunt̉ ſicut hītꝰ magꝭvl̓is ⁊ minꝰ vl̓is. qꝛ ſcīa moral̓ eſt de magꝭ vl̓ibꝰet prudētia de minꝰ vl̓ibus q̄ cognoſcunt̉ p̄ciſe ꝑ exꝑientiā ⁊ nō ꝑ deductione ex magꝭ vl̓ibꝰSed quō eſt tūc prudētia circa particularia.Dico ꝙ eſt circa particl̓aria in acqͥrēdo de fcō⁊ ꝟtual̓r: ſꝫ de hͦ ⁊ de ml̓tiplicatōe prudētie patebit in tertio. Ex p̄dictꝭ rn̄deo ad formā q̄ſtionis ꝙ ſcīa ſpeculatiua ⁊ practica diſtinguunt̉ ꝙͥꝑ fines vel ꝑ finē cauſal̓r. qꝛ ſꝑ fines vel finis
Rn̄ſio auctoris
Improbat̉ rn̄ſioſcoti.
Rn̄ſio ſcoti
Primū dubiun
Rn̄ſi o adformāqueſtionis
RAliud dubiuꝫ
Illdei
Ilimmi