PrologiPrimi ſententiarum
aliqͣ oꝑa et q̄dā nō: et tn̄ de vtriſqꝫ pōt eē notitia practica: ſic̄ declarat ph̓s .i. ethi. Un̄ dicitCōmentator ibidē. Muſico qͥdē operāte ẜmmuſicā. id ē cantāte: vel ẜm muſicā vtēte organo ⁊ operāte ꝑ illud: deinde quieſcente. nullūopus ip̄ius reſtat aut relinquit̉. ſꝫ muſi ca ē practica vere. ⁊ tn̄ nihil eſt ibi oꝑabile a nobis niſi ip̄a oꝑatio. ꝙͣuis inſtrumētū muſicū ſit oꝑabile a nobis per aliā artē nō per muſicā. Adaliud cōcedo. ꝙ praxis ſtrictiſſime ſumpta eſtoꝑatio ẜm virtutē moralē. et concedo ꝙ circaip̄am eſt electio. ⁊ iō ip̄a eſt ꝯtingēs alit ſe hr̄e⁊ oꝑabilis a nobis. nō tn̄ (ſicut declaratū ēoportet ꝙ obiectū ip̄ius praxis ſit ꝯtingēs al̓rſe hr̄e. ⁊ iō qꝛ ip̄a pura ſpeculatio eſt oꝑabilisa nobis ⁊ nō ſuū obiectū. ideo ip̄a poterit dicipraxis. ſed nō poterit dici practica. Si dicat̉ꝙ tūc moralis virtus eſſꝫ reſpectu intellectionis. qꝛ habitꝰ electiuus ⁊ ꝑ ꝯn̄s virtus moraliseſſet in intellectu. qd̓ eſt ꝯtra ph̓m. i. ⁊. vi ethi.Reſpōdeo. ꝙ accipiēdo virtuteꝫ moralē prohabitu cōi virtuoſo qui nō eſt ītellectualis. ꝙaliqͥs hītus moralis eſt reſpectu ītellectōis. qꝛſicut pōt aliqͥs hr̄e actū bonū ⁊ malū circa intellectioneꝫ. ita ⁊ habitū. Un̄ ſic̄ aliqͥs peccatſtudēdo tēpore ⁊ loco nō debito. ita meritorieagit ſtudēdo pro loco ⁊ tēpore: ⁊ ẜm alias circuſtātias reqͥſitas. ⁊ ꝑ ꝯn̄s vnꝰ iſtoꝝ actuū eſtmeritorius. ⁊ alius demeritorius. Ita nō eſt īꝯueniēs tales habitꝰ correſpodētes actibꝰ generari. nec tn̄ ꝓpt̓ hoc habitꝰ mor alis erit ī intellectu ꝓprie loquēdo. qͥa ꝓprie loquēdo oīshītꝰ moralis eſt in volūtate: ſic̄ patebit ī t̓tio.Un̄ ſicut hītus volūtatis generatꝰ ex volitōibus qͥbꝰ vult ꝓ loco ⁊ tꝑe: ⁊ ẜm alias circūſtātias vti nccͣrijs ad ſaluteꝫ eſt moralit̓ ꝟtuoſusſubiectiue exn̄s in volūtate. qͥ etiā nō eſt ītelletualis: ita ex volitiōibꝰ qͥbus volūtas vult ſtudere ⁊ intellectualit̓ ꝯſiderare ẜm debitas circūſtātias generabit̉ hītus moralit̓ virtuoſus.ſubiectīe exn̄s in volūtate. qͥ etiā nō eſt ītellectualis. ꝙͣuis ex actibꝰ intellectꝰ iꝑatis a volūtate gn̓etur vnꝰ aliꝰ hītus intellectualis. Adaliud ꝯcedo. ꝙ praxis ſtrictiſſime ſūpte ſꝑ electio ē cā effectīa. ſꝫ dico ꝙ iſta eſt electio reſpectu ītellectiōis q̄ eſt pura ſpeculatio. ſic̄ reſpectu cuiuſcūqꝫ oꝑatiōis exterioris. ⁊ ita ip̄a efficit̉ ab electōe volūtatis ſicut oꝑatio exterior.Ita em̄ poſſum dubitare ⁊ cōſiderare an debeā cōſiderare aliqd̓ pure ſpeculabile. ſic̄ poſſuꝫ dubitare ⁊ cōſiderare an debeā comederevel nō. ⁊ ita poſſuꝫ ſentētiari ⁊ ꝯcludere ꝙ debeā ꝯſiderare tale ſpeculabile. ⁊ poſt iſtā ſententiā poſſuꝫ eligere velle ꝯſiderare. ⁊ intellectio pōt ſequi electionē: ſicut oꝑatio exterior.
rimi ſententiarumAd auctoritatē bti Gregorij. Dico ꝙ accipitopus pro oꝑe exteriori. ⁊ ita frequent̓ accipiūtſancti: qꝛ reſpectu multoꝝ taliū ē ꝯſiliū ⁊ electio: ꝙͣuis poſſit eē etiā reſpectu cōtēplatiōisUn̄ frequet̉ ꝓpter vitā eternā ꝯſequedā aliqͥmultū ſollicite inqͥrūt ⁊ deliberāt: an ſit vacādū cōtēplatiōi vel p̄dicationi aūt alijs oꝑibꝰexterioribꝰ: ⁊ ita ip̄a cōtēplatio vere ē poſt electionē. aliqn̄ em̄ cōcludūt ⁊ ſentētiāt̉ ſancti ꝙvacādū ē cōtēplatōi. ⁊ iō ꝯtēplatio ē vere praxis. Per p̄dicta pꝫ: ꝙ ꝓceſſus iſte cōcludit ꝙſpeculatio ē vere praxis: qꝛ ītellectꝰ practicꝰ n̄ſolū inqͥrit qd̓ opꝰ exterius ē fugiēdū: qd̓ ꝓſequēdū. ſꝫ etiā iſta oīa inqͥrit d̓ opibꝰ īterioribꝰ⁊ poſt ſeqͥt̉ electio: et poſt ſequit̉ ꝓſecutio eligibilis. etiā ꝙͣtū ad ip̄m ītellectu et volūtatē:iō ⁊cͣ. Ad vltimā aucto. ꝙ agibile ⁊ eligibileē idē. Et iō ſic̄ iſta operatio iterior .ſ. ſpeculatio ⁊ etiā volitio ē agibilis: ita eligibilis. ⁊ iōvere erit praxis. Ad pͥmū alteriꝰ opinionis Iꝙ nō ē de rōne intellectꝰ practici ꝙ ſe extēdatextra totā partē rōnalē. ſꝫ ſufficit ꝙ ſe extēdatᶻad volūtatē: ⁊ ad quēcūqꝫ actū mediāte actuvolūtatis. ⁊ iō ſufficiēter vnꝰ actꝰ intellectꝰ ſeextēdit ad aliū actū ītellectꝰ taꝙͣ ad obiectū.Et qn̄ d̓r̄: tūc logica eēt practica: iſta ꝯcluſio ēcōcedēda: ſicut poſt patebit. Argumentuꝫpro ſcd̓a ꝯditiōe cōcludit qd̓ ꝓbat ꝙ praxis ēpoſterior intellectiōe: qꝛ omnē praxim p̄ceditaliqͣ intellectio: ſicut omne actū volūtatis p̄cedit aliqua intellectio: nō tn̄ requirit̉ intellectio dictatiua: nec aliqua intellectio cōplexapͥor. Ad argumētū ꝓ tertia cōditiōe: ꝙ illaē cōditio praxis bone quā ph̓s vocat. ij. phi. ⁊ tivi. ethi. ca. iij. et comētator cōmē. lviij. eupraxiā. nō ē aūt ꝯditio praxis ī cōi. ⁊ oīs praxis recta reqͥrit rationē rectā ẜ nō oīs praxis ē rectanec eē pōt: ſic̄ nec oīs volitio. iō ⁊cͣ. Ad primū pͥncipale pꝫ ꝙ ſola operatio ſequēs electiᵍon ē praxis quarto mō dicta: ſꝫ nō ſolū oꝑatōpotētie īferioris ſeqͥt̉ electionē. ſꝫ ip̄am ſequit̉tā intellectio (ꝙͣuis vna alia p̄cedat) ꝙͣ etiāoperatio volūtatis. Pōt em̄ qͣs cōſiliari ⁊ deliberare: vtrū debeat deliberare. ⁊ vtrū debeat ꝯſiderare vel no. iō ⁊cͣ. Sꝫ praxis tertio mōdicta reſpectu cuiꝰ dicit̉ notitia practica nonſequit̉ ſemꝑ electionē: ſꝫ ip̄amet electio ⁊ volitio p̄cedēs eſt praxis: cū ſit opꝰ noſtrū de quoē notitia practica. Sꝫ cōmē. ī aucto. allegataaccipit praxim quarto modo: ⁊ non tm̄ tertiomodo. Alia queſtio quarte pͥncipali cōnexa.Deinde quero vtruma3notitia practica et ſpeculatiua diſtinguūturciꝑ fines an ꝑ obiecta. Ꝙ ꝑ fines ꝓbat̉. qꝛ ſcd̓o ęo
RAd tertiam
Fortis replicatio
Reſpon ſio.
EAd ſcd̓aꝫ.
AQueſtioni quarꝭte principali anectitur hec que inordine eſt.Queſtio. Xl
Pro tertia cōli
Pro tertia cōlitione.Eupraxia.
TAd principale orgumētū.
tione.Eupraxia.
Pro ſecūdā conditōne.
Ad rōnes ſctunde opi. que ē ſatiꝓ prima cōdiue
3di
lirinij.
Ini
libat im